Tibetan
སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་དེ་དག་ནི། ངས་གསུང་རབ་འདི་ལས་ཉམས་རབ་ཏུ་ཉམས་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་པར་ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པར་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་ཁོ་རང་བདེན་པས་མི་སྟོང་པར་གཞན་ཞིག་བདེན་པས་ཁོ་སྟོང་པར་མི་གཟུང་བའི་དོན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་གསུངས་པའི་རྟོག་ལུགས་ནི་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་ཞེས་གསུངས་པས་བདེན་པར་དམིགས་པ་ལ་བྱའི་སྟོང་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་ལ་མི་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དབུ་མའི་ལམ་དུ་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་གསོར་མི་རུང་བའི་དཔེ་དོན་སྦྱོར་ཚུལ་ཡང་མེད་དོ་དེ་ཉིད་ལས། འོད་སྲུངས་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། མི་ནད་པ་ཞིག་ཡོད་ལ་སྨན་པས་དེ་ལ་སྨན་བཏང་བས་སྨན་དེས་དེའི་ནད་ཐམས་ཅད་བསྐྱོད་དེ་སྨན་ལྟོ་ན་འདུག་པ་དེ་ཉིད་མི་འབྱུང་ན། འོད་སྲུངས་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་མི་དེ་ནད་དེ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རམ། གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་མི་འགྱུར་ལགས་ཏེ་གང་སྨན་དེས་ནད་ཐམས་ཅད་བསྐྱོད་ནས། སྨན་ལྟོར་མཆིས་པ་ཉིད་མ་བྱུང་ན་མི་དེའི་བྲོ་ནད་ཤིན་ཏུ་ཚབས་ཆེ་བར་འགྱུར་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འོད་སྲུངས་ དེ་བཞིན་དུ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འབྱུང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། འོད་སྲུངས་གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་ལྟ་བ་དེ་ནི་གསོར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །སྨན་གྱིས་མ་ཞུ་བ་སྔ་མ་དག་པར་བྱས་ནས་རང་ཉིད་མ་ཞུ་བས་ནད་སྐྱེད་པ་དཔེར་མཛད་པ་འདི་ནི་རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་བདག་མེད་བདེན་པར་འདོད་པ་དང་གངས་ཅན་པ་སྔ་མ་ཁ་ཅིག་དངོས་པོ་རྣམས་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཡོད་པ་བཀག་ནས། དེ་ལྟར་བཀག་པའི་སྟོང་པ་བདེན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དགག་བྱ་བཀག་པའི་སྟོང་པ་དེ་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་མངོན་གྱུར་པ་མང་པོ་ཡང་ལྡོག་ལ་སྟོང་པ་བདེན་པར་བཟུང་བས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་སྐྱེད་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་དུ་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་ཚུལ་གཉིས་བྱེད་པ་ལ་ནི་སྟོང་པའི་ཚུལ་ནི་ཚད་མས་ཁེགས་པ་མིན་གྱི་སྐུར་འདེབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་བརྗོད་སྔ་མའི་དོན་མེད་པས་མི་སྟོང་པའི་ཚུལ་དུ་འཛིན་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་སྐྱེད་པ་ཙམ་མོ། །གཉིས་
Chinese
那些以空性为目标而执着于空性的，我说那是这部经中最严重的过失。如是说。说空性等不使诸法变为空，而是诸法本身为空性等，意思是法本身不是因为真实而不空，而是不认为因为其他是真实的而它为空。执着于空性被说是最严重的过失，执着的方式是，那些以空性为目标的人，不应该认为是以真实为目标而做空性，否则，立即执着于空性等三者，就与所说的中道相违背了。也没有将视空性为不可救药的例子的意义结合起来的方法，在那里面说：‘光明，例如，有一个病人，医生给他药，那药驱除了他所有的疾病，但药留在胃里不消化，光明，你认为那个人能从那疾病中解脱吗？’回答说：‘世尊，那是不可能的，因为那药驱除了所有的疾病，但药留在胃里不消化，那人的消化疾病会非常严重。’世尊说：‘光明，同样，从所有见解中产生的是空性，光明，我说，凡是只看空性的人是不可救药的。’如是说。以药不消化，先净化，然后自己不消化而生病为例，这应该应用于自宗说有实事的两派，他们认为无我是真实的，以及一些早期的藏人，他们否定了事物可以用最终的推理来分析，因此，通过否定所要否定的，认识到那个空性，许多显现的烦恼疾病也会消失，但如果执着于空性是真实的，也会产生烦恼疾病。与那些不同，对于做空与不空两种方式的人来说，空的方式不是被量所否定，而是诽谤，因此，先前的例子没有意义，仅仅因为执着于不空的方式而产生烦恼疾病。两种
English
Those who aim at emptiness and cling to emptiness, I say that is the most serious fault in this scripture. Thus it is said. It is said that emptiness and so on do not make all dharmas empty, but that dharmas themselves are emptiness and so on, meaning that dharma itself is not empty because it is true, but it is not considered empty because something else is true. Clinging to emptiness is said to be the most serious fault, and the way of clinging is that those who aim at emptiness should not think that they are aiming at truth and doing emptiness, otherwise, immediately clinging to the three, such