Chinese
以聚合为因缘而系缚的，不是依赖于自己的因缘聚合，也不是以之为因缘而趣入，而是如前所说的烦恼和蕴的戏论完全寂灭，这才是如来所说的涅槃。这仅仅不是实有，也不是以非实有的自性成立。或者，依赖而趣入轮回，如前所说的行轮回，以及以取蕴为因缘而趣入，就是如前所说的补特伽罗轮回。在此，应将舍弃烦恼种子和取蕴显现灭尽之所依的心之法性作为涅槃。不是说烦恼等因缘断绝，不再产生后世的同类就是涅槃，因为这是因前因灭尽所生的未来。第四，另外经中说：比丘们，那些以生或灭寻求从有中决定出离的，是不知晓的。因此教导舍弃生之贪和灭之贪，并教导涅槃不是应舍弃的。因此，涅槃不是实有，也不是以非实有的自性存在，这是合理的。如果以这二者的自性存在，那么涅槃也只能是被舍弃的。对于生是实有和灭是非实有，执着于自性成立并贪恋，想要从轮回中决定出离，这样的呵责也是不合理的。第二，如果按照论敌的观点，烦恼和受生二者是非实有，因此涅槃是非实有，而自身是实有的自性，因此认为这二者都是自性成立的，认为对这二者分别安立的 过失不会损害，如果这样想。这是外道应声者所承认的，在《般若灯论》的解释中说，解脱是世间聚集，这是成就之地的特征，并且由于命根的词义存在，所以是实有，并且由于轮回的痛苦断绝，所以也是非实有。也就是，佛陀所说的解脱是养命的，具有藏红花的无垢颜色，以及牛奶
English
That which is bound by means of aggregation as a cause is not dependent on its own aggregation of causes and conditions, nor does it enter by means of it as a cause, but rather the complete pacification of the elaborations of afflictions and aggregates as previously described, that is what the Tathagata taught as Nirvana. That alone is neither real nor established by the nature of non-reality. Or, entering into samsara by relying on it is the cycle of actions as previously described, and entering by means of the aggregates of grasping is the cycle of individuals as previously described. Here, the Dharma-nature of the mind, which is the basis for abandoning the seeds of afflictions and extinguishing the appearance of the aggregates of grasping, should be regarded as Nirvana. It is not that the cessation of causes and conditions such as afflictions, and the non-arising of similar types in the future, is Nirvana, because this is the future produced by the exhaustion of the previous cause. Fourth, furthermore, the sutra says: "Monks, those who seek definite liberation from existence by means of arising or ceasing are those who do not know." Therefore, it teaches to abandon the craving for arising and the craving for ceasing, and teaches that Nirvana is not to be abandoned. Therefore, it is reasonable that Nirvana is not real, nor does it exist by the nature of non-reality. If it exists by the nature of these two, then Nirvana would also only become something to be abandoned. It would also be unreasonable to criticize those who cling to and are attached to the craving for arising as real and ceasing as unreal, and who desire to definitely escape from samsara. Second, if according to the opponent's view, afflictions and rebirth are both unreal, therefore Nirvana is unreal, and oneself is the nature of reality, therefore it is believed that both of these are established by their own nature, and it is thought that the faults of establishing each of these separately will not harm. This is what the Tirthika Samkhyas acknowledge, and it is said in the commentary on the Lamp of Wisdom that liberation is the aggregation of the world, which is the characteristic of the field of accomplishment, and because the meaning of the word life-force exists, it is real, and because the suffering of samsara is cut off, it is also unreal. That is, the liberation spoken of by the Victorious Ones is life-sustaining, has the stainless color of saffron, and milk
Tibetan
མུ་ཏིག་བ་མོའི་མདོག་འདྲ་ཞིང༌། །དབྱིབས་ནི་གདུགས་ཟླུམ་བཀན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཞེས་བཤད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་ན་གནས་པར་སྨྲའོ། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐར་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཀར་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཐར་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རང་གི་བདག་ཉིད་གསར་དུ་སྐད་ཅིག་དང་པོར་ཐོབ་པ་དང་དེའི་དུས་གཉིས་པར་དེ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐར་པར་འགྱུར་ན་དེ་དག་ནི་ཐར་པར་མི་རིགས་སོ། །འདི་ནི་མེ་དུ་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་གཞན་དུ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འདོད་ན་གཞན་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཐལ་བ་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐར་པ་འདོད་པ་ལའང་དེ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐར་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་བྱེད་པའོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མ་བརྟེན་པ་མིན་པར་