Tibetan
་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ཡང་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་བདག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐར་པ་འདོད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྒྱད་ཆར་སྤང་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་མེད་རིགས་པས་དཔྱོད་པ་འདི་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཅན་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་དམིགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགག་པར་འགྱུར་ལ་དེ་འགགས་པས་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པ་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་རྣམས་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྲིད་པའི་རྒྱུན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཡང་དེ་ནི་མེད་དེ་འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་གང་ཟག་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ན་གཉེན་པོས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལམ་སུ་ཞིག་གིས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་བཞིན་ལ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གང་ཟག་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་མེད་ན་གཏན་མེད་པས་གཏན་མེད་ནི་གཉེན་པོ་སུ་ཞིག་གིས་སྤོང་བར་བྱེད་དེ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མེ་ལ་གྲང་བ་སུས་ཀྱང་ཟློག་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །རང་ལུགས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ལ་གཉེན་པོས་སྤང་བྱ་སྤོང་བ་ཆེས་འཐད་པར་འདོད་མོད་ཀྱང་ཕ་རོལ་པོ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ་སྤོང་བ་མི་འཐད་པར་སྟོན་པའི་སྐབས་སུ་ནི་ཚུལ་གཉིས་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་དང་སྤོང་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱོན་བརྗོད་པའོ། །ཚུལ་དེ་དག་དེ་འདྲ་བའི་རིགས་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་དང་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་གསུང་རབ་ལས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་རབ་བྱེད་འདིས་བཤད་པར་བྱའོ
Chinese
因为自性空，所以无我等四颠倒执著为实有，也成了所知颠倒，如同执著我等一样。因此，想要解脱的人应当舍弃全部八种颠倒。第四，如前所说，以理智观察颠倒的自性有无，这是具有重大意义的。如前所说，瑜伽行者因为不执著颠倒，颠倒就会止息，颠倒止息了，它的因——无明也会止息。无明止息了，行等后来的有支全部都会止息，因为它们都是以无明为因的。第二，如果那样，断除无明等烦恼的人因为烦恼是自性有的，所以烦恼是自性有的，因此有之流也是自性有的吗？如果断除烦恼是自性有的，那就会那样，但那是不存在的。这样，如果某些人的某些烦恼是自性有的，怎么能被对治所断除呢？这是不可能的，因为自性有的东西，用什么道来断除呢？这是无法驳倒的，因为自性是不可逆转的。如果某些人的某些烦恼不是自性有的，怎么能被断除呢？这也是不可能的，因为如果按照自己的体性成立，没有自性就是完全没有，完全没有的东西，用什么对治来断除呢？这是不可能的，就像谁也不能用寒冷来熄灭火焰一样。虽然在自己的宗派里，认为用对治来断除自性空的东西是最合理的，但是在向对方显示断除自性有的东西是不合理的场合，有两种方式：一是如前所说，二是站在对方承认断除是自性的立场上进行责难。应当了解所有类似的情况。第二，这样，以理智确定贪著等烦恼及其因缘，以及常无常等的境和有境都是无自性的，这也可以用甚深的教证来证明。同样，所有经藏中所说的内容，都可以用这个论式来解释。
English
Since it is empty of its own nature, the four inversions such as selflessness are also knowable inversions because they inherently exist, just like the self and so on. Therefore, those who desire liberation should abandon all eight inversions. Fourth, as previously explained, examining whether inversions inherently exist or not with reason is of great significance. As previously explained, when a yogi does not perceive inversions, the inversions will cease, and when they cease, their cause, ignorance, will cease. When ignorance ceases, all subsequent branches of existence, such as actions, will cease, because they are all caused by ignorance. Second, if that is the case, since those who abandon afflictions such as ignorance inherently exist, and the afflictions inherently exist, will the stream of existence also inherently exist? If abandoning afflictions inherently exists, then it would be so, but it does not exist. Like this, if some afflictions of some individuals inherently exist, how can they be abandoned by an antidote? It is impossible, because what path can abandon what inherently exists? This cannot be refuted, because nature is irreversible. If some afflictions of some individuals do not inherently exist, how can they be abandoned? This is also impossible, because if it is established by its own characteristics, then if there is no inherent nature, it is completely non-existent, and what antidote can abandon what is completely non-existent? It is impossible, just as no one can extinguish fire with cold. Although in our own system, it is considered most reasonable to abandon what is empty of inherent nature with an antidote, there are two ways to show that abandoning what inherently exists is unreasonable to the opponent: one is as previously explained, and the other is to blame from the standpoint of the opponent's admission that abandonment is of its own nature. All similar situations should be understood in this way. Second, in this way, it is established by reason that afflictions such as attachment, along with their causes and conditions, and objects and subjects such as permanence and impermanence, are all without inherent nature, and this can also be proven by profound scriptural statements. Similarly, everything explained in the scriptures can be explained by this reasoning.
