Tibetan
ང་འདྲའོ། །ཕྱིས་རྨུགས་པ་དྲན་པ་ནི་ཡུལ་མྱོང་བ་དྲན་པ་དང་འདྲའོ། །ཡུལ་མྱོང་བ་དྲན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་མ་མྱོང་ཡང་དྲན་པ་ནི། རྨུགས་པ་དྲན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐུས་སྔར་ཞུགས་པའི་དུག་མ་མྱོང་བ་དྲན་པ་དང་འདྲའོ། །འདི་ནི་རང་རིག་མེད་པར་དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་རིགས་པ་མཁས་པའི་དབང་པོས་མཛད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཞིག་སྣང་སྟེ། སྤྱོད་འཇུག་གི་བཤད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་དུ་མ་འཐོན་པ་འདྲའོ། །འདི་ནི་སྤྱིར་ཕྱིས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་དྲན་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། །སྔར་གྱི་རྣམ་ཤེས་དེས་རང་གིས་རང་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལ་ཁྱབ་མ་གྲུབ་གྱི་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་པས། སྤྱོད་འཇུག་གི་དགོངས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་རང་རིག་འགོག་པ་མིན་ཞེས་པ་ནི་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་གཏན་མིན་ནོ་ཞེས་གསུང་ངོ༌། །རང་རིང་སྒྲུབ་པའི་རིག་པ་གཞན་དགག་པ་ནི། ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་རྣམ་གནས་སྦྱངས་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་གཞན་དག་དང་ལྡན་པ་ཡིས་གཞན་གྱི་སེམས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ བའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བའི་རང་ཉིད་ཀྱི་སེམས་རང་གི་ཡུལ་དུ་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རིང་བའི་ཁབ་མཐོང་ན་ཉེ་བའི་རི་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། མིག་སྨན་གྲུབ་པའི་རྫས་མིག་ལ་བྱུགས་པའི་མིག་སྨན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ས་འོག་གི་བུམ་སོགས་ཀྱི་གཏེར་མཐོང་ཡང་མིག་སྨན་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་མིན་པ་བཞིན་དུ་རང་རིག་ཡོད་པ་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང༌། སེམས་ལས་སྒྱུ་མ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་རང་རིག་མེད་ན་དྲན་པ་མེད་པས་ཡུལ་མྱོང་བ་དང༌། མཐོང་ཐོས་སོགས་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མིག་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་པ་དང་ཉན་ཤེས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང༌། ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀུན་རྫོབ་འདིར་ནི་དགག་པར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། དེ་དགག་མི་དགོས་ཏེ། དེ་ཙམ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་མི་བསྐྱེད་ཅིང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཐ་སྙད་དེ་དག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགག་མི་ནུས་ཏེ། འགོག་ན་ལུང་རིགས་ཀྱིས་འགོག་དགོས་ན་དེ་འགོག་ན་ལུང་རིགས་ལ་ཡང་མཚུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཀག་ན་སྐྱོན་ཡོད་དེ། ཆད་ལྟ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཡུལ་དེ་དག་བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བའི་རྩ་བ་མ་ལོག་ན་འཁོར་བ་མི་ལྡོག་ཅིང༌། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་བདེན་འཛིན་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བསྟན་པས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ རྟོགས་པ་ཡོད་པར་གསལ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁ་རག་པ་སོགས་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་ཙམ་དགག་བྱ་མིན་ལ། དེ་ལ་རྟག་མི་རྟག་དང༌། ཡོད་མེད་སོགས་གང་དུ་གཟུང་ཡང་དགག་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རྒྱ་ནག་གི་མཁན་པོ་སླར་འོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་ན་རེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པས་སེམས་ལས་སྒྱུ་མ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྫས་གཞན་མིན་ཞིང་སྔར། དེ་ཚེ་གང་ཞིག་གང་གིས་མཐོང༌། ཞེས་པའི་སྐྱོན་འཇུག་པས་དེ་གཉིས་གཞན་མིན་པར་ཡང་མི་བརྟག་གོ་ཞེ་ན། གཟུགས་སོགས་བདེན་པར་གྲུབ་ན། སྣང་བ་ལྟར་དུ་བདེན་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྣང་བས་ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་གྲུབ་དགོས་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་དེ་སེམས་ལས་རྫས