Tibetan
རང་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་དགོས་སོ། །དེས་ན་སྔར་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་གཞན་འགྱུར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་གནས་སྐབས་གཉིས་དུས་གཅིག་ན་གནས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཞན་རྒས་པར་གྱུར་པ་རྒ་བར་མི་འགྱུར་ ཡང་གཞོན་ནུ་དེ་ཉིད་གཞན་རྒས་བར་འགྱུར་བའི་གཞན་འགྱུར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་ན་ནི། དེ་ལྟར་ན་འོ་མ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་གནས་སྐབས་མ་བཏང་བར་ནི་ཞོར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་འོ་མའི་གནས་སྐབས་བཏང་ནས་ཞོའི་གནས་སྐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འོ་མ་ཉིད་ཞོར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་འོ་མ་ཉིད་ཞོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མི་འདོད་ན་ནི་འོ་མ་ལས་དོན་གཞན་གང་ཞིག་ནི་ཞོ་ཡི་དངོས་པོར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞོ་དང་ཆུ་ལྟ་བུ་གཞན་གང་ཡང་ཞོར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྔ་མ་གཅིག་ཕྱི་མར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ནི་རྒན་གཞོན་དང་འོ་ཞོ་ལྟ་བུ་ལ་ཡོད་ཀྱི་མེ་དང་ཤིང་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ནི་བུད་ཤིང་མེར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་འཇིག་རྟེན་ན་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་གཞན་འགྱུར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་འདུ་བྱེད་སླུ་ཞིང་བརྫུན་པར་གསུངས་པའི་དོན་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལུང་གི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་ལས། ཆོས་གང་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་པ་ནས་གྲོལ་ནས་སེམས་ཅན་མང་པོ་གྲོལ་བར་མཛད། །ཅེས་པའི་མཇུག་ཏུ། བདག་མེད་པར་ནི་ཆོས་ཀུན་སྟོན་མཛད་ཅིང༌། །སེམས་ཅན་འཛིན་ལས་འཇིག་རྟེན་རྣམ་པར་གྲོལ། །བདག་ཉིད་འགྲོ་ལས་གྲོལ་ཞིང་འགྲོ་གྲོལ་བས། །དེ་ཕྱིར་ཕ་རོལ་གཤེགས་ཀྱང་བརྒལ་བའང་མེད། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སྲིད་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཕ་རོལ་གཤེགས་པ་གང་ཡང་རྙེད་མི་འགྱུར། ། ཕ་རོལ་ཡོད་མ་ཡིན་ཞིང་ཚུ་རོལ་མེད། །ཕ་རོལ་སོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་ཚིག་ཏུ་གསུང༌། །གང་གིས་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་མེད། །གང་སྨྲས་དེ་ཡི་ཚིག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ལ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རྙེད་མི་འགྱུར། །གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ལོག་པར་རྟོག་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་སུ། །འདིར་ནི་འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་རབ་ཏུ་འཁྱམ། །སྐྱེས་བུ་གང་གིས་ཞི་བའི་ཆོས་རིག་པ། །དེས་ནི་རང་འབྱུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང༌། །ཆོས་མཆོག་ཞི་བ་རྣམས་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཤེས། །དགའ་བ་རྙེད་ནས་སེམས་ཅན་ཚིམ་པར་བྱེད། །ཉོན་མོངས་རྒྱལ་ནས་དེ་ནི་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །བདག་ཉིད་རྒྱལ་བར་འགྱུར་ཞིང་གནས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་མཁྱེན། །སངས་རྒྱས་ནས་ནི་འགྲོ་བ་ཤེས་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་གཞན་འགྱུར་མེད་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྙེད་པ་དང་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། དེ་ལ་ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་དངོས་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ནི་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ན་ནི་དེའི་རྟེན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པའི་སྟོང་པ་མིན་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡོད་ནའང༌། འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་ནི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་བདག་གིས་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་ཏེ་གཉེན་པོ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་དོ་ཞེས་པའི་ལུང་དོན་སྨྲ་སྡེ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་ལ། བདག་མེད་ཀྱི་མེད་རྒྱུའི་བདག་ནི་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་བཞེད་པས་ཚིག་གསལ་ལས་སྔར་ལྟར་བཤད་པ་ཡང་འཐད་དོ། །བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ་ལས་དཔྱད་ན་མི་སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་སྟོང་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