Tibetan
ག་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལ། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་མངོན་སུམ་ཡིན་ན་རྟོག་པའི་རྫས་ཆ་གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་སོང་ནས་ཆ་གཞན་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་སྣང་བར་འགལ་ལ། གཟུང་རྣམ་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྣང་ན་དེ་ལ་བལྟོས་ནས་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱི་རོལ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར། གསེར་བུམ་བུམ་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་བུམ་མ་ཡིན་ལས་ལོག་པ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་དེ་གཉིས་གཅིག་ལྟ་བུར་སྣང་བས་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་གསེར་བུམ་བུམ་པར་སྣང་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མེད་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ཡང༌། བློའི་འཛིན་སྟངས་ལ་གསེར་བུམ་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་གྱི་སྒྲ་དོན་བུམ་པའོ་སྙམ་པ་དང་ གསེར་བུམ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ཉིད་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་སོགས་མེད་པས་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ན་ཞེན་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རྟོག་པའི་དངོས་ཀྱི་ཞེན་པའམ་འཁྲ་ས་དོན་དུ་མེད་པའི་སྣང་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ཅེས་བྱ་ཡི། དོན་དུ་མེད་པའི་སྣང་བ་དེ་དང་བུམ་པ་ཁྱད་གཞི་ཁྱད་ཆོས་སུ་སྦྱར་ནས་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྒྲ་མི་རྟག་རྟོགས་ཀྱི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་དེས་སྒྲ་མི་རྟག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་ལ་མི་རྟག་པར་ཞེན་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་ཡོད་ཀྱི་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་འདི་མི་རྟག་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་གཟུང་རྣམ་དང་སྒྲ་དོན་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཞེན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ནའང་གསེར་བུམ་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་མ་གཏོགས་སྒྲ་དོན་འདི་དང་གཟུང་རྣམ་འདི་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་ཡོད་མེད་ཁ་ནང་དུ་ཕྱོགས་ལ་ལེགས་པར་སོམས་ཤིག །དེས་ན་རྟོག་པ་རང་གི་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་གྱི་གོ་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཅིང་གཞུང་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་མ་རྟོགས་པས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་འདོད་པ་ནི་རྒྱ་ནག་ཧྭ་ཤང་གི་ལུགས་གསལ་བར་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། དེ་ཡི་ངོ་བོས་སྟོང་དེ་དག །དེ་ཡི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་ སོགས་ཀྱི་དགོངས་པའང་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གསལ་བར་ངེས་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་རང་མཚན་ཡིན་པས་སྟོང་པའི་སྒྲ་དོན་ལ་འཁྲས་ནས་སྒྲ་མི་རྟག་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་འདུག་གི་སྒྲ་དོན་འདི་ཉིད་སྒྲ་མི་རྟག་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པ་མི་འདུག་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་རིགས་པའི་གསང་ཟབ་ཅིང་གཏིང་དཔག་པར་དཀའ་བ་མ་རྟོགས་ནས་རྟོག་པས་ཐག་བཅད་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པར་འདོད་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ད་ལྟ་རང་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་རྟོག་པ་ཁོ་ནས་ངེས་པ་བྱ་དགོས་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཡིན་པས། དོན་འདི་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བྱས་ཏེ། དཔེར་ན་རྟོག་པ་ལ་གསེར་བུམ་བུམ་པར་སྣང་བ་སྒྲ་དོན་ཡིན་ཡང་སྣང་བ་དེའི་མཚན་གཞིར་གསེར་བུམ་བཟུང་དུ་རུང་ཞིང༌། སྣང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཞེན་ནས་གསེར་བུམ་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པ་དེས་ཇི་ལྟར་ཐག་བཅད་པ་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་ལེགས་པར་གནས་པ་རྟོག་པས་དོན་གྱི་གནས་ཚོད་ཡང་གཏན་ལ་འབེབས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་ནའང་རང་ལ་སྣང་བ་རང་མཚན་དུ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་འདི་ཉིད་ཞེན་ཡུལ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས། དེའི་ཁྱད་པར་གྱིས། རྟོགས་འགྱུར་བ་དག་རབ་ཏུ་བྱེད། ཅེས་སོགས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་རྟོག་པས་རང་མཚན་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་ རྟོགས་པ་ཁོ་ནར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་ལ་བུམ་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་སྒྲ་དོན་ཡིན་ཡང་བུམ་པའི་གསལ་བ་མཐའ་དག་གི་སྤྱི་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་བུམ་གསལ་མཐའ་དག་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་བུམ་གསལ་རྣམས་དེའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ཡང་སྒྲ་དོན་བུམ་གསལ་གྱི་སྤྱི་དང་བུམ་གསལ་སྒྲ་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞིང་ཁས་ཀྱང་མི་བླང་སྟེ་རང་ལྡོག་གཞི་ལྡོག་ལ་སོགས་པའི་ལྡོག་པའི་རྣམ་དབྱེ་ལ་མཁས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་མ་ཡིན་ལས་ལོག་པའི་རང་མཚན་བུམ་གསལ་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱིར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །སྔར་བཤད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་དང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་སོགས་ལ་རྟོག་པའི་རྟོག་པ་མཐའ་དག་གི་སྣང་ཚུལ་དང་འཇུག་ཚུལ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་མཚན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དོན་རང་མཚན་འཛིན་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དོན་དུ་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་འཇོག་པའི་རྒྱུ་བྱས། བག་ཆགས་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་རང་མཚན་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་ཅིང་ཞུགས་པ་ལས་དོན་ཐོབ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སྤྱི་དང་གཞི་མཐུན་
Chinese
就像“我是现量”所说的那样，如果分别念对自己的体性是现量，那么分别念的一个组成部分成为现量，而其他部分以总义的方式显现，这难道不矛盾吗？如果所取相显现为外境那样，那么相对于它就会产生错觉，因为不是外境却显现为外境。金瓶显现为瓶子，它与外境的实事和不是瓶子不同，但这两者却显现为一体，因此是对显现境产生错觉。在趋入对境时，金瓶显现为瓶子，虽然它在外境的实事中不存在，但却执着于外境的实事而趋入。然而，在心的执持方式上，会认为“金瓶是瓶子”，而不会认为声音的意义是瓶子，也不会执着于“金瓶的显现就是瓶子”，因此没有对执着境产生错觉的过失。如果认为，对无意义的显现执着为有意义，那么与不对执着境产生错觉相矛盾，不是这样的，因为分别念实际执着或迷恋的对象就是无意义的显现本身，所以才说对无意义执着为有意义。但并不是将无意义的显现与瓶子作为基体和属性结合起来执着，因此不会对执着境产生错觉。如果不是这样，那么以声音无常的分别念所产生的比量，就不能说执着于所立宗的声音无常，因为虽然会执着于“声音是无常”，但不会执着于“这个所立宗是无常”。按照你们这些认为所取相和声音的意义执着于外境的人的观点，也只是执着于“金瓶是瓶子”，而对于“这个声音的意义和这个所取相是瓶子”是否存在执着，请好好反思一下。因此，对于承认分别念执着于自己无意义的显现而趋入，并没有产生执着境上产生错觉的过失的任何机会，并且由于没有理解那些论典的意图，就认为一切分别念都对执着境产生错觉，这清楚地显现了中国和尚的宗派。因此，“彼之自性空，以彼之自性，而生执着故。”等的意图也清楚地确定为如前所说，因为声音无常是自相，所以是空性的声音。
English
As it is said, "I am manifest," if conceptualization is manifest to its own nature, then is it not contradictory that one part of conceptualization becomes manifest, while the other part appears as a general meaning? If the apprehended aspect appears like an external object, then in relation to that, there will be delusion, because what is not external appears as external. The appearance of a golden vase as a vase, although it is different from the external reality and not different from a vase, these two appear as one, so there is delusion in the object of appearance. When engaging with an object, the appearance of a golden vase as a vase, although it does not exist as an external reality, one engages with it clinging to it as an external reality. However, in the way the mind holds it, it holds "the golden vase is a vase," and there is no clinging to the idea that the meaning of the sound is a vase, or clinging to the appearance of the golden vase as a vase, so there is no fault of delusion in the object of clinging. If one thinks that clinging to a meaningless appearance as meaningful is contradictory to not being deluded in the object of clinging, it is not so, because the actual clinging or attachment of conceptualization is to the meaningless appearance itself, so it is said to cling to the meaningless as meaningful. But it is not clinging by combining the meaningless appearance and the vase as a subject and predicate, so there will be no delusion in the object of clinging. If it were not so, then the valid inference that realizes sound as impermanent could not be said to cling to impermanence in the subject of the thesis that proves sound as impermanent, because although one clings to "sound is impermanent," one does not cling to "this subject of the thesis is impermanent." According to the view of you who believe that the apprehended aspect and the meaning of sound cling to external objects, one only clings to "the golden vase is a vase," but whether there is clinging to "this meaning of sound and this apprehended aspect are a vase," please reflect well inwardly. Therefore, for those who acknowledge that conceptualization clings to its own meaningless appearance and engages with it, there is not even a slight chance of the fault of being deluded in the object of clinging, and because they have not understood the intention of those texts, they believe that all conceptualizations are deluded in the object of clinging, which clearly reveals the system of the Chinese Heshang. Therefore, the intention of "That which is empty by its own nature, because of clinging to its own nature," etc., is also clearly determined to be as previously explained, because sound as impermanent is a self-characteristic, so it is the sound of emptiness.