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་གཉིས་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱང་འདས་དངོས་མེད་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་གང་གི་དངོས་པོ་མེད་རྒྱུ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ཞིག་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་འདོད་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་དེ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་རིགས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་མ་ཡིན་པར་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་དང་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ཟད་པའི་དངོས་མེད་དུ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་གཉིས་ཀའང་འདུས་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་དངོས་པོ་དེའི་ཞིག་པ་ཡིན་ལ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་ཤི་བའི་ཞིག་པ་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་མྱང་འདས་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མི་འདོད་ཀྱི་དེ་ལ་དེ་གཉིས་ཡོད་པར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་གཞི་གཅིག་ལ་དེ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ནི་མིན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་སྣང་བ་དང་མུན་པ་བཞིན་ནོ
Chinese
就像珍珠母贝的颜色一样，形状像撑开的圆伞。 就像这样说的一样，我说是存在于所有世界之上的。 如果涅槃解脱以自性存在于有和无两种事物中，那么那时有和无的事物都将变成解脱。 因此，如果轮回的自性新获得的第一刹那，以及第二刹那与之分离的一切都变成解脱，那么它们不应该是解脱。 这就像如果像火一样的一个事物，以自己的体性成为其他事物成立的因果，那么所有其他事物也会变成因果一样。 对于有和无的差别，如果想要以自性成立的解脱，那么那样的话，那两者也会全部变成解脱，这是理由相同的平等对待。 另外，如果涅槃以有和无两种事物自性成立，那么那时涅槃将不是不依赖因缘，而是依赖因缘而生，因为有和无自性成立的那两者是依赖因缘而生的缘故。 如果涅槃以无自性存在，那么必须认为哪个有不存在呢？是轮回的事物坏灭的无常，如果是那样，那么那是依赖于有而生的道理。 另外，怎么能说涅槃以有和无两种事物自性存在呢？如果那样，涅槃将不是非为所作，而是变成有为法。 像这样，有和轮回的事物灭尽的无，以自己的体性成立的两者都是有为法，因为那是那个事物的坏灭，并且说生之缘是老死，死亡的坏灭也是从生之缘而生的缘故。 如果不是认为涅槃是有和无的自性，而是认为那两者存在于它之中呢？那么，涅槃怎么能有有和无两种事物自性存在呢？像这样，在一个基上，那两者以自己的体性存在是不可能的，因为是互相矛盾的，就像光明和黑暗一样。
English
It is like the color of a pearl oyster, and its shape is like an open, round umbrella. Just as it is said, I say that it exists above all the worlds. If nirvana liberation exists by its own nature in both things and non-things, then at that time things and non-things will become liberation. Therefore, if the self-nature of samsara is newly obtained in the first moment, and all that is separated from it in the second moment becomes liberation, then they should not be liberation. This is like saying that if one thing, like fire, becomes the cause and effect established as another by its own nature, then all other things will also become cause and effect. For the difference between things and non-things, if one wants liberation established by its own nature, then in that case, those two will also all become liberation, which is an equalization of reasons with the same reason. Furthermore, if nirvana is established by its own nature as two things, things and non-things, then at that time nirvana will not be non-dependent on causes and conditions, but will arise dependent on causes and conditions, because those two, things and non-things, established by their own nature, arise dependent on causes and conditions. If nirvana exists as non-thing by its own nature, then what existence must be considered non-existent? It is the impermanence of the destruction of the things of samsara, and if that is the case, then it is the reason for arising dependent on things. Furthermore, how can it be said that nirvana exists by its own nature as two things, things and non-things? If that were the case, nirvana would not be unconditioned, but would become conditioned. In this way, both things and the non-thing of the exhaustion of the things of samsara, established by their own nature, are conditioned, because that is the destruction of that thing, and it is said that the cause of birth is old age and death, and the destruction of death also arises from the cause of birth. If it is not thought that nirvana is the nature of things and non-things, but that those two exist in it? Then, how can nirvana have two things, things and non-things, existing by their own nature? In this way, it is impossible for those two to exist by their own nature on one basis, because they are mutually contradictory, like light and darkness.
