Tibetan
དི་ནི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་མ་གཏོགས་པ་མདོ་སྡེ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རང་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་དུས་གསུམ་ག་དངོས་པོར་བཞེད་དེ་རབ་བྱེད་བདུན་པའི་སྐབས་སུ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་གཉིས་དངོས་པོར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་དུས་གསུམ་གསུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་མི་བཞེད་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་མི་འདྲའོ། །འདིའི་ལུགས་ཀྱི་དུས་གསུམ་མྱུ་གུ་ལ་མཚོན་ན་མྱུ་གུ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང་དེ་ཞིག་པ་ནི་འདས་པ་དང་སྤྱིར་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་སྐབས་འགར་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་ཚང་བས་མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །འོ་ན་མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་རིགས་འདྲ་བ་རྒྱུད་མར་འབྱུང་བ་ནི་འདོད་པས་དེའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་རྣམས་ད་ལྟར་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་ན་ད་ལྟར་བ་དང་ཞིག་པ་གཉིས་མི་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ནི་མྱུ་གུ་ཞིག་པ་ཡིན་ལ་དེའི་རིགས་འདྲའི་ཞིག་པ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་ཞིག་པ་ཡིན་ཞིང་ཞིག་པ་ཐམས་ཅད་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱུ་གུ་ཞིག་པ་དེ་རང་དུས་ན་ཁོ་རང་ཞིག་པ་མིན་ཀྱང་སྤྱིར་ཞིག་པ་ཡིན་པས་འདས་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟར་འདས་པའི་རིགས་འདྲ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱུང་ཡང་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་ ཞིག་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་གཞག་དགོས་པས་དུས་གཞན་གཉིས་དང་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་འོངས་པའི་རིགས་འདྲ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱུང་ཡང་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་མ་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་གཞག་དགོས་པས་འདས་ད་ལྟར་གཉིས་དང་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །དེ་ལྟར་ན་ད་ལྟར་བ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་གཞག་མི་དགོས་པའི་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་མ་འོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང༌། དུས་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཤད་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་རབ་བྱེད་འདས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པ་ནི། གླང་པོའི་རྩལ་གྱི་མདོ་ལས། གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འགའ་ཡོད་ན། །རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་བཅས་པས་དེ་མཁྱེན་འགྱུར། །ཐེར་ཟུག་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདའ་མི་འགྱུར། །མཁས་རྣམས་ནམ་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་མི་འགྱུར། ཞེས་དང༌། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ནི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་དག་བསྟན་གྱུར་ནས། །སངས་རྒྱས་འབུམ་ཕྲག་གང་དག་འདས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཆོས་དང་ཡི་གེ་དག་ལ་ཟད་མེད་དེ། །སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་དེས་ན་ཟད་པ་མེད། ཅེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །བྱམས་པ་ཞེས་བྱའི་རྒྱལ་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །ས་འདི་གསེར་གྱིས་བདལ་པ་འབྱུང་འགྱུར་བ། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་འབྱུང་དེ་ག་ལ་ ཡོད། ཅེས་སྔར་སངས་རྒྱས་བྱོན་ནས་འདས་པའི་དུས་ལ་ཟད་པ་དང་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་དུས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་བཀག་པས་དུས་རང་བཞིན་མེད་བར་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བྱུང་ནས་འགགས་པ་དང་ད་དུང་མ་བྱུང་བ་སླར་འབྱུང་བ་དང་བྱུང་ནས་མ་འགགས་པའི་དུས་གསུམ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་གཏན་མི་རུང་གི །དེས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ཆེས་འཐད་དོ་སྙམ་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྟན་པར་བྱའོ། །དུས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས། དུས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་པ་དགག །དུས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འཇིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དུས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་ས་བོན་དང་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་ཚོགས་ཀྱང་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་ཉེ་ན་མི་སྐྱེ་ལ་ཉེ་ན་སྐྱེ་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་བཞིན་དུ་ནང་ལའང༌། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། ཞེས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དུས་ལ་ལྟོས་བར་གསུངས་སོ། །འདི་ དགག་པ་ལ་གསུམ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །དུས་མཉམ་པའི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །ཚོགས་པ་ཕྱི་མ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚོགས་པ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་དགག །ཚོགས་པ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་བ་དགག །ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་མེད་ཉིད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་ན་འབྲས
Chinese
这是除了应成派中观之外，经部派以上的自宗所承认的。应成派中观认为过去、现在、未来三时都是实有，如第七品中论证了坏灭和未生二时是实有一样。然而，他们不认为每一个苗芽等都有过去、现在、未来三时，因此与有部宗不同。按照此宗的观点，以苗芽为例，苗芽是现在，苗芽坏灭是过去，一般有因，但有时因缘不具足，苗芽未生是未来。那么，如果承认苗芽坏灭的同类坏灭相续产生，那么它的刹那未生且未灭，就会变成现在，如果这样，现在和坏灭二者就不会相违了吗？没有过失，因为苗芽坏灭的第一个刹那是苗芽坏灭，而它的同类坏灭都是先前的坏灭，并且一切坏灭都是过去。苗芽坏灭本身在它自身的时间里虽然不是坏灭，但总的来说是坏灭，所以仅仅是过去。这样，即使产生了多少同类过去，也必须通过其他事物的坏灭来确定自己的体性，因此与另外两个时间有很大的差别。同样，即使产生了多少同类未来，也必须通过其他事物仅仅未生的角度来确定自己的体性，因此与过去、现在二者有极大的差别。这样，现在是不需要通过其他事物的坏灭和未生的角度来确定的已生且未灭的事物，如苗芽一样，因此与未来的刹那未生且未灭的事物有很大的差别。第二，像这样，三时以自相存在，因此所显示的空性也通过甚深的教证成立，并且为了显示一切宣说三时无自性的经典都应解释为已逝之品，所以仅仅是象征性地结合了不了义的教证。如《象力经》中说：如果诸法有自性，胜者声闻及其眷属，应能知晓它。永恒的诸法，不会入于寂灭。智者们永远不会没有戏论。以及《三昧王经》中也说：
English
This is accepted by the self-schools from the Sutra School upwards, except for the Madhyamaka-Prasaṅgika. The Madhyamaka-Prasaṅgika considers all three times to be real, just as it is proven in the seventh chapter that the two times of destruction and non-arising are real. However, they do not consider each sprout, etc., to have three times, so they are different from the Vaibhāṣika. According to this system, if we take a sprout as an example, the sprout is the present, the destruction of the sprout is the past, and generally there is a cause, but sometimes the causes and conditions are not complete, so the non-arising of the sprout is the future. So, if it is accepted that the similar destruction of the destruction of the sprout continuously arises, then its moment of non-arising and non-ceasing will become the present, and if so, will the present and the destruction not be contradictory? There is no fault, because the first moment of the destruction of the sprout is the destruction of the sprout, and all the similar destructions are the previous destructions, and all destructions are the past. The destruction of the sprout itself is not a destruction in its own time, but in general it is a destruction, so it is only the past. Thus, no matter how many similar pasts arise, one must determine one's own nature through the destruction of other things, so there is a great difference from the other two times. Similarly, no matter how many similar futures arise, one must determine one's own nature only from the perspective of the non-arising of other things, so there is a very great difference from the past and present. Thus, the present is something that has arisen and has not ceased, which does not need to be determined from the perspective of the destruction and non-arising of other things, like a sprout, so there is a great difference from the future moment of non-arising and non-ceasing. Secondly, in this way, the emptiness shown by the existence of the three times by their own characteristics is also established by the profound scriptural authority, and in order to show that all the scriptures that explain the absence of self-nature of the three times should be explained as the past chapter, it is only a symbolic combination of the definitive scriptural authority. As it is said in the Sutra of the Strength of the Elephant: If the dharmas had some self-nature, the Victorious One, the Hearers, and their retinue would know it. The eternal dharmas would not enter into peace. The wise would never be without elaboration. And it is also said in the King of Samādhi:
