Tibetan
་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བ་གྲུབ་པ་ཡང་ཡིན་ལ། ལས་རང་གི་ངོ་བོས་མི་གནས་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པར་སྨྲ་བ་ཡང་མིན་ནོ། །ལས་རྣམས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་པའི་ཆོས་འདི་ནི་མ་རིག་པའི་གཉིད་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་བའི་ཕྱིར། ལས་ལ་རྟག་ཆད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་པས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བརྗོད་པའི་བརྟག་པ་འདི་ཁོ་ན་རིགས་སོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པས་རྟག་ཆད་མེད་པ་དང༌། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པས་བྱ་བ་བྱེད་བ་དཔེས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་རང་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་ན་དེ་རྣམ་པར་མ་སྨིན་གྱི་བར་དུ་གནས་ན་རྟག་པ་དང་འཇིག་ན་ཆད་པར་འགྱུར་ནའང་གང་གི་ཕྱིར་ལས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པའི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་འཇིག་པའི་ཆད་པར་ག་ལ་འགྱུར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་ལྟར་ལས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ན་ལུང་ལས། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་བ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མི་ཟ། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་ བབ་བ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། ཞེས་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་ཤེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལས་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ལུང་དེ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གནོད་བྱེད་མིན་ནོ། །ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་ན་ལས་མེད་དགོས་པས་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་དུ་བརྩད་པའི་ལན་དུ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པས་ཆུད་མི་ཟའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་ཏེ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་པའི་དོན་དུ་འདོད་པས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་རྒོལ་བ་འདི་དོན་དམ་པ་ལ་བསམས་ནས་ཡིན་ན་ནི་ལས་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟ་རྒྱུ་མེད་ཅིང༌། དོན་དམ་བར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་སྨིན་ཆུད་མི་ཟ་བ་འགལ་བར་རྩོད་ན་ནི་མི་འགལ་བར་མང་དུ་བཤད་ཅིང་འཆད་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཀོད་ནས་རྣམ་སྨིན་ཆུད་མི་ཟ་བར་སྒྲུབ་ན། རྒྱུ་མཚན་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ལས་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་པ་མི་འགལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་ན། འཇུག་པ་ལས། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། །
Chinese
再者，以类别区分，也成立了五道的轮回。由于已经承诺业不由自主地存在，因此也不是常论者。由于“诸业不虚耗”之法是脱离了无明之睡眠的佛陀的教诲。由于业不存在常断的过失，因此我们所说的这种观察才是合理的，他们这样坚持。第二部分有三点：业无自性故无常断，破斥业以自性存在，以无自性故能行事以譬喻说明。第一点是：如果业以自己的体性产生，那么在它未成熟之前存在，就成了常法；如果灭亡，就成了断灭。然而，因为业不是以自己的体性产生的，所以怎么会变成以自性存在的常法和以自性灭亡的断灭呢？理由是这样的，业不是以自性成立的，因此。如果业不是以自性产生，那么经中说：“有情诸业，纵经百劫，亦不虚耗，聚合遇缘时，果报还成熟。”如果这样说，那么世尊的密意是，因为业不是以自己的自性产生的，所以不会虚耗，是这样的，因此，这个经文对我们没有损害。小乘部派认为，如果业不是以自性产生，那么业就必须不存在，因此与所说的业不虚耗相违背。为了回答这种辩论，（回答说：）因为不是以自性产生的，所以不虚耗，这是怎么联系的呢？因为不虚耗被认为是业产生异熟果的意义。没有过失，如果这个反驳是从胜义谛的角度考虑的，那么业在胜义谛上没有产生，因此它的果报没有虚耗的道理。如果争论说，胜义谛上没有产生和世俗谛上异熟果不虚耗是相违背的，那么可以多方面地解释说是不相违背的，而且也会进行阐述。如果以不是以自性产生作为理由来成立异熟果不虚耗，那么，以这个理由怎么能成立世俗谛上业产生异熟果是不相违背的呢？入中论中说：何以自性彼不灭。
English
Furthermore, the cycle of the five realms is also established by distinguishing categories. Since it has been promised that karma does not exist independently, it is also not an eternalist argument. Because the teaching that "all karmas are not wasted" is the teaching of the Buddha, who is free from the sleep of ignorance. Since there is no fault of permanence or annihilation in karma, this observation that we speak of is the only reasonable one, they insist. The second part has three points: karma is without self-nature, therefore there is no permanence or annihilation; refuting that karma exists by its own nature; and showing by example that actions can be performed without self-nature. The first point is: if karma arises by