Tibetan
གནས་པ་མ་མཐོང་བ་ཁྱོད་ནི་རང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ང་ལ་སྐྱོན་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འགའ་ཞིག་རྟ་ལ་ཞོན་བཞིན་དུ་རྟ་དེ་ཉིད་བརྗེད་པར་གྱུར་བའི་ཚེ། རྟ་དེ་གཞན་གྱིས་ཕྲོགས་པའི་ཉེས་པས་གཞན་ལ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་དེ་བཞིན་དུ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྟ་ལ་ཞོན་བཞིན་དུ། སེམས་གཡེངས་བས་དེ་མ་དམིགས་པ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་རྩོད་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་དག་མ་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ལ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་གཞན་གྱི་སྐྱོན་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། དེ་སྟོན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་ལས་སམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རང་ བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མི་སྐྱེད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཁྱོད་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་རྟོག་ན་དེ་ལ་འཇི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དག་གིས་དགོས་པ་མེད་ལ་བུམ་པ་ཞེས་པའི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་མེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །བུམ་བ་མེད་ན་ནི་བྱེད་པ་པོ་རྫ་མཁན་དང་བྱེད་པ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་དང་བུམ་པ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་དག་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་ཡང་མེད་པས་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་དོ། །མདོར་ན་རྒྱུ་འབྲས་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་གཞག་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་སྐྱོན་དུ་བསྒྱུར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཕྱོགས་ལ་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་བས་སྟོང་པའི་དོན་ཉིད་བུ་བཤད་པ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་དང༌། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དགོངས་ནས་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང༌། འཕགས་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཞེས་བཤད་པ་ རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུང་དང་པོས་ནི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་དང༌། རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་དོན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པས། རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་གཞག་ས་མེད་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཁྱད་པར་ལེགས་པར་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གཉིས་པས་ནི་སྟོན་པ་རང་གིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གསུངས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་གི་དགོངས་པ་རང་གིས་བླངས་ནས་བཤད་པས། དངོས་པོ་ལ་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྐྱེ་བ་གཏན་མེད་དུ་མི་བྱེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་དུ་ཟུང་ཞིག་ཅེས་བའི་དོན་ནོ། །ལུང་གསུམ་པས་ནི་སྟོང་པའི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་བར་གསུངས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་དོན་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མང་དུ་གསུངས་ན་འདིའི་དོན་གང་ཡིན། ཇི་ལྟར་ལྟོ་ལྡིར་བ་བུམ་པའི་དོན་དུ་འཇོག་པ་ལྟ་བུའི་དོན་ཡིན་ན་ནི། འབྲས་བུ་རྣམས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་ངེས་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དོན་ཡང་ ངེས་པར་འགྱུར་བས་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་རྟེན་འབྲེལ་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་ཉིད་སྟོང་པའི་དོན་དུ་འདོད་ནའང་གནོད་པ་དེ་ཉིད་ཡོད་དོ། །ཅི་སྟེ་རྟེན་འབྲེལ་དངོས་སུ་ངེས་པའི་ཤུགས་ཀྱི་དོན་ལ་འདོད་ནའང་སྔར་ལྟར་མི་འཐད་པས་འདིའི་དོན་གང་ཡིན་སྙམ་ན་དེ་ལྟར་ནི་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཇོག་སྙམ་ན། སྟོང་པའི་དོན་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཚད་མས་ཁེགས་པའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ལ་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་མིན་ནོ། །དེ་འདྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ལ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་བའི་རྟེན་འབྱུང་དུ་དངོས་སུ་ངེས་པ་ན། བློ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང་དེ་དང་རྟེན་འབྱུང་གཉིས་འགལ་བར་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྟེན་འབྱུང་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཁེགས་བའི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པས་ནི། ནམ་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་བརྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པར་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་དྲན་པའི་མོད་ལ་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཚུལ་སེམས་པ་
Chinese
您未見實相，卻將自己的過失轉嫁於我，譬如有人騎在馬上，卻忘了馬的存在，當馬被他人奪走時，便責怪他人。同樣地，你們騎在自性本空、具有緣起特性的馬上，卻因心神散亂而未能察覺，於是與我們爭辯。第三，那些因未見而只挑剔空性之說的他人過失是什麼呢？現在就來闡述：如果妳們認為諸法是自性所生或自性存在的，那麼自性不會由因緣產生，因此妳們認為諸法不依賴因和緣。如果妳們認為瓶子是自性存在的，那麼它就不需要泥土等因緣，而且瓶子這個果也不應是無因的。如果沒有瓶子，那麼作者陶匠和作用如轉輪等，以及製造瓶子的行為也都不存在。由於這些不存在，生和滅也不存在，因此也會損害果。總之，因果和生滅等無法成立，這只是主張事物自性存在者的過失，因此是妳們自己的過失轉嫁於我們。第二，我們的主張中一切建立都合理的理由是，我們認為凡是依賴因緣而產生的事物，其自性皆空，如同經中所說。為何如此說呢？如《不熱惱請教經》中說：「由緣所生者，彼即非所生，於彼無生性。」以及《楞伽經》中說：「大慧，考量到無自性，我說一切法無生。」以及《聖百五十頌》中也說：「一切法皆空，以無自性之理。」這些都是經文。其中第一段經文以緣起所生的因緣之理，遮止了自性生，並且緣起之義即是自性
English