Chinese
又说，成千上万的教法已经显现，无数的佛陀已经逝去，但法和文字却永不穷尽，因为没有产生，所以没有穷尽。就像这样，当如来出现的时候，名为慈氏的胜者将会出现，这片土地将会被黄金覆盖。那时，他的出现又在哪里呢？像这样，过去佛陀出现并逝去的时间已经穷尽，而未来出现的时间，其自性本身就被遮止了，因此显示了时间没有自性。第三，过去已经产生并灭亡，现在尚未产生，将来会再次产生，以及已经产生但尚未灭亡的三时，绝对不可能以自己的相状成立。因此，应该坚定对二谛的理解，认为它非常适合空性无自性。名为“时间观察”的六颂之论，是第十九品之释。第二，驳斥时间以自性存在的论证，分为两部分：驳斥时间是果产生的共同助缘；驳斥时间是果产生和毁灭的原因。第一部分分为三点：解释论著的宗义；结合确定意义的教证；总结要点并标明名称。第一点是：这里说到，时间以自性存在，因为它是果产生的共同助缘。因为即使种子、土地和水等其他因素聚集，如果时间不合适，就不会生长；如果时间合适，就会生长。就像外面一样，内在也是如此。“聚集并适时，果实自然成熟。” 因此，经中说果实的产生依赖于时间。对此进行驳斥，分为三点：驳斥从因缘聚合中产生；驳斥从因本身产生；展示驳斥从因缘聚合中产生的其他理路。第一点分为三点：驳斥从先前的聚合中产生；驳斥从同时的聚合中产生；驳斥从后来的聚合中产生。第一点分为两点：驳斥从聚合中直接产生；驳斥从聚合中间接产生。第一点分为两点：驳斥聚合存在与否的产生；驳斥聚合存在与否本身。第一点是：如果幼芽是从种子等因缘聚合中产生的，那么...
English
Furthermore, it is said that hundreds of thousands of teachings have been revealed, and countless Buddhas have passed away, but the Dharma and letters are never exhausted, because they are not produced, so they are not exhausted. Just like this, when the Tathagata appears, the Victorious One named Maitreya will appear, and this land will be covered with gold. At that time, where will his appearance be? Like this, the time when past Buddhas appeared and passed away has been exhausted, and the time of future appearance, its own nature is blocked, thus showing that time has no self-nature. Third, the three times of past having arisen and ceased, present not yet arisen, future arising again, and having arisen but not yet ceased, are absolutely impossible to be established by their own characteristics. Therefore, one should firmly establish the understanding of the two truths, thinking that it is very suitable for emptiness and no self-nature. The treatise called "Examination of Time," which is the essence of six verses, is the explanation of the nineteenth chapter. Second, refuting the argument that time exists by its own nature is divided into two parts: refuting that time is the co-operative cause of the production of fruit; refuting that time is the cause of the production and destruction of fruit. The first part is divided into three points: explaining the tenets of the treatise; combining with the definitive meaning of the scriptures; summarizing the main points and indicating the name. The first point is: here it is said that time exists by its own nature because it is the co-operative cause of the production of fruit. Because even if other factors such as seeds, land, and water gather, if the time is not right, it will not grow; if the time is right, it will grow. Just like outside, so it is inside as well. "Gathering and being timely, the fruit naturally ripens." Therefore, it is said in the scriptures that the production of fruit depends on time. Refuting this is divided into three points: refuting production from the aggregation of causes and conditions; refuting production from the cause itself; showing other reasonings for refuting production from the aggregation of causes and conditions. The first point is divided into three points: refuting production from the previous aggregation; refuting production from the simultaneous aggregation; refuting production from the later aggregation. The first point is divided into two points: refuting direct production from the aggregation; refuting indirect production from the aggregation. The first point is divided into two points: refuting the production of the existence or non-existence of the aggregation; refuting the existence or non-existence of the aggregation itself. The first point is: if the sprout is produced from the aggregation of causes and conditions such as seeds, then...