Tibetan
།དེ་རྣམས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞིར་བཏགས་པ་བདེན་མོད་ཀྱང་གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་རོ་དང་རེག་པ་དང་དྲི་དང་ཆོས་དག་འབའ་ཞིག་སྟེ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་ན་དམིགས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ལ་གཉིས། ཆགས་སྡང་གི་རྒྱུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་གི་ཚེ་དེ་དག་དྲི་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་བཞིན་དུ་དེར་དམིགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་དྲུག་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟ་བུ་དང་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་དེ་དག་ལ་སྟེ་དེ་དག་གི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་དང༌། མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འབྱུང་བར་ཡང་ནི་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ཏེ་རྟེན་ལོག་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། ངར་འཛིན་ལས་བྱུང་ཕུང་པོ་རྣམས། །ངར་འཛིན་དེ་ནི་དོན་དུ་བརྫུན། །གང་གི་ས་བོན་བརྫུན་པ་དེའི། །སྐྱེ་བ་བདེན་པ་ག་ལ་ཞིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ནི་རྟེན་ལོག་པ་ཡིན་པས་སྡུག་མི་སྡུག་གི་མཚན་མ་བརྫུན་པར་སྟོན་པའི་རིགས་པའོ། །ད་ནི་ཕན་ཚུན་རྟེན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ གྱིས་ཀྱང་བརྫུན་པར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ན་སྡུག་མི་སྡུག་ནི་རིང་ཐུང་ལྟར་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་ཡོད་ཀྱི་མ་ལྟོས་པར་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ནི་མི་སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་ལྟོས་ནས་སྡུག་པ་ཞེས་གདགས་པ་སྟེ་གཞག་པར་བྱ་བའི་ལྟོས་ས་མི་སྡུག་པ་ནི། སྡུག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡོད་པ་མིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་སྡུག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ན་སྟེ། ཡུལ་མི་སྡུག་པ་སྡུག་པ་ལ་ལྟོས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ལ་ལྟོས་ས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ན་ལྟོས་ཆོས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་སྡུག་པ་གང་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་ལྟོས་ནས་མི་སྡུག་པར་གདགས་པ་སྟེ་གཞག་པར་བྱ་བའི་ལྟོས་ས་སྡུག་པ་ནི། མི་སྡུག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཡོད་པ་མིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་རྒྱུ་ཙམ་གྱི་འདོད་ཆགས་ཡོད་པ་དག་པར་འགྱུར་ལ། མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ཞེ་སྡང་ཡོད་བར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་ཡོད་མེད་བརྟགས་ལ་དགག །དེ་ལྟར་འགོག་པ་དོན་ཆེ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྟག་འཛིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །འཛིན་པ་ཙམ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་སྙམ་པ་དང་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེའོ་སྙམ་པ་དང༌། ལུས་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་འཛིན་པ་དང་ཕུང་པོ་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའོ། །དེ་བཞི་ནི་གཏི་མུག་གི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མས་ཕྱི་མའི་རྒྱུ་བྱེད་ལ་གཞན་གསུམ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དུའང་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྟག་པས་སྟོང་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་ན། ཕུང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ལ་མི་རྟག་པར་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མིན་པས་ཕུང་པོ་རྟག་པར་འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་གསུམ་ལའང་སྦྱར་ཏེ། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བདེའོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་མིན་པས། །འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་ལོག་བ་ཡིན། ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འགྲེལ་ཆེན་གཞན་གཉིས་སུ། གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་པ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་རྟག་པ་ཡོད་མིན་པས། །འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་གོ་ཞེས་དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་ན། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པ་ལ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས་འཛིན་པའང་ཇི་ ལྟར་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །མི་རྟག་པར་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཤེས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་མི་རྟག་པ་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་དགོས་པའི་རིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་བ་ན་དེ
Chinese
那些你认为是烦恼之源的东西，虽然是真实的，但色、声、香、味、触、法等都仅仅是假立的，实际上并没有自性。如果它们没有自性，那么这种执着又是什么呢？虽然没有自性，但这种执着就像干闼婆城、阳焰和梦境一样。第五部分分为两点：破斥贪嗔之因具有自性，破斥愚痴之因具有自性。第一点是：当它们像干闼婆城等一样，从颠倒中显现，实际上没有自性，仅仅是执着的时候，六境就像幻化的人和影像一样，它们的美好和丑陋的相状怎么会是真实存在的呢？不会是真实存在的，因为它们是由于颠倒的缘起而产生的。如经中所说：‘从我执产生诸蕴，我执本身就是虚假的，如果种子是虚假的，那么由它产生的果实怎么会是真实的呢？’这些是由于颠倒的缘起，所以能显示美好和丑陋的相状是虚假的道理。现在将通过相互依存的理由来证明它们是虚假的。在这里，美好和丑陋就像长和短一样，是相互依存的，如果没有相互依存，它们就不存在。因此，不美的事物依赖于什么，也就是说，依赖于什么而被称作美呢？所依赖的不美的事物，不是不依赖于美而存在的，因此，认为美好的事物本身就存在是不合理的。如果丑陋的事物依赖于美好的事物，那么它本身就不存在，如果所依赖的事物本身不存在，那么依赖它的事物本身存在就是矛盾的。美好的事物依赖于什么，也就是说，依赖于什么而被称作丑陋呢？所依赖的美好的事物，不是不依赖于丑陋的事物而存在的，因此，认为丑陋的事物本身就存在是不合理的。这样，如果美好的相状不是本身就存在的，那么以它为因的贪欲就会变得清净。如果丑陋的相状不是本身就存在的，那么以它为因的嗔恨怎么会存在呢？没有因
English
