Tibetan
་གཉིས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཅི་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་གསུམ་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བདེའོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ་ཞེས། །འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །རྟག་འཛིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་མི་རྟག་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་དགོས་ཞེས་པའི་རིགས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་རྟག་འཛིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ནའང་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་ཙམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་འཛིན་པ་ནི་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་སྒྲུབ་བྱེད་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་དང༌། བདག་གམ་སེམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད་དགོས་སོ། །དེ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་ཁོ་བོའི་འདོད་པ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བྱེད་པ་གང་གིས་འཛིན་པ་དང་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པའི་བྱ་བ་དང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་པོ་དང་གང་བཟུང་བའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་ མ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཙམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་མེད་པར་ནི། གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་པ་ཞེས། ཞེས་སོགས་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ནི། བདག་གི་ཡོད་ཉིད་མེད་ཉིད་ནི། ཞེས་སོགས་དང་གཟུང་བྱ་མེད་པར་ནི། གཟུགས་སྒྲ་རོ་དང་རེག་པ་དང༌། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་རབ་བྱེད་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་དང་དངོས་པོ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པར་བསྟན་པས་འཛིན་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་པའི་ལྷས་བྱིན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་དགག་པ་ལ་གསུམ། ལྡན་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པས་ལྡན་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟེན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་སུ་བྱ་བ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའམ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འཛིན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གང་ལ་
Chinese
除了二者之外，没有自性成立的颠倒与不颠倒的所知。因为没有它，不颠倒的所知依靠什么而变成颠倒呢？其余三者也同样适用。如果说痛苦是快乐，如此执着是颠倒，那么，执着空性是痛苦，怎么不是颠倒呢？就像这样。如果常执自性成立是颠倒，那么无常不颠倒也必须自性成立，这是理证。第三，如果常执自性不成立是颠倒，即便如此，暂且执着本身是自性存在的。执着是行为的自性。对此，无疑需要有能成立常等作用的作者，以及我或心的作者，和色等所作的事业。如果这些自性成立，那么我的意愿就实现了。但是，以何种作用来执着，以及执着是什么样的行为，以及执着者和所执着的业，全部寂灭，即自性不生，因此执着本身不是自性存在的。没有作用，如“如果无常是常”等等，没有作者，如“我的存在与不存在”等等，没有所取，如“色声香味触”等等，都已经阐述过了。或者，第一品等已经阐述了作者、事物、作者和业全部不生，因此没有执着。第二，如果颠倒自性存在，因为与颠倒相应的天授自性存在。对此有三种驳斥：因为所依之法自性不存在，所以能依者自性存在被驳斥；颠倒的所依自性成立被驳斥；颠倒自性生起被驳斥。第一，作为执着支分的作者、作者和所作的事业，之前已经说过自性不存在，因此，无论是颠倒还是真实，即不颠倒的执着，如果不是自性存在的，那么所依的补特伽罗依靠什么呢？
English
Apart from these two, there is nothing that is established by its own nature as non-erroneous knowledge. Since it does not exist, what does non-erroneous knowledge rely on to become erroneous? The remaining three are also applied in the same way. If it is said that suffering is happiness, then such clinging is erroneous. Then, how is clinging to emptiness as suffering not erroneous? It is like this. If the clinging to permanence is established by its own nature as erroneous, then impermanence must be established by its own nature as non-erroneous, this is the reasoning. Third, if the clinging to permanence is not established by its own nature as erroneous, even so, for the time being, clinging itself is self-existent. Clinging is the nature of action. In this regard, there is no doubt that there must be an agent that can establish actions such as permanence, as well as the agent of self or mind, and the actions of form and so on. If these are established by their own nature, then my wish is fulfilled. However, by what action does one cling, and what kind of action is clinging, and the agent of clinging and the object of clinging, all are completely pacified, that is, not born by their own nature, therefore clinging itself is not self-existent. Without action, such as "if impermanence is permanence," etc., without an agent, such as "my existence and non-existence," etc., without an object, such as "form, sound, smell, taste, and touch," etc., it has already been explained. Or, the first chapter and so on have already explained that the agent, the object, the agent, and all actions are not born, therefore there is no clinging. Second, if error exists by its own nature, because the giver of the gods associated with error exists by its own nature. There are three refutations to this: because the dependent dharma does not exist by its own nature, the dependent person's existence by its own nature is refuted; the basis of error being established by its own nature is refuted; error arising by its own nature is refuted. First, the agent, the agent, and the action that are the limbs of clinging have already been said to not exist by their own nature, therefore, whether it is erroneous or true, that is, non-erroneous clinging, if it is not self-existent, then what does the person who is the basis rely on?
