Tibetan
ག་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་རྣམ་གཞག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་འཐད་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པར་བྱའོ། །ཕྲད་པ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཉེ་བར་ལེན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་བའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་མྱུ་གུ་དང་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ས་བོན་དང་མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཚིག་གསལ་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་ཚུལ་ཡིན་ལ་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས་ནི་སྨྲས་ པ། ཁྱོད་དངོས་པོ་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་ཡང་འདོད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡང་སྨྲ་ན་ཇི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་བྱུང་བ་ཡང་ཡིན་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་འབྱུང་ན་དེ་ལས་གཞན་ཅི་ཞིག་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་སྤུན་ལས་སྣམ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁ་ན་མི་འབྱུང་ན་ཅི་རྒྱུ་སྤུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་འབྱུང་ངམ་ཅི་སྟེ་ཅི་ཡང་མི་འབྱུང་ན་ནི་འབྱུང་ཞེས་ཀྱང་ཇི་སྐད་བརྗོད།ཅི་ཁྱོད་རྟ་ལ་ཞོན་བཞིན་དུ་རྟ་མ་མཐོང་ངམ་ཁྱོད་དངོས་པོ་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་ལ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་མཐོང་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རུང་བ་དང༌། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་གཉིས་འགལ་བར་འཛིན་པ་མི་འགལ་བར་རབ་བྱེད་འདིས་འཆད་པར་མཚམས་སྦྱོར་ཏེ། དེ་གཉིས་འདྲེས་པ་འབྱེད་པ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནད་ཆེ་ཤོས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་དགག་པ་ལ་གཉིས། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག །རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྨྲ་ན་མཐར་འཛིན་ལས་མི་འདའ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག །རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། དེས་མཐའ་གཞན་གསུམ་ཁེགས་པར་བསྟན། བཀག་པའི་དོན་དུ་ལྟ་བ་སྨད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་ལ་རྒྱུ་ རྐྱེན་མི་དགོས་ཤིང་འགལ་བར་བསྟན་པ། རང་ལུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ
Chinese
因此，对于无自性，应当坚定地确信所有这些分类都完全符合二谛的道理。名为“相遇观察”的章节，是十四品之释，其体性为八颂。第二，破斥主张因缘亲取之法自性存在，分三：解释论著之正文；结合决定意义之教证；总结要义并标明名称。第一，此处有人说，诸法是自性存在的，因为有产生苗芽和造作等的因和缘，如种子和无明等亲近取受之故。这是《明句论》的连接方式，而佛护论师则说：你既承认诸法是依缘而生，又说无自性，那么怎么会既是诸法生起，又是无自性的呢？如果从因缘中不生起法的自性，那么从因缘中又会生起什么呢？如果从织线的因中不生起氆氇的自性，那么难道会仅仅生起织线的自性吗？如果什么也不生起，那又怎么能说生起呢？难道你骑在马上却没有看见马吗？你既说诸法是依缘而生，却没有看见它们的无自性。他说，诸法丝毫也不允许有自性成立的自性，然而，认为依靠因缘而生起诸法是相违的，本论通过解释来说明这二者并不相违。区分这二者的混淆，是所有理证中最重要的关键。如是，为了破斥主张自性成立，分二：破斥诸法自性存在；如果主张自性存在，则表明不能超出常边执着。第一，分二：破斥自性存在的论证；揭示对自性存在的妨害。第一，分三：真实的意义；由此表明遮破其他三种边；贬低以破斥为目的的观点。第一，分二：表明自性不需要因缘且是相违的；揭示自宗的自性之定义。第一
English
Therefore, one should firmly establish conviction in the way of the two truths, where all these classifications are perfectly suited to the absence of inherent existence. This is the explanation of the fourteenth chapter, which is the nature of eight verses, called "Examination of Encounter." Second, refuting the assertion that things taken closely by causes and conditions exist inherently, divided into three: explaining the text of the treatise; combining it with definitive scriptures; summarizing the meaning and indicating the name. First, here someone says that things exist inherently because there are causes and conditions that produce sprouts and actions, such as seeds and ignorance, which are closely taken. This is the way of connecting the 'Clear Words,' but Buddhapālita said: You also assert that things arise dependently