Those things that you consider to be the source of afflictions, although true, are merely imputed, such as forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, and dharmas. They do not inherently exist. If they do not inherently exist, then what is this clinging? Although they do not inherently exist, this clinging is like a city of gandharvas, mirages, and dreams. The fifth section has two parts: refuting that the causes of attachment and aversion inherently exist, and refuting that the cause of ignorance inherently exists. The first point is: when they appear from inversion, like a city of gandharvas, etc., and in reality do not inherently exist, but are merely objects of clinging, then how can the characteristics of beauty and ugliness of the six objects, which are like illusory beings and reflections, truly exist? They cannot truly exist, because they arise from inverted dependent origination. As it is said in the scriptures: 'The aggregates arise from self-grasping, and self-grasping itself is false. If the seed is false, how can the fruit that arises from it be true?' These are the reasons for showing that the characteristics of beauty and ugliness are false because they arise from inverted dependent origination. Now, we will demonstrate that they are false by the reason of mutual dependence. Here, beauty and ugliness, like long and short, exist in dependence on each other; without mutual dependence, they do not exist. Therefore, what does the unattractive depend on, that is, what does it rely on to be called attractive? The unattractive thing that is relied upon does not exist without depending on the attractive, therefore, it is unreasonable to think that the attractive thing exists by its own nature. If the unattractive thing depends on the attractive thing, then it does not exist by its own nature. If the thing that is relied upon does not exist by its own nature, then it is contradictory for the thing that relies on it to exist by its own nature. What does the attractive thing depend on, that is, what does it rely on to be called unattractive? The attractive thing that is relied upon does not exist without depending on the unattractive thing, therefore, it is unreasonable to think that the unattractive thing exists by its own nature. In this way, if the characteristic of beauty does not exist by its own nature, then the attachment that arises from it will become pure. If the characteristic of ugliness does not exist by its own nature, then how can the aversion that arises from it exist? Without a cause,
Chinese
是为了那个缘故。第二，有四点：驳斥颠倒自性成立；驳斥具有颠倒自性成立；考察颠倒的对境存在与否而驳斥；显示如此驳斥意义重大。第一，有三点：驳斥执常颠倒自性成立；驳斥执无常非颠倒自性成立；仅仅驳斥执著自性成立。第一点是：此处有四种颠倒，即五蕴每一刹那坏灭且无常，却认为常；取蕴是痛苦，却认为乐；身体不净，却执为净；蕴与我的体性不符，却执为我。这四者是愚痴之因。其中，执我，是愚痴的同类，前者是后者的因，其余三者也成为俱生之缘。如果认为，蕴空性无常，却执为常，如此执著是颠倒，这样安立。那么，蕴空性本体存在，无常并非以自己的本体存在，因此执蕴为常，怎么会是颠倒自性成立呢？不是的。同样，其余三者也应类推。如果说，痛苦是乐，如此执著是颠倒，空性中没有痛苦存在，执著怎么会是颠倒呢？就是这样的道理。在另外两部大释论中说：如果说，无常是常，如此执著是颠倒，空性中没有常存在，执著怎么会不是颠倒呢？是这样说的。第二点是：如果认为，无常是常，如此执著是颠倒，这样安立。事物自性不存在，无常也自性不存在，因此对于空性自性存在的事物，执为无常，怎么会不是颠倒，而是自性存在呢？不存在的。如果执无常为非颠倒的识自性成立，那么无常所知也必须是非颠倒自性成立的道理。这样，对于蕴来说，常与无常二者，作为所知，如果不是非颠倒的自性存在，那么
English
It is for that reason. Second, there are four points: refuting the self-nature of inversion; refuting the self-nature of having inversion; examining whether the object of inversion exists or not and refuting it; showing that such refutation is of great significance. First, there are three points: refuting the self-nature of the inversion of clinging to permanence; refuting the self-nature of clinging to impermanence as non-inversion; merely refuting the establishment of clinging to self-nature. The first point is: Here there are four kinds of inversions, namely, the five aggregates are destroyed every moment and are impermanent, but one thinks they are permanent; the aggregates of appropriation are suffering, but one thinks they are happiness; the body is impure, but one clings to it as pure; and the aggregates do not conform to the nature of self, but one clings to them as self. These four are the cause of ignorance. Among them, clinging to self is of the same kind as ignorance, the former is the cause of the latter, and the other three also become the co-occurring cause. If it is thought that the aggregates are empty of permanence and impermanent, but one clings to them as permanent, such clinging is an inversion, thus establishing it. Then, the aggregates are empty of inherent existence, and impermanence does not exist by its own nature, so how can clinging to the aggregates as permanent be established as the self-nature of inversion? It is not. Similarly, the remaining three should also be inferred. If it is said that suffering is happiness, such clinging is an inversion, and there is no suffering in emptiness, how can clinging be an inversion? That is the reason. In the other two great commentaries, it is said: If it is said that impermanence is permanence, such clinging is an inversion, and there is no permanence in emptiness, how can clinging not be an inversion? That is what it says. The second point is: If it is thought that impermanence is permanence, such clinging is an inversion, thus establishing it. Things do not exist by their own nature, and impermanence also does not exist by its own nature, so how can clinging to impermanence as something that exists by its own nature in emptiness not be an inversion, but exist by its own nature? It does not exist. If clinging to impermanence as non-inversion is established as the self-nature of consciousness, then the object of knowledge of impermanence must also be the reason for the establishment of non-inversion self-nature. Thus, with respect to the aggregates, if both permanence and impermanence, as objects of knowledge, do not exist as non-inverted self-nature, then