Tibetan
ངོས་པོ་མ་རྙེད་པ་ལ་ནི་མ་འོངས་པའོ་ཞེས་བསྙད་དོ། །འདི་ དགག་པ་ལ་གསུམ། དུས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་སྤྱིར་དགག །རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པའི་འདོད་པ་སོ་སོར་དགག །ཐ་སྙད་དུ་དུས་གསུམ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་ལ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འདས་པ་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ཀྱི་དུས་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །རིགས་པ་དེ་དུས་གཞན་གཉིས་ལ་སྦྱར་བ། ཆོས་གསུམ་ཚན་གཞན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །མ་ལྟོས་པའི་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དུས་དེ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་དེ་གཉིས་འདས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་ནི་ཡུལ་དུས་གང་དུ་ཡང་མི་འཁྲུལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནམ་ཡང་མི་འཐད་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲོན་མེའི་ངོ་བོ་ལ་མུན་པ་མེད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འགལ་ཟླར་ལྟོས་པས་ཁྱབ་པ་མེད་དོ་སྙམ་ན། སྣང་མུན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ན་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དུ་མེད་ཀྱང་ལྟོས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འདྲ་བར་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ དེས་མི་གནོད་དོ། །དུས་དེ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་ན་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱང་འདས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་འདས་པ་ཡང་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ད་ལྟར་བ་ལས་འདས་པས་འདས་པ་དང་དེར་མ་འོངས་པས་མ་འོངས་པར་འཇོག་དགོས་ན་ད་ལྟར་བ་མེད་ན་དེ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་སྤང་བར་འདོད་ནས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་དེ་ན་མེད་པར་གྱུར་པར་རྟོག་ན་ཇི་ལྟར་ན་འདས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་སྔ་དུས་རྟག་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་དུས་གཉིས་པོ་འདས་པ་ལ་ལྟས་མི་དགོས་སོ་སྙམ་ན། འདས་པ་ལ་ནི་མ་ལྟོས་པར་དུས་དེ་གཉིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཐོབ་ནས་དེ་ལས་མ་རྒལ་བའམ་མ་འདས་པ་ལ་ད་ལྟར་བར་གཞག་དགོས་པས་ད་ལྟར་བ་འདས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་འགལ་ལ། དེའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ཡང་བརྒྱུད་ནས་འདས་པ་ལ་ལྟོས་དགོས་ཏེ་ད་ལྟར་དུ་མ་འོངས་པས་མ་འོངས་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་དེ་གཉིས་འདས་པ་ལ་མི་ལྟོས་ན་གཞན་ལ་ཡང་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་བས། །གང་ལ་ཡང་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་བོང་བུའི་རྭ་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདས་པ་ལ་ལྟོས་མི་ལྟོས་གང་དུ་ཡང་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། ད་ལྟར་ཁྱུང་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་གཉིས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟར་བ་ ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ཀྱི་འདས་མ་འོངས་གཉིས་དང་མ་འོངས་པ་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ཀྱི་འདས་ད་ལྟར་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པ་ན། སྔར་འདས་པ་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་བཀག་པའི་རིགས་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས། འདས་པའི་ལྷག་མའི་དུས་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་པོ་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་སུན་འབྱིན་པ་བསྣོར་བའང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་པ། །གལ་ཏེ་ད་ལྟར་བྱུང་ལྟོས་ན། ཞེས་པ་ནས། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འདས་པ་དང༌། །མ་འོངས་དུས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་པའི་བར་དང༌། འདས་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི། །གལ་ཏེ་མ་འོངས་ལྟོས་གྱུར་ན། ཞེས་པ་ནས། དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་འདས་པ་དང༌། །ད་ལྟར་དུས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་པའི་བར་དུ་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དུས་གསུམ་ལ་ཇི་ལྟར་དཔྱད་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས་མཆོག་དང་ཐ་མ་འབྲིང་གསུམ་དང་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་དང༌། སྐྱེ་གནས་འཇིག་པ་གསུམ་དང་སྔ་ཕྱི་དབུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་དང་སློབ་མི་སློབ་དེ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པ་གསུམ་དང༌། གཅིག་དང་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་གཉིས་དང་མང་པོ་སྟེ་གསུམ་ཆན་དང་འབྲེལ་བ་ཐམས་ཅད་ལའང་རྣམ་པར་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྨས་ན་རབ་དང་ཐ་མ་གཉིས་འབྲིང་དང་རབ་འབྲིང་གཉིས་ཐ་མ་དང་ཐ་འབྲིང་གཉིས་རབ་དང་གཅིག་དང་གཉིས་ནི་མང་པོ་དང་གཅིག་དང་མང་པོ་དག་གཉིས་དང་གཉིས་དང་མང་ པོ་དག །གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་ལྟོས་པ་དེ་ཡོད་པའི་གནས་དང་དུས་དེར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང་མེད་ན་དེ་དག་ལ་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕན་ཚུན་མ་ལྟོས་པར་ཡོད་པའང་མི་འཐད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་མེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་མེད་པ་མིན་ཏེ་དེས་གཞན་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞན་སྡེས་འདོད་པའི་དུས་དགག །རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་འདོད་པའི་དུས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དུས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་སྐད་ཅིག་དང་ཐང་གཅིག་
Chinese
未得其体性者，则称为未来。此有三种遮破。总遮三时自性存在。各自遮破自他宗派之观点。于世俗中安立三时之理。初者有三。遮破观待与不观待过去之二时自性成立。彼理施于其他二时。三法施于其他组别。初者有二。遮破观待过去之时自性成立。遮破不观待之时自性成立。初者是：若现在与未来二者以自性而存在，则不离二者，故现在生起与未来二者观待过去之时，则现在生起与未来二者应存在于过去之时。若彼二时以自性而存在，则彼二者观待过去亦应成以自相成立之自性。如是之自性，于任何处所时分皆不应错乱，以自性转变何时皆不应理之故。若谓灯之体性虽无黑暗，然不遍及互相相违之观待耶？若谓明暗以自性成立之自性，则彼二者虽非互相存在，然观待犹如所立，故须成立。彼无害。若彼二时存在于过去之时，则彼二者亦应成过去，如是则亦不能安立过去，以由现在所逝者安立为过去，及由彼未来者安立为未来，若无现在则不容许之故。又，若欲遣除如是所说之过失，而思择现在生起与未来二者于过去之时不存在，则云何成观待过去之时耶？不成也。二者是：若如他宗说先时常恒者之观点，则二时不必观待过去耶？非不观待过去，则彼二时成立存在，以芽等获得自体性后，未超越或未逝者，须安立为现在，故现在不观待过去相违。是故未来亦须经由观待过去，以现在以未来安立为未来故。
English
That which has not attained its essence is called the future. There are three refutations of this. Generally refuting the inherent existence of the three times. Individually refuting the views of one's own and other schools. The manner of establishing the three times in conventional terms. The first has three parts. Refuting the inherent establishment of the two times that depend on or do not depend on the past. Applying that reasoning to the other two times. Applying the three dharmas to other groups. The first has two parts. Refuting the inherent establishment of the time that depends on the past. Refuting the inherent establishment of the time that does not depend on the past. The first is: If the present and the future exist by their own nature, then since they do not go beyond the two, if the arising of the present and the future depend on the past time, then the arising of the present and the future should exist in the past time. If those two times exist by their own nature, then their dependence on the past should also become a nature established by its own characteristics. Such a nature should not be confused in any place or time, because the transformation of nature is never reasonable. If you think that although the nature of a lamp has no darkness, it is not pervasive because it depends on mutual opposition? If you say that light and darkness are inherently established by their own nature, then although they do not exist mutually, dependence is like what is to be established, so it must be established. That is not harmful. If those two times exist in the past time, then those two should also become the past, and in that case, the past cannot be established either, because the past is established by what has passed from the present, and the future is established by that future, and if there is no present, it is not allowed. Furthermore, if you want to eliminate the faults mentioned above and think that the arising of the present and the future do not exist in that past time, then how can it depend on the past time? It does not become so. The second is: If, according to the views of others who say that the earlier time is permanent, the two times do not need to depend on the past? It is not that those two times are established without depending on the past, because after the sprout and so on have obtained their own nature, what has not surpassed or passed from it must be established as the present, so the present not depending on the past is contradictory. Therefore, the future must also depend on the past through the present, because the future is established as the future by the present.
