Chinese
由于承认了远处出现的幻觉并非如其所见般存在，因此外境并不存在，并且由于先前已经否定了色等显现是识，因此也不是识。如果这样，就变成了与识无关的其他事物。即使色等显现被扰乱，也因为识的本体没有被扰乱。如果承认这一点，那么当心与能取和所取二者的显现分离时，一切有情都将变成如来，并且毫不费力地解脱。因为一切有情都与能取和所取二者的显现分离。如果承认这一点，那么为了获得一切智，将能取和所取在本体上是不同的，但却空性的唯识进行分析，即确定下来，又有什么功德或必要呢？一点也没有必要。因为承认这一点。第三，为了避免空性证悟之道对中观也没有必要和作用的过失，分为辩论和回答。第一是：即使你们已经确定一切法如幻，没有自性，并且这样理解，如果这样也不能消除烦恼等，那么确定就只是徒劳。如果认为有必要，那么它如何能阻止烦恼呢？不可能阻止。当魔术师对幻化出的女子，即使他自己也明白这女子是空性的，如同外面的女子一样，但他仍然会想，如果这个幻化出的女子可以享用就好了，从而产生贪恋。你们的空性只是最初通过闻思产生的分别念而已。第二是：解释魔术师产生贪恋的原因，以及通过串习证悟空性的智慧来消除烦恼及其习气是合理的，并解释消除烦恼的圆满结果会产生。第一是：魔术师，即制造幻术的人，对于所知境，即幻化出的女子，烦恼习气，即对真实的执着，一点也没有消除，并且执着为真实，因此在看到她的时候，由于他证悟空性的习气非常微弱，所以会产生烦恼。先前那些人证悟幻化出的女子为空性，只是片面的空性，因此不能消除烦恼。证悟遍及一切的空性
English
Since it is acknowledged that the illusion that appears at a distance does not exist as it appears, external objects do not exist, and since it has been previously denied that the appearance of forms, etc., is consciousness, it is not consciousness either. If this is the case, it becomes something other than consciousness. Even if the appearance of forms, etc., is disturbed, it is because the essence of consciousness is not disturbed. If this is admitted, then when the mind is separated from the appearance of both the grasper and the grasped, all sentient beings will become Tathagatas and will be liberated effortlessly. Because all sentient beings are separated from the appearance of both the grasper and the grasped. If this is admitted, then in order to attain omniscience, what merit or necessity is there in analyzing emptiness in terms of mind-only, where the grasper and the grasped are different in entity but empty? There is no necessity at all. Because this is admitted. Third, in order to avoid the fault that the path of realizing emptiness is also unnecessary and ineffective for Madhyamaka, it is divided into debate and answer. The first is: Even if you have determined that all phenomena are like illusions, without inherent existence, and understand it in this way, if this cannot eliminate afflictions, etc., then the determination is just in vain. If you think it is necessary, then how can it prevent afflictions? It is impossible to prevent. When a magician, even if he himself understands that the woman he conjures is empty, just like an external woman, he will still think, 'If only this conjured woman could be enjoyed,' and thus generate attachment. Your emptiness is just the initial conceptualization arising from hearing and thinking. The second is: to explain the reason why the magician generates attachment, and that it is reasonable to eliminate afflictions and their habits through familiarizing oneself with the wisdom of realizing emptiness, and to explain that the perfect result of eliminating afflictions will arise. The first is: The magician, the one who creates the illusion, has not eliminated even a little bit of the afflictive habits, i.e., the clinging to reality, towards the object of knowledge, i.e., the conjured woman, and clings to it as real. Therefore, when he sees her, because his habit of realizing emptiness is very weak, afflictions will arise. Those previous people's realization that the conjured woman is empty is just a partial emptiness, so it cannot eliminate afflictions. Realizing the emptiness that pervades everything
Tibetan
་པས་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ། ཞེས་ལན་མཛད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། །སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་བུད་མེད་ཀྱིས་སྟོང་བར་རྟོགས་པ་ནི་དགག་བྱ་ཕྲ་མོ་ལ་བལྟོས་པའི་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་མིན་ཏེ། དགག་བྱའི་ངོས་འཛིན་དང་དེ་ཆོས་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་མེད་པར་རྟོགས་ན་གཞན་ལའང་གོ་འོང་བ་སོགས་གཞན་ལས་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པས་སོ། །དེས་ན་སྤྱིར་འཁྲུལ་པ་ལ་རྟོག་མེད་འཁྲུལ་པ་རབ་རིབ་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་འཛག་པར་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་ལ། ཡིད་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་མེད་པར་གོ་བས་འཁྲུལ་པ་དེ་མི་ལྡོག་གི་དེ་ལྡོག་པ་ལ་མིག་གི་རབ་རིབ་སེལ་ཐབས་བྱེད་དགོས་སོ། །རྟོག་པ་འཁྲུལ་པ་ལའང་འཕྲལ་དུ་གློ་བུར་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་འཛིན་སོགས་ནི་ཐག་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་དེ་ལྡོག་གི་དེ་ལྡོག་པ་ལ་གོ་བ་དེ་རིང་དུ་སྒོམ་པ་སོགས་མི་དགོས་སོ། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ནི་སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་པའི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རྒྱུད་ལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འདྲིས་ཤིང་དེས་རྒྱུད་ཚོས་པ་བཞིན་དུ་སོང་བས་དེའི་ས་བོན་ལྟ་ཞོག་མངོན་གྱུར་རགས་པའང་བདེན་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ག་ལ་ལྡོག །དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་བདེན་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཀུན་བརྟགས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་སྤོང་ཡང་ལྷན་སྐྱེས་མི་སྤོང་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་རིང་དུ་བསྒོམ་པའི་སྒོམ་ལམ་སོགས་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་མང་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པ་ལའང་མཐར་ཉོན་མོངས་ཟད་པ་འབྱུང་བར་ཁས་བླངས་ཤིང་དེས་ཆོག་གི་དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མ་ཐག་སྤོང་དགོས་ཞེས་ཁས་མ་བླངས་ཤིང་ལེན་ཡང་ག་ལ་དགོས་ཞེས་པ་ལན་བསྡུས་པའོ། །སྒྱུ་མ་མཁན་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་དེ་བྱེད་པས་ནི་དམིགས་ཡུལ་ཤེས་བྱ་སྟེ་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་ལ་ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་ཏེ་བདེན་འཛིན་མ་སྤངས་ཤིང་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེས་ན་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་བུད་མེད་ཀྱིས་སྟོང་བ་དེ་མཐོང་བ་ན་དེའི་སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་དེ་ཉམ་ཆུང་བ་སྟེ། བདེན་འཛིན་ལ་གནོད་པའི་ནུས་པ་མེད་དེ། །དེ་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མེད་པས་སོ། །ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་ཞེས་པའི་བག་ཆགས་ནི། །བདེན་འཛིན་ལ་བྱས་པ་དང་དེའི་ས་བོན་དང༌། ཤེས་སྒྲིབ་ལ་བྱས་པ་ཡོད་ཀྱང་འདིར་སྔ་མའོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྟོང་ཉིད་བག་ཆགས་ གོམས་པ་སྟེ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བར་རྟོགས་ན་དངོས་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞིང་ཅིའང་མེད་ཅེས་པ་
Chinese
回答说“由此断除”是不合理的。认识到幻化的女子为空无女子，并不是依赖于微细的破除对象而认识到短暂的空性。因为如果认识到破除对象的本体，并且认识到它不存在于同一事物之上，那么也能理解其他事物，这可以从其他论述中得知。因此，一般来说，对于错觉，比如无分别的错觉，就像因眼花而看到毛发掉落一样，即使心中明白没有毛发掉落，错觉也不会消失，要消除错觉，必须设法消除眼花。对于分别的错觉，比如因突发原因而产生的将花绳误认为蛇等情况，仅仅认识到是花绳就能消除错觉，不需要为了消除错觉而长期修习这种认识。一切众生相续中的实执，从无始以来就与相续极其熟悉，并且像用颜料染透相续一样，因此，不要说它的种子，即使是粗大的显现，仅仅认识到没有真实，怎么能消除呢？不仅如此，即使现量认识到无实，也只能断除遍计烦恼的种子，而不能断除俱生烦恼。因此，才会有长期在远处修习的修道等众多道之分类的论述。对于空性的认识，也承诺最终会生起烦恼的止息，并且以此为满足，并没有承诺或需要一认识到空性就必须断除。这是简略的回答。幻术师制造幻化女子，是因为目标是所知，即幻化女子，对她有烦恼习气，即没有断除实执并且执着为真实，因此，当看到幻化女子为空无女子时，她的空性习气会变得微弱，因为没有损害实执的能力，因为与执着方式没有矛盾。所谓的烦恼习气，是指对实执所作的以及它的种子，以及对所知障所作的，但这里指的是前者。第二，分为总的阐述和详细的解释。第一，空性习气，串习空性，即认识到事物自性为空，就能断除执着事物为真实的习气，并且会认为什么都没有。
English
It is unreasonable to answer, "It is abandoned by that." Understanding that an illusory woman is empty of woman is not understanding a temporary emptiness that relies on a subtle object of negation. Because if one understands the entity of the object of negation and understands that it does not exist on the same thing, then one can also understand other things, which can be known from other discussions. Therefore, in general, for illusions, such as non-conceptual illusions, like seeing hairs falling due to blurred vision, even if one understands in the mind that there are no hairs falling, the illusion will not disappear, and to eliminate the illusion, one must find a way to eliminate the blurred vision. For conceptual illusions, such as mistaking a speckled rope for a snake due to a sudden cause, the illusion can be eliminated simply by recognizing it as a rope, and it is not necessary to cultivate that understanding for a long time to eliminate the illusion. The clinging to reality in the continuum of all beings has been extremely familiar with the continuum since beginningless time, and has gone as if dyeing the continuum with dye, so how can even the gross manifestation, let alone its seed, be eliminated simply by realizing that there is no truth? Not only that, but even if one directly realizes emptiness, one can only abandon the seeds of the afflictions that are conceptually imputed, but not the innate ones. Therefore, there are many discussions of the paths, such as the path of meditation that is practiced for a long time in a remote place. For the realization of emptiness, it is also promised that the cessation of afflictions will ultimately arise, and it is satisfied with that, and it is not promised or necessary to abandon it immediately upon realizing emptiness. This is a brief answer. The magician creates the illusory woman because the object is the knowable, that is, the illusory woman, and she has the habit of afflictions, that is, she has not abandoned the clinging to reality and clings to it as real, therefore, when she sees that the illusory woman is empty of woman, her habit of emptiness becomes weak, because it does not have the power to harm the clinging to reality, because there is no contradiction with the way of clinging. The so-called habit of afflictions refers to what is done to the clinging to reality and its seed, and what is done to the obscuration of knowledge, but here it refers to the former. Second, it is divided into a general explanation and a detailed explanation. First, the habit of emptiness, the habituation of emptiness, that is, recognizing that things are empty of their own nature, can eliminate the habit of clinging to things as real, and one will think that there is nothing.