Tibetan
་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་འཐོབ་པ་ནི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ལས། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་མེད་ན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་ཡིས། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཟིན་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཞིང་འདི་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གནས་འདི་ཤིན་ཏུ་དོན་ཆེ་བས་འདི་ལྟར་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཡང་བསྔགས་ཏེ། བརྒྱ་པ་ལས། བསོད་ནམས་ཆུང་དུས་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱས་པར་ འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕན་ཡོན་དེ་དག་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ནི་སྲོག་ཀྱང་བཏང་ནས་རྒྱལ་སྲས་རྟག་ཏུ་དུས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་བཙལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཙལ་ནས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་མོའི་དོན་འདི་སེམས་པ་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་འགྲུས་པར་བྱ་སྟེ། བརྒྱ་པ་ལས། ཡང་དག་མཐོང་ན་གནས་མཆོག་ལ། །ཅུང་ཟད་མཐོད་ན་བཟང་འགྲོ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ནང་བདག་བསམ་པ་ལ། །མཁས་པས་རྟག་ཏུ་བློ་གྲོས་བསྐྱེད། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་དང་བདག་གི་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཤད་པ་འདི་ཉིད་སྔར་དྲངས་པ་རྣམས་དང་གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་དུ་མས་བསྟན་ལ། དེའི་དོན་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་འདྲིས་པར་བྱས་པས་ཉེས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་གསུངས་པས། ཟབ་མོའི་དོན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཀའ་སྩལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་འདིར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་ནས་ཀྱང་བཤེས་གཉེན་དང་དལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བར་བལྟས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པས་གཞི་བཟུང་ནས་མང་དུ་ཐོས་པའི་དོན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་དབེན་པའི་གནས་སུ་འདྲིས་པར་བྱའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཙམ་ལ་ཆེད་ཆེར་མི་བྱེད་པ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་གདམས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་ བ་ལས། སངས་རྒྱས་འབྱུང་དང་ཡུན་དུ་གནས་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་བསྟན་ལ་དང་པ་ཐོབ་པར་དཀའ། །མི་ཡི་སྲིད་པའང་རྙེད་པར་དཀའ་བས་ན། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་ལ་ལེགས་བརྩོན་གྱིས། །མི་ཁོམ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ཤིང༌། །ཁོམ་པ་ཕུན་ཚོགས་རྙེད་དཀའ་ཐོབ་གྱུར་ལ། །
Chinese
獲得般若波羅蜜多的名稱是出自《積集功德》中：無有眼目的盲人，數以百億計，既不識路，又怎能進入城市？同樣，如果沒有智慧，憑藉五度波羅蜜多，因無有眼目，故不能觸及菩提。當智慧完全攝持之時，那時便能獲得眼睛，並獲得此名。如是說。此處極為重要，即使對此產生“是否如此”的懷疑，也受到讚揚。《百頌》中說：福德淺薄之時，對此法，也不會產生懷疑，僅僅是產生懷疑，也會使生命變得脆弱。如是說。具有能見到這些利益的智慧者，即使捨棄生命，也應如王子們恆常尋求般若波羅蜜多那樣尋求，並應恆常精進於思維內在自性的深奧之義。《百頌》中說：若能如實見，則處於殊勝之境；若稍有見，則能往善趣；因此，智者應恆常於內在自性思維時，生起智慧。如是說。第二，宣說我與我所無自性，此即如前所引用的那些，以及其他眾多甚深經部所開示的。其義是，此《分別》已簡要地確定了，並因與之熟悉而能遣除一切過失。因此，應如這裡所示般，了知所有已宣說的甚深之義，皆是進入真如的次第。了知之後，也應視善知識和閒暇圓滿等內外順緣極難獲得，以完全清淨的戒律為基礎，廣聞思維菩薩的行持總體，特別是對甚深之義，應在寂靜處修習，不應過分重視僅僅口頭上的說法，這是所有經教的精要。如《父子相見經》中所說：佛陀出世和長久住世，以及同樣最初獲得教法，皆是困難的。由於人身也難得，因此，應精勤於諸佛的教法。應完全捨棄八無暇，獲得難得的閒暇圓滿。
English