་གཞན་མིན་ཏེ་རྫས་གཞན་དུ་ཐལ་ལོ། །རྫས་གཞན་མིན་ཞེ་ན། བདེན་པའི་དངོས་པོར་མེད་པར་ཐལ། །རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་ལས་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་སྟེ་དོན་དུ་སྣང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མིན་ཡང་སེམས་ཀྱི་བལྟ་བྱ་དང་དམིགས་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཤེས་པ་དྲུག་ལྟ་བྱེད་ཡིན་པའང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་མཚུངས་སོ། །དེའི་ཕྱི་སྔར། གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མིན་ན། ཞེས་པའི་སྐྱོན་ངེད་དབུ་མ་པ་ལ་མེད་ཅིང་ཁྱེད་སེམས་ཙམ་པས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ལ་བརྟེན་ན་མཛེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གལ་ཏེ་འཁོར་བ་སོགས་བརྫུན་པ་དང་བཏགས་པར་ཡོད་པ་རྣམས་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་ རེའི་རྟེན་ཅན་ནམ་གཞི་ཅན་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གཞི་བདེན་པ་རེ་ཡོད་པས་སོ། །དཔེར་ན་སྡོང་དུམ་ལ་མིར་འཁྲུལ་བ་ལ་ཡང་སྡོང་དུམ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཞི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་བརྟེན་ན་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ་རྩོད་པ་འདི་བསླབ་བཏུས་སུ་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་གྱིས་གཞན་དུ་བཤད་པ་འདིའི་དོན་མིན་ནོ། །འཁོར་བ་སོགས་དངོས་མེད་དེ་བརྫུན་པ་རྣམས་འཁྲུལ་གཞི་བདེན་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པས་ན་འཆིང་གྲོལ་སོགས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། །བརྟེན་པའི་གཞི་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འདི་བསླབ་བཏུས་སུ་གསུངས་སོ། །སེམས་ཙམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་སེམས་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པ་སོགས་ཀྱི་གྲོགས་མེད་པར་རང་རིག་རང་གསལ་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྒྱངས་ཆད་དུ་སྣང་བ་འདི་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པས་ཕྱི་དོན་མེད་ལ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཤེས་པ་ཡིན་པའང་སྔར་བཀག་པས་ཤེས་པ་མིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བས། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྣང་བ་བསླད་ཀྱང་ཤེས་པའི་རྫས་ལས་བླད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ན། གང་གི་ཚེ་སེམས་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ ཞིང་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་ཐལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འདོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་ཀྱིས་སྟོང་བའི་སེམས་ཙམ་དུ་བརྟགས་པ་སྟེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའང་ཡོན་ཏན་ཏེ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར།གསུམ་པ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལམ་དབུ་མ་ལའང་དགོས་ནུས་མེད་པར་ཐལ་བ་སྤང་བ་ལ། རྩོད་པ་དང༌། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཁྱེད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཡང་དེས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་ན་ནི་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ངལ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། དགོས་པ་ཡོད་པར་འདོད་ནའང་ཇི་ལྟར་དེས་ཉོན་མོངས་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གང་གི་ཚེ་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་ལ་དེ་བྱེད་པ་པོ་སྒྱུ་མ་མཁན་ཉིད་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་བུད་མེད་ཀྱི་སྟོང་བར་རྟོགས་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་འདི་ལོངས་སྤྱད་རུང་དུ་སོང་ན་སྙམ་དུ་སྒྱུ་མ་མཁན་ཆགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མཐོང་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ནི་དང་པོ་ཐོས་བསམ་གྱིས་རྟོག་པ་ཙམ་ལས་མེད་པས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། སྒྱུ་མ་མཁན་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གོམས་པས་ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བ་འཐད་པར་བསྟན་པ། སྤངས་ པའི་འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྱུ་མ་མཁན་སྒྱུ་མ་དེ་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་སྟེ་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་ལ་ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་ཏེ་བདེན་འཛིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་སྤངས་ཤིང་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེས་ན་དེ་མཐོང་བའི་དུས་ན་དེ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་བག་ཆགས་ཉམ་ཆུང་བ་ཉིད་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྔ་མ་དག་གིས་སྒྱུ་མའི་བུད་མེད་བུད་མེད་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་ཡིན་པས་དེས་ཉོན་མོངས་མི་སྤོང་ལ། དེད་ཀྱི་ལུག་ལ་ཁྱབ་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས
Chinese
如同我一样。后来回忆起昏昧，就像回忆起体验过的境地一样。仅仅是回忆起体验过的境地，虽然先前的有境者自己没有体验过自己，但回忆起来，就像仅仅凭借回忆起昏昧的力量，回忆起先前进入的毒药没有被体验过一样。这似乎是无有自证的情况下产生回忆的理路，是智者之王所作的卓越之作。似乎《入行论》的讲解者们没有如实地阐述。总的来说，这可以推论为后来的识的忆念是不合理的。因为先前的识自己没有体验过自己。对于“因为”这一点，已经回答了遍不成。因此，认为在名言中遮破自证并非圣子大士的观点，他是这样说的。为了成立自证而破斥其他观点：通过成就寂止并修习胜观等其他因缘，能够见到他人的心等，因此，极近的自己的心在自己的境中显现，例如，见到远处的针，就能见到近处的山一样。如果有人这样说，那么就像将成就眼药的物质涂在眼睛上，通过眼药的加持，能够见到地下的瓶等宝藏，但眼药本身却不能被见到一样，这会对自证的存在造成损害，不能成为成立自证的理由。第二，破斥事物和心识之外的幻象，以及不可说为即非异。第一，如果无有自证，因为没有忆念，就会导致没有体验境地，以及没有见闻等。那么，如何用眼识见到，用耳识听到，以及用意识了知等等，这些在世俗中都不是应该破斥的。不需要破斥这些，因为仅仅是这些不会产生痛苦，而且阿罗汉们也有这些名言。不能破斥，如果破斥，需要用教理和正理来破斥，如果破斥这些，那么教理和正理也会同样被破斥。如果遮止，就会有过失，因为会变成断见者。因此，在这里，应该遣除的是将成为痛苦之因的境执为真实的念头，因为这正是轮回的根本。如果轮回的根本没有被遣除，轮回就不会止息，并且执著色声等为真实的执
English
It is like me. Later, remembering the faintness is like remembering the experienced state. Merely remembering the experienced state, although the previous possessor of the state has not experienced himself, remembering it is like remembering that the previously entered poison has not been experienced, just by the power of remembering the faintness. This seems to be a remarkable reasoning for the arising of memory without self-awareness, made by the king of the wise. It seems that those who explain the "Entering the Bodhisattva's Way of Life" have not explained it as it is. In general, it can be inferred that the memory of the later consciousness is unreasonable. Because the previous consciousness has not experienced itself. To the "because" of this, the answer of non-pervasion has been given. Therefore, the view that the refutation of self-awareness in conventional terms is not the view of the great Bodhisattva, he said. To establish self-awareness and refute other views: By accomplishing quiescence and practicing insight, etc., one can see the minds of others, etc. Therefore, one's own mind, which is very close, appears in one's own object, just as seeing a distant needle can see a nearby mountain. If someone says this, then just as applying the substance of accomplished eye medicine to the eyes, one can see treasures such as underground vases through the blessing of the eye medicine, but the eye medicine itself cannot be seen, this will harm the existence of self-awareness and cannot be a reason for establishing self-awareness. Second, refuting phenomena and illusions outside of consciousness, and that which cannot be said to be the same or different. First, if there is no self-awareness, because there is no memory, it will lead to no experience of states, and no seeing and hearing, etc. Then, how can one see with eye consciousness, hear with ear consciousness, and know with mind consciousness, etc.? These are not to be refuted in the conventional world. There is no need to refute these, because these alone do not cause suffering, and even arhats have these terms. It cannot be refuted, if refuted, it needs to be refuted with scripture and reason, if these are refuted, then scripture and reason will also be refuted in the same way. If it is stopped, there will be faults, because it will become a nihilist. Therefore, here, what should be eliminated is the thought of grasping the objects that cause suffering as real, because this is the root of samsara. If the root of samsara is not eliminated, samsara will not cease, and the grasping of forms, sounds, etc. as real
