Tibetan
་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པ་ཕྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྔར་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པའི་མཐར་མ་བྱས་པ་ཕྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པའི་མཐར་བྱེད་པ་དང༌། སྔར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་བར་མ་གྱུར་པ་ཕྱིས་སྤོང་བའང་མེད་པར་འགྱུར་པས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་འཐད་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་ན་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མཐོང་བ་དེས་ནི། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་དང་ལམ་སྟེ་བདེན་པ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་བསམ་གཏན་པའི་དཔེ་མཁྱུད་ཀྱི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་ཁུམས་པར་བགྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ་གང་གིས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་བར་མཐོང་བ་དེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཐོང་བ་དེས་ནི་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པར་མཐོང་བ་དེས་ནི་ལམ་བསྒོམས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་གང་གིས་དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཆོས་འདི་དག་ནི་དགེ་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་མི་དགེ་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་མངོན་དུ་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ཀུན་འབྱུང་སྤང་བར་བྱ་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་མི་རྟོག་རྣམ་པར་རྟོག་བར་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་གང་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་དེས་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་ཆོས་དེ་དག་མངོན་དུ་རྟོག་པ་ན་ཆགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྡང་བར་འགྱུར་རོ། །རྨོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཆོས་འགའ་ཡང་མི་ལེན་མི་འདོར་དེ་ལྟར་མི་ལེན་མི་འདོར་བ་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་ལ་སེམས་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཁམས་གསུམ་ཐམས་ ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང་བྲག་ཆ་ལྟ་བུར་མཐོང་ངོ་། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་བས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་གང་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར་བའི་
Chinese
未得之果，后来得之；先前未尽之苦，后来尽之；先前未舍一切业及烦恼，后来亦无舍离。因此，所有超世间的名言皆不合理。第四，因为如果承认事物自性成立，则一切安立皆不合理。因此，任何瑜伽士见到空性具有缘起之相，即是见到了苦、集、灭、道四圣谛的真实性。 如《圣思择差别经》所说：“世尊，应如何于四圣谛中修学？”世尊告曰：“妙吉祥，若见一切行皆不生，是为遍知苦。若见一切法皆无生，是为断集。若见一切法皆永灭，是为现证灭。若见一切法皆极不生，是为修道。妙吉祥，若如是见四圣谛，则不思择此等法是善，此等法是不善，此等法应舍，此等法应现证。当遍知苦，当断集，当现证灭，当修道。”不作分别，亦不作种种分别。此乃因其未见应观察之法。凡夫异生于现证彼等法时，则生贪着，生嗔恨，生愚痴。彼不取不舍任何法，如是不取不舍者，则不于三界生心贪着。见一切三界皆不生，如幻如梦如响。以见一切法如是之自性故，则远离对一切有情之随顺贪着与嗔怒。何以故？因此，彼对何者生随顺贪着与嗔怒之
English
The fruit that has not been obtained will be obtained later; the suffering that has not been exhausted before will be exhausted later; and all the actions and defilements that have not been abandoned before will not be abandoned later. Therefore, all the terms of transcendence are also unreasonable. Fourth, because if one asserts that things are established by their own nature, then all establishments are unreasonable. Therefore, any yogi who sees emptiness as having the characteristic of dependent origination sees the reality of the four noble truths, namely suffering, origin, cessation, and path. As it is said in the Sutra of the Example of the Holy Contemplation: "Lord, how should I train in the four noble truths?" The Lord said: "Manjushri, whoever sees all conditioned things as unborn, knows suffering completely. Whoever sees all phenomena as without arising, has abandoned the origin. Whoever sees all phenomena as completely extinguished, has realized cessation. Whoever sees all phenomena as extremely unborn, has cultivated the path. Manjushri, whoever sees the four noble truths in this way does not think, 'These phenomena are virtuous, these phenomena are non-virtuous, these phenomena should be abandoned, these phenomena should be realized.' One should completely know suffering, abandon the origin, realize cessation, and cultivate the path." One does not discriminate, nor does one make various discriminations. This is because one has not seen the phenomena that should be examined. When ordinary beings realize those phenomena, they become attached, become hateful, and become deluded. They neither take nor abandon any phenomena. Those who neither take nor abandon in this way do not become attached to the three realms. They see all three realms as unborn, like illusions, like dreams, and like echoes. By seeing the nature of all phenomena in this way, one becomes free from attachment and anger towards all sentient beings. Why is that? Because they are attached and angry towards what