Chinese
因为执着于声音与无常相连，但并不执着于声音本身的意义与无常相连。因此，未能理解大士父子深奥且难以测度的理性，凡是以分别念所决定的，都是不以事物的真相为导向的意愿，而这种意愿的主要目的，是解脱和一切智现在对自己来说是隐蔽的，所以对于必须仅仅通过分别念来确定的所有体系，都是一种诽谤的邪见。因此，必须如此确定这个意义。例如，分别念中显现的金瓶是声音的意义，但可以把金瓶作为显现的基础。执着于显现本身，像分别念认为金瓶是瓶子一样，事物也很好地存在着，分别念也确定了意义的程度。即使这样，显现于自己的事物也不会变成自相成立，必须了解所有不混淆执着对象的分别念。考虑到这一点，学者的解释是：通过它的特殊性，可以完全区分理解的变化。等等，解释说分别念只是彻底地理解自相。分别念中显现的瓶子本身也是声音的意义，也是所有瓶子显现的总相。它与所有瓶子显现相随，瓶子显现是它的分支，但声音的意义不会变成瓶子显现的总相，瓶子显现也不会变成声音意义的分支，也不承认，因为必须精通自相、基相等等的区分。从非瓶子中返回的自相，变成与所有瓶子显现相随的总相的方式，将在后面解释。依靠之前所说的，必须理解总相、同基、所证、能证等等的所有分别念的显现方式和进入方式。依靠分别念获得自相的原因是，执着于事物自相的现量，成为在事物中执着的习气的原因。依靠习气，产生执着于事物的分别念，它进入自相，进入后才能获得事物。第二，总相和同基。
English
Because there is attachment to the sound being connected with impermanence, but there is no attachment to the meaning of the sound itself being connected with impermanence. Therefore, failing to understand the profound and immeasurable reasoning of the great father and son, whatever is determined by conceptual thought is a desire that is not oriented towards the reality of things, and the main purpose of this desire is that liberation and omniscience are now hidden from oneself, so for all systems that must be determined solely through conceptual thought, it is a blasphemous wrong view. Therefore, this meaning must be determined in this way. For example, the golden vase that appears in conceptual thought is the meaning of sound, but the golden vase can be taken as the basis of appearance. Being attached to the appearance itself, just as conceptual thought thinks that the golden vase is a vase, things also exist well, and conceptual thought also determines the extent of the meaning. Even so, what appears to oneself will not become self-established, and all conceptual thoughts that do not confuse the object of attachment must be understood. Considering this, the scholar's explanation is: Through its particularity, the changes of understanding can be completely distinguished. And so on, explaining that conceptual thought only thoroughly understands the self-nature. The vase that appears in conceptual thought is also the meaning of sound, and it is also the general characteristic of all vase appearances. It follows all vase appearances, and the vase appearances are its branches, but the meaning of sound will not become the general characteristic of vase appearances, and the vase appearances will not become the branches of sound meaning, nor will it be admitted, because one must be proficient in the distinctions of self-nature, base-nature, and so on. The way in which the self-nature that returns from non-vase becomes the general characteristic that follows all vase appearances will be explained later. Relying on what was said before, one must understand the ways of appearance and the ways of entering of all conceptual thoughts such as general characteristic, common base, what is to be proven, what proves, and so on. The reason for obtaining self-nature by relying on conceptual thought is that the direct perception of clinging to the self-nature of things becomes the cause of the habit of clinging to things. Relying on habit, conceptual thought of clinging to things arises, it enters the self-nature, and only after entering can one obtain things. Second, general characteristic and common base.