Tibetan
ན་པར་གྲུབ་ན་དེའི་སྟོང་ཉིད་ བདེན་པ་འབད་མེད་དུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ན་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཆོས་ཉིད་བདེན་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་ལས་བཟློག་སྟེ་སྨྲ་བ་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་གོང་འོག་གང་གི་ཡང་ལུགས་མིན་པས་དོར་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། གང་ཚེ་གང་ཞིག་མེད་དོ་ཞེས། །བརྟག་བྱའི་དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ། །དེ་ཚེ་དངོས་མེད་རྟེན་བྲལ་བ། །བློ་ཡི་མདུན་ན་ཇི་ལྟར་གནས། ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་དགག་བྱ་དགག་པའི་རྟེན་དུ་སྟོན་པ་མིན་གྱི་དངོས་པོ་བདེན་པ་བ་མ་གྲུབ་ན་དངོས་མེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བདེན་པ་བའི་རྟེན་མེད་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞུང་གི་དོན་བཤད་པ་དང༌། དེ་གསུངས་པའི་ཁུངས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི། མུ་སྟེགས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུང་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་ད་ལྟ་གསུང་རབ་འཆད་པའི་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྤོང་བར་བརྩམས་པ་ཡིན་པས། མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་གྱི་ལམ་རྒྱུན་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཁྱོད་དང་བརྩད་པས་ད་ཆོག་གོ་ཞེ་ན། ཨེ་མ་ཀྱི་ཧུད་ཤིན་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་དྲང་པོ་བོར་ནས། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སྤྲུལ་གྱིས་དཀྲིས་པའི་འཁོར་བའི་འབྲོག་དགོན་པར་འགྲོ་ བའི་ལམ་ལ་ཐར་པར་འགྲོ་བར་འཛིན་པ་ཁྱོད་ནི། དམ་པས་སྨད་པར་བྱ་བ་ཡིན་བཞིན་དུ་དམ་པ་ལ་སྨོད་པ་ཞིག་སྟེ་ཀྭ་ཡེ་སྨན་པའི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། ལྟ་བ་སྟེ་བདེན་འཛིན་ཀུན་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ་འབྱིན་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་བདེན་པར་ལྟ་བའི་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་ལོག་པ་ཙམ་མོ། །ལོག་པ་ཙམ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཡང་མིན་ནོ། །དེས་ན་གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་སྟེ་གསོར་མི་རུང་བར་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་ཁྱོད་ལ་ཟོང་ཅི་ཡང་སྟེར་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན་ཀྱེ་བདག་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཞེས་པའི་ཟོང་དེ་བྱིན་ཅིག་ཅེས་སྨྲ་ན་ཕ་རོལ་པོ་དེ་རང་ལ་ཟོང་མེད་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པའི་ཐབས་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀས་བཤད་དོ། །ཕ་རོལ་པོས་འདི་ལ་ནི་སྦྱིན་རྒྱུའི
Chinese
如果成立为真，那么它的空性 就毫不费力地成立为真，如果它不成立为真，那么以同样的理由，它的法性就变成无真。因此，与这些相反的说法，不是自己宗派上下任何一派的观点，所以是必须抛弃的。入行论中说：何时何处无有，所观察的事物不可得，彼时无事物离依，如何在意识前存在？这样说，并不是说所破是破斥的所依，而是说如果事物不成立为真，那么无事物的空性就没有真实的所依。第二，分二：解释论典的意义和说明所说的出处。第一，如果世尊为了使所化众生解脱，而说了空性、无相和无愿的三解脱门，因为是不共外道，只专注于善逝的教言。你现在用讲解经文的狡猾手段，开始舍弃空性，是断绝增上生和解脱的道路，和你争论到此为止。唉呀，真是颠倒至极，舍弃了前往解脱城市的正直道路，反而执着于事物和非事物的真实，被虚妄所缠绕，前往轮回的荒野，你却认为那是通往解脱的道路。你本应被圣者呵责，却反过来诽谤圣者，喂，伟大的药王，诸位胜者说，空性是见，是必定从一切实执中解脱出来的，因此一切真实观的对境都只是颠倒而已。颠倒也并非以自性而存在。因此，那些认为空性以自性而存在的人，是不可救药的。这就像对你说，我没有什么东西可以给你，你却说，请给我那个我什么都没有的东西，就像两位论师所说的那样，没有办法让对方执着于自己没有东西一样。对方说，我没有什么可以布施给你的
English
