Tibetan
གཉིས། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་དགོད། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྟག་ཅིང་མ་བྱས་པར་ཐལ་བ་དང༌། རྣམ་སྨིན་ཐུག་མེད་དུ་འབྱིན་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐལ་བ་དངོས་དང༌། དེ་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་པར་བྱ་སྟེ་གཞན་དུ་ན། གལ་ཏེ་ལས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་ན་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ་རང་བཞིན་ལ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ལས་ནི་བྱེད་པ་པོས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ་རྟག་པ་ལ་བྱེད་པ་པོས་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ མ་བྱས་པར་འཇིག་རྟེན་ལ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་ལས་ནི་བྱེད་པ་པོས་མ་བྱས་ན་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་ལས་དེ་དག་དང་འབྲེལ་བས་ལས་མ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་དང་ཕྲད་པའི་འཇིགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཚངས་སྤྱོད་དག་པ་རྣམས་ལའང་མི་ཚངས་སྤྱོད་མ་བྱས་པར་ཡོད་པས་ཕྱོགས་དེ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་བས་འགའ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཞིང་རྨོ་བ་དང་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་རྩོམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་མ་བྱས་པར་ཡོད་པས་རྩོམ་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། བུམ་པ་གྱིས་ཤིག་སྣམ་བུ་ཐོགས་ཤིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མ་བྱས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བསོད་ནམས་བྱེད་པ་དང་འདི་ནི་སྡིག་བྱེད་པའོ་ཞེས་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེ་གཉིས་མ་བྱས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ལས་དེ་ནི་རྣམ་སྨིན་རྣམ་པར་སྨིན་ཟིན་པར་གྱུར་པས་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འབྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་མ་སྨིན་པའི་སྐབས་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་ལས་རང་ བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལས་དུས་ཀུན་ཏུ་མི་ཉམས་པར་གནས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པས་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །ལས་དང་ཉོན་མོངས་གཉི
Chinese
二、破斥自性有。驳斥自性有的论证。第一部分有二：一是，成为常且未造作的过失；二是，成为果报无尽的过失。第一部分有二：一是，真实的过失；二是，陈述对此承认的损害。第一部分是：业自性无有是必须承认的，否则，如果业有自性成立，则无疑会成为常，因为自性没有其他变化。因此，业就成为非作者所造作，因为常法没有作者的造作。因此，善与非善之业 未造作就在世间成熟。第二部分有二：一是，与经论相违；二是，与世间共称相违。第一部分是：如果业不是作者所造作，那么杀生等未造作者，也因为与那些业相关联，而会面临与未造作之业的果报相遇的恐惧。对于清净梵行者来说，因为存在未造作的不净梵行，因此在那个方面，也会成为不住于梵行的过失，所以谁也不会从痛苦中解脱。第二部分是：为了田地耕作和贸易等果报而进行的努力，因为都是未造作就存在的，所以努力会变得没有意义。以及“做瓶子”、“拿毯子”等等所有世间的说法，也无疑会相违，因为瓶子等等一切都是未造作就存在的。区分“这是行善者，这是作恶者”也不合理，因为二者即使未造作也存在。第二是：此外，那个业即使已经成熟，也会再次产生果报，因为就像未成熟时一样，没有从自己的体性中消失。因此，如果认为业是 自性有的，那么因为业在任何时候都不会消失，所以就会产生如前所述的过失，因此业自性无有，所以没有常断的过失。第二部分有三：破斥业自性有的论证。业与烦恼二者
English
2. Refuting the existence of inherent existence. Refuting the arguments for the existence of inherent existence. The first part has two: first, the fault of becoming permanent and uncreated; second, the fault of producing endless results. The first part has two: first, the actual fault; second, stating the harm of admitting this. The first part is: It must be admitted that karma does not exist inherently, otherwise, if karma were established by its own nature, it would undoubtedly become permanent, because there is no other change in its own nature. Therefore, karma becomes uncreated by the agent, because there is no action by the agent in permanence. Therefore, virtuous and non-virtuous actions will mature in the world without being created. The second part has two: first, contradicting the scriptures; second, contradicting worldly fame. The first part is: If karma is not created by the agent, then those who have not committed killing and so on will also be in danger of encountering the results of uncreated karma because they are related to those karmas. For pure practitioners of Brahmacharya, because there is uncreated impure Brahmacharya, therefore, in that aspect, it will also become a fault of not abiding in Brahmacharya, so no one will be liberated from suffering. The second part is: Efforts made for the sake of the fruits of farming and trade, etc., are all meaningless because they exist without being created. And all worldly sayings such as "make a vase" and "take a blanket" will undoubtedly contradict each other, because everything such as vases exists without being created. The distinction between "this is a virtuous person and this is an evil person" is also unreasonable, because both exist even if they are not created. Second: Furthermore, even if that karma has matured, it will produce results again and again, because it has not disappeared from its own nature as in the case of immaturity. Therefore, if you think that karma is inherently existent, then because karma will never disappear at any time, the faults mentioned above will occur, so karma does not exist inherently, so there is no fault of permanence and annihilation. The second part has three: refuting the argument for the inherent existence of karma. Karma and afflictions both
