Tibetan
རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེའི་དྲུང་དུ་གསན་པའི་ཚད་མའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ། རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེའི་དྲུང་དུ་གསན་པའི་ཚད་མའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ། རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེའི་དྲུང་དུ་གསན་པའི་ཚད་མའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ་བཞུགས་སོ། ། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པ་ལེགས་པར་ཕྱེ་ནས་ཐར་པར་འཇུག་པའི་མིག་གཅིག་པུ་འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་མཛད་པའི་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་དོན་བཞི་སྟེ། ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་བརྩམས་པའི་དགོས་པ་དང༌། དགོས་པ་དེ་བསྟན་བཅོས་དེ་ལ་རག་ལས་པའི་ཚུལ་དང༌། དགོས་པ་དེ་ལྡན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་གཅེས་པར་བཟུང་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དེའི་བརྗོད་བྱའི་ལུས་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། དགོས་པ་ལ་ལོག་རྟོག་བསལ་བ་དང༌། ཡང་དག་པའི་དགོས་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་བལྟོས་ཏེ་ལོག་རྟོག་དགག་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ལ་བལྟོས་ཏེ་དགག་པ་དང༌། དགོས་པ་ཡོད་ཀྱང་དམན་པར་འདོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་འདི་དག་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནང་རིག་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་གཏན་ཚིགས་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་གེའི་ཆོས་ཞེས་པ་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི། རང་གི་རྩ་བའི་སྟོན་པ་དྲང་སྲོང་གླིང་སྐྱེས་ལ་སོགས་པས་དོན་མཐའ་དག་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པར་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པ་དང༌། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བསྟན་བཅོས་ལའང་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་རྟོག་གེ་རྟེན་ཅིང་མ་ངེས་ལ། །མ་ཁྱབ་ཀུན་རྫོབ་སྐྱོ་བ་ཅན། །བྱིས་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པར་ འདོད། །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་སྤྱི་ཙམ་བཟུང་བའི་སྒོ་ནས་རྟོག་པས་ངེས་དགོས་ཀྱི། མངོན་དུ་མ་གྱུར་པ་ལ་རྟོག་གེར་བྱས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་མི་མཁོ་བ་བདེན་ཡང༌། རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་དག་ནི་དེར་རང་ཉིད་ཁས་མི་ལེན་ཅིང་རིགས་པས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། རང་གི་རྩ་བའི་སྟོན་པ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་ཉེར་མཁོ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ནང་རིག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་ལོགས་སུ་འདོད་པའང་མི་རིགས་ཏེ། རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་དག་གིས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་རིགས་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་འདིར་འཁོར་བ་འཇུག་ལྡོག་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྒོ་ནས་ནང་གི་སེམས་རྒྱུད་ལོག་པར་འགྲོ་བ་བཀག་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པས། ཁྱེད་ནང་རིག་ཏུ་འདོད་པ་ལའང་དེ་ལས་ལྷག་པའི་རིག་ཚུལ་ཡོད་པ་འཆད་དགོས་སོ། །གཏན་ཚིགས་རིག་པ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་ཉེར་མཁོ་མེད་པར་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་རྒྱུ་མཚན་རིག་པ་ལ་ཟེར་ལ་བསྟན་བཅོས་འདི་དག་ནི་སྤྱིར་གསུང་རབ་མཐའ་དག་གི་དགོངས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་གི་སྒོ་ནས་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་གཏན་ཚིགས་རིག་ པའང་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ནང་རིག་མ་ཡིན་པ་ནི་དཔེར་ན་གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དང་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་རྩོད་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ཞིག་གཏན་ལ་འབེབས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་དག་གཞན་སྡེ་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་དགག་པ་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཡིན་པས་དེ་དག་མེད་པའི་སར་ཉན་པ་དང་སེམས་པ་སོགས་བྱེད་པ་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བའང་བསྟན་པའི་རྨང་འཇིག་པར་བྱེད་ཅིང༌། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། གཞུང་འདིར་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པ་དང་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མེད་པ་དང་ཕུང་པོ་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་རྣམས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་པས། ཕྱི་རོལ་པ་མེད་སར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་དགོས་མི་དགོས་དང༌། མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད་དང་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་དང་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སོགས་ཡོད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་འདྲེན་དགོས་མི་དགོས་སོགས་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ལ་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག །དེ་ལྟར་དགོས་ནའང་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་དག་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཐབས་གཞན་ཡོད་པ་བསྟན་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་དག་ལན་ཚྭ་དང་འདྲ་བར་འདི་ཉིད་གཙོ་བོར་ཉེར་མཁོ་མེད་ཀྱང་འདི་དག་ཁོང་དུ་ཆུད་ན་གཙོ་བོའི་དོན་གཞན་ཁོང་དུ་
Chinese
嘉曹法王在宗喀巴大师前听闻的量论大笔记。 嘉曹法王在宗喀巴大师前听闻的量论大笔记。 嘉曹法王在宗喀巴大师前听闻的量论大笔记完毕。 顶礼至尊上师。 为了使希求解脱的士夫们，能够很好地区分正确之道与非道，并引入解脱，对于唯一无与伦比的大士陈那、法称父子所著的理学论著进行抉择，有四个方面：造量论的必要、必要依赖于该论著的方式、珍重具备该必要的论著、以及抉择该论著所诠释的主题。 第一方面有两个：破除对于必要的邪见，以及真实的正确必要。 第一方面有三个：针对希求解脱而破除邪见、 针对对象的差别而破除、以及破除虽有必要但认为低劣的观点。 第一种是：这些量论对于希求解脱并非必要，因为它们是思辨的论著，并且是从内学论著中分离出来的外道逻辑学，等等。 对此需要解释：所谓的思辨之法，是指外道徒的教义，是他们的根本导师，如仙人岛生等，没有现证一切义，仅仅通过思辨而安立的，以及追随他们的论著也被称为思辨的论著。此外，如云：思辨依赖且不定，不遍世俗令人厌，意欲依赖于孩童。 如是说，对于事物的真如，仅仅抓住总相，通过思辨需要确定，对于没有现证的则作为思辨，这两种情况。第一种情况，对于希求解脱没有必要是真实的。然而，这些理学论著并非如此，他们自己并不承认，理智上也不合理，因为他们是追随现证一切所知的根本导师。如果按照第二种情况，那么加行道以下的所有法都将变得对于希求解脱没有必要，因为法性。
English
The Great Notes on Pramana Heard by Gyaltsab Dharma Raja in the Presence of Je. The Great Notes on Pramana Heard by Gyaltsab Dharma Raja in the Presence of Je. The Great Notes on Pramana Heard by Gyaltsab Dharma Raja in the Presence of Je are complete. Homage to the venerable and holy lamas. In order to enable those who seek liberation to clearly distinguish between the correct path and the non-path, and to enter into liberation, there are four aspects to determining the treatises on reasoning composed by the great, unrivaled masters Dignāga and Dharmakīrti: the need for composing the treatises on pramana, the way in which that need depends on those treatises, cherishing the treatises that possess that need, and determining the body of the subject matter of those treatises. The first has two aspects: refuting wrong conceptions about the need, and the actual correct need. The first has three aspects: refuting wrong conceptions in relation to seeking liberation, refuting in relation to the difference of objects, and refuting the view that although there is a need, it is inferior. The first is: these treatises on pramana are not necessary for seeking liberation, because they are speculative treatises, and because they are logic that has become external to the inner teachings, and so on. It is necessary to explain this: the so-called speculative dharma refers to the teachings of the outsiders, which are established by their root teachers, such as the sage Island-born, etc., who have not directly realized all meanings, but have merely posited them through speculation, and the treatises that follow them are also called speculative treatises. Moreover, as it is said: Speculation is dependent and uncertain, non-pervasive, worldly, and causes weariness, it is said to rely on children. As it is said, for the suchness of things, it is necessary to determine through speculation by grasping only the general characteristics, and for what has not been directly realized, it is regarded as speculation, these are two situations. The first situation, that it is not necessary for seeking liberation, is true. However, these treatises on reasoning are not like that, they themselves do not admit it, and it is not reasonable, because they are followers of the root teacher who directly sees all knowable things. If according to the second situation, then all dharmas below the path of application, the supreme dharma, will become unnecessary for seeking liberation, because the nature of dharma.