Chinese
因为在根本颂中已经阐述，声闻缘觉证悟了法无我，这是明白地承认的。喀惹巴等人说，对于权识来说，仅仅显现并非是所破，对于它来说，无论是执取常与无常，还是有与无等任何一方，都是所破。这实际上是汉地的和尚再次返回了。第二种观点是，唯识宗认为，因为外境不存在，所以从心识产生的幻象，比如色等，并非与心识是不同的实体，并且之前，那时谁用什么来见？因为会产生这样的过失，所以不能认为这两者不是他体。如果色等真实成立，那么必须如显现般真实，如果那样，因为显现为外境，所以必须成立为外境。如果是外境的事物，怎么会不是与心识不同的实体呢？因此会成为异体。如果不是异体，那么会成为不存在的真实事物，因为已经承认了所有现象都是虚假的，所以不是其他。就像幻象，即显现为实体的色等，即使不是真实成立，但作为心识的观察对象和目标，同样，六识作为观察者，也同样不是真实成立的。在那之前，如果不存在错乱，这样的过失我们中观派没有，你们唯识宗如果也依赖这种方式，那就好了。第四种观点是，如果轮回等虚假和假立存在的事物，都是真实成立的事物的所依或者基础，因为所有的错乱都有一个真实的基础。例如，将树桩误认为人，也是因为树桩真实成立。同样，轮回如果不是依赖于真实的基础，而是依赖于其他，那么就会像虚空一样，变成没有实体的。这个争论是《学集论》中所说的意思，不是其他解释的意思。轮回等非实有，即虚假的事物，因为依赖于错乱的基础，即真实的事物，那么怎么会具有产生束缚解脱等结果的作用呢？不会具有。因为所依赖的基础，即事物不是真实成立的。这个论证是《学集论》中所说的。按照你们唯识宗的观点，心识会变成没有能取所取二取错乱等助伴的自知自明唯一的存在，因为境
English
Because it is stated in the root verses that the Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of phenomena, it is clearly accepted. Kharagpa and others say that for the consciousness of power, mere appearance is not what is to be refuted, and for it, whether one grasps permanence or impermanence, existence or non-existence, etc., is what is to be refuted. This is actually the Chinese monk who returned again. The second view is that the Mind-Only school says that because external objects do not exist, the illusion arising from the mind, such as form, is not a different entity from the mind, and before, who saw what with what at that time? Because such a fault would occur, it cannot be considered that these two are not other entities. If form and so on are truly established, then they must be true as they appear, and if so, because they appear as external objects, they must be established as external objects. If they are external objects, how can they not be different entities from the mind? Therefore, they would become other entities. If they are not other entities, then they would become non-existent true things, because it has been admitted that all phenomena are false, so they are not other. Just like illusions, such as form that appears as reality, even if they are not truly established, but as objects of observation and targets of the mind, similarly, the six consciousnesses as observers are also not truly established. Before that, if there is no delusion, such a fault does not exist for us Madhyamikas, and it would be good if you Mind-Only followers also relied on this method. The fourth view is that if samsara and other false and imputed things are the basis or foundation of truly established things, because all delusions have a true basis. For example, mistaking a tree stump for a person is also because the tree stump is truly established. Similarly, if samsara does not rely on a true basis, but relies on something else, then it will become like space, without substance. This argument is the meaning stated in the Compendium of Trainings, not the meaning of other explanations. Samsara and other non-existent, i.e., false things, because they rely on the basis of delusion, i.e., true things, then how can they have the function of producing results such as bondage and liberation? They will not have it. Because the basis on which they rely, i.e., things, is not truly established. This argument is stated in the Compendium of Trainings. According to your Mind-Only view, the mind will become a single self-knowing and self-illuminating entity without the help of the duality of grasper and grasped, delusion, etc., because the object