Tibetan
ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འདི་གང་ཟག་གི་རྟེན་ལ་འདོད་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་སོགས་གསུམ་ལས་མི་འདའ་ལ་དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཟིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ ཡོད་པ་མི་སྲིད་དེ་དེ་སྲིད་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་པོར་འཇོག་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ལྡན་དགོས་ན་དེ་ལ་ཕྱི་མ་དེ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་གང་ཟག་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བཞིན་པ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བྱ་བ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆ་འགའ་ཞིག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འགའ་ཞིག་མ་ལོག་པའི་གྱུར་བཞིན་པ་ཡང་བརྟག་པ་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟེན་དུས་གསུམ་པོ་གང་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན། རྟེན་གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་སྲིད་ཅེས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གཟུ་བོའི་བློས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིག །གསུམ་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ལ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་བདག་དང་གཞན་ཚོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མིན་ན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གསུམ་ པ་ནི། གལ་ཏེ་བདག་དང་གཙང་བ་དང་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་ནི་ཤེས་བྱ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གཞན་དོན་གྲུབ་པ་ཙམ་གྱི་དཔེའོ། །གལ་ཏེ་བདག་དང་གཙང་བ་དང་རྟག་པ་དང་བདེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་ནི་བདག་མེད་པ་དང་མི་གཙང་བ་དང་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་མེད་ན་དེ་བཀག་པ་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བདག་མེད
Chinese
颠倒以及于何处不颠倒，自性存在还是不存在呢？第二，再者，如果认为此颠倒存在于补特伽罗的所依处，那么不会超出已成颠倒等三种情况，而且对于已成颠倒者来说，颠倒自性存在是不可能的，如果存在，那么为了安立为执持颠倒者，必须具有与颠倒之外的事物不同的颠倒，那么对于后者来说，前者是不需要的。对于未成颠倒的补特伽罗来说，颠倒是不可能的，因为这样会推论到佛也有颠倒。对于正在成为颠倒者来说，颠倒自性成立是不可能的，因为除了颠倒的行为已坏灭和未生之外，颠倒自性是不存在的。一部分颠倒，一部分未颠倒的正在成为的情况，也不会超出前面两种考察的过失。这样，颠倒的所依处在过去、现在、未来三时中任何时候都不存在颠倒自性，那么，在哪个所依处颠倒自性会存在呢？请您自己以公正的心智来辨别吧！第三，再者，如果颠倒不是自性而生，那么如何会成为自性存在呢？不会成为的。如果颠倒不是自性而生，那么具有颠倒者的补特伽罗又怎么会自性成立呢？不会成立的。自性不生的理由是：颠倒的事物不是从我而生，也不是从他而生，也不是从我和他二者聚合而生，因为颠倒自性不存在，所以具有颠倒者的补特伽罗又怎么会自性成立呢？不会成立的。第三，如果我、清净、常、乐自性存在，那么所知就不会是颠倒，如同无我等一样。这是仅仅成立他义的例子。如果我、清净、常、乐自性不存在，那么无我、不清净、无常、痛苦也不是自性存在，因为如果没有所破，那么破除它就不能真实成立。如果是这样，那么无我
English
Is the distorted and where it is not distorted, does it exist by its own nature or not? Secondly, furthermore, if this distortion is considered to exist in the basis of a person, then it will not exceed the three cases of already being distorted, etc. Moreover, for those who are already distorted, it is impossible for the nature of distortion to exist, because if it exists, then in order to establish it as the holder of distortion, it must possess a distortion that is different from the object other than distortion, then for the latter, the former is not needed. For a person who has not become distorted, distortion is impossible, because it would follow that even the Buddha has distortion. For those who are becoming distorted, it is impossible for the nature of distortion to be established, because the nature of distortion does not exist except for the action of distortion that has been destroyed and not yet born. The situation of some parts being distorted and some parts not being distorted also does not exceed the faults of the previous two examinations. Thus, if the basis of distortion does not have the nature of distortion at any time in the three times of past, present, and future, then in which basis will the nature of distortion exist? Please discern for yourself with an impartial mind! Thirdly, furthermore, if distortions are not born from their own nature, then how can they become existent by their own nature? They will not become. If distortions are not born from their own nature, then how can a person with distortions be established by their own nature? They will not be established. The reason why they are not born from their own nature is: the object of distortion is not born from myself, nor is it born from others, nor is it born from the aggregation of myself and others, because the nature of distortion does not exist, so how can a person with distortions be established by their own nature? They will not be established. Thirdly, if self, purity, permanence, and happiness exist by their own nature, then what is knowable will not be distorted, just like no-self, etc. This is an example of merely establishing the meaning of others. If self, purity, permanence, and happiness do not exist by their own nature, then no-self, impurity, impermanence, and suffering are also not existent by their own nature, because if there is no object to be refuted, then refuting it cannot be truly established. If that is the case, then no-self