Tibetan
ངེས་པས་ཁྱབ་པ་ངེས་པ་ན་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དེས་བྱས་པ་རྟག་པའི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་དག་ལ་འཇུག་མི་སྲིད་པར་མ་ངེས་ཀྱང་འཇུག་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་ནུས་ཤིང༌། རྟག་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བློ་ཁ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ་བྱས་པས་སྟོང་པའི་ངེས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྗེས་ཁྱབ་ངེས་པའི་ཚད་མ་དེས་བྱས་པའི་གསལ་བ་མཐའ་དག་ལ་མི་རྟག་པས་མ་ཁྱབ་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་ནུས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་ངེས་ཀྱང་སྤྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་བྱེ་བྲག་མཐའ་དག་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་ལ་སྤྱི་ཁེགས་ན་དེས་ཁྱད་པར་ དུ་བྱས་པའི་བྱེ་བྲག་མཐའ་དག་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དེས་རྟག་པ་བྱས་པའི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པར་ངེས་སམ་མ་ངེས། དང་པོ་ལྟར་ན། རྗེས་ཁྱབ་ངེས་པའི་ཚད་མ་དེས་ཀྱང་བྱས་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་ངེས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ན་ཁྱབ་པ་ངེས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། བྱས་པའི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་འགའ་ཞིག་རྟག་པ་ལ་འཇུག་པར་དོགས་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ན་རྟགས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་ངེས་སུ་མི་འགྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་པའི་ཁྱབ་པ་ངེས་ན་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པའི་ཁྱབ་པ་ངེས་ལ་མི་རྟག་པ་ཙམ་གྱི་ཁྱབ་པ་ངེས་ཀྱང་དེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་གསལ་བའི་དབྱེ་བ་མཐའ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་ངེས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། དེ་ཕྱིར་མི་རྟག་ལས་སྡུག་བསྔལ། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་བདག་མེད་གསུངས། །ཞེས་ཕུང་པོ་བདག་མེད་དུ་ངེས་པ་ལ་དེའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གཉིས་ངེས་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བདག་མེད་ངེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་སྦྱོང་ བྱེད་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྔར་བདག་མེད་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་ཕུང་པོ་དང་རང་བཞིན་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བསྟན་པའི་སྟོང་པ་བདག་མེད་དང་དོན་གཅིག་ལ། ངོ་བོ་དང་དོན་གཞན་གྱི་བདག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གྱི་ཞེན་ཡུལ་བཀག་པ་ཡིན་ཞིང༌། བསྒྲུབ་བྱར་བཟུང་བ་ནི་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་བཀག་པའི་བདག་མེད་དོ། །གང་ཟག་རང་རྐྱ་བ་ཆོས་ཅན་དུ་འཛིན་པ་མི་རིགས་ཏེ། གཞི་ཆོས་ཅན་བཀག་ན་དེ་དང་རྟགས་ཆོས་ཚོགས་པའང་ཁེགས་པས་དམ་བཅའ་ལ་ཚད་མས་བསལ་བ་དང་རྟགས་ཕྱོགས་ཆོས་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། རྟགས་ཆོས་གཉིས་དང་ཁྱད་གཞི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རང་གི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་བཀག་ན་སྐྱོན་དེར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱིས། ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་པ་བཀག་པས་མི་འགྱུར། ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་པ་བཀག་པ་ནི་དགག་བྱའི་ཆོས་དང་ཚོགས་པ་འགོག་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱིས་གནོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །དོན་དེ་ལ་དགོངས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང༌། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པས་རང་རྟེན་ལའོ། །ཞེས་རང་གི་རྟེན་ཞེས་སྨོས་ཀྱི་རྟེན་ཙམ་ལའོ་ཞེས་མ་སྨོས་སོ། །འོ་ན་རྟགས་ངེས་པའི་གཞི་ཆོས་ཅན་མི་སྲིད་པས་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཕྱིར་རྒོལ་གྱིས་གང་ཟག་རང་རྐྱ་བ་དང་དེར་སྣང་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་ ནས་ཤེས་འདོད་ཞུགས་ཤིང་དེར་སྣང་བའི་སྒྲ་དོན་གྱི་སྟེང་དུ་རྟགས་ཚད་མས་གྲུབ་ལ། གང་ཟག་རང་རྐྱ་བ་ཆོས་ཅན་དུ་མ་བཟུང་ན་གང་ཟག་གི་བདག་རང་ལྡོག་ནས་མི་ཁེགས་ཤིང་ཕྱིར་རྒོལ་དེར་སྣང་གི་སྒྲ་དོན་དང་གཅིག་ཏུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པས་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན་དུ་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གཞི་གྲུབ་པས་ཁྱབ་ཀྱང་རྟགས་ཡང་དག་གི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་གཞི་གྲུབ་པས་མ་ཁྱབ་བོ། །བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིག་ལ་ནི་མི་མཚུངས་ཏེ་སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ན་ཕྱོགས་ཆོས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་གི་དོན་རྒྱས་པར་ཤེས་འདོད་ན་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞན་སྡེས་ཁས་བླངས་པའི་དབང་སོགས་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་རུ་བསྒོམ་པ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། སྐྱེས་བུ་དང༌། ཆགས་བྱ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བཀའ་ལུང་ཙམ་གྲོལ་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དང༌། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ལས་ཟད་པར་བྱེད་པ་གྲོལ་ལམ་དུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བཞི་བཀག་ནས། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་དང་རྣམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་གསུངས་པས། བསྟན་བཅོས་གང་དུ་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་བསྟན་མ་བསྟན་ནི་