and also say that they are without inherent existence, so how can things both arise and be without inherent existence? If the inherent existence of things does not arise from causes and conditions, then what else arises from them? If the inherent existence of cloth does not arise from the cause of threads, then does only the inherent existence of threads arise? If nothing arises, then how can one say that it arises? Do you not see the horse while riding it? You also say that things arise dependently, but you do not see their very absence of inherent existence. He said that things cannot have even a little inherent existence established by inherent existence, but holding that things arise depending on causes and conditions is contradictory. This treatise connects by explaining that these two are not contradictory. Distinguishing the confusion of these two is the most important key of all reasonings. Thus, to refute the assertion of inherent establishment, divided into two: refuting the inherent existence of things; showing that if one asserts inherent existence, one cannot go beyond the extreme of clinging. First, divided into two: refuting the proof of inherent existence; revealing the harm to inherent existence. First, divided into three: the actual meaning; thereby showing the negation of the other three extremes; disparaging the view that aims at refutation. First, divided into two: showing that inherent existence does not need causes and conditions and is contradictory; revealing the definition of inherent existence according to one's own system. First
Tibetan
་ནི། གལ་ཏེ་འདུ་བྱེད་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ནི་མ་རིག་པ་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་ནི་འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་དགོས་པ་མེད་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་ན་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཡང་སྔ་རོལ་དུ་ཡོད་པ་མིན་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་དེ་བྱས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་བྱས་པར་ཐལ་བ་ནི་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། བྱས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྨྲ་བར་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བཅོས་མ་བཅོས་གཉིས་ནི་དངོས་འགལ་ཡིན་པས་གཞི་གཅིག་ལ་གཅིག་རྣམ་པར་བཅད་ན་ཅིག་ཤོས་ཡོངས་སུ་གཅོད་དགོས་སོ། །བྱས་པ་ལ་ནི་བཅོས་མས་ཁྱབ་ལ་རང་བཞིན་ཏེ་གཤིས་ལ་ནི་མ་བཅོས་པས་ཁྱབ་པས་བྱས་པ་ཡིན་པ་དང་གཤིས་ཡིན་པ་གཉིས་གཞི་གཅིག་ལ་འདུར་མི་རུང་ངོ་། །འཇིག་རྟེན་ནའང་ཆུའི་ཚ་བ་དང་ཀེ་ཀེ་རུ་ལ་སོགས་པ་ནོར་སྒྱུར་མཁན་གྱིས་བཅོས་མའི་པདྨ་རཱ་ག་ལ་སོགས་པར་བསྒྱུར་བ་ལ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་དུ་མི་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་མེའི་ཚ་བ་དང་པདྨ་རཱ་ག་ལ་སོགས་པ་རིགས་མའི་ངོ་བོ་ནི་དེ་ དག་གི་རང་བཞིན་དུ་བརྗོད་པས་བྱས་པ་གང་ཡིན་གཤིས་མིན་པར་ཇི་ལྟར་རིགས་སྙམ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་བཅོས་མ་ལ་རང་བཞིན་ནམ་གཤིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པ་ནི་འདིར་ཡང་ཁས་ལེན་ལ། དེ་ལྟ་ན་མེའི་ཚ་བ་མེའི་རང་བཞིན་ནམ་གཤིས་སུ་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་མོད་ཀྱང་དེ་ཡང་མེའི་གཤིས་མ་ཡིན་ཏེ། གཤིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། མེ་ནི་མེ་ཤེལ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པར་དམིགས་ལ་དེའི་ཚ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བས། བྱས་པའི་ཕྱིར་ཆུའི་ཚ་བ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསལ་བར་ངེས་སོ། །འདིར་ཆུའི་ཚ་བ་དང་མེའི་ཚ་བ་གཉིས་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པར་མཚུངས་ཀྱང་བཅོས་མ་ཡིན་མིན་མི་མཚུངས་པས་རང་བཞིན་ཡིན་མིན་ཀྱང་མི་མཚུངས་སོ་སྙམ་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་གྲགས་མོད་ཀྱང༌། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་ཆུ་ཚ་བར་སྐྱེས་པ་དང་མེ་ཚ་བར་སྐྱེས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་འདོད་པས། འཇིག་རྟེན་ན་བཅོས་མར་འཇོག་ན་རང་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པའི་ཚུལ་དེ་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་རང་ལུགས་ལ་དེ་ལྟ
