Tibetan
་ནི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཙམ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་རིགས་པའི་སྒོར། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །ལྟར་སྣང་བཅས་པ་བདག་རིག་ཕྱིར། །སྒྲུབ་པ་དང་ནི་སུན་འབྱིན་ངག །ལྟར་སྣང་བཅས་པ་གཞན་རྟོགས་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པས། རང་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་དང་སྟོན་པ་ཚད་མར་ངེས་པའི་ཐབས་དང༌། ངེས་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཐབས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལྟར། དངོས་པོ་ལ་གནས་མི་གནས་ནི་གཏན་ལ་འབེབས་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཡང་དག་ཏུ་སོང་མ་སོང་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པས་ལྐོག་གྱུར་ངེས་པར་བྱེད་པའི་བློ་སྐྱོན་མེད་རྗེས་དཔག་དང་མངོན་གྱུར་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་པས་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མ་གཉིས་སུ་གསུངས་ལ། བློ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ན་སླུ་བར་འགྱུར་བས་ལམ་གྱི་གོལ་ས་གཅོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ལྟར་སྣང་གཉིས་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་གསུངས་སོ། །རྗེས་དཔག་སྐྱོན་མེད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་རྟེན་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚུལ་རྣམས་བར་མ་ཆད་པར་མངོན་སུམ་ལ་ཐུག་ཐུག་གི་བར་དུ་བསྒྲུབ་ནུས་པ་ལ་རག་ལས་ལ། དེའང་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་རང་རིག་མངོན་སུམ་གཉིས་ཡིན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ནི་ཚུར་ མཐོང་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་ལྡོག་སྟོན་པའི་ཚད་མར་མི་རུང་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡང་རྟགས་ཀྱི་ཚུལ་བསྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་མཁོའོ། །རང་ཉིད་ངེས་བཞིན་གཞན་དག་ལ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ནི། །མཁས་རྣམས་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རང་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་ནས་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་ཡང་དག་དང་ལྟར་སྣང་ཕྱི་མ་བཞི་གསུངས་སོ། །དེའང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ལམ་ནས་དྲངས་ནས་ངེས་པར་བྱེད་པས་སྒྲུབ་ངག་དང་སུན་འབྱིན་གཉིས་གསུངས་པའམ། ཡང་ན་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལོག་རྟོག་གི་དཔལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་དུ་སུན་འབྱིན་དང༌། མཐའ་གཉིས་སུ་དོགས་པའི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཆེད་དུ་སྒྲུབ་ངག་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་གོལ་ས་གཅོད་པའི་ཆེད་དུ་ལྟར་སྣང་གཉིས་གསུངས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའང་ལེའུ་གསུམ་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ཆེད་དུ་ལེའུ་གཉིས་དང་གཞན་གྱི་ཆེད་དུ་ལེའུ་གཅིག་གོ །ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ལེའུ་དྲུག་བྱུང་ཀྱང་དཔེ་བརྟག་པ་དང་སེལ་བ་བརྟག་པ་རང་དོན་དུ་འདུས་ཤིང་ལྟག་ཆོད་བརྟག་པ་གཞན་དོན་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་འགྲེལ་དུ་ལེའུ་བཞི་གསུངས་པའི་
Chinese
是身体的一部分而已。因此，学派大师陈那在理性的门径中说：现量和比量，以及似是而非者，是为了自己证悟；立宗和破斥之语，以及似是而非者，是为了他人理解。如是说，自己确定教义和导师为量的方法，以及确定之后使他人跟随的方法，这两种方法。第一种是，现量和比量，如同自己如何确定一样。事物存在与否，依赖于确定者的心是否正确，因此，为了确定隐蔽事物，需要无错的比量；为了确定显现事物，需要现量，因为现量是衡量标准，所以说了现量和比量两种衡量标准。如果跟随他人的心，就会被欺骗，因此，为了切断道路的歧途，说了似是而非的两种区分。比量变得无错，依赖于作为其基础的论证方式，能够不间断地证明直到现量为止。那也是感官的现量和自证现量两种，而意识的现量不适合作为直接显示进入和退出的衡量标准，瑜伽现量也不需要作为证明标志方式的组成部分。自己确定之后，为了使他人也确定，始终没有错误地，智者们会努力进入。如是说，自己确定之后，为了使他人跟随的组成部分，说了正确和似是而非的后四种。那也是从否定和肯定的道路引导而确定，因此说了立宗之语和破斥两种，或者，为了摧毁执着于一边的邪见，说了破斥；为了切断对两边的怀疑，说了立宗之语。为了切断那两者的歧途，说了似是而非的两种。论著的完整身体也包含在三个章节中，即为了自己有两个章节，为了他人有一个章节。《集量论》中有六个章节，但例子考察和排除考察包含在自利中，而颠倒考察包含在利他中。《释量论》中说了四个章节的
English
is just a part of the body. Therefore, the master Dignāga, in the gateway of reasoning, said: "Perception and inference, along with their fallacies, are for one's own understanding; statements of proof and refutation, along with their fallacies, are for others' understanding." Thus, there are two methods: the method of ascertaining the teachings and the teacher as valid for oneself, and the method of, having ascertained, leading others to follow. The first is perception and inference, according to how one has ascertained. Whether a thing exists or not depends on whether the mind that ascertains it is correct or not. Therefore, to ascertain what is hidden, one needs unerring inference; to ascertain what is manifest, one needs perception, because perception is the measure. Thus, two measures, perception and inference, are spoken of. If one follows the minds of others, one will be deceived. Therefore, to cut off the wrong paths, the two kinds of fallacies, along with their distinctions, are spoken of. For inference to become unerring, it depends on the modes of reasoning that serve as its basis, being able to prove continuously up to perception. And that is of two kinds: sense perception and self-awareness perception. Mental perception is not suitable as a measure that directly shows entering and withdrawing, and yogic perception is also not needed as a component for proving the modes of signs. Having ascertained oneself, in order to cause others to ascertain, the wise strive to enter without error. As it is said, having ascertained oneself, the latter four, the correct and the fallacious, are spoken of as components for leading others to follow. That is also led from the path of negation and affirmation to ascertain, therefore, two, statements of proof and refutation, are spoken of; or, in order to destroy the glory of wrong views that cling to one extreme, refutation is spoken of; in order to cut off the doubt that suspects both extremes, statements of proof are spoken of. In order to cut off the wrong paths of those two, the two kinds of fallacies are spoken of. The complete body of the treatise is also contained in three chapters: two chapters for oneself and one chapter for others. Although there are six chapters in the Compendium of Valid Cognition, examination of examples and examination of elimination are included in self-interest, while examination of refutation is included in the interest of others. In the Commentary on Valid Cognition, four chapters are spoken of.