Tibetan
་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་བཞག་ན་སྟོན་པས་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཚུལ་འདིས་བསལ་བར་འགྱུར་ལ། ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཆད་ལྟ་བའི་གཙོ་བོར་ གྱུར་པའོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་མེད་པ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་བཀག་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ལམ་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་མེད་པར་སྨྲ་བ་སེལ་ཚུལ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མི་སྨྲ་ཞེས་པའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདི་དག་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སེལ་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལས་འབྲས་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལ་མེད་པར་སྨྲ་ན་མེད་མཐའ་པ་དང༌། དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་ན་ཡོད་མཐའ་པར་བསྟན་གྱི་ཡོད་མེད་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་མིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་སོ་ན་འདུག་གོ་ཞེས་རྩོད་པས་ནི། མེད་མི་ཟེར་གྱི་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ཀྱང་ལས་འབྲས་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་སོ་ན་གནས་ཞེས་པའོ། །དེའི་ལན་དུ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་བྱ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བུམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར་པ་དག་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་རང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱ་བྱེད་དེ་དག་འཐད་པར་བསྟན་ཏེ། ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ནི། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པའི་གྲོགས་ཡིན་གྱི་བྱ་བྱེད་རྣམས་དེས་འགོག་པ་གཏན་མིན་པ་འདི་ཉིད་སྐབས་ཀུན་ཏུ་གོ་བར་བྱའོ། ། གཞན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པས་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དོན་འདི་ཉིད་དཔེ་གསལ་པོ་འདི་ལས་ངེས་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་སྟོན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་ཚོགས་ཀྱིས་སྤྲུལ་པ་ནི་སྤྲུལ་ཞིང་སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་སླར་ཡང་སྤྲུལ་པ་གཞན་ནི་སྤྲུལ་པ་དེ་ལ། སྤྲུལ་པ་དེ་གཉིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། ལས་དང་བྱེད་པ་པོའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ལ། བྱེད་པ་པོ་དེས་ལས་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྱས་པ་དེའང་དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་གཞན་སྤྲུལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །དེ་ཡི་ཕྱིར་དབུ་མ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་རྟག་ཆད་དུ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ག་ལ་ཡོད། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཚེ་བདེར་གཤེགས་གཏམ་རྣམས་སྟོན་པ་ན། །མགོན་པོ་སྲང་བཞུད་མི་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བས་དེར་ནི་སྤྲུལ་པ་རྣམས་སྤྲུལ་ཏེ། །དེ་དག་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཆོས་བཟང་སྟོན། །སྲོག་ཆགས་བརྒྱ་སྟོང་དག་གིས་དེ་ཐོས་ནས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་མཆོག་ལ་སྨོན་ལམ་འདེབས། །ནམ་བདག་འདི་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་སྙམ་སྟེ། །བསམ་པ་མཁྱེན་ནས་རྒྱལ་བས་དེ་ལུང་སྟོན། །གང་གིས་རྒྱལ་བ་མི་དབང་སྤྱན་དྲངས་པ། །དེ་ཡི་སྦྱིན་པ་མུ་མཐའ་མེད་འགྱུར་ཏེ། །རྙེད་མཆོག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དེ་རྙེད་ཅེས། །ལ་ལ་དག་ནི་དེ་ལ་མོས་པ་སྐྱེད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྤྲུལ་པའི་དཔེ་ཙམ་དུ་མ་ ཟད་ཀྱི་དཔེ་ལྷག་མ་འདི་དག་གིས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་ཆགས་སོགས་དང་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མིན་པ་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་དང་ལུས་ཁོག་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་བདག་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་སྨིན་དང་བདག་པོ་དང་རྒྱུ་མཐུན་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་མ་བླངས་པས་དབུ་མ་པ་ཁོ་ན་ལ་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་སྨོས་ན། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སྤྲུལ་པའི་དགེ་སློང་གཉིས་ཀྱིས་དགེ་སློང་དམིགས་པ་ཅན་ལྔ་བརྒྱ་བཏུལ་བའི་བྱུང་བའི་མཐའ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རབ་བྱེད་འདི་ཡི་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་དང་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་དང་དེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀ
Chinese
应当知晓，这些全部并非自性存在。第三，如果你们认为诸法无自性，那么世尊所说的自己所造之业的果报自己感受，这一切都将因此被否定。由于诽谤业果，你将成为断见论者的首领。如果这样说，我们并非虚无主义者，而是遮止有无二边之说，从而阐明通往解脱之城的道路。其中，遣除虚无主义的说法是，我们并非说业果等不存在。那么是什么呢？我们安立这些是无自性的，这便是遣除有边之说。如此一来，如果说业果等在名言中存在却说其不存在，那就是落入断边；如果说它们自性存在，那就是落入有边，并非仅仅说其存在与否。如果争辩说，因为无自性，能作所作不合理，所以过失依然存在。即使辩解说并非说不存在，而是说无自性，业果不成立的过失依然存在。对此的回答是，因为未见具有自性者有所作为，并且仅仅见到无自性者有所作为。例如，世尊说，瓶子等成为无自性者，才在世间行使自己的作用。因此，如果自性存在，生者与能生等一切能作所作都不合理，而仅仅是自性不存在，那些能作所作才合理。遮止业果等自性存在的理证，是无自性者一切能作所作皆合理的助伴，并非能作所作被其遮止，这一点在任何时候都应理解。 此外，还应从此清晰的例子中确定无自性而能起作用的道理。例如，世尊以圆满的神变所化现的化身，化现者和化身，以及化身又化现出其他的化身。这两个化身如同如来藏般，自性空且无自性，因此它们能够行使无自性的作用，并且具有业和作者的名称。
English