its own nature, then if it remains until it ripens, it becomes permanent, and if it perishes, it becomes annihilation. However, since karma does not arise by its own nature, how can it become a permanent entity that exists by its own nature and an annihilation that perishes by its own nature? The reason is that karma is not established by its own nature, therefore. If karma does not arise by its own nature, then the sutra says: "The karmas of sentient beings, even after hundreds of kalpas, will not be wasted. When they gather and the time comes, the fruits will ripen." If it is said like that, then the intention of the Bhagavan is that because karma is not born of its own essence, it will not be wasted, that is how it is, therefore, that sutra is not harmful to us. The Sravaka school thinks that if karma is not born of its own nature, then karma must not exist, therefore it contradicts the statement that karma is not wasted. In order to answer this debate, (the answer is:) because it is not born of its own nature, it is not wasted, how is this related? Because not being wasted is considered to be the meaning of karma producing different results. There is no fault, if this refutation is considered from the point of view of the ultimate truth, then karma is not produced in the ultimate truth, therefore there is no reason for its fruit to be wasted. If it is argued that not being produced in the ultimate truth and not wasting different results in the conventional truth are contradictory, then it can be explained in many ways that they are not contradictory, and it will also be explained. If the reason that it is not born of its own nature is used to establish that different results are not wasted, then how can this reason establish that karma producing different results in the conventional truth is not contradictory? The Entering the Middle Way says: Why is that nature not destroyed?
Tibetan
དེ་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཀྱང་འདི་ནུས་ཕྱིར། །ལ་ལར་ལས་འགགས་ཡུན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང༌། །འབྲས་བུ་ཡང་དག་འབྱུང་བར་རིག་པར་གྱིས། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་རྩ་ཤེའི་ཚིགས་བཅད་འདི་སྐབས་དེར་འཇུག་འགྲེལ་དུ་དྲངས་ནས་དོན་དེ་ བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྔར་བསགས་པའི་ལས་གཉིས་ཀྱིས་རིང་དུ་ལོན་ནས་འབྲས་བུ་གཉིས་སྐྱེད་པར་ནི་འདོད་དགོས་ལ། ལས་ཀྱང་སྐྱེས་པའི་དུས་གཉིས་པར་ཞིག་ནས་འགྲོ་བས་འབྲས་བུའི་སྔ་ལོགས་དེ་མ་ཐག་ན་ལས་མེད་ཅིང་ལས་ཞིག་པ་ཡང་དངོས་མེད་ཡིན་པས་ལས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་ཅེས་བརྩད་པའི་ལན་དུ། འགག་ཁ་མའི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་གཞག་པའི་ཕྱིར་རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་ཀུན་གཞི་དང་གཞན་དག་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་ཐོབ་པ་དང་ལ་ལ་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པའི་སེམས་རྒྱུན་རྟོག་པར་བྱེད་ད། །ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ལྟར་ན་འགག་པ་མེད་ལ་མ་ཞིག་པ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པས་ལས་རྣམས་མི་འཇིག་པས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཆེས་འཐད་པར་འཇུག་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །མ་འགགས་པ་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འགག་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་པའི་འགག་པ་མི་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། ལ་ལར་ལས་འགགས་ཡུན་རིང་ལོན་ལས་ཀྱང༌། ཞེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་འགགས་ཤིང་རང་བཞིན་ཡོད་མིན་པའི། །ལས་ལས་ཀྱང་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྐབས་དེར་འཇུག་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལས་ཀྱང༌། ཟད་པ་མེད་ཅེས་གང་སྨྲས་དང༌། །ལས་ཟད་ཅེས་ནི་གང་སྨྲས་པ། །སྟོང་པའི་ཚུལ་དུ་ཟད་པ་མེད། །ཐ་སྙད་ཚུལ་དུ་ཟད་པར་བསྟན། ཞེས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ཞིག་པ་དོན་བྱེད་ནུས་པར་སྒྲུབ་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་ཡིན་པས། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་འཐད་པས། གང་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