Tibetan
ར་གྱུར་པ་ནི་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་སླར་ཡང་ནོར་འགུགས་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡང་རྣམ་སྨིན་ཕྱུང་ནས་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་སྟེ་སླར་ཡང་བྱེད་པ་པོ་རྣམ་སྨིན་དང་འབྲེལ་བར་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །འདི་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་པར་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཤད་དེ་ཁ་ཆེ་བ་ལས་གཞན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་རང་བཞིན། སྤང་བྱ་གང་ཡིན་པ། སྐྱེ་བའི་ཚུལ། འགག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་ཤིང་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་སྨྲས་པའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས་རྣམ་བ་བཞིའོ། །ཁམས་གསུམ་དང་ཟག་མེད་དུ་གཏོགས་པའི་ལས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཕྱེ་ན་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བར་ཟད་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ངོ་བོ་ནི་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་དུ་བརྡ་མི་སྤྲོང་པས་ལུང་མ་བསྟན་ནོ་ཞེས་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཤད་དེ། ཟག་བཅས་མིན་པར་གསུངས་པ་ནི་ལས་ཟག་བཅས་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཙམ་མིན་པ་མིན་ཏེ་སྒོམ་སྤང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ཡང་དགེ་མི་དགེར་བརྡ་སྤྲད་དུ་མེད་པས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྟེ་གལ་ཏེ་མི་དགེ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་མི་དགེ་བ་ཡིན་ན། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་པ་ལ་མི་དགེ་བ་མེད་པ་བཞིན་དུ་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་བའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དགེ་བ་ཡིན་ནའང་ལོག་ལྟས་དགེ་རྩ་བཅད་པ་ལ་དེ་མེད་པར་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་མཐོང་ལམ་གྱིས་མཐོང་སྤང་སྤོང་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སྒོམ་བས་སྤང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཀྱང་ཞེས་པས་ཁམས་ལས་འདས་པ་ན་དེར་གཏོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྤོང་བ་བསྡུའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལས་མཐོང་ལམ་གྱིས་མ་སྤངས་ན་འཕགས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ལས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་སྤོང་མོད་ཀྱང་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་མཐོང་སྤང་མིན་ནོ། །ལས་ཞིག་ཀྱང་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་མི་འཇིག་ལ་ལས་སྤངས་ཀྱང་དེའི་ཆུད་མི་ཟ་བ་མི་སྤོང་བ་དེའི་ཕྱིར་ལས་དེ་དག་གི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ཡིས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་གཉེན་པོས་སྤངས་པ་དང་ལས་འཇིག་པ་ན་ཆུད་མི་ཟ་བ་སྤངས་པ་དང་འཇིག་ན་སྐྱོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། གལ་ཏེ་སོ་སོ་སྐྱེ་བའི་ལས་མཐོང་སྤང་སྤོང་བས་སྤང་བ་དང་ལས་འཕོ་བ་སྟེ། འཇིག་པ་ཡིས་དེ་དག་གི་ཆུད་མི་ཟ་བ་འཇིག་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལ་སྟེ་དེ་ཡི་ཚེ་ལས་བྱས་པ་འཇིག་པ་སྟེ་ཆུད་ཟོས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ་དེའི་ཕྱིར། ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་སུ་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གཉིས་གང་ཡང་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མྱོང་ནའང་མ་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་དང་འབྲས་བུ་མེད་པར་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ལོག་པར་ལྟ་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་རྣམས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་འཕོ་བ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ནི་ལས་ནི་ཆ་སྟེ་རིགས་མཚུངས་པ་དང་ཆ་སྟེ་རིགས་མི་མཚུངས་ པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པོ་གང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ལས་ཐམས་ཅད་བཤིག་ནས་གཅིག་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་པ་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཁམས་མཚུངས་པ་སྟེ་ཁམས་མཉམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁོ་ན་སྐྱེའི་མི་མཚུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མིན་ནོ། །ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བའི་འོག་ཏུ་ཆུད་མི་ཟ་བའི་སྐྱེ་ཚུལ་ནི་ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཚེ་འདི་ལ་ཟག་བཅས་དང་ཟག་མེད་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་ཀུན་གྱི་སྟེ་སེམས་པ་དང༌། བསམས་པའམ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བའི་ལས་དང་ལས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཐ་དད་པ་རེ་རེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་བྱུང་ཟིན་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན་པ་སྟེ་གདོན་མི་ཟ་བར་མི་འགག་གོ །བཞི་པ་ནི། ཆུད་མི་ཟ་བ་དེ་ནི་ཞིག་ནས་འགྲོ་བའི་སྐབས་གཉིས་ཏེ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་འཕོ་བའི་སྐབས་དང༌། ཤི་བར་གྱུར་བའི་ཚེ་ན་འགག་པར་འགྱུར་ལ་དེའི་དང་པོ་ནི། སྒོམ་པས་སྤང་བ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནི་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚེ། །གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། ཞེས་པར་བཤད་ཟིན་པས་སླར་ཡང་འདིར་མ་སྨོས་སོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་དེའི་རྣམ་དབྱེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཟག་པ་མེད་པའི་ལས་ཀྱི་ནི་ཟག་མེད་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་ཀྱི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པར་རོ། །འདི་ཡང་ལས་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བཏགས་པར་སྤྱན་རས་གཟིགས་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ཡི་ཕྱིར་ལས་ནི་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་འགག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཐད་ དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ཆད་པ་མེད་དེ་ཆུད་མི་ཟ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུད་མི་ཟ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་ས་བོན་གྱི་རྒྱུན་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་བརྟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་དང་རིགས་དང་སྐྱེ་གནས་དང་ཁམས་སྣ་ཚོགས་པའི
Chinese
如同已经用过的钱，无论是否还在，都无法再次用来吸引财富一样。不失坏（藏文：ཆུད་མི་ཟ་བ་）也是，一旦成熟结果，无论是否还在，都无法再次使作者与果报相连。这是分别说部所认可的，观世音寂静禁行者所说，与克什米尔的观点不同。第二部分分为四点：界的分类和自性，应断除的是什么，产生的过程，以及灭亡的过程。第一点是：其他经部中已经说过，我们所说的“不失坏”，从欲界、色界、无色界和无漏界的分类来看，有四种。如果从属于三界和无漏的业的差别来区分，可以知道有有漏和无漏，但“不失坏”的自性，不能用有漏和无漏来表达，所以是无记，这是观世音寂静禁行者所说。说它不是有漏，是指业是有漏，而不是仅仅指有漏本身，因为它是修所断。这个“不失坏”也不能用善或不善来表达，所以是无记。如果说不善的“不失坏”是不善的，那么就像在欲界中，如果离贪，就没有不善，那么它的“不失坏”也就不存在了。如果说善的“不失坏”是善的，那么对于断除善根的邪见者来说，它也就不存在了。 第二点是：这个“不失坏”不是通过见道用见所断来断除的，而是仅仅通过修道来断除的。“也”字包含了在超越界时，属于那里的业的“不失坏”的断除。如果凡夫的业没有被见道断除，那么圣者就会具有凡夫的业，所以虽然断除，但它的“不失坏”不是见所断。即使业已灭尽，它的“不失坏”也不会消失；即使业已断除，它的“不失坏”也不会被断除。因此，这些业的“不失坏”会产生业的果报。如果有人认为，如果业被对治力断除，或者业已灭尽，“不失坏”被断除或灭尽，会有什么过失呢？如果凡夫的业被见所断断除，或者业已转变，也就是灭尽，那么它们的“不失坏”也会灭尽。那么，在这种情况下，所造的业就会灭尽，也就是
English
Just as money that has been spent, whether it still exists or not, cannot be used again to attract wealth. Similarly, the imperishable (Tibetan: ཆུད་མི་ཟ་བ་) also, once it has ripened into its result, whether it still exists or not, cannot again connect the doer with the fruition. This is what the Vaibhashikas accept, as stated by Avalokiteshvara the Silent Ascetic, which differs from the Kashmirian view. The second part has four points: the classification and nature of the realms, what should be abandoned, the manner of arising, and the manner of ceasing. The first point is: As stated in other sutras, the "imperishable" that we speak of has four aspects based on the classification of the desire realm, the form realm, the formless realm, and the unconditioned realm. If we differentiate based on the distinctions of karma belonging to the three realms and the unconditioned, it can be known as conditioned and unconditioned, but the essence of the "imperishable" cannot be expressed as conditioned or unconditioned, so it is uncharacterized, as stated by Avalokiteshvara the Silent Ascetic. Saying that it is not conditioned refers to the karma being conditioned, not merely the conditioned itself, because it is to be abandoned by cultivation. This "imperishable" also cannot be expressed as virtuous or non-virtuous, so it is uncharacterized. If the non-virtuous "imperishable" is said to be non-virtuous, then just as in the desire realm, if one is free from attachment, there is no non-virtue, so its "imperishable" would also not exist. If the virtuous "imperishable" is said to be virtuous, then for those with wrong views who have cut off the root of virtue, it would also not exist. The second point is: This "imperishable" is not to be abandoned by abandoning what is to be abandoned by seeing on the path of seeing, but is only abandoned