Obtaining the name of Prajnaparamita is from "Collecting Precious Qualities": Countless billions of blind people without sight, They do not know the way, how can they enter the city? Likewise, without wisdom, the five perfections, Without sight, cannot touch enlightenment. When wisdom completely grasps, Then one gains sight and obtains this name. Thus it is said. This place is extremely important, and even doubting whether it is so or not is praised. From the Hundred Verses: With little merit, one will not even doubt this Dharma. Merely doubting it Will make existence fragile. Thus it is said. Those with wisdom who see these benefits should give up even their lives and always, like princes, seek the Prajnaparamita, and should always strive to contemplate the profound meaning of the inner self. From the Hundred Verses: If one sees correctly, one is in a supreme state; if one sees a little, one goes to a good destination; therefore, the wise should always generate wisdom when contemplating the inner self. Thus it is said. Secondly, this explanation that self and what belongs to self are without inherent existence is taught by the previously cited passages and also by many other profound sutras. Its meaning is that this Differentiation has briefly determined it, and by becoming familiar with it, all faults are averted. Therefore, one should understand that the order of entering Suchness of all the profound meanings that have been taught is as shown here. Having understood this, one should also regard the gathering of inner and outer conditions such as spiritual friends and leisure and endowments as extremely difficult to obtain, and, based on completely pure ethics, one should practice the general conduct of Bodhisattvas by extensively hearing and thinking, and especially one should practice the profound meaning in a solitary place, and one should not make too much of merely speaking words, which is the essence of all the scriptures. As it is said in the Sutra of Meeting Father and Son: It is difficult for Buddhas to appear and remain for a long time, and likewise to be the first to obtain the teachings. Since human existence is also difficult to obtain, therefore, strive well in the teachings of the Buddhas. Completely abandon all eight unfree states, and having obtained the leisure and endowments that are difficult to find.
Tibetan
བདེར་གཤེགས་བསྟན་ལ་དད་པ་རྙེད་གྱུར་པའི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད། །སྒྲ་ལ་འཆེལ་ཅིང་འདུག་པར་མ་བྱེད་པར། །ཆོས་ཐོས་གྱུར་ནས་རྟག་ཏུ་ནན་ཏན་གྱིས། །ཁྱེད་ཀྱི་རྟག་ཏུ་དགོན་པའི་གནས་སྟེན་ལ། །དེས་ནི་མི་མཆོག་དམ་པར་འགྱུར་བར་བྱོས། །ཆོས་སྨྲའི་དགེ་བཤེས་གང་ཡིན་སྟེན་གྱིས་ལ། །སྡིག་པའི་གྲོགས་ལ་ལན་འགའ་འང་མ་སྟེན་ཅིག །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སེམས་ནི་མཉམ་གྱིས་ལ། །སེམས་ཅན་དེ་ལ་ནམ་ཡང་མ་རློམ་ཞིག །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་དང་མང་དུ་ཐོས་གྱིས་ལ། །རྟག་ཏུ་ཕྱག་དང་ཁྲོད་དང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད། །གཡེལ་བ་མེད་པར་ཤིང་དྲུང་སྟེན་གྱིས་ལ། །བཀུས་ཏེ་བོར་བ་མཆོག་ལ་མ་སྨོད་ཅིག །འདུས་བྱས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་མིན། །མཚན་ཉིད་གཅིག་ཅིང་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་བ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་གྱི་མུ་གཅིག་ཤེས་གྱིས་ལ། །མྱུར་དུ་གཞལ་བྱས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་གྱིས། །ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ལྟོས། །ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་ཕྱི་ཡི་དྲུག །དེ་དག་གྲོང་སྟོང་འདྲ་བར་གསུངས་པས་ན། ། དེ་ལ་ནམ་ཡང་སྟེན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད། །གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པས་བསྐྱེད། །རྟོག་པ་དེའང་མ་བྱུང་འབྱུང་མེད་པར། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་འདྲན་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རབ་བྱེད་གོང་འོག་རྣམས་སུ་ཟབ་མོའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་རྣམས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པར་དྲིལ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིས་བསྟན་པ་བཞིན་ཡིན་པས། ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཐམས་ཅད་བདག་དང་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོན་པར་འདུ་བར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །བདག་དང་ཆོས་བརྟག་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།བཞི་པ་དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། དུས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དགག །དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཡོད་དེ་དངོས་པོ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དུས་གསུམ་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན་ལ་དེ་ཡང་དངོས་པོའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྐྱེས་ནས་འགགས་པ་ལ་འདས་པ་དང་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང༌། བདག་གི་ད
Chinese
于善逝教得信已， 智者应行理瑜伽。 莫耽声响而安住， 闻法已后常精进。 汝应恒常依静处， 由此能成胜丈夫。 应依说法善知识， 莫依罪恶之友伴。 于诸有情心平等， 莫于有情心骄慢。 应具戒律多闻法， 恒常礼拜行乞食。 无有散乱依树下， 莫谤尊重应敬处。 此等一切有为法， 皆非有为如阳焰。 应知胜义谛一味， 速疾证得菩提果。 五蕴应观如幻化， 内六处及外六处。 彼等说如空聚落， 故于彼等莫依止。 贪嗔自性即空性， 痴慢由遍计所生。 彼等分别无生起， 如是知已成智者。 如是说。 第三，将前后论典中所判定的甚深意义，总摄为修持次第，如这部论典所说，应知以见所判定的所有内容，都归结为显示我和法无自性，然后如前所说进行修持。 《观察我和法》名为十二颂的自性，是第十八论的释论。 第四，显示以时间的自性为空性，分二：破斥时间以自性成立；破斥其论据。初者分三：论典的宗义；与了义的教证相结合；总结意义并标明名称。初者：此处说，诸法具有自性，因为法是安立三时的原因。此处的三时是经部所说，而且它也是法的所依，因为法的自性是生已灭为过去，生而未灭为现在，我的...
English
Having found faith in the Sugata's teachings, Wise ones should practice the yoga of reason. Do not dwell on sounds and abide, Having heard the Dharma, always be diligent. You should always rely on solitary places, By this, you can become a noble man. You should rely on whatever Dharma-speaking virtuous friend, Do not rely on sinful companions even once. Have equal minds towards all sentient beings, Do not be arrogant towards those sentient beings. You should possess discipline and hear much, Always prostrate, practice asceticism, and beg for food. Without distraction, rely on the foot of a tree, Do not slander the respected, you should respect them. All these conditioned phenomena, Are not conditioned, like mirages. You should know the single taste of the ultimate truth, Quickly measure and touch the Bodhi fruit. The five aggregates should be viewed as illusions, The six internal and six external sense bases. Since they are said to be like empty villages, Therefore, never rely on them. Attachment and hatred are by nature emptiness, Ignorance and pride are born from complete conceptualization. Those conceptualizations are unborn and unarisen, Knowing this, one becomes a wise person. Thus it is said. Third, the profound meanings determined in the preceding and subsequent treatises are summarized into a sequence of practice, as this treatise shows. It should be known that all the contents determined by view are concluded to show that I and phenomena are without self-nature, and then practice as previously described. "Examining I and Phenomena," which is the nature of twelve verses, is a commentary on the eighteenth treatise. Fourth, showing emptiness by the nature of time, divided into two: refuting that time is established by its own nature; refuting its arguments. The first has three parts: explaining the tenets of the treatise; combining it with definitive scriptures; summarizing the meaning and indicating the name. The first is: Here it is said that phenomena have self-nature because phenomena are the cause of establishing the three times. The three times here are what is taught in the Sutra Pitaka, and it is also the basis of phenomena, because the nature of phenomena is that what has arisen and ceased is the past, what has arisen but not ceased is the present, and my...