Tibetan
་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་ གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྨོས་ན། ལྷག་པའི་བསམ་པ་བརྟན་པས་ཞུས་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ནི་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་ཁ་ཅིག་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་སྡུག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང༌། མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ང་ནི་མི་བླུན་པོ་དེ་དག་ལ་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སྨྲ་སྟེ་དེ་དག་ནི་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་མཐོང་བ་ན་བུད་མེད་དངོས་སུ་འཁྲུལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་སྐྱེས་པ་ན་བུད་མེད་དེ་ལ་མི་སྡུག་པ་སོགས་སུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དཔེར་བྱས་ནས་གསུངས་ཤིང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཐའ་མི་ཤེས་ནས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཐའི་འཇིགས་པས་སྐྲག་སྟེ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཐའ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་འཚོལ་ལོ། །ཞེ་སྡང་གི་མཐའ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་མཐར་མ་ཤེས་ནས་ཞེ་སྡང་གི་མཐའི་འཇིགས་པས་སྐྲག་ཅིང་ཅི་ཡང་མེད་པའི་མཐའ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་ལོ། །གཏི་མུག་གི་མཐའ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་མ་ཤེས་ནས་གཏི་མུག་གི་མཐའི་འཇིགས་པས་སྐྲག་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །ང་ནི་མི་བླུན་པོ་དེ་དག་ལ་ལམ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སྨྲ་སྟེ་དེ་དག་ནི་ཡོངས་སུ་ལོག་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། ། ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་ཡུལ་སྡུག་པ་སོགས་དང་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལས། ཉོན་མོངས་རྣམས་འབྱུང་བ་དང་རྟག་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ལོག་གི་རྣམ་དབྱེ་དང༌། ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པ་གཏན་མི་རུང་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ལ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཆེས་འཐད་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་དྲང་བར་བྱའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉེར་ལྔའི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ་གཉིས། བདེན་པ་བརྟག་པ་དང༌། མྱང་འདས་བརྟག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང༌། དེའི་ལན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འབྱུང་འཇིག་སོགས་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པ་དང༌། ལས་འབྲས་སོགས་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ།
Chinese
为了阐述这一点，略微提及一些关于真实意义的经文和结合的方法。在《殊胜意乐坚固请问经》中说：‘种姓之子，对于一些比丘、比丘尼、优婆塞和优婆夷尚未生起和出现的法，以不净观作意，以及以无常、痛苦、空性和无我作意，那些也应当像那样看待。不要说我为那些愚笨的人修道，那样说是邪道。’譬如见到幻化的女子，误以为是真实的女子，生起贪欲，然后对那个女子以不净观等作意，以此为例而宣说。又在同一经中说：‘种姓之子，年幼的凡夫俗子们，因为不了解贪欲的边际，所以畏惧贪欲边际的恐怖，从而寻求从贪欲的边际中解脱。因为不了解嗔恨的边际是空无所有，所以畏惧嗔恨边际的恐怖，从而完全寻求从空无所有的边际中解脱。因为不了解愚痴的边际是空性，所以畏惧愚痴边际的恐怖，从而完全寻求从空性的边际中解脱。不要说我为那些愚笨的人修道，那样说是完全的邪道。’ 这样宣说了。第三，对于以自性成立的事物，由于对可爱的对境等进行分别，从而产生烦恼，以及执着为常等，对于颠倒与非颠倒的区分，以及断除烦恼等等是完全不合理的，因为以自己的体性存在的事物是空性的，所以对于所有那些都是非常合理的道理，应当如实理解。名为《颠倒分别》的，是具足二十五颂的《释论》第二十三品的解释。 第二，对于其中的辩论进行驳斥，分为两部分：真实谛的观察和涅槃的观察。第一部分分为两部分：解释论著的正文，以及总结意义并标明题目。第一部分分为两部分：辩论和对辩论的回答。第一部分分为两部分：关于生灭等不合理的辩论，以及关于业果等不合理的辩论。第一部分分为三部分。
English
To explain this, let me mention some aspects of the scriptures of definitive meaning and the methods of combining them. In the Sutra Requested by Steadfast Excellent Intention, it says: 'Son of good family, some monks, nuns, laymen, and laywomen who have not yet generated and arisen in the dharmas, contemplate ugliness, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Those should also be viewed in the same way. Do not say that I am meditating on the path for those foolish people, for that is called a wrong path.' For example, seeing an illusory woman, mistaking her for a real woman, and generating desire, then contemplating ugliness, etc., on that woman is given as an example and taught. Also, in the same sutra, it says: 'Son of good family, young ordinary people, because they do not know the limit of desire, fear the terror of the limit of desire, and seek to escape from the limit of desire. Because they do not know that the limit of hatred is nothing at all, they fear the terror of the limit of hatred, and completely seek to escape from the limit of nothing at all. Because they do not know that the limit of ignorance is emptiness, they fear the terror of the limit of ignorance, and completely seek to escape from the limit of emptiness. Do not say that I am meditating on the path for those foolish people, for that is called a completely wrong path.' Thus it is said. Third, for things established by their own characteristics, due to discriminating lovely objects, etc., afflictions arise, and clinging to permanence, etc., the distinction between inverted and non-inverted is completely inappropriate, as is abandoning afflictions, etc. Because things that exist by their own nature are empty, it is necessary to understand that all of these are very reasonable. The Explanation of the Twenty-Third Chapter of the Treatise called "Examination of Inverted Views," which is the nature of twenty-five verses. Second, refuting the arguments against it is divided into two parts: examining the truth and examining nirvana. The first part is divided into two parts: explaining the text of the treatise and summarizing the meaning and stating the title. The first part is divided into two parts: the argument and the answer to it. The first part is divided into two parts: the argument that arising and ceasing are not reasonable, and the argument that cause and effect are not reasonable. The first part is divided into three parts.