Chinese
。如果说行和苗芽等有自性，那么从无明和种子等的因缘产生就不合道理，因为有自性的东西不需要生起者。如果说在产生之前就存在，那么产生就变得没有意义，但如果认为唯有先前不存在的自性依赖因缘而产生，那么，因为是从因缘产生，果的自性就变成了有为法。如果认为成为有为法只是我们的主张，那么，既是有为法又是自性，怎么能说得通呢？说不通，因为二者相互矛盾。对此，造作和非造作是直接相违的，在一个基上如果排除一个，就必须完全排除另一个。有为法被造作所遍及，而自性，也就是本性，被非造作所遍及，因此，是有为法和是本性二者不能在一个基上并存。世间上，水的热度和凯凯茹等被造假者变成假红宝石等，也不会说那些是它们的自性。那么，世间上火的热度和红宝石等类别的本体，被说是它们的自性，凡是有为法怎么会不是本性呢？如果在世间上不把造作称为自性或本性，这里我们也承认。既然如此，火的热度在世间上被称为火的自性或本性，但那也不是火的本性，因为它不具备本性的特征。因为火依赖于火镜等因缘而显现，它的热度也与此相同。因此，因为是有为法，就像水的热度一样，不是自性，这一点应该明确。这里，水的热度和火的热度，虽然在因缘所生上相同，但造作与非造作不同，所以自性是否相同也不一样，世间人虽然普遍这么认为，但对于事物，宣说实有宗派不认为水的热和火的热在自性生与非自性生上有什么差别。因此，不承认世间上如果安立为造作，就不使用自性的说法，自己的宗派就是这样。
English
If formations and sprouts, etc., had intrinsic existence, it would not be reasonable for them to arise from causes and conditions such as ignorance and seeds. For that which exists intrinsically does not need a producer. If it exists prior to arising, then arising becomes meaningless. But if one thinks that only intrinsic existence, which did not exist before, arises in dependence on causes and conditions, then, since it arises from causes and conditions, the intrinsic existence of the result becomes something made. If one thinks that being something made is just our assertion, then how can it be said that it is both something made and intrinsic existence? It cannot be said, because the two are mutually contradictory. In this regard, artificial and non-artificial are direct opposites, so if one is excluded from a single basis, the other must be completely excluded. Something made is pervaded by artificiality, and intrinsic existence, that is, nature, is pervaded by non-artificiality, so being something made and being nature cannot coexist on a single basis. In the world, the heat of water and kaikeeru, etc., are transformed by counterfeiters into fake rubies, etc., but it is not said that those are their intrinsic existence. Then, in the world, the essence of fire's heat and rubies, etc., is said to be their intrinsic existence, so how can anything that is made not be nature? If in the world artificiality is not called intrinsic existence or nature, we also acknowledge that here. Since that is the case, fire's heat is known in the world as fire's intrinsic existence or nature, but that is also not fire's nature, because it lacks the characteristics of nature. For fire appears in dependence on causes and conditions such as fire mirrors, and its heat is the same as that. Therefore, since it is something made, like the heat of water, it is not intrinsic existence, and this should be clearly understood. Here, although the heat of water and the heat of fire are the same in being produced by causes and conditions, they are not the same in being artificial or non-artificial, so whether or not they are intrinsic existence is also different. Although worldly people generally think this way, those who assert entities do not think that there is any difference between the heat of water and the heat of fire in terms of being born intrinsically or non-intrinsically. Therefore, they do not acknowledge the way in which, if something is established as artificial in the world, the term intrinsic existence is not used, and their own system is like that.