་མི་འགག་པ། །དེ་ཕྱིར་ཞེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དང་ལས་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་འགལ་བར་གསུངས་སོ། །སྐྱེ་འགག་སོགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་ཞིག་པ་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པས་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །ལས་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་རིགས་འདྲ་བརྒྱུད་པའི་རྟེན་ནི་ངའོ་སྙམ་པ་གང་ལ་སྐྱེ་བའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ལས་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བའི་རྟེན་ཡང་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་
Chinese
因此，即使没有阿赖耶识，由于这个能力，对于某些情况，即使业已停止很久，也要认识到能产生真实的结果。如是说，应当知晓，为了证实那个意义，在当时引用了根本慧论的这个偈颂。对此，必须承认先前积累的两种业在很久之后产生两种果。业在产生的第二个时刻就已坏灭，因此在果的紧邻之前没有业，并且业的坏灭也是非实有的，所以为了回答业如何产生果的诘难，为了安立停止之业的能力，一些自宗安立阿赖耶识，其他则安立不浪费和获得，还有一些则设想被业的习气所熏染的心相续。如果业不是由自己的自性所生，那么就没有停止，并且不坏灭的业也不可能产生果，因此由于诸业不灭，所以业果的关系极为合理，如入行论释中说。不停止是指：自性不停止。如是说，是指自性不停止，而不是不承认世俗的停止。因为，对于某些情况，即使业已停止很久。以及，同样，从停止且非自性的业中，也有果。如是说，并且当时入行论释中也引用了经部，其中说：何谓说无尽，何谓说业尽，在空性方面无尽，在世俗方面显示为尽。为了这个缘故。以不承认自性成立之法，即使在世俗中也不承认的宗派，来成立坏灭能起作用，如先前所说。因此，即使不承认阿赖耶识等，业果的关系也是合理的。因为，何故自性不停止，因此，如是说的能立，以及从业已停止产生果，二者并不相违。那些认为生灭等由自性成立者，由于认为坏灭是非实有的，所以从停止中产生果是不允许的。业坏灭的坏灭，传递相似类型的所依，是生起“我是”之念的补特伽罗的相续，并且那也是业与果相联系的所依。第二
English
Therefore, even without the alaya-vijnana, because of this ability, for some situations, even if karma has ceased for a long time, one should recognize that it can produce true results. As it is said, it should be known that in order to prove that meaning, this verse of the Root Wisdom was quoted in the Engaging Conduct Commentary at that time. Regarding this, it must be admitted that the two karmas accumulated earlier produce two fruits after a long time. Karma also ceases after the second moment of arising, so there is no karma immediately before the fruit, and the cessation of karma is also non-existent, so in order to answer the question of how karma produces fruit, in order to establish the power of ceased karma, some of our own schools establish the alaya-vijnana, others establish non-waste and attainment, and still others imagine the mind-continuum imbued with the habits of karma. If karma is not born from its own nature, then there is no cessation, and it is impossible for non-perishing karma to produce fruit, so since all karmas are imperishable, the relationship between karma and fruit is extremely reasonable, as stated in the Engaging Conduct Commentary. Non-cessation means: not ceasing by nature. As it is said, it means not ceasing by its own nature, but not denying conventional cessation. Because, for some situations, even if karma has ceased for a long time. And, similarly, from karma that has ceased and is not of its own nature, there is also fruit. As it is said, and at that time the Engaging Conduct Commentary also quoted the sutra, which said: What is said to be inexhaustible, and what is said to be the exhaustion of karma, is inexhaustible in terms of emptiness, and is shown to be exhausted in terms of convention. For this reason. To establish that destruction can function by the system of not admitting self-established dharmas, even in the conventional sense, is as previously explained. Therefore, even if one does not admit the alaya-vijnana, etc., the relationship between karma and fruit is reasonable. Because, why does it not cease by nature, therefore, the proof of what is said, and the production of fruit from ceased karma, are not contradictory. Those who believe that arising and ceasing, etc., are established by their own nature, since they believe that destruction is non-existent, it is not permissible to produce fruit from cessation. The destruction of the destruction of karma, the basis for transmitting similar types, is the continuum of the person in whom the thought "I am" arises, and that is also the basis for the connection between karma and fruit. Second