Tibetan
སྔར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་བདེན་པར་ཡོད་པར་འཛིན་ཚུལ་བཤད་པ་ལྟར་དུ་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པ་ཡིན་གྱི་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཡོད་མེད་དང༌། རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཏུ་དཔྱོད་པ་མིན་པས། རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཙམ་ཞིག་ཁས་བླངས་པ་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དོན་ཁས་བླངས་ཞེས་སྨྲ་བའི་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བདེན་པའི་དོན་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་ན་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་དགོས་ཏེ། རིགས་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་མི་བཟོད་ན་དེས་གྲུབ་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཡོད་ན་ནི་བདེན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། འདི་ཡང་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དང་དེས་གྲུབ་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན་པས་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་བདེན་པའི་དོན་དུ་འདོད་པར་སོང་བས་ཅི་ཙམ་ཞིག་ནས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ས་མཚམས་མ་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། འདི་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བདེན་འཛིན་གྱི་ཆད་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འཐད་པ་རྟོགས་པར་སླའོ། །སྔར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་ཡོད་དམ་མེད་བཙལ་བའི་འོག་ཏུ་བདེན་མེད་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་པས་སླར་བདེན་མེད་བདེན་པར་ཡོད་དམ་མེད་བཙལ་བའི་ཚེ་བདེན་མེད་མི་རྙེད་ཀྱང་དེ་མ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྔར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཡོད་མེད་བཙལ་བའི་ཚེ་ཡང་དཔྱད་བཟོད་མ་རྙེད་ལ་སླར་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་ དེ་ཉིད་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཡོད་མེད་བཙལ་བའི་ཚེ་ཡང་དེ་ཉིད་མི་རྙེད་པས་རིགས་ཤྭེས་ཀྱིས་རྙེད་པ་དང་དེས་དཔྱད་བཟོད་གཉིས་ཀྱང་མི་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་མ་མཐའི་ས་ཚིགས་རྟོགས་པ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་གཞལ་བྱ་མེད་དགག་ཡིན་པར་བསྟན་ནས་དོགས་པ་འདི་བཟློག་དགོས་ལ། རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ་སྙམ་པ་མ་བཟློག་བར་དུ་གཞལ་བྱ་མེད་དགག་ཡིན་པར་ཡང་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མ་ལས། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དམ་བཅའ་མེད་དགག་ཏུ་མི་བྱེད་པར་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་བྱེད་ན་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེར་ཕྱིན་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དག་འགལ་བར་གསུངས་ཏེ། སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོག་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་པ་དད་མ་ཡིན། ཞེས་པ་དང་དེ་འདྲ་བ་གཞན་ཡང་མང་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་བདག་མེ
Chinese
以前面所说的俱生执著实有之方式来衡量，是有还是没有进行考察，但并非以究竟的理智来考察是否能经受得住分析，也不是以理智来考察是否成立。因此，仅仅承认以理智成立，并不能说是承认了真实成立的意义。如果即使不承认真实的意义，但以理智成立，那么必须以究竟的理智来成立其能经受分析，因为如果理智无法分析，就与它的成立相矛盾。如果认为以理智能够分析，那就会变成真实的，这也是因为将理智能够分析和理智成立视为同一意义，因此最终会认为理智成立本身就是真实的意义，这样就无法理解达到真实成立的界限在哪里。因此，对此按照之前所说的那样，指出执著真实的过失，就很容易理解其不合理之处。以前在寻找苗芽等事物是否存在时，理智找到了无实有，因此再次寻找无实有是否存在时，即使找不到无实有，也不会因此而变成没有。以前在寻找苗芽等事物是否能经受住究竟理智的分析时，也找不到能经受分析的事物，再次寻找无法经受分析的事物，在寻找它是否存在时，也同样找不到它，因此理智找到的和理智能够分析的两者并不相同。因此，为了理解达到何种程度才能达到真实成立的最终界限，必须指出所要证明的和所要衡量的是无遮，从而消除这种疑惑。如果不消除认为理智成立无自性存在，也就无法证明所要衡量的是无遮。《般若灯论》中说，如果不将四边的生灭之承诺作为无遮，而是作为非遮，那么《母经》中说，如果对色法的无生起进行修行，就不会对般若波罗蜜多进行修行，这些说法是相违背的。在《摄类学》中也说：‘如果认为蕴是空性，菩萨就不会对相进行修行，不会安住于无生。’像这样还有很多，所有这些都是理智所成立的无我。
English
As measured by the way innate clinging to truth was explained earlier, it is examined whether it exists or not, but it is not examined by the ultimate reasoning whether it can withstand analysis, nor is it examined by reason whether it is established or not. Therefore, merely acknowledging that it is established by reason does not mean acknowledging the meaning of being truly established. If, even if the meaning of truth is not acknowledged, but it is established by reason, then it must be established as being able to withstand analysis by ultimate reasoning, because if reason cannot analyze it, it contradicts its establishment. If one thinks that if it can be analyzed by reason, then it will become true, this is also because considering that being able to be analyzed by reason and being established by it are the same meaning, therefore, it will ultimately be considered that being established by reason itself is the meaning of truth, so it is not understood where the boundary of reaching true establishment is. Therefore, regarding this, as mentioned earlier, pointing out the fault of clinging to truth makes it easy to understand its unreasonableness. Previously, when searching for whether sprouts and other things exist truly, reason found non-truth, so when searching again for whether non-truth exists truly, even if non-truth cannot be found, it will not become non-existent. Previously, when searching for whether sprouts and other things can withstand analysis by ultimate reasoning, nothing that can withstand analysis was found, and when searching again for the non-existence of what can withstand analysis, when searching for whether it exists, it is also not found, so what is found by reason and what can be analyzed by it are not the same. Therefore, in order to understand the ultimate limit of reaching true establishment to what extent, it is necessary to point out that what is to be proven and what is to be measured are non-affirming negations, and thus dispel this doubt. Unless the idea that reason establishes the existence of non-inherent existence is dispelled, it is also impossible to prove that what is to be measured is a non-affirming negation. In the "Lamp of Wisdom," it is said that if the commitment of the non-existence of the four extremes is not taken as a non-affirming negation, but as a non-negation, then the "Mother Sutra" says that if one practices the non-arising of form, one will not practice the Perfection of Wisdom, these statements are contradictory. In the "Compendium," it is also said: 'Even if one thinks that the aggregates are empty, the Bodhisattva will not practice on characteristics, and will not abide in non-arising.' There are many others like this, all of which are the selflessness established by reason.