བཤད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་འདྲའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཅུང་ཟད་ཅིག་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འདོད་ན་དེའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཀྱང་གདོན་མི་ཟ་བར་འདོད་དགོས་ཏེ། རྟེན་ཆོས་ཅན་མེད་པར་བརྟེན་པའི་ཆོས་གནས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་རྟེན་བརྫུན་པས་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་ལ་ནི་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཀ་མཐུན་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་ནི་ཆོས་ཅན་དང་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ཀ་བདེན་པར་འདོད་ལ་དབུ་མ་པས་ནི་ཆོས་ཅན་མི་བདེན་པས་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་བཞེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་གྲུབ་བདེན་པར་འགྲུབ་པ་ལ་དེའི་རྟེན་གཞན་དབང་བདེན་པར་འགྲུབ་དགོས་པར་མཐོང་ནས་གཞན་དབང་བདེན་པར་སྒྲུབ་སྟེ། དེ་བདེ
Chinese
自己也必须在名言中承认。因此，如前在遮止生的时候所说的那样，如果以他变自性而有，则有二种状态同时存在的过失，所以才遮止。如果认为，他变老了不会变成老，但那个年轻人以他变而变成他老了，如果是这样认为，那么，牛奶本身在没有舍弃自己的状态时，就变成酸奶了。如果说，因为舍弃了牛奶的状态而变成酸奶的状态，所以牛奶本身不会变成酸奶。如果因为互相矛盾而不认为牛奶本身会变成酸奶，那么，从牛奶之外的什么东西会变成酸奶的实体呢？不会变成，因为像酸奶和水一样，其他任何东西都不会变成酸奶。事物从先前的状态变成后来的状态，这种说法存在于老少和牛奶酸奶等情况中，而对于像火和木头这样的因果关系，世间上不会说木柴变成火。因此，由于他变自性而有是不可能的，所以说无常自性而有是欺骗和虚假的，这不是经文的意义，而是事物并非由自己的自性所生的经文意义。如《宝积经》中所说：“何法无生亦无起。”从“解脱后，许多众生获得解脱。”的结尾处说：“以无我而示一切法，从有情执著中，世界得以解脱。自身从轮回中解脱，轮回也得以解脱。因此，即使到达彼岸，也没有超越。伟大的仙人已到达存在的彼岸。任何到达彼岸者都无法找到。 彼岸不存在，此岸也不存在。也说已到达彼岸。说出话语的人也不存在。所说的话语也不存在。对谁说也不可得。谁知道也不存在。由于对颠倒的执著，一切众生都在这里徘徊。任何了知寂静之法的人，他就能见到自生如来。也能完全了知殊胜寂静之法。获得喜悦后，使众生感到满足。烦恼...
English
One must also accept it nominally. Therefore, as stated earlier in the context of preventing birth, if it exists by its very nature of other-change, then there is the fault of two states existing at the same time, so it is prevented. If it is thought that what has become old does not become old, but that the young person himself exists by the very nature of other-change that becomes old, then, in that case, milk itself turns into yogurt without abandoning its own state. If you say that milk itself does not turn into yogurt because it abandons the state of milk and turns into the state of yogurt, then if you do not think that milk itself turns into yogurt because they contradict each other, then what other thing other than milk becomes the substance of yogurt? It will not become, because nothing else, like yogurt and water, turns into yogurt. The term that one previous thing changes into a later thing exists in cases like old and young, and milk and yogurt, but in the case of cause and effect like fire and wood, the world does not say that firewood turns into fire. Therefore, since it is impossible to exist by the very nature of other-change, the meaning of saying that impermanence exists by its very nature is that formations are deceptive and false is not the meaning of the scriptures, but the meaning of the scriptures is that things are not born from their own nature. As it is said in the Sutra of the Source of Jewels: "Whatever dharma has no birth and no arising." From the end of "After liberation, many sentient beings were liberated." it says: "By showing all dharmas as selfless, the world is completely liberated from the attachment of sentient beings. Oneself is liberated from going, and going is liberated. Therefore, even if one goes to the other shore, there is no crossing. The great sage has gone to the other shore of existence. No one who has gone to the other shore can be found. There is no other shore, and there is no this shore. It is also said that one has gone to the other shore. The one who speaks the words does not exist. The words that are spoken do not exist. To whom one speaks cannot be found. The one who knows does not exist. Due to the power of attachment to wrong thoughts, all beings wander greatly here. Whoever knows the Dharma of Peace, he sees the Self-Born Thus-Gone One. He also fully knows the supreme Dharma of Peace. Having found joy, he satisfies sentient beings. Afflictions...
