Tibetan
ང༌། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་དེ་ན་ཇི་སྙེད་སྒྲ་ཡོད་པ། །ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞེས། །བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་ན་མེད་པར་དགག་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་ཞེས་པའི་ཙམ་གྱིས་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་མིན་པ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱར་འཕངས་པ་གཅོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ མེད་པ་སྟོན་པ་ག་ལ་གཅོད་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་པས་རང་བཞིན་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་འགོག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་ཅེས་པས་ཀྱང་རང་བཞིན་བཀག་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་གཅོད་ཀྱང་རང་བཞིན་བཀག་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཏན་མི་གཅོད་པས་མེད་དགག་ཏུ་སྟོན་པའི་དོན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཕུང་གསུམ་སེལ་བའི་དངོས་འགལ་གཅིག་སྟོན་རྒྱུ་མེད་ན་ནི་ཡོད་མེད་དམ་གཅིག་དང་དུ་མ་སོགས་གང་འདོད་ཅེས་མཐའ་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་བཅད་པའི་བརྟག་པ་བྱས་ནས་འགོགས་མེད་ལ་ཡོད་ན་དངོས་འགལ་གཅིག་འགོག་པ་ནི་ཅིག་ཤོས་སྒྲུབ་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དག་ནི་ཅིག་ཤོས་དགག་པ་གཞན་སྒྲུབ་པ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་རྟོག་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་ན་མེད་པ་དེ་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་དག་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དག་ཡིན་ནོ། གང་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕུང་པོ་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་པ་དག་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་ལུས་ཅན་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་རང་བཞིན་འགོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་དགག་ཡིན་པ་དང་དངོས་འགལ་གཅིག་རྣམ་པར་བཅད་ན་ཅིག་ཤོས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་དང་གཅིག་ འགོག་ན་ཅིག་ཤོས་སྒྲུབ་དགོས་པ་ལ་དབུ་མ་ཐལ་རང་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡོད་པ་ཚད་མས་རྣམ་པར་བཅད་པ་ན་དགག་བྱ་བཅད་པ་དེ་ཚད་མས་ངེས་པར་བྱེད་པས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དབུས་མཐའ་ལས། ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང༌། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་མྱུ་གུ་རང་བཞིན་མེད་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ཀྱང་ཡོངས་གཅོད་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ནོ། །ཡོངས་གཅོད་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་
Chinese
又，在《词句明释》中也说：“世间所有的一切声音，都是无实有，什么也没有。”因为有作用等产生，所以想要表达以“无”来遮止，因此“无事物”的意义就是“无自性”的意义。如是说。仅仅显示无自性，这个“仅仅”并不是说只是对自性进行区分，而是阻断了语言所表达的内容，哪里会阻断显示自性不存在呢？同样，仅仅用理证来遮止自性存在的方面，也不是说只是遮止了自性，而是阻断了其他法义的成立，但决不会阻断仅仅成立自性遮止，因此是显示为无遮的意义。另外，如果说没有能去除三种蕴的真实相违，那么就随你喜欢说是有无、一或多等，这样在两种极端上作出决断的考察之后，如果无遮存在，那么遮止一个真实相违，如果不成立另一个，那就是不存在，如《中观光明论》中说：“互相舍弃而存在的自性之法，如果不遮止一个而成立另一个，那就是不存在的，因此认为既不是这个也不是那个的方面也是不合理的。”以及“如果完全断除的，和没有进行区分的，这两个如果不存在，那就是互相舍弃而存在的自性。凡是互相舍弃而存在的自性，那就是在一切方面都普遍存在的。凡是在一切方面都普遍存在的，那就是能去除其他蕴的，例如有身和无身等的差别。”如是说。两种遮止的定义和以遮止自性的理由所要成立的是无遮，以及如果区分一个真实相违，那么另一个就是完全断除，以及遮止一个就必须成立另一个，这对于中观应成派和自续派来说并没有差别。如果以量士夫区分自性存在，那么被遮止的遮止，是由量士夫来确定的，因此会成为完全断除，如《中边分别论》中说：“完全断除和能理解的。”如是说。因此，苗芽无自性是要成立的，但完全断除不是要成立的。如果想要成立所有完全断除，那就是完全断除的
English
Furthermore, in the "Clear Words" it is also said: "All the sounds that exist in the world are unreal, nothing at all." Because actions and so on arise, therefore, wanting to express negation by "non-existence," the meaning of "non-existent things" is the meaning of "no self-nature." Thus it is said. Merely showing no self-nature, this "merely" does not mean that it is only distinguishing self-nature, but it cuts off the content expressed by language, where would it cut off showing that self-nature does not exist? Similarly, merely using reasoning to negate the aspect of self-nature existing, it is not saying that it is only negating self-nature, but it cuts off the establishment of other dharmas, but it will never cut off merely establishing self-nature negation, therefore it is showing the meaning of non-affirming negation. Furthermore, if there is no way to show one real contradiction