Tibetan
རྟེན་ནས་འཇུག་པ་མ་གཏོགས་ཐབས་གཞན་མེད་ཅིང་འཆད་པ་པོས་ཀྱང་དེའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཁས་བླངས་འབྲས་རྟགས་ཏེ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་གཏན་ ཚིགས་སྐབས་གང་དུའང་མ་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འབྲེལ་བ་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་ཐབས། ཞེས་སོགས་ཀྱི་གཞུང་གིས་ཁས་བླང་བར་བྱ་བའི་ལུང་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེ་རང་གི་བསྟན་བྱ་ལ་མི་སླུ་བར་དཔོག་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་བདེན་བཞིའི་གནས་ལུགས་ལ་མི་སླུ་བ་དཔེར་བྱས་ནས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་ལའང་མི་སླུ་བར་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་གསལ་པོར་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལས་མ་འདས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་གསུམ་པོ་བསྒྲུབ་བྱའི་ངོས་ནས་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི་ཚུལ་གསུམ་ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ཀྱང་མཐར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་ངེས་པ་ལ་ཐུག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། བརྡའ་དང་འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་གྲགས་པ་དང༌། དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱའོ། །དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་ལུང་ངེས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་སྐབས་སུ་སྔ་ཕྱི་དང་དངོས་ཤུགས་འགལ་བ་མེད་པར་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་ངེས་ནུས་ཀྱང༌། ཡ་གྱལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་གྲགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ནི། དེ་ལ་སྤྱིར་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་མི་ནུས་པ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལ་གནས་པ་སྟེ་བྱས་མི་རྟག་གི་ཐ་དད་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ནི་གྲགས་པས་གྲུབ་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ལ་རྟགས་འགོད་པ་དང༌། ཚུལ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་པའི་ཡུལ་ན་ཡོད་ན་ཟླ་བའི་སྒྲ་བརྗོད་དུ་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་ག་བུར་བཞིན་རི་བོང་ཅན་ཡང་རྟོག་པའི་ཡུལ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ཕྱོགས་ཆོས་ནི། རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤུགས་ལ་གྲུབ་སྟེ་རི་བོང་ཅན་ལ་རྟོག་པ་དངོས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རི་བོང་ཅན་རྟོག་པའི་
Chinese
除了依靠它之外没有其他方法，而且讲述者也无法在此之前通过极其隐蔽的量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的力量来确定。因此，在“承诺是结果的标志”等情况下，除了教义之外，在任何关于信仰的论证中都没有提到。如果有人问：这是不合理的，因为“关系和随顺的方法”等论著已经确定了应该承诺的圣言，并且详细地阐述了如何推断它不会欺骗其所教导的内容，那么就必须理解这些的含义。在那里，以世尊的教导，即四谛的实相不欺骗为例，清楚地阐述了即使对于极其隐蔽的事物，也能不欺骗地进行推断的正确论证，而这并没有超出信仰的论证。第二，这三个论证是从所要证明的角度来区分的，而不是从确定三种方式的量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）的角度来区分的，因为所有这些最终都必须通过实力的量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）来确定。因此，对于证明极其隐蔽的事物的论证，称为信仰；对于证明仅通过符号和意愿而设定的事物的论证，称为名声；对于证明通过事物力量而进入的事物的论证，称为事物力量的论证。通过三种考察而纯净的圣言的确定，在极其隐蔽的情况下，虽然能够通过实力量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）来确定前后和直接间接没有矛盾，但是，个别的极其隐蔽的事物是无法通过实力量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）来确定的。第二，关于名声的论证的建立：一般来说，对于由概念所附加的事物，存在着量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）所成立和不成立两种情况。 第一种情况，不能仅仅追随意愿，而是安住于事物力量之上，例如所作和无常的差别。仅仅追随意愿的是通过名声而成立的事物，对于此，有立宗和证明方式。第一，如果在概念的领域中存在，那么就可以说出月亮的声音，例如樟脑一样，有兔子的东西也在概念的领域中存在。第二，方面法，通过自证现量间接地成立，直接体验到有兔子的东西的概念，就是有兔子的东西的概念。
English
There is no other way than to rely on it, and even the expounder has no way to ascertain it beforehand by the power of extremely obscure valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，measure). Therefore, in cases such as "the commitment is the sign of the result," it is not mentioned in any context of arguments of faith other than what is taught. If one asks: That is unreasonable, because treatises such as "the relationship and the method of conformity" have identified the scripture to be committed to, and have extensively explained how to infer that it does not deceive