Tibetan
ན་ཏེ། ཡིན་ན་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་དེ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །མི་རིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བདག་མི་རྟག་པར་སྨྲ་ན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་མི་རིགས་ཏེ། རང་མཚན་གྱིས་སྔ་ཕྱི་སོ་སོ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིག་ན་ནི་བདག་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོའི་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་བུམ་པ་དང་རྫ་མཁན་སོགས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཞིག་བདག་མིན་པ་བདེན་མོད་ཀྱང་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་རང་བཞིན་ཐ་དད་དོ་སྙམ་ན། ལེན་པ་པོའི་བདག་ནི་བླང་བྱ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་མེད་པར་བདག་དེ་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་རིགས་ན་དེ་ལྟར་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན་ལྟོས་པ་མི་རུང་བས་འབྲེལ་པ་འགོག་ནུས་ལ། འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ནི་ཡ་བྲལ་དུ་དམིགས་དགོས་པ་ལས་དེ་ལྟར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་སྟོན་པའི་རིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ལ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་མི་རྟག་པར་སྨྲ་ན་ཆད་པར་འགྱུར་བས་བདག་དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱང་མིན་ནོ། །བདག་ཏུ་གདགས་པ་རྒྱུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པའང་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་བདག་མེད་དོ་སྙམ་ན། བདག་དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུའང་མ་ངེས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མེད་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འདས་པའི་ཚེ་རབས་ཀྱི་དུས་སུ་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་འདིའི་བདག་འདི་ཚེ་སྔོན་མའི་བདག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན། དེའི་ཚེ་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་མ་བྱུང་བར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་འཐད་ནའང་དེ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་བདག་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཚེ་འདིའི་བདག་འདི་ནི་ཚ་སྔ་མའི་བདག་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་ན་སྔར་གྱི་བདག་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། བདག་སྔ་མ་དེ་ནི་རང་གི་དུས་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པ་ནའང་མ་འགགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཚེ་སྔ་མ་དེར་མ་ཤི་བར་ཡང་ཚེ་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་བདག་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་འདིར་བདག་འབྱུང་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མང་པོར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར་སྔར་གྱི་བདག་དེ་དུས་དེར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚེ་འདིར་དེ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཁོ་ན་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་བདག་དེ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་སྔ་མ་དེ་རྒྱུན་ཆད་ན་ནི་དེའི་མཇུག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་རྟེན་ཆད་པས་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ཟ་བ་པོ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྔར་གྱི་བདག་གོས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་ཕྱི་མས་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་ན། ད་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང༌། དེ་ལ་སོགས་པ་ནི་རབ་བྱེད་བརྒྱད་པར། ཅི་སྟེ་ལས་ནི་མ་བྱས་ན། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་འཇིགས་འགྱུར། ཞེས་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཚེ་འདིའི་བདག་འདི་སྔར་གྱི་བདག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་འདིར་སྐྱེས་ན་ནི། ངའོ་སྙམ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཞིའི་བདག་དེ་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ནི་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འདོད་པ་འདི་ལ་མི་འདོད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་ན་ནི་བདག་རྒྱུས་བྱས་པར་འགྱུར་ན། བདག་ རྫས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྟག་པ་དང་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འདོད་ལ་བྱས་ན་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་བྱས་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་རིགས། བདག་བྱས་པར་རྟོག་ན་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཡོད་པ་དང་སྔོན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གསར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་འགྲེལ་པར་གསུངས་སོ། །སྐྱོན་འ
Chinese
如果这样，那么如同取蕴每一刹那生灭一样，如果我也这样变化，那是不合理的。不合理的原因是，如果我说我无常，就会变成断灭。如果自性成立，那么从前一刹那产生后一刹那的相续不断是不合理的，因为以自相来说，前后各个不同，不能互相依赖。如果不坏灭，那就会变成说我是常。另外，应当取受的那个，怎么会变成取受者的我呢？不会的，因为作者和所作会变成一体，因此瓶子和陶匠等也会变成一体。如果认为仅仅是取蕴不是我，但我的自性与取蕴不同，那么取者的我与所取之取蕴自性不同而存在是不合理的。如果这二者以自己的体性成立为他体，那么可以认为在没有取蕴的情况下，我可以被执取，但事实上是不能被执取的。这也是因为如果以自相成立为他体，就不能依赖，因此能够遮止关系。没有关系的异体必须分开来观察，但事实上并没有这样观察，因此这是显示自性成立为他体是不存在的理证。第二，如前所说，这样就会变成不依赖蕴也能被执取，因此我不是与取蕴自性不同的他体，而且作者和所作会变成一体，如果说无常就会变成断灭，因此我不是取蕴本身。因为执着为我没有理由，所以我不是不依赖取蕴而存在的。如果这样认为我没有，我也不一定是无，因为是依赖蕴而安立的，而没有就像石女的儿子等不是依赖蕴而安立的。第二，认为在过去世的时候，以先前没有的体性自性存在也是不合理的。如果现在这一世的我与前世的我自性成立为他体，那么那时认为我在过去时没有产生而自性成立是可以的，但是
English
