Tibetan
་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཁོ་ནས་ཡིན། ཞེས་པ་དང༌། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཉིད་དུ་ཐ་དད་པ་ནི་བློས་ཀུན་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བློའི་བྱེ་བྲག་རང་འགའ་བ་རྣམས་ནི་དོན་གྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྣམ་གཞག་དང༌། ཞེས་སོགས་དང༌། དཔག་བྱ་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །དོན་གྱི་ཐ་སྙད་གནས་པ་འདི། ཞེས་སོགས་ ཀྱི་དོན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བྱས་པ་རང་མཚན་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལ། རང་གི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པས་གནོད་པ་སྟོན་པ་ནི་ལྟག་ཆོད་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། རང་ཉིད་རང་མཚན་གྱི་མཚན་གཞིར་གང་འདོད་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱོན་དེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་གཏུགས་པ་ན་རང་ལུགས་ལ་རང་མཚན་གྱི་མཚན་གཞི་ཁས་བླངས་པ་མེད་པར་རྟོག་ངོར་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་པའི་ནང་འགལ་ལོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དྲི་མ་མེད་པའི་རིགས་པ་རྣམ་དག་གི་སེང་གེའི་ང་རོ་བསྒྲགས་པས་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ཝའི་ཚོགས་སྐྲག་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ནས་གཞན་དག་གིས་རྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་བྱས་པའི་ཚེ། ལན་གདབ་པར་མ་ནུས་པར་ཞུམ་པའི་ཝ་སྐད་ཡིན་ཏེ། རང་མཚན་རང་ལུགས་ལ་ཁས་ལེན་མི་ནུས་ནའང༌། དེ་གང་གི་ངོར་འཇོག་པའི་རྟོག་པ་ཁས་བླངས་པས་དེ་ལའང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཀོད་པའི་སྐྱོན་དེ་ཀུན་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་གསུམ་པོ་འདྲེས་པ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ས་ཚིགས་མ་ཕྱེད་པས་ནོངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་མ་འདྲེས་པའི་དོན་རང་མཚན་གཅིག་ཤར་ན་ཡོད་ན་ནུབ་ན་ཡོད་པར་འགལ་བ་དང༌། སྔ་དྲོ་ཡོད་ན་ཕྱི་དྲོ་མེད་པ་དང་ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་ན་སེར་སྐྱ་ལ་མེད་པ་དེ་ཡིན་ན་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་འདྲེས་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་འཛིན་སྟངས་ལ་སྔ་དྲོ་ཡོད་ན་ཕྱི་དྲོ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་དང༌། ཁྲ་བོ་ལ་ཡོད་ན་སེར་སྐྱ་ལ་ ཡོད་པ་དང༌། ཤར་ན་ཡོད་ན་ནུབ་ན་ཡོད་པར་འཛིན་དགོས་ན་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་མེད་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ལ་ལེགས་པར་སོམས་ཤིགདེས་ན་ཡུལ་དུས་རང་བཞིན་འདྲེས་པར་འཛིན་པའི་བློ་ལ་སྔ་དྲོའི་ཀ་བ་དེ་ཉིད་ཕྱི་དྲོ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང༌། ཀ་བ་དེ་ཉིད་ཤར་ནུབ་ཀྱི་རྫས་གཞན་ལ་རེག་པའི་ཚེ། ཤར་ལ་རེག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནུབ་ལའང་རེག་པར་འཛིན་པ་དང༌། བ་ལང་རང་གི་གསལ་བ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚེ། ཁྲ་བོ་ལ་རྗེས
Chinese
所有这些可以推测的术语，仅仅是心中存在的法和有法之间的差别。法和有法本身的不同是心所假立的，并非胜义谛，因为心的各自差别并非是境的所依。如是说。同样，法和有法的分别等等，以及，可测和能测是境的术语所安立的。等等的意义也应如是理解。对于承诺所作是自相者，指出随其各自显现而行持或违背的过失，仅仅是自掘坟墓，因为对于任何想要作为自相之基础的事物，都有同样的过失。归根结底，声称自宗没有承诺自相之基础，而是在分别念面前有，以及声称与经部相违，这就像大自在父子以无垢的清净理性的狮吼声，吓退外道野狐群一样，在其他人驳斥和考察时，无法回答而沮丧的狐狸叫声一样，即使不能在自宗中承诺自相，但由于承诺了安立它的分别念，因此对于它也完全同样具有自己所安立的过失。所有这些都是因为没有区分境、时、自性三者混合与不混合的界限而造成的过失。如此，境、时、自性不混合的自相，如果一个在东边存在，那么在西边存在就是相违的，如果早上存在，那么下午不存在，以及在杂色上存在，那么在黄色上不存在，如果是这样，那么对于执持境、时、自性混合的分别念的执持方式，如果早上存在，那么下午也存在是周遍的，以及在杂色上存在，那么在黄色上也存在，以及在东边存在，那么在西边也存在，如果必须这样执持，那么对于这样的存在与不存在朝向内部好好思考一下。因此，对于执持境、时、自性混合的心来说，会执持早上的柱子在下午也存在，以及柱子接触东西的其它事物时，会执持接触东边的同时也在接触西边，以及牛随其自身的所有显现而行持时，在杂色上随
English
All these terms to be inferred are merely the distinctions between phenomena and entities that exist in the mind. The difference between phenomena and entities themselves is imputed by the mind and is not ultimately true, because the individual differences of the mind are not the basis of objects. Thus it is said. Similarly, the distinctions of phenomena and entities, etc., and that which is to be measured and that which measures are established as terms of objects. The meaning of etc. should also be understood in the same way. To those who assert that actions are self-characterized, pointing out the faults of following or contradicting their own appearances is merely digging one's own grave, because the same fault applies to everything one wants to be the basis of self-characterization. Ultimately, claiming that there is no basis for self-characterization in one's own system, but that it exists in the face of conceptualization, and claiming that it contradicts the Sutra school, is like the great lords, father and son, scaring away the hordes of heretical foxes with the stainless, pure roar of the lion of reason. When others refute and examine, it is like the whimpering of a fox that is unable to answer and is discouraged. Even if one cannot assert self-characterization in one's own system, one is still subject to the same faults that one has established, because one has asserted the conceptualization that establishes it. All of this is a mistake caused by not distinguishing the boundaries between the mixing and non-mixing of object, time, and nature. Thus, if a self-characteristic that does not mix object, time, and nature exists in the east, then it is contradictory for it to exist in the west. If it exists in the morning, then it does not exist in the afternoon, and if it exists in a mottled color, then it does not exist in a yellow color. If this is the case, then for the way of holding the conceptualization that holds the mixing of object, time, and nature, if it exists in the morning, then it is pervasive that it exists in the afternoon, and if it exists in a mottled color, then it exists in a yellow color, and if it exists in the east, then it exists in the west. If one must hold in this way, then think well about such existence and non-existence facing inward. Therefore, for the mind that holds the mixing of object, time, and nature, it will hold that the pillar of the morning exists in the afternoon, and when the pillar touches other things in the east and west, it will hold that touching the east is also touching the west, and when the cow follows all its own appearances, it follows in the mottled color.