If it is established as true, then its emptiness Is effortlessly established as true, and if it is not established as true, then for the same reason, its nature becomes untrue. Therefore, speaking contrary to these is not the view of any of one's own sects, high or low, so it is only to be abandoned. The Bodhisattvacaryāvatāra says: When and where there is nothing, the object to be examined is not found, at that time the non-thing is without support, how does it exist before the mind? It is said that it is not showing the object of negation as the support of negation, but that if the thing is not established as true, then the emptiness of non-thing has no true support. Secondly, there are two: explaining the meaning of the text and showing the source of what was said. Firstly, if the Bhagavan spoke of the three doors of liberation, emptiness, signlessness, and wishlessness, in order to liberate sentient beings, then because it is not common with the tirthikas, one should only focus on the words of the Sugata. You are now using the cunning means of explaining the scriptures to abandon emptiness, which is cutting off the path of higher realms and liberation, so arguing with you is enough. Alas, it is extremely perverse, having abandoned the straight path to the city of liberation, and instead clinging to the truth of things and non-things, entangled by illusion, going to the wilderness of samsara, you think that is the path to liberation. You should be condemned by the holy ones, but instead you slander the holy ones, hey, great king of medicine, the victorious ones have said that emptiness is the view, it is definitely liberated from all clinging to truth, therefore all objects of true view are just reversed. Reversal is also not existent by its own nature. Therefore, those who think that emptiness exists by its own nature are said to be incorrigible. This is like saying to you, I have nothing to give you, and you say, please give me that thing that I have nothing, just as the two teachers said, there is no way to make the other person cling to the fact that they have nothing. The other person says, I have nothing to give you
Tibetan
་ཟོང་མེད་པར་འདུག་སྙམ་པའི་བློ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་ཚིག་དེ་སྨྲས་པས་ན་བློ་དེ་བསྐྱེད་དུ་མི་རུང་བ་མིན་གྱི་ཟོང་མེད་པ་དེ་ཟོང་གཅིག་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་པའི་བློ་དེ་བསྐྱེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ན་འདི་རྣམས་བདེན་པས་སྟོང་ངོ་སྙམ་དུ་བཟུང་དུ་མི་རུང་བ་མིན་གྱི་དངོས་པོ་བདེན་པས་སྟོང་པ་འདི་བདེན་ནོ་སྙམ་དུ་བཟུང་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པའོ་སྙམ་དུ་བཟུང་ན་ཡང་གསོར་མི་རུང་བར་གཞུང་འདིས་བསྟན་པར་འདོད་པ་ནི་མ་བརྟགས་པར་སྨྲ་བ་ཆེན་པོའོ། །སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ཞེས་པའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དངོས་པོར་ཞེན་པ་ལ་གསུངས་ ལ་དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་བཟུང་བའམ་སྟོང་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་ཙམ་ག་ལ་ཡིན། བརྒྱ་བའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་འགའ་ཡོད་ན་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་འགྱུར་ན་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ། སྟོང་མིན་མེད་པར་སྟོང་པ་ནི། །གང་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཅིག་ཤོས་ནི། །མེད་པར་གཉེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ལ་དེའི་འགྲེལ་པར་གཞུང་འདི་ཡང་དྲངས་སོ། །སྔར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་གཞུང་སྔ་མ་དང་འདི་གཉིས་ཀྱིས་འགོག་པ་ཡིན་པས་བདག་མེད་ཡོད་པ་ཙམ་ཞིག་འགོག་པ་གཏན་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཞུང་གི་དོན་ལོག་པར་བཟུང་ན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་སྲིད་ཅེས་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང༌། སྲིད་ཀྱང་དེ་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་བསྐྱངས་ན་མཚན་འཛིན་དུ་འགྲོ་བར་བཟུང་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་ཚུལ་བཞིན་དུ་ངེས་པའི་ལྟ་བ་སྐྱོང་བའི་གེགས་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞུང་དེས་གསུངས་ཞེས་པའི་མདོའི་ཁུངས་ནི་དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས། གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་དེ། །ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་དང༌། གང་མཚན་མ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་མཚན་མ་མེད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། གང་སྨོན་པ་མེད་པས་ཆོས་རྣམས་སྨོན་པ་མེད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྨོན་པ་མེད་ པར་གང་དག་དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་ནི། འོད་སྲུངས་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་གང་དག་
Chinese
因为说了为了生起认为没有东西的想法的缘故，所以不是不能生起那个想法，而是不能生起认为没有东西是唯一东西的想法。 同样，在显示事物并非本体自性存在时，不是不能认为这些是空无真实的，而是不能认为事物空无真实是真实的。 因此，如果认为诸法是空性的，也无法恢复，本论想要表达的是未经考察的胡说八道。 两位论师都说，视为空性，是指执着空性为实有，那是执空性为真实，或者执空性为本体自性存在，岂止是认为没有自性？ 《百论释》中也说，如果空性这个词有以自性成立的任何事物，那么事物就会具有自性，但事实并非如此。 “非空无则空性，从何处产生？ 犹如另一方，无有则对治生。” 这样说，并且在那里的解释中也引用了本论。 以前声闻部承认空性是真实存在的，前后两部论典都在遮破这一点，所以仅仅遮破无我存在是绝对不可能的。 这样如果错误地理解论典的意义，就会诽谤说胜义谛是不存在的，即使存在，如果培养对此确定的定解，就会被认为是执着相，从而成为如实确定真实意义之见的巨大障碍。 第二，本论所说的经文的来源是《宝积经》中《迦叶问品》： “如果不是以空性使诸法空，而是诸法本身就是空的，如果不是以无相使诸法无相，而是诸法本身就是无相的，如果不是以无愿使诸法无愿，而是诸法本身就是无愿的，凡是像那样分别思择的，迦叶，这就是以中道对诸法如实分别思择。 迦叶，凡是
English
Because the words were spoken in order to generate the thought that there is nothing, it is not that that thought cannot be generated, but that the thought that the absence of things is the only thing cannot be generated. Similarly, when showing that things are not inherently existent, it is not that one cannot think that these are empty of truth, but that one cannot think that this emptiness of things is true. Therefore, even if one thinks that all phenomena are empty, it cannot be restored, and what this treatise wants to express is great nonsense without investigation. Both teachers say that viewing emptiness means clinging to emptiness as a real thing, which is clinging to emptiness as true, or clinging to emptiness as inherently existent, let alone merely thinking that it is without self-nature? The commentary on the Hundred Treatises also says that if the word emptiness has anything established by its own nature, then things will have self-nature, but it is not the case. "If emptiness is not without emptiness, from where does it arise? Just as the other side, without it, the antidote arises." It is said, and this treatise is also quoted in its explanation. In the past, the Shravaka school admitted that emptiness was truly existent, and both the former and latter treatises refuted this point, so it is absolutely impossible to merely refute the existence of selflessness. In this way, if the meaning of the treatise is misunderstood, it will be slandered that the ultimate truth does not exist, and even if it does exist, if one cultivates a definite understanding of this, it will be considered clinging to characteristics, thus becoming a great obstacle to cultivating the view of truly ascertaining the true meaning. Secondly, the source of the sutra mentioned in this treatise is the Kashyapa Chapter of the Ratnakuta Sutra: "If it is not by emptiness that phenomena are emptied, but phenomena themselves are empty, if it is not by signlessness that phenomena are signless, but phenomena themselves are signless, if it is not by wishlessness that phenomena are wishless, but phenomena themselves are wishless, whoever discriminates in that way, Kashyapa, that is truly discriminating phenomena with the Middle Way. Kashyapa, whoever