Tibetan
་ལན་དུ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་གསུངས་པ། །དེ་ཚེ་ལྷག་མ་ལོག་མིན་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོག་པར་བྱེད། ཅེས་མྱང་འདས་གཅིག་པུ་བདེན་གྱི་གཞན་རྣམས་མི་བདེན་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་སྙམ་ན། འདིའི་ལན་ནི་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ འགྲེལ་པ་ལས། འོ་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་བདེན་པ་དམ་པ་འདི་ནི་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་ལོག་པར་སྣང་བས་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་བ་དེ་བཞིན་དུ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འདུས་བྱས་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོར་ནམ་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་ཁོ་ནར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཁོ་ནས་བདེན་པ་དམ་པར་གསུངས་ཀྱི། ཞེས་མི་སླུ་བ་བདེན་པར་གསུངས་པའི་དོན་དང་དེ་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། མདོ་སྡེ་ཉིད་ལས་ཀྱང་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བདེན་པའི་དོན་དེ་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བརྫུན་པའི་དོན་སླུ་བ་ལ་གསུངས་པས་ཀྱང་བདེན་པའི་དོན་མི་སླུ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་བདེན་པ་ནི་བདེན་འཛིན་གྱི་ངོར་བདེན་པ་དང་དོན་དམ་བདེན་པ་གཉིས་སྒྲ་དོན་མི་འདྲའོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་མྱང་འདས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་པར་གསུངས་པ་ནི། མྱང་འདས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཡོད་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོར་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་དེ་བདེན་པར་བཞེད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱ་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བས་རྙེད་པ་ལ་གསུངས་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་དོན་དམ་པ་ནི་ཡང་དག་པ་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ནོ། ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྙེད་ལ་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་གསུངས་པས
Chinese
回答说。那么在《理六十颂》中说：涅槃是唯一的真谛，诸佛何时宣说？那时剩余的不是错谬吗？哪位智者会这样思索？像这样说涅槃是唯一的真谛，其他的不是真谛，应该如何理解呢？对此的回答是，《理六十颂》的注释中说：那么世尊说：比丘们，这个殊胜的真谛是唯一的，即不欺骗性的法性涅槃。这是怎么说的呢？就像有为法显现为虚假而欺骗孩童一样，涅槃却不是这样，因为它是恒常的，以无生的自性而安住于本体之中。因此，对于孩童来说，它也永远不会像有为法一样显现为生起的本体。因此，涅槃恒常安住于涅槃本身，所以只是以世间的名言才说是殊胜的真谛。像这样说不欺骗是真谛的意义，而且那也是依名言的权衡而说的。经典本身也说不欺骗性的法性，因为是对真谛的意义而说的。并且，一切有为法都是虚假的，是欺骗性的法性，因为虚假的意义是对欺骗而说的，所以也知道真谛的意义是不欺骗。因此，世俗谛的真谛，在执着真谛者的面前，真谛和胜义谛二者，词义不同。《理六十颂》的注释中说涅槃在世俗中是真谛，是指涅槃存在于胜义谛中，是在世俗的面前安立的意义，而不是说在名言中认为它是真谛。第二，分为二：正文的意义和遣除诤论。第一： 胜义谛的体相，在《入中论》中说：由见所知真实义而获得，如前所说。其注释中说：其中，胜义是如实见者们的智慧的特殊对境，由此获得自己的本体，但不是由自己的自性所成立，因为这是一个本体。像这样说由衡量真如的无漏智慧所获得，而不是由自己的本体所成立。
English
Replied. Then, in the "Sixty Stanzas on Reasoning," it says: Nirvana is the only truth. When did the Victorious Ones proclaim it? At that time, are the remaining ones not mistaken? Which wise person would contemplate this? How should one understand the statement that nirvana is the only truth and the others are not true? The answer to this is in the commentary on the "Sixty Stanzas on Reasoning": Then, the Bhagavan said: "Oh monks, this supreme truth is one, namely, the non-deceptive nature of nirvana." How is that said? Just as conditioned phenomena appear falsely and deceive children, nirvana is not like that, because it is constant and abides in its own essence with the nature of non-arising. Therefore, it never appears to children as the nature of arising, like conditioned phenomena. Therefore, nirvana is always abiding in nirvana itself, so it is only spoken of as the supreme truth in worldly terms. Like this, the meaning of saying that non-deception is truth, and that is also said by the power of convention. The sutra itself also says "non-deceptive nature," because it is spoken of as the meaning of truth. And, all conditioned phenomena are false, of a deceptive nature, because the meaning of falsity is spoken of as deception, so it is also known that the meaning of truth is non-deception. Therefore, the truth of relative truth, in the face of those who grasp at truth, the two, truth and ultimate truth, have different meanings. The commentary on the "Sixty Stanzas on Reasoning" says that nirvana is true in the relative sense, which means that nirvana exists in the ultimate truth, and it is the meaning of establishing it in the face of the relative, but it is not that it is considered true in name. Second, there are two parts: the meaning of the main text and refuting disputes. The first is: The characteristic of ultimate truth is stated in the "Entering the Middle Way": "It is attained by seeing the true meaning of what is to be known," as previously explained. Its commentary says: "Therein, the ultimate is the object of the special wisdom of those who see reality, by which one attains one's own essence, but it is not established by one's own nature, because this is one essence." Like this, it is said that it is attained by the stainless wisdom that measures Suchness, but it is not established by its own essence.