Tibetan
བདེན་བཞིའི་བྱ་བྱེད་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པ་དང༌། ཞུགས་པ་དང་འབྲས་གནས་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྒྲུབ་ན་ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་དང་ཉེས་པ་མང་པོར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྟོང་ན་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་པས་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་འགའ་ཡང་འབྱུང་བ་མེད་ ཅིང་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད་པས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་སྟོང་པར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྔར་གྱི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་ན་སྐྱེ་འགག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཚེ་དེ་མེད་དོ། །དེ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་གང་ལས་འབྱུང་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་འབྱུང་ཡང་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་གང་གིས་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པའི་འགོག་བདེན་ཡང་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་མེད་ན་དེར་འགྲོ་བའི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཀྱི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཀུན་འབྱུང་སྤོང་བ་དང་ལམ་སྒོམ་པ་དང་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་དག་འཐད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་དང་སྤང་བྱ་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་བཞི་མེད་ན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་བཞི་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྡུག་བདེན་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་བཞི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་དགུ་ཡོད་པའི་དྲུག་པ་མ་སྤངས་ཤིང་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་ སྤངས་པ་གཉིས་ཏེ། མཛོད་ལས། འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་འདུ་མ་བྱས། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང་སྤངས་པའོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ནི་མཐོང་སྤང་དང་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དགུ་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དང་སྤངས་པའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྲིད་རྩེའི་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལ
Chinese
关于四圣谛的事业不合理的争论，关于入流果和果位安住不合理的争论，以及关于三宝不合理的争论。第一，如果你们论证说内外的一切事物都因自性而存在，所以是空性，那么你们会有很大的过失和很多的过失。怎么说呢？如果那样是空性，那就是不存在，像石女的儿子一样，没有生和灭，所以任何事物都不会产生，也不会坏灭。因为那不存在，所以对你们这些说空性的人来说，四圣谛是不存在的。比如，五取蕴是由先前的因所产生的，这是苦谛，但如果没有丝毫的生灭，那它就不存在。那不存在，那么苦蕴从何而生的业和烦恼的集谛也不存在。没有苦，那么用什么来灭苦的灭谛也不存在。没有灭苦，那么通往灭苦的八支道之道的谛也不存在。如果那样，因为没有四圣谛，所以完全了解苦、断除集、修道和实现灭谛是不合理的。因为没有所知和所断等四种事业，所以能知和能断等四种作用也是不合理的，因为作用不会与事业相混淆。第二，因为了解苦谛等那些不存在，所以四果也不存在。其中，入流果是断除了见道所断的第十六刹那，是道上的随顺智解脱道，以及属于欲界的修道所断的烦恼，分为小、中、大三种，每种又分为三种，共有九种，其中第六种未断，以及断除了见道所断的两种断除。如《俱舍论》所说：“果是有为和无为。”一来果是断除了欲界修道所断的第六种的解脱道和断除。不来果是断除了见道所断和欲界修道所断的第九种的解脱道和断除。阿罗汉果是断除了有顶的修道所断的第九种烦恼的解脱
English
The debate on the unreasonableness of the activities of the Four Noble Truths, the debate on the unreasonableness of entering the stream and abiding in the fruits, and the debate on the unreasonableness of the Three Jewels. First, if you argue that all internal and external phenomena are empty because they exist by their own nature, then you will incur great faults and many faults. How so? If it is empty in that way, then it is non-existent, like the son of a barren woman, without arising and ceasing, so no phenomena will arise or perish. Because that does not exist, the Four Noble Truths are impossible for you who speak of emptiness. For example, the five aggregates of clinging, which are produced by previous causes, are the truth of suffering, but if there is not even a slight arising and ceasing, then it does not exist. If that does not exist, then the origin of suffering, which is the karma and afflictions from which the aggregates of suffering arise, also does not exist. If there is no suffering, then the cessation of suffering, which is the truth of cessation, also does not exist. If there is no cessation of suffering, then the truth of the path, which is the eightfold path that leads to it, also does not exist. If that is the case, since there are no Four Noble Truths, it is not reasonable to fully understand suffering, abandon the origin, meditate on the path, and realize cessation. Since there are no four activities such as knowable objects and things to be abandoned, the four actions such as knowing and abandoning are also unreasonable, because actions are not confused with activities. Second, since those such as understanding the truth of suffering do not exist, the four fruits also do not exist. Among them, the fruit of stream-enterer is the sixteenth moment of abandoning what is to be abandoned by the path of seeing, the path of liberation that follows the path, and the afflictions to be abandoned by meditation belonging to the desire realm, divided into three small, medium, and large categories, each divided into three, with nine in total, the sixth of which has not been abandoned, and the two abandonments of abandoning what is to be abandoned by the path of seeing. As the Treasury says, "The fruit is conditioned and unconditioned." The fruit of once-returner is the path of liberation and abandonment of abandoning the sixth of what is to be abandoned by meditation in the desire realm. The fruit of non-returner is the path of liberation and abandonment of abandoning the ninth of what is to be abandoned by the path of seeing and what is to be abandoned by meditation in the desire realm. The fruit of Arhat is the liberation of abandoning the ninth affliction of what is to be abandoned by meditation at the peak of existence.