Chinese
之故。若不依赖那二者（过去和未来），则亦将不依赖其他。因为不依赖任何事物，故将如驴角般不存在。如是，无论依赖或不依赖过去，皆因无自性之故。现在和未来二时，亦非以自性而存在。第二，如是，若知现在依赖与不依赖的过去未来二者，以及未来依赖与不依赖的过去现在二者，皆无自性。则先前遮破过去依赖与不依赖二者以自性存在的理路，亦应知以彼（理路）反驳过去之剩余时分，现在和未来二者依赖与不依赖以自性存在。如云：过去与未来，若依赖现在。乃至：是故过去与，未来时亦无。以及：过去与现在，若依赖未来。乃至：是故过去与，现在时亦无。应如是念诵并翻译。第三，以彼（理路）可知如何分析三时之次第，即以胜、劣、中三者等所摄之善、不善、无记三者，以及生、住、灭三者，以及前、后、中三者，以及三界，以及学、非学、非彼二者之三者，以及一等所摄之二和多，应知对所有与三相关者皆作分别解说。略而言之，胜与劣二者是中，胜中二者是劣，劣中二者是胜，一和二是多，一和多是二，二和多。 若依赖一而以自性存在，则所依赖者应存在于彼存在之处和时间，若不存在，则将不依赖彼等。互不依赖而存在亦不合理，故非以自性而无，而是以世俗名言之力量而无，应以此了知其他。第二（部分）有二：破斥他宗所许之时，破斥自宗说有实事者所许之时。第一，时以自性而存在，即刹那和瞬间。
English
Therefore. If one does not depend on those two (past and future), then one will also not depend on others. Because one does not depend on anything, one will be as non-existent as a donkey's horn. Thus, whether depending on or not depending on the past, it is because of the lack of inherent existence. The present and future times are also not existent by their own nature. Second, similarly, if one knows that the past and future, which depend on or do not depend on the present, and the past and present, which depend on or do not depend on the future, are without inherent existence, then the previous reasoning that refutes the existence of the past depending on or not depending on the two with inherent existence, one should also know to refute with that (reasoning) the remaining time divisions of the past, the present and future depending on or not depending on the two with inherent existence. As it says: The past and the future, if they depend on the present. Up to: Therefore, the past and the future time also do not exist. And: The past and the present, if they depend on the future. Up to: Therefore, the past and the present time also do not exist. One should recite and translate in this way. Third, with that (reasoning) one can know how to analyze the order of the three times, that is, the three of good, non-good, and unspecified, which are encompassed by the three of superior, inferior, and middle, etc., and the three of arising, abiding, and ceasing, and the three of before, after, and middle, and the three realms, and the three of learner, non-learner, and neither of those two, and the two and many encompassed by one, etc., one should know to make separate explanations for all those related to three. Briefly speaking, the superior and inferior two are middle, the superior and middle two are inferior, the inferior and middle two are superior, one and two are many, one and many are two, two and many. If one depends on one and exists by its own characteristic, then the one that is depended on should exist in that place and time where it exists, and if it does not exist, then one will not depend on those. It is also unreasonable to exist without depending on each other, therefore it is not non-existent by its own nature, but it is non-existent by the power of conventional terms, one should understand others by this. The second (part) has two: refuting the time accepted by other schools, refuting the time accepted by our own school that speaks of real entities. First, time exists by its own nature, that is, a moment and an instant.