as emptiness, would contradict the middle way that is said. There is also no way to combine the meaning of the example of seeing emptiness as incurable, it says in it: 'Light, for example, there is a sick person, the doctor gives him medicine, that medicine drives away all his diseases, but the medicine stays in the stomach and does not digest, Light, do you think that person can be freed from that disease?' He replied: 'World Honored One, that is impossible, because that medicine has driven away all the diseases, but if the medicine stays in the stomach and does not digest, that person's digestive disease will be very serious.' The World Honored One said: 'Light, likewise, what arises from all views is emptiness, Light, I say that whoever only sees emptiness is incurable.' Thus it is said. Taking the example of medicine not digesting, first purifying, and then causing disease by not digesting itself, this should be applied to the two schools of thought in one's own tradition who say that things are real, who believe that selflessness is true, and to some early Tibetans who deny that things can be analyzed by ultimate reasoning, therefore, by denying what is to be denied, realizing that emptiness, many manifest afflictive diseases will also disappear, but if one clings to emptiness as true, it will also cause afflictive diseases. Different from those, for those who do both empty and non-empty ways, the empty way is not denied by measure, but is slander, therefore, the previous example has no meaning, merely because clinging to the non-empty way causes afflictive diseases. Two
Tibetan
པ་ནི། དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ་གཞན་འགྱུར་མི་རུང་བ་དང༌། བདེན་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་བདེན་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་རྣམས་ཟབ་མོའི་ལུང་གིས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ནི་སྔར་སྐབས་སྐབས་སུ་སྤྱར་ཟིན་པས་དེ་ལ་དཔགས་ནས་ཤེས་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། བརྫུན་པའི་བརྫུན་ལུགས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་ བ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་ལ་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པས་བརྫུན་པའི་དོན་བྱ་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་མི་གཟུང་སྟེ་གཞན་འགྱུར་དང་མི་རྟག་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །བརྫུན་པ་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་སྟོང་པ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་མིན་པས། གྲོལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གང་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་པས་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་དམིགས་པར་ཤིན་ཏུ་འཐད་པའི་ཚུལ་རྣམས་ངེས་པར་བྱའོ། །འདུ་བྱེད་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་གསུམ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གསུམ། ཕྲད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག །རྒྱུ་རྐྱེན་བདག་གིར་བྱེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག །བཅིངས་ཐར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་དེ་དག་གི་ཕྲད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མདོ་སྡེ་ལས། མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་གསུམ་འདུས་པ་ལས་རེག་པའོ། །རེག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་ནི་ཚོར་བའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་འདི་གཉིས་ནི་ཕྲད་པ་ཡིན་གྱི་མ་ཕྲད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་མ་རིག་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དག་གིས་ཀུན་ཏུ་སྦྱར་རོ། །ཞེས་འདུ་བྱད་རྣམས་ལ་ཕྲད་ པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། ཕྲད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །དེས་ཕྲད་བཞིན་པ་ལ་སོགས་པའང་ཁེགས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམ་བཅའ་བཞག །སྒྲུབ་བྱེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བལྟ་བྱ་གཟུགས་དང་ལྟ་བ་མིག་དང་ལྟ་བ་པོ་རྣམ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལས་མིག་དང་གཟུགས་སམ་མིག་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ
