Chinese
应当各自亲自证悟。种姓之子，究竟真实，如来出世也好，不出世也好，为了什么，菩萨们剃除头发和胡须，披上袈裟，以真实的信心从在家出家，出家之后，为了获得那法，像头发或衣服着火一样精进，并且安住而不破坏。种姓之子，如果究竟真实不存在，那么梵行 第501页至583页 将变得无意义，如来的出现也将变得无意义。因为那究竟真实存在，所以菩萨们被称为精通究竟真实。如是说。如果不能承认证悟那如实之义，那么对那如实进行辨析的正确与否的辨别，做诸多这样的努力是无意义的，因为不可能精通究竟真实。大雄辩者所说的法蕴。 八万四千之数， 谁若不知此真谛， 彼之一切皆无果。如是世尊所说。入行论中说： 所知柴薪焚烧尽，寂灭即是诸佛法身。 彼时无生亦无灭，心灭彼即以身示。 如是说，及其释论中说：智慧之境，那如实，在一切情况下，以其境之心及心所皆不入，故以身显现而安立。如是说，也不相违，因为成佛之时，心及心所的行相，分别念等不生起，故不以其门显现法身，而是以受用圆满身显现而安立之义。现量证悟那如实的 智慧之境中，在自己的境与境之间，连微细的二取显现也没有，如水入水般平等融入，因此，它不是现量衡量多少事物，如果衡量，那么就不能通过暗示来证悟，必须直接证悟，而且是无相的
English
Should be realized by each individual themselves. Son of good family, the ultimate truth is that whether the Tathāgatas appear or not, for what reason do Bodhisattvas shave their hair and beards, don the robes of a renunciant, and with true faith go forth from home to homelessness, and having gone forth, strive diligently like their hair or clothes are on fire in order to attain that Dharma, and abide without destroying it. Son of good family, if the ultimate truth did not exist, then the pure conduct Pages 501 to 583 would become meaningless, and the appearance of the Tathāgatas would also become meaningless. Because that ultimate truth exists, therefore Bodhisattvas are called skilled in the ultimate truth. Thus it is said. If one cannot acknowledge the realization of the meaning of that suchness, then the effort of making many discriminations of right and wrong in examining that suchness is meaningless, because it is impossible to be skilled in the ultimate truth. The great sage spoke of the collection of teachings. Eighty-four thousand in number, Whoever does not know this truth, All of that is without fruit. Thus spoke the Bhagavan. In the Entering the Middle Way it says: The firewood of knowable objects is completely burned, the quiescence is the Dharmakāya of the Victorious Ones. At that time there is no birth and no cessation, the cessation of mind is what is directly shown by the body. Thus it is said, and in its commentary it says: The object of wisdom, that suchness, in all ways, the mind and mental factors that have it as their object do not enter, therefore it is established as being directly shown by the body. Thus it is said, and it is not contradictory, because at the time of Buddhahood, the activities of mind and mental factors, such as conceptual thoughts, do not arise, therefore the Dharmakāya is not shown through that door, but rather it is established as being shown only by the Sambhogakāya. In the face of the wisdom that directly realizes that suchness, there is not even a subtle appearance of duality between one's own object and the object-possessor, but it is equally absorbed like water placed in water, and therefore, it does not directly measure how many things, because if it were to measure, then it would not be possible to realize through implication, it would have to be directly realized, and that would be without aspects.