that removes the three aggregates, then you can say whatever you like, whether it is existence or non-existence, one or many, etc. After making a decisive examination on the two extremes, if non-affirming negation exists, then negating one real contradiction, if the other is not established, then it does not exist, as it says in the "Madhyamaka Illumination": "The characteristics of dharmas that exist by mutually abandoning each other, if one is not negated and the other is established, then it does not exist, therefore, it is not reasonable to think of the aspect that is neither this nor that." And "If what is completely cut off, and what is not distinguished, if these two do not exist, then that is the nature of existing by mutually abandoning each other. Whatever is the nature of existing by mutually abandoning each other, that is what pervades in all aspects. Whatever pervades in all aspects, that is what removes other aggregates, for example, the difference between embodied and non-embodied, etc." Thus it is said. The definition of the two negations and what is to be established by the reason that negates self-nature is non-affirming negation, and if one real contradiction is distinguished, then the other is completely cut off, and if one is negated, then the other must be established, there is no difference between Madhyamaka Prasangika and Svatantrika. If self-nature existence is distinguished by valid cognition, then the negation that is negated is determined by valid cognition, therefore it will become completely cut off, as it says in the "Madhyanta-vibhanga": "Completely cut off and understandable." Thus it is said. Therefore, the sprout's no self-nature is to be established, but complete cutting off is not to be established. If you want to establish all complete cutting off, then that is the complete cutting off of
Tibetan
དོན་མི་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་སྟེ་གཞི་འདི་ཆོས་འདི་མིན་པ་དང་འདི་ལ་ཆོས་འདི་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གཅད་དགོས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བློས་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པ་རྣམས་དགག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་ན་ནི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་རང་བཞིན་ཡོད་པ་འགོག་མི་ནུས་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་འཇལ་ལོ། །དེ་མེད་ན་ནི་དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་རྣལ་མ་སྟེན་པས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྩོད་ཟློག་ལས། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་ཀྱིས། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་ལ་ཟློག །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལོག་ན། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རབ་གྲུབ་འགྱུར། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཕར་ལ་བཅད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པས་རྟགས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་མི་སྒྲུབ་ཅེས་སྨྲ་ན་ནི། ལུང་གིས་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་བདག་ཕར་ལ་བཅད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་བདག་མེད་བརྗོད་བྱར་མི་བྱེད་ཅེས་སྨྲ་དགོས་པས་དོན་ དམ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པའི་དོན་གྱི་གསུང་རབ་དང་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་བརྗོད་བྱ་རྟེན་འབྱུང་མཐའ་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་བསྟན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་མྱུ་གུ་བདེན་ཡོད་དང་བདེན་མེད་བདེན་གྲུབ་གཉིས་ཀ་དགག་ནུས་ཀྱི་བདེན་པར་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དགག་མི་ནུས་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་མེད་པ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་སྙམ་དུ་མྱུ་གུ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེ་ཡོད་པར་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་འགྲུབ་དགོས་ཏེ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་དེ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་ཤེས་ཀྱིས་ཡོད་པར་རྙེད་ན་ནི། དེ་ཁོ་ནར་ཡོད་མེད་དང་ཡིན་མིན་དཔྱད་ཅིང་བཙལ་བའི་དོན་གང་རུང་གཅིག་རྙེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པར་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དགག་བྱ་བདེན་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཐམས་ཅད་དགག་བྱས་སྟོང་པ་བདེན་པ་ལ་ཡང་མཚུངས་པས་དགག་བྱ་ཡང་མི་ཁེགས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བཟུང་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པས་མེད་དགག་ཉིད་གཞལ་བྱར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡོད
Chinese
不明白意义而说，即必须完全断定这个基础不是这个法，以及这个上面没有这个法，因为这存在于一切所知事物上。因为以理智所要否定的事物，是实际断定后必须确定的那些事物。如果自性不存在，那么世俗的量就不能遮止自性存在，因此自性不存在也无法成立，所以要用理智来衡量。如果没有自性不存在，那么两种否定会依赖于真实，事物就会变成自性存在。如《诤返论》中说：如果自性不存在，那么用什么来否定自性不存在？如果自性不存在本身被否定，那么自性本身就会完全成立。其中清楚地说明了这一点。理智只是向外遮止自性，并不将自性不存在作为对境，所以说宗法也不能成立它。如果这样说，那么也必须说，圣教也只是向外遮止自性和我，并不将自性不存在和我无我作为所诠释的对象。因此，不能说一切宣说胜义谛的决定意义的经典和中观论著，所诠释的对象是缘起、离边的空性。这样一来，既能否定苗芽的真有和真无，也能否定真实成立，但不能否定真实中的有和无，胜义谛中的有和无也是如此。第二部分分为两点：驳斥理智成立自性不存在的争论，以及驳斥理智成立自性不存在就是成立真实的争论。第一点是：有人认为，苗芽的自性不存在，必须由理智来成立，因为其他的量无法成立它，而且理智已经成立了自性不存在。如果理智发现了存在，那么就一定是在有无、是与非的考察和寻找中，发现了其中之一，因此就是真实存在。这样一来，所有否定所破的真实性的理路，对于所破的空性也同样适用，因此所破也无法成立。对此，我们认为，理智只是认为没有自性成立，除此之外，对于自性不存在等等任何事物都不执着，因此只是将无遮作为所衡量的事物。如果自性不存在存在
English
Speaking without understanding the meaning means that it is necessary to completely determine that this basis is not this dharma, and that this dharma does not exist on this, because this exists on all knowable things. Because the things to be negated by the intellect are those that must be actually determined and then ascertained. If self-nature does not exist, then the mundane measure cannot prevent the existence of self-nature, so the non-existence of self-nature cannot be established, so it must be measured by reason. If there is no non-existence of self-nature, then the two negations will rely on reality, and things will become self-existent. As it says in the "Refutation of Disputes": If self-nature does not exist, then what is used to negate the non-existence of self-nature? If the non-existence of self-nature itself is negated, then self-nature itself will be completely established. This is clearly stated in it. Reason only outwardly prevents self-nature, and does not take the non-existence of self-nature as an object, so it is said that the sign cannot establish it either. If this is said, then it must also be said that the scriptures also only outwardly prevent self-nature and self, and do not take the non-existence of self-nature and selflessness as objects to be explained. Therefore, it cannot be said that all the definitive meaning scriptures and Madhyamaka treatises that explain the ultimate truth explain the emptiness of dependent origination and freedom from extremes. In this way, it is possible to negate both the true existence and the true non-existence of a sprout, and it is also possible to negate the true establishment, but it is not possible to negate the existence and non-existence in reality, and the existence and non-existence in ultimate truth are the same. The second part is divided into two points: refuting the argument that reason establishes the non-existence of self-nature, and refuting the argument that establishing the non-existence of self-nature by reason is establishing reality. The first point is: Some people think that the non-existence of the self-nature of a sprout must be established by reason, because other measures cannot establish it, and reason has already established the non-existence of self-nature. If reason discovers existence, then it must be that in the examination and search of existence and non-existence, and is and is not, it has discovered one of them, therefore it is truly existent. In this way, all the reasoning that negates the reality of what is to be negated also applies to the emptiness of what is to be negated, so what is to be negated cannot be established either. In response to this, we believe that reason only thinks that there is no self-establishment, and apart from this, it does not cling to anything such as the non-existence of self-nature, so it only regards non-affirming negation as the thing to be measured. If self-nature does not exist