Chinese
总之，虽然一切行都不是自性成立的，但却显现为那样，并且对于自性存在的事物来说，不可能有其他的改变；以真理为空的空性，显示为没有真理，这些都可以通过甚深的教证来成立，这在之前已经多次阐述过，应该依此来理解。第三，虚假的虚假方式是，虽然不是以自己的自性成立，但却显现为那样，并且对于它来说，一切行为都是合理的，因此虚假的意义不应被理解为一切行为的事物都是空性的，其他的改变和无常也与此相同。对于虚假的事物，虽然否定了真实成立的空性，但并不是没有成立，因此，对于那些寻求解脱的人来说，对于他们所缘而修习，从而使障碍得以消除的道路的目标，应该确定其极为合理的道理。名为“行观察”的八偈颂的自性，是第十三品的最胜解释。第二，对于事物自性存在的论证进行驳斥，分为三部分：驳斥接触自性存在；驳斥因缘作为自体自性存在；驳斥系缚解脱自性存在。第一部分分为三部分：解释论著的正文；与确定意义的教证相结合；总结意义并指示名称。第一部分是：这里说到，事物是自性存在的，因为显示了它们的接触，如经部中说：依赖于眼和色，产生眼的识，以及三者聚合产生触。与触同时产生的是感受，这样广泛地出现，同样，感受和意识这两种法是接触，而不是没有接触。这样说到，以及随之产生的贪恋、愤怒和无明的普遍结合，通过这些普遍地结合。这样对于行蕴的接触进行了阐述。因此，对于这样的主张进行驳斥，分为两部分：驳斥接触自性成立；通过驳斥接触，也显示了正在接触等等也被排除。第一部分分为两部分：立宗；显示论证。第一部分是：所观察的色、能观察的眼和观察者识这三者中，眼和色或者眼和识
English
In short, although all formations are not established by their own nature, they appear as such, and for things that exist by their own nature, there can be no other change; the emptiness that is empty of truth is shown to be without truth, all of which can be established by profound teachings, which has been explained many times before, and should be understood accordingly. Third, the false way of falsehood is that, although it is not established by its own nature, it appears as such, and for it, all actions are reasonable, so the meaning of falsehood should not be understood as all actions of things are empty, other changes and impermanence are the same. For false things, although the emptiness of true establishment is denied, it is not that it is not established, therefore, for those who seek liberation, for the object they focus on and practice, so that the obstacles can be eliminated, the goal of the path, the extremely reasonable reasons should be determined. The nature of the eight verses called "Examination of Formations" is the supreme explanation of the thirteenth chapter. Second, the argument that things exist by their own nature is refuted, divided into three parts: refuting that contact exists by its own nature; refuting that causes and conditions as self exist by their own nature; refuting that bondage and liberation exist by their own nature. The first part is divided into three parts: explaining the text of the treatise; combining it with the teachings of definite meaning; summarizing the meaning and indicating the name. The first part is: Here it is said that things exist by their own nature, because their contact is shown, as it is said in the Sutra Pitaka: depending on the eye and form, the consciousness of the eye arises, and the combination of the three produces touch. What arises simultaneously with touch is feeling, which appears extensively, and similarly, these two dharmas of feeling and consciousness are contact, not non-contact. Thus it is said, and the subsequent attachment, anger, and ignorance are universally combined, through these universally combined. Thus the contact of the aggregates has been explained. Therefore, to refute such a claim, it is divided into two parts: refuting that contact is established by its own nature; by refuting contact, it is also shown that those who are contacting, etc., are also excluded. The first part is divided into two parts: establishing the proposition; showing the argument. The first part is: Among the object to be observed, the form, the observing eye, and the observer consciousness, the eye and form or the eye and consciousness