Chinese
如果确定了周遍，那么所要证成的就会成立。如果这样说，就没有过失，因为有损害的量，对于所作是常的明的分位的一切不可能存在，即使不确定，也能断除认为存在的增益。当心专注于常的特点时，就会引出空无所作的确定。那么，后遍确定的量，对于所作的一切明的分位，能够断除认为无常不周遍的增益吗？不相同，因为总的确定，即使总的没有周遍以总所区分的各个别，如果总的遮止，那么由此所区分的各个别都会被遮止的缘故。还有，有损害的量，确定常空无所作的明的分位的一切，还是不确定？如果如第一种情况，那么，后遍确定的量，也一定会确定所作被无常的明的分位的一切所周遍。如果这样，那么就会有确定周遍则所要证成成立等等的过失。如果如后一种情况，那么就会有对于所作的明的分位中的一些存在于常中产生怀疑等等的过失。如果这样，那么就会有在异品上不能确定没有等等的过失。这也不相同，如果确定了仅仅是所作空无的周遍，那么由此所区分的明的分位的一切空无的周遍就会确定，即使确定了仅仅是无常的周遍，也不需要由此所区分的明的分位的一切周遍。因此，因此，从无常产生痛苦，从痛苦产生无我。如是说，确定蕴为无我，在此之前需要确定无常和痛苦二者，所说的是如前所说，是为了成为确定无我的法性成立的支分，其余的相是清净无我相的意义也是如此，将要解说。之前作为成立无我的因所安立的蕴和自性一与异空，与作为痛苦谛的特点所显示的空性无我意义相同，对于本体和意义其他的我增益的遍计
English
If the pervasion is ascertained, then what is to be proven will be established. If you say so, there is no fault, because the valid cognition with harm, for all the clear divisions of what is made being permanent, it is not certain that it cannot exist, but it can cut off the superimposition of holding that it exists. When the mind is focused on the characteristics of permanence, it will lead to the certainty of being empty of what is made. So, can the valid cognition of subsequent pervasion ascertain that it can cut off the superimposition of holding that impermanence does not pervade all the clear divisions of what is made? It is not the same, because the general certainty, even if the general does not pervade each particular distinguished by the general, if the general is prevented, then each particular distinguished by it will be prevented. Also, does the valid cognition with harm determine that permanence is empty of all the clear divisions of what is made, or is it uncertain? If it is like the first case, then the valid cognition of subsequent pervasion will also certainly determine that what is made is pervaded by all the clear divisions of impermanence. If so, then there will be faults such as the establishment of what is to be proven if the pervasion is certain. If it is like the latter case, then there will be faults such as some of the clear divisions of what is made existing in permanence. If so, then there will be faults such as not being able to determine the absence of dissimilar instances. This is also not the same, if it is certain that the pervasion of emptiness is only what is made, then the pervasion of emptiness of all the clear divisions distinguished by it will be certain, even if it is certain that the pervasion is only impermanent, it is not necessary for all the clear divisions distinguished by it to be pervaded. Therefore, therefore, suffering arises from impermanence, and non-self is said to arise from suffering. It is said that in order to ascertain that the aggregates are without self, it is necessary to ascertain impermanence and suffering beforehand, as mentioned earlier, in order to become a branch of the establishment of the property of the non-self, and the meaning of the remaining aspects as purifying the aspect of non-self is also the same, and will be explained. The emptiness of one and different nature of the aggregates and self-nature, which was previously established as the reason for establishing non-self, is the same in meaning as the emptiness of non-self, which is shown as the characteristic of the truth of suffering, and the imputation of self of entity and other meaning
Chinese
即是遮止我执的耽著境，所承许的，是遮止俱生我执耽著境的无我。认为补特伽罗是自立的法，是不合理的，因为如果遮止了作为基础的法，那么和它相关的作为理由的法也会被遮止，因此以量成立的宗法会被破除，并且理由的周遍不成。如果这样说，没有过失，因为如果是从理由和法两者，以及基体和属性的角度，遮止了作为自己所依的法，那就会变成过失。仅仅遮止法本身不会变成过失。仅仅遮止法本身，是作为遣除所破法和集合的方法，因此不会变成损害的支分。考虑到那个意义，论师说：现量义和比量，以及可信名言是对于自所依。这样说了自所依，而没有仅仅说是所依。那么，因为不存在确立理由的基础法，所以会变成周遍不成，如果这样说，没有过失，因为外道将补特伽罗自立和显现为彼二者混淆。
English
That is, it blocks the object of attachment of self-grasping, and what is accepted as something to be proven is the selflessness that blocks the object of attachment of innate self-grasping. It is unreasonable to regard the individual as an independent dharma, because if the basic dharma is blocked, then the dharma that is the reason related to it will also be blocked, so the established proposition will be refuted by valid cognition, and the pervasion of the reason will not be established. If you say so, there is no fault, because if the dharma that is the basis of oneself is blocked from the perspective of both reason and dharma, and the base and attribute, it will become a fault. Merely blocking the dharma itself will not become a fault. Merely blocking the dharma itself is a method to eliminate the object to be refuted and the collection, so it will not become a part of the damage. Considering that meaning, the teacher said: Direct perception meaning and inference, and reliable fame are for self-reliance. In this way, self-reliance is said, but not merely reliance. So, since there is no basic dharma to establish the reason, it will become an unestablished pervasion. If you say so, there is no fault, because the outsider confuses the independent individual and the appearance as the two.