Tibetan
ཆོས་དེ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་། །ཆོས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་དགེ་འདུན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་མཐོང་བས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་སོམ་ཉི་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །སོམ་ཉི་མེད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་པར་ལེན་པ་མེད་པས་ལེན་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དབུ་མ་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་བསྟན་པ་ན། ཕ་རོལ་པོས་ལུགས་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་གཞག་གང་ཡང་བྱར་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྩོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ལན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་དེ་ལྟར་འགོག་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པས། གཞན་ལུགས་ལ་འདི་ཡིན་དང་འདི་མ་ཡིན་གྱི་རྣམ་གཞག་གང་ཡང་བྱར་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་དང༌། རང་ལུགས་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་མེད་པར་མ་ཟད་རྣམ་གཞག་ཐམས་ ཅད་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འཐད་པར་ནི་རབ་བྱེད་འདིས་གཙོ་བོར་སྟོན་ནོ། །དེ་ཡང་སྟོང་པའི་དོན་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་ཡིན་གྱི་བྱ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཀག་པ་སྟོང་པའི་དོན་མིན་པ་ལ་ཐུག་པས། དབུ་མའི་ཚུལ་ལ་མོས་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ཅན་ཡིན་ན་ནི་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་སྨྲ་བར་བྱའི། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་གཞག་གང་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་འདི་ལ་བྱར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ནན་གྱིས་འཕུལ་བ་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལྟར་ན་གང་ལ་ཡང་འདི་ཡིན་དང་འདི་མ་ཡིན་གྱི་ངོས་གཟུང་གི་རྣམ་གཞག་བྱར་མི་རུང་ངོ་ཞེས། གཞན་གྱིས་འཕུལ་མི་དགོས་པར་དང་པོ་ནས་རང་ཉིད་དེའི་གསེབ་ཏུ་འཇུག་པར་མི་བྱའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་བཅུའི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་མྱང་འདས་བརྟག་པ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང༌། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐར་འདོད་རྣམས་ལ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཆོམ་རྐུན་པ་ཀུན་བསད་ནས་གྲོང་ཙམ་ཞིག་ལུས་པ་ལྟར་འཇིག་ལྟ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པར་སྤངས་ནས་སྔོན་གྱི་ལས་ཉོན་གྱིས་
Chinese
因为没有见到法的缘故。因此，心与虚空相同，所以也无法真正见到佛。也无法真正见到法，也无法真正见到僧伽，并且因为见到一切法皆为空性，所以对任何法都不产生怀疑。因为没有怀疑，所以不会执取。因为没有执取，所以没有取，从而完全从痛苦中解脱。如是说。第二，中观派显示轮回与涅槃的诸法，丝毫也不存在自性成立时，对方辩论说，按照那个宗派，世间和超世间的任何安立都无法成立。对此的回答是，经过详细分析，以那样遮破的道理，连微尘许的堪忍分析也不存在。因此，在其他宗派中，存在着无法安立此是和此非的过失。而自宗不仅没有那些过失，而且一切安立
English
Because the Dharma is not perceived. Therefore, the mind is equal to space, so even the Buddha cannot be truly seen. The Dharma also cannot be truly seen, the Sangha also cannot be truly seen, and because all dharmas are seen as emptiness, no doubt arises about any dharma. Because there is no doubt, there will be no clinging. Because there is no clinging, there is no grasping, and thus complete liberation from suffering. Thus it is said. Secondly, when the Madhyamaka school shows that there is not even a little bit of inherent existence in the dharmas of samsara and nirvana, the opponent argues that according to that system, no designation of worldly and transcendental can be made. The answer to this is that, after detailed analysis, there is not even a particle of tolerance for analysis by the reasoning that refutes in that way. Therefore, in other systems, there is the fault that no designation of this is and this is not can be made. Moreover, not only does one's own system not have those faults, but all designations
Tibetan
འཕངས་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཞིག་ལུས་པའི་འགོག་པ་སྟེ་མདོ་སྡེ་ལས། མ་ཞུམ་པ་ཡི་ སེམས་ཀྱིས་ནི། །ཚོར་བ་དང་དུ་ལེན་པ་ན། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ། །མར་མེ་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོམ་རྐུན་པ་ཀུན་བསད་ནས་གྲོང་ཡང་བཅོམ་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་སྤངས་པར་མ་ཟད་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་དང་ཡང་བྲལ་བའི་འགོག་པ་སྟེ་མདོ་སྡེ་ལས། གང་ན་ལུས་ཞིག་འདུ་ཤེས་འགགས། །ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་བྲལ་གྱུར་ཅིང༌། །འདུ་བྱེད་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་འདི་དག་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་ན་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས། ཉོན་མོངས་པ་གང་ཞིག་སྤོང་བ་སྟེ་སྤངས་པ་དང་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་གང་ཞིག་འགགས་པ་ལས་མྱང་འདས་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བར་འདོད་ཅེས་པ་དེ་ལྟར་འདོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་ཉོན་མོངས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་འཛིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལ་མྱང་འདས་མི་འཐད་པ་དང༌། རང་གི་ལུགས་ཀྱིས་མྱང་འདས་ངོས་གཟུང་བ་དང༌། དེ་ལས་ཚུལ་གཞན་དུ་སྨྲ་བ་དགག་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བཀག་པ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་འདི་དག་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་མི་སྟོང་ན། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་སྔར་མེད་གསར་དུ་འབྱུང་བ་དང་སྔར་ཡོད་གསར་ དུ་འཇིག་པ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་དང་ཕུང་པོ་གང་ཞིག་སྤོང་བ་དང་འགགས་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བར་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཉོན་མོངས་དང་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་རྣམས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྔར་གྲུབ་པ་ཕྱིས་ལྡོག་པའི་མྱང་འདས་མི་འདོད་པས་འབྱུང་འཇིག་མེད་པས་མྱང་འདས་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །འོ་ན་དེ་དག་གིས་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་གང་དང་ལྡན་པར་འདོད་ཅེ་ན། གང་ཞིག་ཆགས་སོགས་ལྟར་སྤངས་པ་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་ཐོབ་པ་དང་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཆད་པ་དང་མི་སྟོང་པ་ལྟར་རྟག་པ་སྟེ་དེ་བཞིར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ཅིང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་
Chinese
抛弃的蕴仅仅是身体的止灭，如经部中说：不退缩的 心，接受感受时，他的心就解脱了，如灯熄灭一样。二是，像杀死所有强盗后摧毁村庄一样，不仅断除了所有烦恼，而且也脱离了取蕴的残余的止灭，如经部中说：何处身体坏灭，意识止息，所有感受都已分离，行近于寂静，识也灭尽。如果内外这些法都以自性成立而空，那么生起，即生和灭丝毫也不存在。那么什么烦恼被断除，即已断除，什么取蕴被止灭，从而通过涅槃二门而趋入寂灭呢？这样认为是不合理的，因为蕴和烦恼不是以自性成立的。因此，事物被认为是自性存在的。二是四：事物以自性成立的方面，涅槃不合理；以自己的宗派确定涅槃；驳斥与此不同的说法；以及消除对如此驳斥与经文相违背的顾虑。第一是，如果内外这些法都以自性存在而不空，那么以自性成立的事物，不会有先前没有而新产生的，也不会有先前存在而新 灭亡的，那么什么烦恼和蕴被断除和止灭，从而趋入寂灭呢？这是不合理的，因为以自性存在的烦恼和蕴不会转变，因为那样的自性没有转变。二是，说空性的人们不认为烦恼和蕴是以自性先前成立而后转变的涅槃，因此没有生灭，所以没有涅槃不合理的过失。那么，他们认为涅槃具有什么特征呢？即，像贪等一样被断除，像沙门的果实一样被获得，像取蕴等一样是断灭，像不空一样是常，这四者不是以自性成立的，也没有自性的止灭和生起，一切戏论都
English
The cessation of only the abandoned aggregates remaining, as it says in the Sutra Pitaka: With an unyielding mind, when one accepts feelings, that mind is liberated, like a lamp extinguished. Secondly, like destroying a village after killing all the robbers, not only are all afflictions abandoned, but also the cessation of being separated from the remainder of the grasping aggregates, as it says in the Sutra Pitaka: Where the body is destroyed, consciousness ceases, all feelings are separated, actions are near to peace, and consciousness is extinguished. If all these inner and outer dharmas are empty because they are established by their own nature, then there is no arising, that is, no birth and death at all. Then what afflictions are abandoned, that is, have been abandoned, and what grasping aggregates are ceased, so that one enters nirvana through the two gates of nirvana? It is not reasonable to think so, because the aggregates and afflictions are not established by their own nature. Therefore, things are considered to exist by their own nature. The second has four parts: in the aspect of things being established by their own nature, nirvana is not reasonable; identifying nirvana according to one's own system; refuting other ways of speaking about it; and eliminating the contradiction with the scriptures in such refutation. The first is: if all these inner and outer dharmas exist by their own nature and are not empty, then for things established by their own nature, there is no new arising that did not exist before, and no new destruction of what existed before, so what afflictions and aggregates are abandoned and ceased, so that one enters nirvana? It is not reasonable, because afflictions and aggregates that exist by their own nature will not change, because such a nature has no change. The second is: those who speak of emptiness do not think of nirvana as the afflictions and aggregates being established by their own nature and then changing later, so there is no arising and ceasing, so there is no fault of nirvana being unreasonable. Then, what characteristics do they think nirvana has? That is, like attachment, etc., it is abandoned, like the fruit of a renunciate, it is attained, like the grasping aggregates, etc., it is annihilation, like non-emptiness, it is permanent, these four are not established by their own nature, and there is no cessation and arising of their own nature, all elaborations are