Tibetan
་པ་སོགས་སུ་འཛིན་ན་ཆོས་གཞན་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འཕངས་པས་མ་ཡིན་དགག་བསྒྲུབ་བྱ་དང་གཞལ་བྱར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རིགས་ཤེས་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་བྱེད་པས་ ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །འོན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པར་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས་ལ་དེ་ཡང་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པར་བྱ་དགོས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་མྱུ་གུ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་པའི་སྒྲས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པ་དེ་ཤུགས་ལ་བསྟན་དགོས་ཏེ་སྒྲ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བློས་དེ་ཡོད་པར་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་དགག་བྱ་བཅད་ཙམ་མིན་པའི་ཆོས་གཞན་ཤུགས་ལ་འཕངས་པའང་མ་ཡིན་དགག་ཡིན་པས་མེད་དགག་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །གཞན་ཡང་ཚོན་པོ་ཉིན་པར་མི་ཟ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཚོ་བས་ཟས་ཟོས་པའི་རྒྱུ་ཅན་དུ་གྲུབ་ལ། ཟ་དུས་ཉིན་མཚན་གཉིས་སུ་ངེས་ཤིང་ཉིན་མོ་ཟ་བ་བཅད་པ་དངོས་ལ་ཡོད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་མཚན་མོ་ཟ་བ་དེ་སྒྲ་དེའི་ཤུགས་བསྟན་དང་བློ་དེ་ཡི་ཤུགས་ཡུལ་ཡིན་ཀྱང༌། དེ་དང་མཚུངས་པའི་དངོས་ཀྱི་ནུས་པ་མྱུ་གུ་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པའི་སྒྲ་བློ་ལ་མི་སྣང་བས་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བར་དུ་ཚད་མ་གཞན་བརྒྱུད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རིགས་ཤེས་ཀྱི་སྟོབས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་མེད་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་བློ་སྐྱེད་ནུས་ཤིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཅོད་པས་རིགས་ཤེས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་མོད་ཀྱང་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་དེ་བཅད་པ་མིན་ནོ། །འདི་དཔེར་བརྗོད་ན་སྒྲ་མི་རྟག་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་པའི་ཚད་མ་སྐྱེས་པ་ན་བར་དུ་ཚད་མ་གཞན་བརྒྱུད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་དེ་ཡི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས། སྒྲ་ རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་བློ་སྐྱེད་ནུས་ཀྱང་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཚད་མ་སྔ་མའི་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པ་དང་སྒྲ་རྟག་འཛིན་གྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཚད་མ་སྔ་མས་བཅད་པ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་འགྲེལ་ལས། སྒྲ་ནི་བྱས་ཡིན་འདི་འདྲ་ཀུན། །མི་རྟག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པས་ཀྱང༌། །དོན་གྱིས་དེ་ནི་འཇིག་བློར་འགྱུར། །ཞེས་དོན་གྱིས་ཏེ་ཤུགས་ཀྱིས་ཞེས་བཤད་ཀྱང་ཤུགས་རྟོགས་མིན་པ་དང་འདྲའོ། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པའི་དོན་ནི་ཚད་མས་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་ཡོད་པའི་དོན་དེས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ་ཚུལ་གསུམ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་མིན་པས་མི་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་དབུ་མ་པ་ཐ་སྙད་དུ
Chinese
如果执着于这些等等，其他法就会被抛到理智的领域，因此非遮遣就变成了要证成和要衡量的对象。因此，理智的直接作用 是无法成立无自性存在的。然而，无自性存在是通过暗示来理解的，并且也必须通过理智来成立，如果这样想。那么，像“苗芽无自性”这样的词语，也必须暗示无自性存在，因为跟随这个词语的智慧会暗示性地理解它的存在。因此，不仅仅是遮断所要否定的，其他法也被暗示性地抛出，因此非遮遣就是遮无，这种说法就站不住脚了。另外，“胖子白天不吃饭”这句话，成立了胖子有吃饭的因缘。吃饭的时间确定在白天和晚上，遮断了白天吃饭，实际上暗示了晚上吃饭，那是那个词语的暗示，也是那个智慧的暗示对象。但是，与之相似的直接能力，像“苗芽无自性”这样的词语，在智慧中并不显现，因此也没有暗示性理解的理由。即使那样，也不依赖于中间传递的其他量，而是依靠理智的力量，能够产生与执着无自性不存在的增益和执着方式直接相违背的智慧。并且，它本身就能遮断它，因此依靠理智可以遮断增益，但理智并没有遮断那个增益。如果用例子来说明，当生起成立声音无常的三相确定的量时，不依赖于中间传递的其他量，而是依靠它的力量， 能够产生与执着声音常有的增益和执着方式直接相违背的智慧，但声音无常并不是通过先前量的暗示而成立的，执着声音常有的增益也不是被先前量所遮断的。因此，《释量论》中说：“声音是所作，一切皆如此，说为无常，实际上会转变为坏灭之念。”虽然说实际上是暗示，但也类似于不是暗示性理解。如果说无自性存在的意义是量所观察的对象，并且也是通过理智成立的，因此是通过存在的意义成立的，而三相不是所要成立的意义，因此不相同。对此，中观派在名言中
English
If one clings to these and so on, other dharmas will be thrown into the realm of reason, thus non-affirming negation becomes something to be proven and something to be measured. Therefore, the direct action of reason cannot establish the existence of selflessness. However, the existence of selflessness is understood through implication, and it must also be established through reason, if you think so. Then, words like "a sprout is selfless" must also imply the existence of selflessness, because the wisdom that follows that word implies its existence. Therefore, not only is the object of negation cut off, but other dharmas are also implicitly thrown out, so the claim that non-affirming negation is negating negation is untenable. Furthermore, the statement "a fat person does not eat during the day" establishes that a fat person has the cause for eating. The time for eating is fixed as day and night, and the negation of eating during the day actually implies eating at night, which is the implication of that word and the object of that wisdom. However, the direct power similar to that, the word "a sprout is selfless" does not appear in the mind, so there is no reason for implicit understanding. Even so, without relying on other intervening valid cognitions, but relying on the power of reason, it is possible to generate wisdom that directly contradicts the superimposition and the way of grasping that hold onto the non-existence of selflessness. And, it itself can cut it off, so relying on reason can cut off superimposition, but reason does not cut off that superimposition. To illustrate this with an example, when a valid cognition arises that ascertains the three aspects of establishing sound as impermanent, without relying on other intervening valid cognitions, but relying on its power, it is possible to generate wisdom that directly contradicts the superimposition and the way of grasping that hold onto the permanence of sound, but the impermanence of sound is not established through the implication of the previous valid cognition, and the superimposition of holding onto the permanence of sound is not cut off by the previous valid cognition. Therefore, in the Commentary on Valid Cognition, it says: "Sound is produced, all such things, are said to be impermanent, and in reality, it turns into a thought of destruction." Although it is said that in reality it is an implication, it is similar to not being an implicit understanding. If the meaning of the existence of selflessness is the object observed by valid cognition, and it is also established through reason, therefore it is established through the meaning of existence, and the three aspects are not the meaning to be established, therefore they are not the same. To this, the Madhyamikas in conventional terms
Tibetan
་རང་རིག་ཁས་ལེན་པས་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཚད་མས་དམིགས་པ་དེ་དམིགས་བྱེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་རིག་གིས་ཤུགས་ལ་འགྲུབ་པར་བཞེད་ཀྱང་རང་རིག་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མར་བཞེད་པས་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་ནོ། །ཟླ་བའི་བཞེད་པས་ཀྱང་ཡོད་པའི་དོན་དེ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཁོ་ནར་ཡོད་མེད་དམ་ཡིན་མིན་དཔྱད་པའི་དོན་གང་རུང་གཅིག་རྙེད་པས་དེས་ཡོད་པར་རྙེད་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་རིག་གིས་ཤུགས་ལ་འགྲུབ་པར་ཡང་མི་བཞེད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། འདིར་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་མི་སླུ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་འཇོག་པ་བཞིན་དུ་བཞེད་ལ་འཇིག་རྟེན་ན་གསར་དུ་སླུ་མི་སླུའི་ཁྱད་མ་ཕྱེ་བར་སྤྱིར་མི་སླུ་བ་ལ་ཚད་མར་འཇོག་པས། མངོན་སུམ་ཚད་མ་རྟོག་མེད་ཀྱིས་དྲངས་ པའི་བཅད་ཤེས་རྣམས་ཀྱང་ཚད་མར་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པའི་ཚད་མ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡོད་དེ་བཅད་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མངོན་གྱུར་དུ་འཇོག་པས་མངོན་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཁྱད་གཞིར་གྲུབ་ནས་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་དང་ཐ་སྙད་གང་ལ་ཡང་དཔྱོད་པ་མེད་པས་རྟགས་ཀྱིས་འགྲུབ་པ་མིན་ཞིང༌། རྟགས་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པར་ཡང་ནུས་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པ་ནི་མངོན་གྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པ་མངོན་གྱུར་ཡིན་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ཀྱང་ད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པ་མངོན་གྱུར་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐད་ཅིག་མ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པས་སྒྲ་དང་སྔོན་པོ་མངོན་གྱུར་ཡིན་