by cultivation. The word "also" includes the abandonment of the "imperishable" of karma belonging to that realm when transcending the realm. If the karma of ordinary beings is not abandoned by the path of seeing, then noble ones would possess the karma of ordinary beings, so although it is abandoned, its "imperishable" is not to be abandoned by seeing. Even if the karma has perished, its "imperishable" will not disappear; even if the karma has been abandoned, its "imperishable" will not be abandoned. Therefore, the "imperishable" of those karmas will generate the fruit of karma. If someone thinks, what fault is there if the karma is abandoned by an antidote or the karma has perished, and the "imperishable" is abandoned or perished? If the karma of ordinary beings is abandoned by abandoning what is to be abandoned by seeing, or the karma has transformed, that is, perished, then their "imperishable" will also perish. Then, in that case, the karma that was done will perish, that is,
Chinese
因此，仅仅成为被吞噬之物。由“等”字所概括的圣者们，在凡夫俗子的时期所积累的业的果报，任何一种都不会经历。即使经历了，也会出现未造之业的果报。因为视业和果报为无有，会陷入成为邪见的过失中。同样地，对于业的转移也应如此运用。第三，中阴连接时，不失坏是如何产生的呢？业是分，即同类，以及分，即不同类的一切不失坏，那在三界任何一处连接中阴时，所有的业都瓦解，唯独一个产生。那也是在欲界等同类，即界相同的才能产生，不同类的则不然。中阴连接之后，不失坏的产生方式是，不失坏那是在现见之法的此生中，有漏和无漏两种一切的，即思和，思考或善或不善的业和业的不失坏，各自不同的产生，果报成熟之后也存在，即不会被吞噬，不会停止。第四，不失坏那是坏灭而去的两种情况，即入流等果位转移的时候，以及死亡的时候会停止，那其中的第一种是，通过修习而断除本身也是，第二种是，那在中阴连接时，唯一一个产生。已经这样说了，所以再次在此不说了。不失坏的分类是，要知道有两种，即无漏业的是无漏，以及有漏业的是有漏。这也是在两种业的支配下，如此安立名称，观世音寂静行者如此说道。第三，因此，业是在做完之后立即停止，而自性存在则不是，所以安立为空性是合理的。即使如此，也不会断灭，因为不失坏所完全执持，所以有业的果报。因为有不失坏，并且与种子的相续和正法相似的观察没有，所以，众生和种类和出生地和界各种各样的。
English
Therefore, it merely becomes something to be consumed. Those noble ones, encompassed by the word "etc.," will not experience any of the fruits of karma accumulated during their time as ordinary beings. Even if they do experience it, the fruits of uncreated karma will arise. Because they view karma and its fruits as non-existent, they will fall into the fault of becoming wrong views. Similarly, this should also be applied to the transference of karma. Third, how does the undiminished arise at the time of linking the intermediate state? Karma is a part, i.e., of the same kind, and a part, i.e., all the undiminished of different kinds, that is, when linking the intermediate state in any of the three realms, all karmas are broken down, and only one arises. That is, only those of the same realm, such as the desire realm, i.e., those of the same realm, can arise, not those of different kinds. After linking the intermediate state, the way the undiminished arises is that the undiminished is in this life of seeing the Dharma, all of the two kinds of contaminated and uncontaminated, i.e., thought and, thinking or virtuous or non-virtuous karma and the undiminished of karma, each different one arises, and even after the fruition has matured, it remains, i.e., it will not be consumed, it will not cease. Fourth, the undiminished, that is, there are two occasions when it is destroyed and gone, i.e., at the time of the transference of the fruit of stream-entry, etc., and at the time of death it will cease, and the first of these is, that it is also the abandonment through meditation itself, and the second is, that at the time of linking the intermediate state, only one arises. It has already been said, so it is not mentioned again here. The classification of the undiminished is, it should be known that there are two kinds, i.e., the uncontaminated is of uncontaminated karma, and the contaminated is of contaminated karma. This is also under the control of the two karmas, thus establishing the name, said Avalokiteśvara the ascetic. Third, therefore, karma ceases immediately after it is done, and existence by its own nature is not, so it is reasonable to establish emptiness. Even so, it will not be cut off, because it is completely held by the undiminished, so there is the fruit of karma. Because there is the undiminished, and because there is no examination similar to the continuum of seeds and the Dharma, therefore, beings and kinds and birthplaces and realms are various.