You, not seeing the reality, shift your own faults onto me. For example, someone riding a horse forgets the horse itself. When the horse is stolen by another, they blame others. Similarly, you ride the horse that is empty of inherent existence and characterized by dependent origination, but because your mind is distracted, you don't notice it, and then you argue with us. Third, what are the faults of others who, not seeing, only find fault with the statement of emptiness? Now, I will explain: If you hold that things arise from their own nature or exist by their own nature, then since inherent nature does not arise from causes and conditions, you hold that things do not depend on causes and conditions. If you conceive of a pot as existing by its own nature, then it does not need causes and conditions such as clay, and the result called 'pot' should not be without a cause. If there is no pot, then the maker, the potter, and the action such as the wheel, and the action of making the pot do not exist. Because these do not exist, birth and cessation also do not exist, and therefore the result is also harmed. In short, cause and effect, birth and cessation, etc., cannot be established, and this is only a fault of those who assert that things exist by their own nature, so it is your own fault that you shift onto us. Second, the reason why all establishments are reasonable in our position is that we hold that whatever arises in dependence on causes and conditions is empty of arising by its own nature, as explained in the scriptures. Why is it said that way? As it says in the *Questions of Ma Dröpa*: "That which is born from conditions is unborn; in it, there is no nature of birth." And in the *Laṅkāvatāra Sūtra*: "Great wisdom, considering the absence of inherent nature, I have said that all dharmas are unborn." And in the *Noble One Hundred and Fifty Verses* it is also said: "All dharmas are empty, in the manner of being without inherent nature." These are the scriptures. Among them, the first scripture prevents arising by its own nature with the reason of dependent origination arising from conditions, and the meaning of dependent origination is inherent nature.
Chinese
因为存在，所以说是空性的意义。如果说依赖于因缘而生灭的缘起具有自性，以及认为无自性则无所作为，这些都被遮止了。这是为了清楚地区分未生和自性未生的差别。第二个教证是，佛陀自己所说的无生，是指自性未生，这是他自己领会并解释的。因此，对于遮止事物产生的经部，不要认为其意义是完全没有产生，而应理解为自性未生的意义。第三个教证是，空性的意义是自性存在，因此说空性没有自性，这是为了显示自性不存在和不存在二者的差别。如果说，因为自性成立，所以空性的意义是缘起的意义，这样说了许多，那么这其中的意义是什么呢？如果像肚子胀大被认为是瓶子的意义一样，那么，果实必定依赖于因缘而产生的这种认识，也会必然地成为空性的意义，这是不合理的。或者，如果认为缘起所表达的声音的意义本身就是空性的意义，那么也会有同样的过失。如果认为缘起是实际确定的力量的意义，那么也像之前一样不合理，那么这其中的意义是什么呢？不是那样认为的。那么应该如何理解呢？空性的意义成为缘起的意义，这对于自性成立被量式所破斥的中观派来说是可以的，对于其他人则不然。对于那样的中观派来说，当内外的事物实际确定为依赖于因的缘起时，依靠那个认识的力量，就会必然地确定为自性存在而空性的意义。因为自性成立被认为是独立于他者，并且量式认识到它与缘起是相违的。因此，通过缘起本身，就能获得对遮止自性存在的空性的确定。因此，无论何时，当看到、听到或想到幼苗等依赖于因缘时，立即就会想到那个理由本身就是没有自性的方式。
English
Because it exists, it is said to be the meaning of emptiness. If it is said that dependent arising, which arises and ceases depending on causes and conditions, has inherent existence, and that there is no basis for action if there is no inherent existence, then all of these are refuted. This is to clearly distinguish between the unborn and the inherently unborn. The second scripture states that when the Teacher himself spoke of non-arising, he meant inherently unborn, and he explained it by taking his own intention. Therefore, for the sutras that negate the arising of things, do not take their meaning to be the complete absence of arising, but rather understand it as the meaning of inherently unborn. The third scripture states that the meaning of emptiness is inherent existence, therefore it is said that emptiness has no inherent existence, which is to show the difference between inherent non-existence and non-existence. If it is said that because of inherent establishment, the meaning of emptiness is the meaning of dependent arising, and this is said many times, then what is the meaning of this? If it is like considering a swollen belly to be the meaning of a vase, then the understanding that fruits necessarily arise depending on causes and conditions will also necessarily become the meaning of emptiness, which is unreasonable. Or, if it is thought that the meaning of the sound that expresses dependent arising itself is the meaning of emptiness, then there will be the same fault. If it is thought that dependent arising is the meaning of the force that is actually determined, then it is unreasonable as before, so what is the meaning of this? It is not thought that way. Then how should it be understood? The meaning of emptiness becoming the meaning of dependent arising is possible for the Madhyamikas who have refuted inherent existence by valid cognition, but not for others. For such Madhyamikas, when external and internal things are actually determined to be dependent arising that relies on causes, then relying on the power of that understanding, it will necessarily be determined to be the meaning of emptiness because of inherent existence. Because inherent establishment is considered to be independent of others, and valid cognition recognizes that it is contradictory to dependent arising. Therefore, through dependent arising itself, one can gain certainty about emptiness that refutes inherent existence. Therefore, whenever one sees, hears, or thinks of sprouts, etc., as depending on causes and conditions, one immediately thinks of the way in which that very reason is without inherent existence.