Chinese
从胜利中，那将变为胜利。自身将变为胜利，且无有住处。因此，彻底了知胜利的菩提。从佛陀那里，使众生知晓。如是宣说，将之与无有他变、不可得自性、未证悟之过患及证悟之利益相结合。第二，分为二：真实的意义，以及遣除与经教相违之处。第一，先前事物以自性而无有，即非存在，因为事物都被认为是空性。因此，如果说作为空性所依的事物是自性存在的，那是不合理的。如果空性以其自身的自性成立少许，那么其所依的、以自性存在的非空之物也会有少许。然而，在此，空性和无我被承认为一切法的共同特征，因此，如果连少许的非我之物都不存在，空性又怎么会以自性而存在呢？它不会存在，因为它脱离了对治，就像虚空中的花朵一样。经教说一切法皆无我，此义也被两个意义宗派所承认。两位论师都认为无我的所破之我以其自身的自性而成立，因此，如《明句论》中所述，先前所说也是合理的。清辨论师说，如果考察，因为没有丝毫的非空之物，空性又怎么会存在呢？宣说一切法无我的意义也与此相同，因此意义相同。如果想要空性中的少许以真实成立，那么也必然要认为其所依的法少许以真实成立，因为没有所依的法，所依之法是不可能存在的，并且以真实成立的所依由虚假来作用是相违的。因此，对于这一点，中观宗和有部宗是相同的，即使如此，有部宗认为法和空性都是真实的，而中观宗则认为法不真实，因此空性也不成立为真实。瑜伽行派的智者们也认为，为了使圆成实以真实成立，其所依的依他起必须以真实成立，因此他们论证依他起是真实的。那
English
From victory, that will become victory. Self will become victory, and there is no dwelling place. Therefore, thoroughly know the Bodhi of victory. From the Buddha, make beings know. Thus it is said, combine it with the absence of other change, the unobtainability of self-nature, the faults of non-realization, and the benefits of realization. Second, there are two parts: the actual meaning, and refuting contradictions with the scriptures. First, previously, things that do not exist by their own nature are not existent, because all things are considered to be emptiness. Therefore, it is unreasonable to say that things that are the basis of emptiness exist by their own nature. If emptiness were established by its own self-nature even slightly, then its basis, the non-empty thing that exists by its own nature, would also exist slightly. However, here, emptiness and selflessness are accepted as the common characteristics of all dharmas, so if there is not even a little bit of non-self, how can emptiness exist by its own nature? It will not exist, because it is free from dependence on antidotes, like a flower in the sky. The scriptures say that all dharmas are selfless, and this meaning is also accepted by the two schools of meaning. Both teachers believe that the self to be negated by selflessness is established by its own self-nature, therefore, as stated in the Clear Words, what was said earlier is also reasonable. Buddhapālita said that if examined, since there is not even a little bit of non-empty, how can emptiness exist? The meaning of proclaiming that all dharmas are selfless is also the same, so the meaning is the same. If one wants even a little bit of emptiness to be truly established, then one must undoubtedly believe that its basis, the subject of dharma, is also truly established, because without the basis of dharma, the dependent dharma cannot exist, and it is contradictory for a truly established basis to be acted upon by falsehood. Therefore, the Madhyamaka and the Vaibhāṣika agree on this point, but even so, the Vaibhāṣika believes that both the subject of dharma and emptiness are true, while the Madhyamaka believes that the subject of dharma is not true, so emptiness is also not established as true. The scholars of the Yogācāra school also believe that in order for the pariniṣpanna to be truly established, its basis, the paratantra, must be truly established, so they argue that the paratantra is true. That