Chinese
因为必须作为认识的对境。认为它有别于内学的论典也是不合理的，因为这些理性的论典以理智如实地确立了人法无我的空性，并且主要阐述了增上慧学的修习。这部论典通过详细确立轮回的进入和返回，阻止了内在心续的邪恶倾向，并如实地展示了进入正确道路的方法。你们如果认为它是内学，也必须阐述有胜过它的理智方法。仅仅因为是因明，就认为它对追求解脱没有必要也是不合理的，因为它的意思是理性的学问，而这些论典总体上是以正确的理由来理解所有佛经意图的主要方法，因此也是因明。仅仅是因明而不是内学，例如仅仅确立因明、譬喻、辩论者和反驳者的辩论方式等等。第二，有人说，这些论典仅仅是为了驳斥其他外道宗派的邪见才需要的，所以在没有他们的地方，听闻和思考等就没有必要，这也是摧毁佛法的基础，是舍弃正法的邪见。因为这部论典详细地确立了阻止没有前后世、没有解脱和一切智智、以及执著蕴为清净、安乐、常恒、自我的方法。所以在没有外道的地方，是否需要消除自相续中执著蕴为清净、安乐、常恒、自我等的执著呢？是否需要引导对无常、痛苦、空性、无我、以及有前后世、解脱和一切智智等存在的定解呢？请好好地反思一下自己。如果需要，也必须展示有胜过这些理性论典的殊胜方法。第三，有人说，这些论典就像盐一样，本身不是主要的必需品，但是如果理解了这些，就能理解其他主要的内容。
English
Because it must be taken as the object of cognition. It is also unreasonable to consider it separate from the treatises of inner learning, because these treatises of reason unerringly establish the emptiness of selflessness of persons and phenomena through reason, and mainly teach the practice of higher wisdom. This treatise, through thoroughly establishing the entering and returning of samsara, prevents the evil tendencies of the inner mindstream and unerringly shows the method of entering the correct path. If you consider it to be inner learning, you must also explain that there is a method of intelligence superior to it. It is also unreasonable to think that just because it is epistemology, it is not necessary for the pursuit of liberation, because its meaning refers to rational learning, and these treatises are generally the main method of understanding the intentions of all the scriptures through correct reasoning, so it is also epistemology. It is only epistemology and not inner learning, for example, only establishing the methods of epistemology, metaphors, debaters and counter-debaters, and so on. Secondly, some say that these treatises are only needed to refute the wrong views of other external schools, so in places where they are not present, there is no need to listen and think, etc., which is also destroying the foundation of the Dharma and is a wrong view that abandons the true Dharma. Because this treatise thoroughly establishes the methods of preventing the absence of past and future lives, the absence of liberation and omniscience, and the clinging to the aggregates as pure, pleasant, permanent, and self. So in places where there are no outsiders, is it necessary to eliminate the clinging to the aggregates as pure, pleasant, permanent, and self, etc., in one's own mindstream? Is it necessary to lead to the definite understanding of the existence of impermanence, suffering, emptiness, selflessness, and past and future lives, liberation, and omniscience, etc.? Please reflect well on yourself. If it is necessary, it must also be shown that there is another superior method than these rational treatises. Thirdly, some say that these treatises are like salt, which is not a main necessity in itself, but if one understands these, one can understand other main contents.