what it teaches, then one must understand the meaning of these. There, taking the example of the Buddha's teachings, the reality of the four noble truths, which does not deceive, it is clearly explained that even for extremely obscure things, a correct argument can be inferred without deception, and this does not go beyond the argument of faith. Secondly, the three arguments are distinguished from the perspective of what is to be proven, not from the perspective of valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，measure) that determines the three modes, because all of them must ultimately be determined by the valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，measure) of the power of reality. Therefore, the argument for proving extremely obscure things is called faith; the argument for proving things established only by signs and intentions is called fame; and the argument for proving things that enter through the power of reality is called the argument of the power of reality. The determination of scripture purified by the three examinations, although in the case of the extremely obscure, it is possible to determine by the valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，measure) of the power of reality that there is no contradiction between before and after, and direct and indirect, however, individual extremely obscure things cannot be determined by the power of reality. Secondly, the establishment of the system of the argument of fame: In general, for things attached by concepts, there are two cases: those established and not established by valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，measure). The first case, one cannot merely follow intention, but rather abides in the power of reality, such as the difference between what is made and impermanent. What merely follows intention is the thing established by fame, for which there is the establishment of the thesis and the proof of the mode. First, if it exists in the realm of concepts, then the sound of the moon can be spoken, just like camphor, the one with the rabbit also exists in the realm of concepts. Second, the property of the subject, is implicitly established by self-awareness manifest, the direct experience of the concept of the one with the rabbit is the concept of the one with the rabbit.
Tibetan
ཡུལ་ན་ཡོད་པ་ཤུགས་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ནི། གང་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ཏུ་རུང་བས་ཁྱབ་སྟེ། དཔེར་ན་རྣམ་རྟོག་རང་དགའ་བ་བཞིན། ཟླ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲའང་འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱོགས་ཁྱབ་ནི་རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤུགས་ལ་གྲུབ་བོ། །སེལ་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་ཡིད་ཆེས་དང༌། གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་རྗེས་དཔག་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། རྗེས་དཔག་ཙམ་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་ནི། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། རྗེས་དཔག་གི་གཞལ་བྱ་གཞིར་བྱས་ལ། ལུང་ལ་ངེས་པར་བལྟོས་པ་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང༌། འདོད་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང༌། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པ་རང་རྟེན་ལའོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་ནའང༌། དེ་ཙམ་ལས་མ་སྤྲོས་སོ། །སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པའི་སྒོ་ཕྱོགས་ཙམ་བསྟན་པ་འདི་ནི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི་བློའི་མཐུ་ཆུང་བ་གང་དག་ཤེས་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་དང༌། ཇི་སྙེད་པའི་གནས་རྣམས་ལ་རིགས་པས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་རྨོངས་ཤིང༌། ལུང་ཙམ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་ནས་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་རིགས་པའི་ཚུལ་ལུགས་ཆེས་ཆེར་ཉམས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ངན་རྟོག་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བདག་གི་བླ་མ་མིའི་སེང་གེ་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་མཐའ་དག་དྲི་མ་མེད་པའི་རིགས་པའི་སྒོ་ནས་གཟིགས་པའི་སྤྱན་དང་ལྡན་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུའང་ཕྱི་དང་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་སྣང་དུས་ཉིད་ནས་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་གསུང་གི་ཆ་རགས་པ་བློ་ལ་ངེས་པ་རྣམས་རིགས་པ་སྨྲ་བ་དར་མ་རིན་ཆེན་གྱིས་བརྗེད་བྱང་དུ་བྲིས་པའོ། །འདིས་ཀྱང་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་དར་ཞིང་རྒྱས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །སྭ་སྟི། རྒྱལ་པད་ཚལ་ཕན་བདེའི་དྲི་བསུང་ཅན། །བཤད་སྒྲུབ་འདར་རྒྱས་རྣམ་གྲོལ་སྦྲང་རྩའི་བཅུད། །འགྲོ་ཀུན་སྤྱོད་ཕྱིར་སྡེ་དགེ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་། །ཆོས་སྡེ་ཆེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་ཆར་འདི་སྤེལ། །མངྒལཾ། ། རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེའི་དྲུང་དུ་གསན་པའི་ཚད་མའི་བརྗེད་བྱང་ཆེན་མོ།
Chinese
因为存在于境上是自然成立的缘故。成立周遍是：凡是随顺于唯独意欲的，那遍及于能够适用于一切事物，例如随心所欲的分别念一样。名为月亮的音声也是随顺于唯独意欲的。这是因为，它的同品周遍由自证现量自然成立。在解释遣除的差别时，虽然信赖和名声的比量不是比量之外的，但是仅仅从比量上作区分，是为了显示境的差别，因为比量的所量作为基础，必定依赖于教典的信赖是比量的境的差别，以及随顺于唯独意欲的名声的比量的境的差别，为了要了解，所以说：现量、义和比量，信赖、名声是自立的。这样说了。虽然对于这些有很多要说，但是仅此而已不再展开了。先前所说的理路之门仅仅是指出了一个方面，这是为了遣除那些智慧低劣的人，对于知识的如所有和尽所有之处，在以理分析的方式上感到迷惑，仅仅依靠教典作为依靠，从而使导师父子的无垢理路极度衰败的人们的邪分别念，为了这个目的，我的上师人狮子，对于一切知识的实相，具有以无垢理路之门观察的慧眼，特别是对于内外缘起的诸法，在显现之时就如水中月影般领悟的大士，宗喀巴大师的言教中粗略的部分铭记于心的，由理路论者达玛仁钦写成笔记。愿以此令正法宝在一切方时兴盛广大，长久住世！ 愿吉祥！ 具足胜利莲苑利益安乐的芳香，讲修兴盛增长解脱甘露的精华，为了利益一切有情，从德格（德格）伦珠顶大寺，弘扬这布施正法的雨。 愿吉祥！ 嘉曹法王在至尊前听闻的量论大笔记。
English
Because existence on the object is naturally established. To establish pervasion: whatever follows mere desire, that pervades as it can apply to all things, like self-willed conceptualization. The sound called "moon" also follows mere desire. This is because its homogeneous pervasion is naturally established by self-cognizance manifest. When explaining the distinctions of eliminators, although reliable inference and fame are not outside of inference, distinguishing them from mere inference is to show the difference in objects, because the object to be measured of inference is taken as the basis, and reliable reliance on scripture is the difference in the object of inference, and following mere desire is to know the difference in the object of inference of fame. Therefore, it is said: direct perception, meaning, and inference, reliable fame are self-established. It has been said. Although there is much to say about these, I will not elaborate further than this. This presentation of just a facet of the previously explained gate of reasoning is to dispel the wrong conceptions of those with little intellectual capacity who are confused about how to analyze the knowable as it is and how many things there are, and who rely solely on scripture, thereby greatly diminishing the immaculate reasoning of the great master, father and sons. For this purpose, my guru, the Lion of Men, who has the eye to see all aspects of knowledge through the gate of immaculate reasoning, and especially the great being who understands the interdependent dharmas of outer and inner as reflections of the moon in water from the moment they appear, the rough parts of the speech of the glorious Lozang Drakpa that are fixed in mind were written as notes by the logician Dharma Rinchen. May this cause the precious doctrine to flourish and spread in all directions and times, and may it last long! May there be auspiciousness! The victorious lotus grove has the fragrance of benefit and happiness, the essence of the nectar of explanation, practice, prosperity, and liberation. For the sake of benefiting all beings, from the great monastery of Dege Lhundrub Teng (德格), may this rain of dharma giving spread. May there be auspiciousness! The great notes on epistemology that Gyaltsab Dharma Rinchen heard in the presence of the Lord.