Tibetan
། །གལ་ཏེ་གཞི་དེ་ལ་བུམ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་སྣམ་བུའི་དངོས་མེད་ཡོད་པ་གཉིས། མི་འགལ་བ་བཞིན་དུ་མྱང་འདས་ལའང་འཁོར་བའི་དངོས་མེད་ཡོད་པ་དང་ཐར་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ གཉིས་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དངོས་བོ་དང་དངོས་མེད་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ན་གཅིག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་ཀུན་ཡོད་པ་དང༌། གཅིག་གི་དངོས་པོ་མེད་ན་དངོས་པོ་ཀུན་མེད་པ་དགོས་པས་མཐར་གཞི་གཅིག་ལ་དངོས་པོ་གཅིག་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀར་ཁས་བླང་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དངོས་པོ་ཡང་མིན་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་གང་སྟོན་པ་དེའི་ལྟར་ནའང་མི་རིགས་ཏེ། ཤེས་བྱ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ནའང༌། དེ་གཉིས་གང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་པས་རེ་རེ་བཀག་བའི་ཅིག་ཤོས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་རི་བོང་དང་རྭ་མི་སྲིད་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཀག་པ་དང་མོ་གཤམ་དང་བུ་མི་སྲིད་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཀག་པ་མི་སྲིད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་མིན་པའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན། དེ་འདྲ་བ་དེ་དངོས་པོ་མིན་ཞིང་དངོས་པོ་མེད་པ་མིན་པའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་གང་ཞིག་གིས་ནི་མྱང་འདས་དེ་མངོན་པར་ཏེ་འཛིན་པ་དང་གསལ་བར་བྱེད། ཅི་ལྷག་མེད་ཀྱི་ཚེ་དེ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་དུས་སུ་བདག་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་འདོད་དེ་ཉེ་བར་ལེན་བའི་ཕུང་པོ་མེད་པའི་བདག་ཡོད་པར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷག་མེད་ཀྱི་ཚེ་ཕུང་པོ་རྒྱུན་ཆད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅི་སྟེ་དེའི་དུས་སུ་འཛིན་མཁན་དེ་མེད་ན་ནི་མྱང་འདས་དེ་འདྲའི་ངོ་བོར་ཡོད་པར་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ན་གནས་པས་ཡོངས་སུ་གཅོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཅི་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་སམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཅོད་གྲང་། དང་པོ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ནི་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ངོ་ན་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདིར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་བའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཅོད་པར་འདོད་ནའང་
Chinese
如果基上既有瓶子的实物，又有布匹的非实物，二者不相矛盾，那么涅槃中也有轮回的非实物和解脱的实物，二者也不相矛盾吗？如果实物和非实物以自性成立，那么一个实物存在，所有的实物都存在；一个实物不存在，所有的实物都不存在，最终必须承认一个基上既有实物，又没有实物。第三种情况是，如果涅槃既不是实物也不是非实物，而是以自性存在，那么按照这种观点也不合理。如果所知中没有实物，而实物以自性成立，那么通过遮止它们的差别，实物的差别和非实物的差别中的一些也会以自性成立。但是，由于这二者都不可能以自性成立，所以遮止其中一个，另一个也不会以自性成立。例如，兔子和角不可能存在，那么遮止兔子的角也不可能；石女和儿子不可能存在，那么遮止石女的儿子也不可能。此外，如果涅槃以非实物和非非实物的自性成立，那么谁会认为涅槃以非实物且非非实物的自性存在呢？如果在无余涅槃时它存在，那么那时我（补特伽罗）就存在了。但你并不希望这样，因为你不希望存在没有近取蕴的我（补特伽罗），并且你希望在无余涅槃时蕴的相续断绝。如果那时没有执持者，那么谁会知道涅槃以那样的自性存在呢？如果说轮回中的众生可以了知，那么是通过识还是通过智慧来了知呢？前者不合理，因为识是以戏论的相为对境的，而在证悟涅槃时，根本没有丝毫的戏论相，而且这里所说的了知是现量了知的情况。如果认为是通过现量证悟真如义的智慧来了知，
English
If the basis has both the entity of a pot and the non-entity of cloth, and these two are not contradictory, then is it also the case that in nirvana there is the non-entity of samsara and the entity of liberation, and these two are not contradictory? If entities and non-entities are established by their own nature, then if one entity exists, all entities must exist; and if one entity does not exist, all entities must not exist. Ultimately, one must accept that on a single basis, there is both an entity and a non-entity. The third case is: if nirvana is neither an entity nor a non-entity, but exists by its own nature, then according to that view, it is also unreasonable. If there is no entity in the knowable, and entities are established by their own nature, then by negating their differences, some of the differences of entities and the differences of non-entities would also be established by their own nature. However, since neither of these two can be established by their own nature, negating one of them will not cause the other to be established by its own nature. For example, if a rabbit and horns cannot exist, then negating rabbit horns is impossible; if a barren woman and a son cannot exist, then negating a barren woman's son is impossible. Furthermore, if nirvana is established by its own nature as an essence that is neither an entity nor a non-entity, then who would apprehend and clarify that nirvana exists by its own nature as an essence that is not an entity and not a non-entity? If it exists at the time of no remainder, then at that time the self would exist. But you do not want that, because you do not want a self without appropriated aggregates to exist, and you want the continuum of aggregates to cease at the time of no remainder. If there is no apprehender at that time, then how would anyone know that nirvana exists in such an essence? If it is said that those who remain in samsara ascertain it, then do they ascertain it through consciousness or through wisdom? The former is unreasonable, because consciousness takes the characteristics of elaboration as its object, and in the face of directly realizing nirvana, there is not even a trace of the characteristics of elaboration, and here, the ascertainment is in the context of direct ascertainment. If one thinks that it is ascertained by the wisdom that directly realizes the meaning of suchness,