Tibetan
མ་དང་སྤངས་པ་སྟེ་རགས་པ་ཙམ་མོ། །འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དེ་དག་མེད་ན་དེ་དག་ལ་གནས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་བཞི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཞུགས་པ་བཞི་པོ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་ནི་བཅུ་དྲུག་པ་ལམ་ལ་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་སྔ་རོལ་གྱི་བཟད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པ་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་མ་སྤངས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། །འཇིག་ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་སྟེ་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་བཅུའི་གཉེན་པོ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ། འདོད་པའི་སྡུག་བདེན་ལ་དམིགས་ནས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་སྐྱེས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ནི་དམིགས་པ་ དང་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཅན་སྤང་བྱ་བཅུ་པོ་དེ་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་མོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། གོང་མ་གཉིས་ན་ཁོང་ཁྲོ་མེད་པས་ཕྲ་རྒྱས་དགུ་གཉིས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གོང་མའི་སྡུག་བདེན་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་སྔ་མ་ལྟར་སྐྱེས་པའ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་སྤང་བྱ་དེ་དག་སྤངས་པའི་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དམིགས་རྣམ་དེ་ལྟ་བུར་སྐྱེས་པའོ། །ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་བདེན་དང་ལམ་བདེན་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཆོས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བཞི་ཚན་གསུམ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་མཐོང་སྤང་ནི་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་དང་ཐ་མ་མ་གཏོགས་པ་ཕྲ་རྒྱས་བདུན་བདུན་དང༌། ལམ་མཐོང་སྤང་ནི་ལྟ་བ་དང་པོ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ་ཕྲ་རྒྱས་བརྒྱད་དེ། །ཕྲ་རྒྱས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཟིན་གོམས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྤོང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་བཞིན་ཕྱིས་གོམས་པས་སྤོང་བ་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། འདོད་པར་གཏོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་བཞི་དང་གཟུགས་ཁམས་དང་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་གཏོགས་པ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་ གསུམ་སྟེ་བཅུའོ། །དེ་དག་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང་བསམ་གཏ
Chinese
只是母亲和断除，仅是粗略的。如果这四种果位不存在，那么安住于这些果位的圣者，也就是安住于果位的四种补特伽罗也不存在。因为这不存在的缘故，证入的四种圣者补特伽罗也不存在。其中，入流果的证入者，是指在十六刹那道中，于后智之前的忍位和十五个智刹那中，未断除欲界修断的六种烦恼者。苦法智忍是：坏聚见、边见、邪见、见取见、戒禁取见、疑、贪欲、嗔恚、慢、无明，这是对治欲界苦谛所断见的十种烦恼的无间道。以欲界苦谛为对境，生起无常、苦、空、无我的行相。苦法智是：以同样的对境和行相，断除这十种所断烦恼的解脱道。苦后智忍是：在上面两个界中没有嗔恚，是对治十八种细微烦恼的无间道，以更高的苦谛为对境，生起如前一样的行相。苦后智是：断除这些所断烦恼的解脱道，或者生起同样的对境和行相。集谛、灭谛和道谛的法智忍、法智、后智忍和后智这三个四法类，也应如前一样理解。然而，集谛和灭谛所断见的烦恼是，除了前两个和最后一个见之外的七种细微烦恼；道谛所断见的烦恼是，除了前两个见之外的八种细微烦恼。这八十八种细微烦恼，是因为在现量见到真谛之后，无需依赖串习，仅仅是现量见到真谛就能断除，所以被称为见所断。像现量见到真谛一样，后来通过串习断除的，是修所断。属于欲界的贪欲、嗔恚、慢和无明这四种，以及属于色界和无色界的，除了嗔恚之外的三种，总共十种。这些是欲界和禅
English
It is just the mother and abandonment, only roughly. If these four fruits do not exist, then the noble individuals who abide in them, that is, the four individuals who abide in the fruits, also do not exist. Because of this non-existence, the four types of noble individuals who have entered the stream also do not exist. Among them, the one who enters the stream-entry fruit is the one who, in the sixteen moments of the path, in the forbearance before the subsequent knowledge and in the fifteen moments of knowledge, has not abandoned the six afflictions to be abandoned by meditation in the desire realm. The forbearance of the knowledge of dharma in suffering is: the view of the perishable, the extreme view, the wrong view, the view of holding views as supreme, the view of holding morality and asceticism as supreme, doubt, attachment, anger, pride, and ignorance, which are the uninterrupted path that is the antidote to the ten afflictions to be abandoned by seeing in the suffering truth of the desire realm. Focusing on the suffering truth of the desire realm, it arises in the aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. The knowledge of dharma in suffering is: the path of liberation that has abandoned these ten objects to be abandoned with such an object and aspect. The forbearance of subsequent knowledge in suffering is: in the two higher realms, there is no anger, so it is the uninterrupted path that is the antidote to the eighteen subtle afflictions, focusing on the higher suffering truth, arising in the same way as before. The subsequent knowledge in suffering is: the path of liberation that has abandoned these objects to be abandoned, or arising in the same object and aspect. The three sets of four, namely the forbearance of the knowledge of dharma, the knowledge of dharma, the forbearance of subsequent knowledge, and the subsequent knowledge, for the origin, cessation, and path truths, should also be understood as before. However, the afflictions to be abandoned by seeing in the origin and cessation are seven subtle afflictions each, excluding the first two and the last view; the afflictions to be abandoned by seeing in the path are eight subtle afflictions, excluding the first two views. These eighty-eight subtle afflictions are called those to be abandoned by seeing because they are abandoned by merely seeing the truths directly, without relying on habituation after having directly seen the truths. Like directly seeing the truths, what is later abandoned through habituation is what is to be abandoned by meditation. The four belonging to the desire realm, namely attachment, anger, pride, and ignorance, and the three belonging to the form realm and the formless realm, excluding anger, three each, totaling ten. These are the desire realm and the meditative