It should be known that all these are not inherently existent. Thirdly, if you posit that all phenomena are without inherent existence, then everything the Buddha said about experiencing the ripening of one's own actions will be negated by this. Because of denigrating the results of actions, you will become the leader of nihilistic views. If you say this, we are not nihilists, but rather we clarify the path to the city of liberation by refuting the assertion of existence and non-existence. Among them, the way to eliminate nihilism is that we do not say that actions and results, etc., do not exist. What then? We establish that these are without inherent existence, which is the way to eliminate the assertion of existence. In this way, if one says that actions and results, etc., exist nominally but says that they do not exist, then one falls into the extreme of nihilism; if one says that they inherently exist, then one is shown to fall into the extreme of existence, and it is not merely saying whether they exist or not. If one argues that because there is no inherent existence, action and agent are not reasonable, therefore the fault remains. Even if one argues that one does not say that they do not exist, but rather that they are without inherent existence, the fault of not establishing actions and results remains. The answer to this is that action is not seen in those with inherent existence, and action is only seen in those without inherent existence. For example, the Buddha said that only those such as pots that have become without inherent existence are observed to perform their own functions in the world. Therefore, if there is inherent existence, all actions such as the produced and the producer are unreasonable, and only when there is no inherent existence are those actions reasonable. The reasoning that refutes the inherent existence of actions and results, etc., is a companion to the reasonableness of all actions in the absence of inherent existence, and it is not that actions are refuted by it. This should be understood at all times. Furthermore, the meaning of acting without inherent existence should be ascertained from this clear example. For example, the emanation manifested by the Buddha with perfect miraculous power is the emanator and the emanation, and the emanation also emanates other emanations from that emanation. Those two emanations are empty of inherent existence and without inherent existence, like the Tathagatagarbha, so they can perform the function of non-inherent existence, and have the names of action and agent.
Chinese
同样，业的作者也如幻化一般，自性为空。作者所做的任何微小之业，也如幻化者幻化出其他幻化物一般，自性为空。因此，对于宣说无二的中观派来说，哪里会有常断的邪见呢？《三摩地王经》中也说： “何时善逝宣说诸法时， 怙主为度众生降凡尘， 胜者于彼幻化诸化身， 亦为彼等宣说妙法教。 百千有情闻已生欢喜， 发愿成就胜者之智慧， 愿我何时得此胜智慧， 佛陀知彼心念而授记。 何者迎请胜者人中尊， 彼之布施无有穷尽时， 获得无上稀有之妙果， 众人于彼生起欢喜心。” 如是宣说。 不仅是幻化的比喻，其他的比喻也能说明无自性而行为合理。即染污心相续的烦恼贪等，以及福德与非福德，不动业，身体，作者我，果报异熟，所有者和同类因等，这些都应知如干闼婆城，阳焰，梦境一般，是无自性的。因此，由于没有承认事物由自相成立，所以应当了知只有中观派才没有常断二边的说法。第二，如是业和烦恼等以自性存在而显现为空性，这一点也由甚深之圣言所成立，并且为了说明所有如此宣说的经典都由此论来解释，所以略微提及与了义经相合之部分。《宝积经》中说： 如两个化身比丘调伏五百有相执比丘的经过等。第三，此论的理性能破斥作者、业、烦恼及其果报以及享受者等自性成立之说。
English
Similarly, the agent of karma is also empty of inherent existence, like an illusion. Whatever small action the agent performs is also empty of inherent existence, just as an illusionist conjures up other illusions. Therefore, how can there be wrong views of permanence and annihilation for those who speak of the non-duality of the Madhyamikas? Also, in the Samadhiraja Sutra: "When the Sugata teaches the Dharma, The Protector descends to the world out of compassion for beings, The Victorious One conjures up illusions there, And also teaches the excellent Dharma to them. Hundreds of thousands of beings hear this, And aspire to the supreme wisdom of the Buddha, Wishing, 'When will I attain such wisdom?' The Buddha knows their thoughts and prophesies it. Whoever invites the Victorious One, the Lord of Men, Their generosity will be endless, They will obtain the supreme and rare excellent fruit, And some will develop faith in that." As it is said. Not only the example of illusion, but also these other examples can show that it is reasonable to act without inherent existence. That is, afflictions such as attachment that afflict the mind, as well as merit and non-merit, unwavering karma, the body, the agent self, the ripening of results, the owner, and the similar causes, all of these should be known to be without inherent existence, like a city of gandharvas, mirages, and dreams. Therefore, since we do not accept that things are established by their own characteristics, it should be known that only the Madhyamikas do not have the views of permanence and annihilation. Secondly, the fact that karma and afflictions, etc., are shown to be empty because they exist by their own nature is also established by the profound Agamas, and in order to show that all the scriptures that teach in this way are explained by this treatise, only a small part of the connection with the definitive meaning sutras is mentioned. In the Ratnakuta Sutra: Like the story of two emanation monks subduing five hundred monks with signs. Thirdly, the reasoning of this treatise refutes the inherent existence of the agent, karma, afflictions, their results, and those who enjoy them, etc.