ཀྱང་དེ་གཉིས་སྐད་ཅིག་མ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཡོད་པར་ངེས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་བློ་ཡང་མངོན་གྱུར་ལ་མི་སླུ་བས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའོ། །འདིས་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་མྱུ་གུའི་སྣང་བ་རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བར་གང་གིས་འགྲུབ་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་ན་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་འགྱུར་བར་མཐོང་ནས་ཁ་ཅིག་བདེན་དངོས་མེད་པ་བདེན་པར་གྲུབ་ཅེས་སྨྲ་ལ། གཞན་དག་རིགས་ཤེས་དང་རྗེས་དཔག་ཚད་མའི་ལྡོག་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་དང་པོ་ལ་ཡུལ་མེད་ལ་ཕྱི་མ་ལ་ཡུལ་ཡོད་ཅེས་ སྨྲའོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་ཡོད་མེད་དཔྱོད་པ་ནི་
Chinese
自宗承认自证者认为，以量所缘之无自性，由缘彼境而体验之自证力而成立，然自证唯是名言量，非由理智成立。月称论师亦不认为有事由理智成立，因理智唯能寻得彼事之有无或然否，若由理智寻得有，则成实有。亦不认为由自证力而成立。若非如此，当如何成立耶？此处衡量之体性是不欺诳，如世间所安立一般而承认，世间不分新欺诳与不欺诳之差别，而总立不欺诳为量。故现量无分别所引之决断识等，亦显现承许为量。是故于分别之量中亦有现量，以决断识之境安立为现前故，于现前不欺诳之故。无自性于基位成立后，于有无之义及名言皆无有观察，故非由因成立。不待因亦能断除执无自性为无有之增益，故无自性之有是现前。然有事是现前，故无自性是隐蔽，然由量成立时，无自性之有是现前，譬如刹那是隐蔽，故声与蓝色是现前，然彼二者刹那是隐蔽一般。是故，于有事决定之名言识亦不欺诳现前，故是现量。由此亦应知以理智了知苗芽等无自性时，苗芽之显现虽是无自性，然由何而成立。第二，此处若苗芽等无自性是由理智成立，则见终将成为能忍受以至究竟之理智所观察，故有者说无实有是真实成立。另有者则分清理智与比量之差别，说前者无境，后者有境。然二者皆不应理。如此，观察苗芽等是否真实有
English
Those who accept self-awareness hold that the absence of inherent existence, which is the object of valid cognition, is established by the power of self-awareness that experiences the object. However, they consider self-awareness to be a nominal valid cognition, not established by reasoning. Chandrakirti also does not believe that existence is established by reasoning, because reasoning can only find one of the meanings of whether something exists or not, or whether it is or is not. If it finds existence by reasoning, it becomes truly established. He also does not believe that it is established by the power of self-awareness. If not, how is it established? Here, the characteristic of valid cognition is non-deception, which is recognized as it is established in the world. In the world, without distinguishing between new deception and non-deception, non-deception is generally established as valid cognition. Therefore, it is evident that the decisive consciousnesses, etc., brought about by direct perception without conceptualization are also accepted as valid cognition. Therefore, there is also direct perception in the valid cognition of conceptualization, because the object of decisive consciousness is established as manifest, and therefore it is not deceptive to the manifest. Since the absence of inherent existence is established as the basis, there is no examination of the meaning of existence or non-existence and terminology, so it is not established by signs. Without relying on signs, it can also cut off the superimposition of holding the absence of inherent existence as non-existent, so the existence of the absence of inherent existence is manifest. However, since existence is manifest, the absence of inherent existence is hidden. However, when established by valid cognition, the existence of the absence of inherent existence is manifest. For example, momentariness is hidden, so sound and blue are manifest, but those two are like momentariness being hidden. Therefore, the nominal mind that is certain of existence is also not deceptive to the manifest, so it is direct perception. From this, it should also be known that when the absence of inherent existence of sprouts, etc., is understood by reasoning, how the appearance of sprouts appears as the absence of inherent existence is also established. Second, here, if the absence of inherent existence of sprouts, etc., is established by reasoning, it will eventually be seen as becoming tolerable to be examined by reasoning to the end, so some say that the absence of true existence is truly established. Others distinguish between reasoning and the reversal of inferential valid cognition, saying that the former has no object and the latter has an object. However, both are unreasonable. Thus, examining whether sprouts, etc., truly exist is