Tibetan
བདག་མེད་གཏན་ལ་ཕབ་མ་ཕབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུར་གང་ཟག་གི་ བདག་མེད་ཙམ་ལས་མ་བསྟན་པ་ནི། སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཉན་རང་དང་ཐུན་མོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེར་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱང་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་ལ་བློ་མི་གསལ་བའི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་ལ་བཤད་དོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་དམིགས་པའི་གཙོ་བོར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དང༌། དེའི་དགག་བྱ་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ལེའུར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང༌། ཀུན་མཁྱེན་འབྱུང་རུང་དུ་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །སྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པས་རྣམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུར་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ། ཀུན་འབྱུང་སོགས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་ནས་བདག་མེད་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་བཞིའི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་ཕྱེ་ན་རེ་རེ་ལའང་བཞི་བཞི་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཡོད་དེ་དཔེར་མཚོན་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞིའི་ལོག་ཕྱོགས་རྒྱུ་མེད་དུ་འཛིན་པ་སོགས་དེའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་དང༌། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བཞི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལམ་དང༌དེ་གོམས་པས་སྒྲོ་འདོགས་བཞིའི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་འགོག་པས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བདེན་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྒྲོ་འདོགས་བཅུ་དྲུག་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བཞི་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ ལ་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་མེད་དུ་འཛིན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་རྒྱུར་འཛིན་པ་ལའང་རྒྱུ་གཅིག་པུ་ཁོ་ནར་འཛིན་པ་དང༌། སྒྲའི་ཚངས་པ་འགྱུར་བས་བྱས་པར་འཛིན་པ་དང༌། དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱི་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱས་པར་འཛིན་པ་བཞི་དང༌། འགོག་པ་ལ་ལོག་ཞུགས་ཐར་པ་གཏན་མེད་དུ་འཛིན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་མ་ཞི་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཐར་པར་འཛིན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་འགགས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཐར་པ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང༌། རེ་ཞིག་ཐར་ཡང་གཏན་དུ་ཐར་པ་མི་སྲིད་པར་འཛིན་པ་བཞི་དང༌། ལམ་ལའང་ཐར་ལམ་གཏན་མེད་དུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཐར་ལམ་མ་ཡིན་པར་འཛིན་པ་དང༌། དེ་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པར་འཛིན་པ་དང༌། དེས་སྡུག་བསྔལ་གཏན་ཟད་པར་བྱེད་མི་ནུས་པར་འཛིན་པ་བཞི
Chinese
应当通过是否确定无我的方式来了解。在《量成立品》中，仅仅阐述了人无我，这是为了适应仅仅追求从轮回中解脱的声闻和独觉乘。在那里，对于烦恼障，也阐述了对无常等十六种行相不清楚的非烦恼性的无知。进入大乘道的修行所缘的主要对境是法无我，以及它的破斥在《现量品》中确定。第二部分是关于事物以及推断一切智可能产生的理由的阐述。第一部分是：‘通过空性见解能解脱，其余的修行是为此目的。’正如所说，其余的行相是作为生起证悟无我的智慧之方便的因，是完全净化的支分。这是因为通过消除对集等颠倒的增益，从而使无我得以串习。如果详细区分四圣谛的体性，那么每一个都有四四十六种。例如，集的四种行相的反面是执着无因等，这是它的名言的集。以及证悟这些的果，即苦和集的四种行相的智慧道，以及通过串习它而远离四种增益种子的灭。同样，对于其余的谛，也应当了解。十六种增益是：对苦执着为净、乐、常、我的四种增益，以及对集执着苦无因，以及执着不相符的事物为因，也执着唯一的因，以及执着声音的梵天变化所造，以及执着自在等的心识先造的四种增益，以及对灭执着邪道解脱、断灭，以及执着烦恼未寂灭的有漏差别为解脱，以及执着有胜于苦灭的解脱，以及执着暂时解脱也永远不可能解脱的四种增益，以及对于道，也执着没有解脱道，以及执着证悟无我的智慧不是解脱道，以及执着它对境的实相是邪道，以及执着它不能使痛苦永远止息的四种增益。
English
It should be understood through the way of whether or not the selflessness is determined. In the chapter on establishing valid cognition, only the selflessness of persons is explained, which is done to accommodate the Shravakas and Pratyekabuddhas who only seek liberation from samsara. There, it is also explained that the obscuration of knowledge is the non-afflicted ignorance that is unclear about the sixteen aspects such as impermanence. The main object of focus on the path to enter the Mahayana is the selflessness of phenomena, and its refutations are determined in the chapter on direct perception. The second part is the explanation of the reasons for things and for inferring the possibility of omniscience. The first part is: 'Liberation will occur through the view of emptiness, the remaining meditation is for that purpose.' As it is said, the remaining aspects are the limbs of complete purification as the cause of the means of generating wisdom that realizes selflessness. This is because by eliminating the superimpositions that are inverted on the origin and so on, one becomes accustomed to selflessness. If the nature of the four noble truths is elaborated, then each one has sixteen, four by four. For example, the opposite of the four aspects of the origin is clinging to no cause, etc., which is the origin of its expression. And the result of realizing these, the wisdom path of the four aspects of suffering and origin, and the cessation of being separated from the seeds of the four superimpositions by becoming accustomed to it. Likewise, it should also be understood for the remaining truths. The sixteen superimpositions are the four superimpositions of clinging to purity, happiness, permanence, and self in suffering, and clinging to suffering as having no cause in the origin, and also clinging to incompatible things as causes, and also clinging to only one cause, and also clinging to the sound of Brahma's transformation, and the four superimpositions of clinging to the mind of Ishvara and others as being made first, and clinging to the wrong path of liberation, annihilation, and clinging to some of the contaminated differences of non-pacified afflictions as liberation, and clinging to liberation that is superior to the cessation of suffering, and the four superimpositions of clinging to temporary liberation but also never being able to liberate forever, and for the path, also clinging to no path of liberation, and clinging to the wisdom that realizes selflessness as not being the path of liberation, and clinging to it as being on the wrong path to the reality of the object, and the four superimpositions of clinging to it as not being able to make suffering cease forever.