Tibetan
་ཀྱི་དུས་སུ་རྗེས་འགྲོ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སྦྱོར་བ་ནི་སྒྲ་དོན་དང་རང་མཚན་གང་བརྡའི་ཡུལ་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་། སྐྱོན་དེ་མཚུངས་པས་མི་རིགས་ལ། དེས་ན་དཀར་ཟལ་ལ་བ་ལང་གི་བརྡ་དོན་དམ་པར་སྦྱོར་བ་མིན་ཏེ། བརྡ་དུས་ཀྱི་དཀར་ཟལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་རྗེས་འགྲོ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དཀར་ཟལ་ལ་བ་ལང་ངོ་སྙམ་པའི་བློའི་ཡུལ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་གྲུབ་ན་བརྡ་སྦྱོར་བའི་གཞི་དཀར་ཟལ་དང་བརྡ་སྦྱར་ས་བ་ལང་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ན་བ་ལང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་རྗེས་འགྲོ་མི་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཐ་སྙད་དུས་ཀྱི་ནག་སྒུར་ལ་བ་ལང་གི་བརྡ་སྦྱར་རམ་མ་སྦྱར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་གོ་མི་ནུས་པར་འགྱུར་ལ། སྔ་མ་ལྟར་ན་བརྡ་སྦྱོར་གྱི་རྟོག་པ་སྒྲུབ་འཇུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ནག་སྒུར་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བ་ལང་ལ་བརྡ་སྦྱར་བས་ནག་སྒུར་མཐོང་བ་ན་དེ་བ་ལང་དུ་གོ་ནུས་ཏེ། དཀར་ཟལ་གཞིར་བཟུང་ནས་བརྡ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་ནག་པོ་སོགས་དང་ལྡན་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་བརྡ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར། སྒྲ་དང་མི་རྟག་པའི་ཚོགས་དོན་ཚད་མའི་ཞེན་ཡུལ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་དཀར་ཟལ་དང་བ་ལང་མིན་པ་ལས་ལོག་པའི་ཚོགས་པ་ལ་བརྡ་སྦྱར་བ་མིན་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་ཀྱི་ནག་སྒུར་བ་ལང་དུ་གོ་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྡ་བྱས་ཀྱི་དེ་དཀར་ཟལ་བ་ལང་མིན་པ་ལས་ལོག་པའི་ཚོགས་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་བརྡ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དཀར་ཟལ་ལ་བ་ལང་གི་བརྡ་སྦྱོར་མི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་བ་ལང་གི་བརྡ་སྦྱར་ས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྙམ་ན་མི་འཐད་དེ། དཀར་ཟལ་ལ་བ་ལང་གི་སྒྲས་བརྗོད་པ་མི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཀར་ཟལ་དང་བ་ལང་གི་ཚོགས་པ་བ་ལང་ཞེས་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡའི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ཡང་དཀར་ཟལ་བ་ལང་མིན་པ་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་སྒྲ་དོན་ཡང་བརྡའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་སེལ་བའི་རྣམ་གཞག་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ། སྒྲ་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དང་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་སོ་སོར་བརྗོད་པ་དང༌། སྒྲ་རྟོག་སེལ་བའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། གཞན་སེལ་བའི་དབྱེ་བ་དང་མཚན་ཉིད་ དོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པར་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱིི་ལས་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་དགག་པ་སྒྲས་དངོས་པོའི་ར
Chinese
的缘故，在词语使用时不能跟随。 这样连接，无论是声音、意义还是自相，无论承认哪一个是约定俗成的对象，都会有同样的过失，因此不合理。 因此，不能说“白色的牛毛是牛的真正含义”，因为在词语约定的时间里，白色的牛毛在词语使用时不能跟随。 这是普遍的。 如果这样，认为“白色的牛毛是牛”的想法的对象就会真正成立。 如果这个成立，那么约定俗成的基础——白色的牛毛，和约定的对象——不是牛的其他事物，二者就会变成一个，这样一来，牛在词语使用时就不能跟随了。 那么，在词语使用时，黑色的弯角是否约定为牛呢？ 如果不是，就无法理解。 如果是，那么约定的分别念就会变成能成立和能引入。 如果这样问，没有过失。 因为在词语使用时，对跟随黑色弯角的牛进行了约定，所以看到黑色弯角就能理解它是牛。 因为在以白色牛毛为基础进行约定时，将具有黑色等特征作为理由来进行约定。 就像声音和无常的集合是量识的对境一样，并没有对白色牛毛和不是牛的其他事物的集合进行约定。 因为为了在词语使用时理解黑色的弯角是牛而进行了约定，而不是为了知道它是白色牛毛和不是牛的其他事物的集合而没有进行约定。 那么，对白色牛毛约定为牛是不合理的，因为它不是约定为牛的对象。 如果这样认为，是不合理的。 因为用“牛”这个词来表达白色牛毛是不合理的，因为白色牛毛和牛的集合不是“牛”这个词的表达对象。 虽然约定的主要对象如前所述，但是显现为白色牛毛和不是牛的其他事物的声音和意义也变成了约定的对象。 第四，依靠这些来理解遣除其他的分类。 其中，分别叙述说声音是遣除的对象和声音是成立的对象的人的观点，以及成立声音分别念是遣除的对象，还有遣除其他的分类和定义。 第一，在《真实性摄略》的注释中，学士卡玛拉希拉说，声音直接成立和否定，声音是事物的
English