Tibetan
་ག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ལས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་དོ་ཞེས་དང་ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲིད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉོན་མོངས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་འདི་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མིན་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་ལས་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་ལུས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ལུས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྐྱེན་དུ་མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པར་སྔར་བཤད་ཟིན་པས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ལུས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྗོད་པ་ལྷག་མ་ཇི་ལྟར་ཏེ་ཅི་ཞིག་ ཡོད་དེ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། ལས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་ཟ་བ་པོ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པ་སྟེ་གཡོགས་པ་འགྲོ་བ་ལྔར་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་བོ་གང་སྲེད་པའི་འཆིང་བ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་ཟ་བ་པོའོ། །འབྲས་བུའི་ཟ་བ་པོ་དེ་ཡང་རྒྱུའི་བྱེད་པ་པོ་ལས་གཞན་མིན་ཞིང་ཟ་བ་པོ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ན་ལས་འདི་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་བཞི་ལས་བྱུང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ནི་རྐྱེན་བརྟག་ཏུ་བཤད་ཟིན་ལ། རྐྱེན་མིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པར་རྒྱུ་མེད་ན་ནི་འབྲས་བུ་དང༌། རྒྱུ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལས་བརྟག་པར་བཤད་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་ན་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མིན་ན་དེའི་ཟ་བ་པོ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་དེ
Chinese
驳斥业自性存在的论证。驳斥其他业自性存在的论证。第一种是：如果业是自性存在的，因为无明的缘故而造作，如经中所说，以接受的缘故而存在，那么业的因，烦恼就是自性存在的，是这样吗？答：有漏的业，其自性就是烦恼，是从烦恼中产生的。而那些烦恼也不是真实存在的，因为是从分别念的力量中产生的。如果那些烦恼不是真实存在的，那么以它为因的业，怎么会是真实存在的呢？不会的。第二种是：业和烦恼是自性存在的，因为它的果，身体是自性存在的，是这样吗？答：业和烦恼，经中说，是身体的因。如果业和烦恼是自性存在的，那么之前已经说过是空性，已经成立了。它们的果，身体不是自性存在的，那么剩下的言说又有什么用呢？有什么呢？没有的。第三种是：业是自性存在的，因为它的果，感受苦乐者是自性存在的，是这样吗？被无明遮蔽，也就是覆盖，在五道中反复投生，众生与贪爱的束缚相连，那就是业的果的感受者。果的感受者也不是与因的作者相异，感受者也不是业的作者，因为是不可说的一和异，是这样吗？答：因为这个业是从因的缘等四缘产生的，之前已经说过不是自性存在的，是缘起。不是从缘起产生的也是不存在的，没有因就没有果，因也是不合理的。如是已经说了观察业，因此业的作者也不是自性存在的。如果业和作者不是自性存在的，那么从业中产生的果，自性成立又怎么会存在呢？不会存在的。如果业的果不是自性存在的，那么它的感受者又怎么会是自性存在的呢？
English
Refuting the argument for the self-existence of karma. Refuting other arguments for the self-existence of karma. The first is: If karma is self-existent, because of ignorance it is created, as it is said in the scriptures, it exists because of acceptance, then the cause of karma, afflictions, is self-existent, is that so? Answer: Leaky karma, its nature is affliction, it arises from affliction. And those afflictions are not truly existent, because they arise from the power of discrimination. If those afflictions are not truly existent, then how can the karma caused by it be truly existent? It is not. The second is: Karma and afflictions are self-existent, because its result, the body, is self-existent, is that so? Answer: Karma and afflictions, as stated in the sutras, are the cause of bodies. If karma and afflictions are self-existent, then it has already been said before that it is emptiness, it has already been established. Their result, the body, is not self-existent, then what is the use of the remaining words? What is there? There is nothing. The third is: Karma is self-existent, because its result, the one who experiences happiness and suffering, is self-existent, is that so? Obscured by ignorance, that is, covered, repeatedly reborn in the five realms, sentient beings are connected with the bonds of craving, that is the experiencer of the result of karma. The experiencer of the result is also not different from the creator of the cause, the experiencer is also not the creator of karma, because it is unspeakable one and other, is that so? Answer: Because this karma arises from the four conditions such as the cause, it has already been said that it is not self-existent, it is dependent origination. What does not arise from dependent origination also does not exist, without a cause there is no result, and the cause is also unreasonable. As it has been said to examine karma, therefore the creator of karma is also not self-existent. If karma and the creator are not self-existent, then how can the result arising from karma, self-established, exist? It will not exist. If the result of karma is not self-existent, then how can its experiencer be self-existent?