Tibetan
་འཇལ་བ་འདི་བའི་ལུགས་མིན་པས། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་ཤར་བའི་བློ་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པ་བྱར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཇི་སྙེད་པ་མ་གཞལ་ན་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཡ་བྲལ་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ངོ་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་མེད་པས་དེ་གཉིས་འབྲལ་མི་དགོས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་རྣམས་འཇལ་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་པའི་བདེན་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་བས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཆོལ་བ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་གཞག་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུགས་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདོད་དམ་མི་འདོད། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འཇུག་པ་ལས། སྟོབས་བཅུའི་མཁྱེན་ཚུལ་གསུངས་པ་ཡང་མི་འཐད་ལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་བས་རང་གི་ སྟོན་པ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ལྟར་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བ་མེད་ན་ནི་འགའ་ཡང་འཁྲུལ་བར་མི་འགྱུར་བས་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་དུ་མེད་པས་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་འཇུག་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལས། ཡང་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་ཙམ་གྱི་ས་ཕྱོགས་ན་སྣང་བར་མ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྣང་བར་གྱུར་བ་དེ་དག་ནི་ཆེས་མང་གི །སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཕྱི་རོལ་བའི་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་དང་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་ལ། ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་ཙམ་གྱི་ས་ཕྱོགས་ན་མི་སྣང་བ་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་བའི་སེམས་ཅན་ཆེས་མང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་སྣང་ནས་མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱི་མི་སྣང་བ་མིན་ནོ། །སྣང་བའི་ཡུལ་ཡང་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་བསླད་པའི་ཇི་སྙེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་སོགས་དང༌། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་ཇི་
Chinese
因此，这种衡量方式不符合该宗派的观点。因为对于显现色、声等相状的意识来说，不可能没有所缘和能缘二者的显现。如果不对一切所知进行衡量，就不会导致法与法性分离的过失。因为在证悟真如的理智面前，不会安立法与法性的关联。如同在认识蓝色的世俗量面前，没有胜义谛，因此不需要分离二者一样。此外，如果佛陀以了知如所有性的智慧衡量一切所知，那么以如实见之理智将获得世俗谛，从而导致二谛的体性混淆，并且一切世俗谛必须依靠以真如为所缘的理智来安立。第二点是：按照此宗派的观点，佛陀果位是否需要了知一切所知的智慧？如果不需要，那么《入行论》中所说的十力之智也不合理，并且不能承认一切佛陀为全知，因此会诽谤自己的本师。如果需要，那么对于孩子们来说，如果自己的体性没有成立，就不会在那里显现，因此没有任何人会迷惑，这是不可能的。那时，这些都必须显现在佛陀了知一切所知的智慧中。如果是那样，因为没有如显现般的实义，所以会成为错乱，如果这样认为，那么就会犯下如前所说的过失，因此第二种观点是不被接受的。此外，《入行论释》中引用经典说：又在车轮大小的地方，没有显现的众生，如来显现的众生非常多。三千大千世界的诸天和人类不是这样。如是对外道仙人具有五种神通者，以及声闻、缘觉和菩萨，在车轮大小的地方不显现，而佛陀显现的众生非常多，如是说显现后而知，而不是不显现。所显现的对境也是未被无明习气染污的一切所知，如佛陀的妙相等，以及被无明习气染污的一切
English
Therefore, this way of measuring does not conform to the views of this sect. Because for the mind that manifests forms, sounds, and other appearances, it is impossible to not have the appearance of both object and subject. If all that is knowable is not measured, it will not lead to the fault of separating phenomena and suchness. Because in the face of the wisdom of reason that realizes suchness, the connection between phenomena and suchness is not established. It is like in the face of the conventional valid cognition that cognizes blue, there is no ultimate truth, so there is no need to separate the two. Furthermore, if the Buddha measures all that is knowable with the wisdom that knows the suchness, then the wisdom of reason that sees the true meaning will obtain the conventional truth, thus causing the characteristics of the two truths to be confused, and all conventional truths must be established by the power of the wisdom of reason that has suchness as its object. The second point is: According to this sect, is the wisdom that knows all that is knowable needed in the state of Buddhahood or not? If it is not needed, then what is said in the "Entering the Middle Way" about the knowledge of the ten powers is also unreasonable, and it is not permissible to acknowledge all Buddhas as omniscient, thus slandering one's own teacher. If it is needed, then for children, if their own nature is not established, they will not appear there, so no one will be confused, which is impossible. At that time, these must appear in the Buddha's wisdom that knows all that is knowable. If that is the case, since there is no meaning as it appears, it will become confused. If you think so, then the fault as mentioned before will be committed, so the second view is not accepted. Furthermore, in the commentary on the "Entering the Middle Way," a sutra is quoted: "Also, there are very many sentient beings who do not appear in a place the size of a chariot wheel, but appear to the Tathagata. The gods and humans of the three thousand great thousand world realms are not like that." Thus, for non-Buddhists, sages with five clairvoyances, and Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas, sentient beings who do not appear in a place the size of a chariot wheel, but appear to the Buddha, are said to be very many. It is known after appearing, not not appearing. The object of appearance is also all that is knowable that is not defiled by the imprints of ignorance, such as the marks and signs of the Buddha, and all that is defiled by the imprints of ignorance.