Therefore, it is not followed in the use of words. Connecting in this way, whether it is sound, meaning, or self-characteristic, whichever is acknowledged as the object of convention, the same fault will occur, so it is unreasonable. Therefore, it cannot be said that "white cow hair is the true meaning of a cow," because white cow hair is not followed in the use of words at the time of verbal agreement. This is universal. If this is the case, then the object of the thought that "white cow hair is a cow" will be truly established. If this is established, then the basis of the convention—white cow hair—and the object of the convention—things other than a cow—will become one, so in this way, a cow will not be followed in the use of words. Then, in the use of words, is a black curved horn agreed to be a cow or not? If not, it will be impossible to understand. If it is, then the conceptualization of the agreement will become something that can be established and introduced. If you ask this, there is no fault. Because in the use of words, the cow that follows the black curved horn is agreed upon, so when you see the black curved horn, you can understand that it is a cow. Because when making an agreement based on white cow hair, the characteristic of having blackness, etc., is taken as the reason for making the agreement. Just as the collection of sound and impermanence is the object of valid cognition, the collection of white cow hair and things other than a cow is not agreed upon. Because the agreement is made in order to understand that the black curved horn is a cow in the use of words, and not because it is not agreed upon in order to know that it is a collection of white cow hair and things other than a cow. Then, it is unreasonable to agree that white cow hair is a cow, because it is not the object of agreeing to be a cow. If you think this way, it is unreasonable. Because it is unreasonable to express white cow hair with the word "cow," because the collection of white cow hair and a cow is not the object of expression of the word "cow." Although the main object of the agreement is as previously stated, the sound and meaning that appear as white cow hair and things other than a cow also become the object of the agreement. Fourth, relying on these to understand the classification of excluding others. Among them, the views of those who say that sound is the object of exclusion and sound is the object of establishment are described separately, as well as establishing that the conceptualization of sound is the object of exclusion, and the classification and definition of excluding others. First, in the commentary on the Compendium of Reality, the scholar Kamalaśīla says that sounds directly establish and negate, and sound is the thing of
Tibetan
ང་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བའོ། །སེལ་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་དངོས་པོའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། སྒྲའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་འཁྲུལ་བས་ཐ་དད་པའི་དོན་རྣམས་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ལ་བརྒྱུད་པས་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བ་དེ་ནི་འཁྲུལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཡང་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེས་དོན་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལས་གཞན་པ་ལས་ལྡོག་པའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ཉིད་ཀྱང་གཞན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཡང་གཞན་ལས་ལྡོག་པར་དོན་དང་ལྷན་ཅིག་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་སེལ་བའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་སེལ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་སྒྲའི་དོན་ནི་སེལ་བ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གཞན་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་ལ་དགག་བྱ་བཅད་ལྡོག་མི་སྣང་བར་བསྒྲུབ་པ་རང་དབང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྣང་བ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དངོས་པོའི་དབང་གིས་འཇུག་པ་ཡིན་པས་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ ན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་སེལ་བ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་སྨྲའོ། །སྒྲུབ་པའི་སྒྲ་རྟོག་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ལ་དོགས་པ་ཤས་ཆེ་བས་སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ལ། དགག་པའི་སྒྲ་རྟོག་ལ་དོགས་པ་ཤས་ཆུང་བས། དངོས་མེད་ངོ་བོར་མེད་པའི་ཕྱིར། །ངོ་བོ་བརྗོད་བྱ་བཅད་བྱ་ཉིད། །མ་ཡིན་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་སོ། །བུམ་མེད་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བརྗོད་པའི་སྒྲས་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་བྱས་སམ་དགག་བྱ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་བྱས་སྙམ་དུ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་འཆད་པ་ནི། གཞུང་འདིའི་དོན་དུ་ཡེ་ནས་མི་རུང་བས་འདི་ལྟར་སྦྱར་ཏེ། གཞན་སྡེ་ལ་བུམ་མེད་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དེས་བུམ་མེད་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་བྱས་སམ་དགག་བྱ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་དུ་བྱས་སྙམ་དུ་དཔྱད་ནས་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཅེས་དམ་འཆའ་བ་མི་རིགས་ཏེ། སྒྲས་བརྗོད་ཙམ་ཉིད་ན་དགག་བྱ་བུམ་པའི་ངོ་བོ་བཅད་པའི་གཞན་སེལ་ཉིད་དངོས་སུ་བརྗོད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་
Chinese
因此，主張「證成即是語義」是主張語義為證成者們的觀點。主張遮遣者則認為，就勝義諦而言，語詞絲毫不能詮釋事物的自性，因為所有的語詞意識都是由錯覺而以不異之相涉入各個相異之義。他們認為，凡是透過中介而與事物產生關聯的，即使是錯覺，在意義上也是不欺騙的。因為凡是分別的增益，都是來自於體驗與意義不異之體性之外的其他事物之力量；並且，由於自身也顯現為與他者相異，所以即使是錯覺，也能夠確定與他者相異之義與意義同時存在；並且，由於了知遮遣他者之事物是果，所以才被稱為「遮遣他者」。因此，如所說的，語義被證成為遮遣。如同其他宗派以「瓶子」之念，以不顯現所破、斷除、返還，而以證成自主之方式顯現作為理由，同樣地，所有的語詞概念都是由事物所主導而涉入，因此僅僅涉入證成，而不涉入遮遣。他們如此主張。由於對於以證成之方式涉入的證成語詞概念有較多的疑惑，因此學師廣泛地闡述了遮止此疑惑的理路。由於對於遮遣語詞概念的疑惑較少，因此僅僅說了「由於無事物體性之故，體性是能詮、所斷除者，並非如此」。對於無瓶，由於絲毫沒有體性，因此不應思索以詮釋它的語詞，是以證成之方式作為對境，還是以斷除所破之方式作為對境。如此闡釋，就此論典的意義而言，根本是不允許的，因此應當如此連結：對於其他宗派而言，以詮釋無瓶的語詞，不應當思索是以證成無瓶之方式作為對境，還是以斷除所破之方式作為對境，然後主張以證成之方式涉入，因為僅僅是語詞的詮釋，就能夠直接見到斷除所破瓶子的體性之他者遮遣。這是其意義。
English
Therefore, the assertion that "establishment itself is the meaning of words" is the view of those who assert that the meaning of words is establishment. Those who assert negation, however, believe that, in the ultimate sense, words cannot express the self-nature of things at all, because all verbal cognitions engage with different meanings in a non-differentiated manner due to illusion. They believe that whatever is related to things through mediation is deceptive, but non-deceptive in meaning. Because whatever is imputed by discrimination comes from the power of experiencing things that are different from the essence that is non-different from meaning; and because it appears as different from others, it is deceptive, but it is certain that being different from others is simultaneous with meaning; and because the realization of the thing that negates others is the result, it is called "other-negation." Therefore, as it is said, the meaning of words is proven to be negation. Just as other schools argue that the thought of "a pot" does not appear to negate, cut off, or reverse, but appears as an independent establishment, so too, all verbal cognitions engage by the power of things, and therefore only engage in establishment, not in negation. They assert this. Because there is more doubt about verbal cognitions of establishment engaging through establishment, the teacher extensively explained the reasoning to prevent this doubt. Because there is less doubt about verbal cognitions of negation, he only said, "Because there is no entity of non-things, the entity is the expressible, the cut-off, and not so." For the non-pot, since there is no entity at all, it should not be considered whether the word that expresses it takes the object as establishment or as cutting off the object to be negated. Such an explanation is not permissible in the meaning of this treatise, so it should be connected as follows: For other schools, it is not appropriate to consider whether the word that expresses the non-pot takes the object as establishing the non-pot or as cutting off the object to be negated, and then assert that it engages through establishment, because merely the expression of the word directly sees the other-negation that cuts off the entity of the pot to be negated. This is its meaning.