If that's the case, then just as the aggregates of grasping arise and perish in each moment, if I also change in that way, it is unreasonable. The reason it is unreasonable is that if I say that I am impermanent, it will become annihilation. If it is established by its own nature, then it is unreasonable for the continuum of arising of the later moment from the earlier moment to be uninterrupted, because in terms of its own characteristic, the earlier and later are different and cannot be mutually dependent. If it does not perish, then it will become saying that I am permanent. Furthermore, how can that which is to be grasped become the self of the grasper? It won't, because the agent and the action will become one, therefore the pot and the potter, etc., will also become one. If it is thought that only the aggregates of grasping are not the self, but that my own nature is different from the aggregates of grasping, then it is unreasonable for the self of the grasper to exist as something different by its own nature from the aggregates of grasping that are to be grasped. If these two are established as other by their own entity, then it could be thought that without the aggregates of grasping, I could be apprehended, but in fact, it cannot be apprehended in that way. This is also because if it is established as other by its own characteristic, it cannot be dependent, therefore it can prevent relationship. An other that is unrelated must be observed separately, but in fact, it is not observed in that way, therefore this is the reasoning that shows that establishment as other by its own nature does not exist. Second, as previously stated, in this way it will become possible to be apprehended without relying on the aggregates, therefore I am not other than the aggregates of grasping by my own nature, and the agent and the action will become one, and if it is said to be impermanent, it will become annihilation, therefore I am not the aggregates of grasping themselves. Because there is no reason to cling to a self, I do not exist without relying on the aggregates of grasping. If it is thought that I do not exist in that way, I am not necessarily non-existent either, because it is imputed in dependence on the aggregates, while non-existence, like the son of a barren woman, etc., is not imputed in dependence on the aggregates. Second, it is also unreasonable to think that in the time of past lives, it exists by its own nature in an entity that did not previously exist. If the self of this present life is established as other by its own nature from the self of the previous life, then it would be reasonable to think that I was not produced in the past and was established by its own nature, but
Chinese
这不可能。如果前后世的我和二我自性上是不同的，会有什么过失呢？如果今世的我与前世的我自性上不同，那么今世的我也会不依赖于前世的我而产生，并且前世的我也会在它自己的时间里，在后世产生时也不会停止存在，并且在前世没有死亡的情况下也会在今世产生。 如果今世的我不是依赖于前世的我而产生，会有什么过失呢？会有很多过失，像这样，因为前世的我在那个时候已经毁灭了，并且今世仅仅是产生了一个自性上与前世不同的我，所以前世的我就会断灭，因为前世的我产生后世的我是不合理的。如果前世的我断灭了，那么随之而来的业的果报就会因为失去所依而完全断灭，并且因为没有享用者，所以业的果报就会白白浪费。如果认为前世的我所造的业的果报被后世的我享用，那么现在也会出现其他相续所造的业的果报被其他相续各自体验，以及第八品中所说的“如果业没有被造，就会与未造者相遇而恐惧”等等过失。此外，如果今世的我与前世的我自性上不同而在此产生，那么作为“我”这个名称的基础的我，就会从先前没有产生而变成后来产生，但先前没有产生而后来产生是不可能的。如果这样认为，就会陷入不希望的过失，像这样，如果我从先前没有产生而变成后来产生，那么我就会变成被造作的。认为我是实有的人认为我是常或者非常非无常，无法用任何方式来表达，如果被造作，那么就会变成无常。此外，因为没有与造作我这件事不同的造作者，我怎么可能是被造作的呢？如果认为我是被造作的，那么就会出现轮回有起始，以及先前没有的众生新产生的过失，注释中是这样说的。过
English
That is impossible. If the two selves, past and future, are different in nature, what fault would there be? If this self of this life is different in nature from the self of the previous life, then this self will also arise independently of the previous self, and the previous self will also remain without ceasing even when the later self arises in its own time, and will also arise in this life without dying in the previous life. If the self arises here without depending on the previous self, what fault would there be? There would be many faults, like this, because the previous self has perished at that time, and because only a self that is different in nature from it has arisen in this life, the previous self will be cut off, because it is unreasonable for the previous self to produce the later self. If the previous self is cut off, then the fruits of karma that follow it will be completely cut off because they have lost their basis, and because there is no enjoyer, the fruits of karma will be wasted. If it is thought that the fruits of karma done by the previous self are enjoyed by the later self, then now also the fruits of karma done by other continuums will be experienced separately by other continuums, and the faults such as "If karma is not done, there will be fear of encountering the uncreated" as mentioned in the eighth chapter will occur. Furthermore, if this self of this life, which is different in nature from the previous self, arises here, then the self that is the basis of the term "I" will change from not having arisen before to arising later, but it is impossible for something that did not arise before to arise later. If this is thought, one will fall into an undesirable fault, like this, if I arise later from not having arisen before, then I will become created. Those who believe that the self is substantial believe that it is either permanent or neither permanent nor impermanent, and cannot be expressed in any way, but if it is created, then it will become impermanent. Furthermore, since there is no creator different from the one who creates that self, how could the self be created? If it is thought that I am created, then the faults of samsara having a beginning and new beings arising that did not exist before will occur, so it is said in the commentary. Fault