Tibetan
ན་པས་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། དེའི་ཕྱིར་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དང་བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བའང་མེད་དོ། །མདོར་ན། ཕུང་པོ་དང་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། བདག་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་གཞན་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མི་སྐྱེ། རྒྱུ་མེད་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་རྒྱས་པར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྨོངས་པ་མ་རིག་པས་བདེན་པར་གང་བྱས་ཤིང་བཏགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་གཟུགས་བརྙན་སོགས་ལས་ནི་ཁྱད་ཅི་ཡོད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་བ་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་སོགས་གང་ཡིན་པ་དང་རྒྱུ་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་གང་སྤྲུལ་བའི་དངོས་པོ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་སྐྱེས་བའི་ཚེ་གཞན་ནས་འོང་དགོས་ཤིང༌། འགགས་པའི་ཚེ་གཞན་དུ་འགྲོ་དགོས་ན། །གང་ནས་འོངས་པར་འགྱུར་ཞིང་གང་དུ་འགྲོ་བའང་བརྟག་པར་གྱིས་ཏེ་འགྲོ་འོང་རང་བཞིན་མེད་པས་གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། །རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ཞེས་པའོ། །འདུ་བྱེད་དང་མྱུ་གུ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་མ་རིག་པ་དང་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་དང་ནི་ཉེ་བ་ཡིས་སྐྱེ་བ་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ་རྒྱུ་དེ་དག་མེད་ན་སྐྱེ་བ་མིན་པ་བཅོས་བུ་ཡིན་པས་གཟུགས་བརྙན་དང་མཚུངས་པ་དེ་ལ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །སྒྱུ་མ་ཞེས་པ་བཞིས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་དང༌། དེ་ནས་རྐང་པ་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་དང༌། དེ་ནས་ཕྱེད་ཀྱིས་དཔེ་དང༌། ཐ་མས་དམ་བཅའ་བསྟན་ནོ། །རྒྱས་པར་ཤེས་འདོད་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་བཤད་ཆེན་མོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་གཏན་ཚིགས་ལ། གཏན་ཚིགས་བསྒྲུབས་ནས་སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ་དང་། དེས་འགག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁེགས་པ། དེས་ན་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ་རྒྱུ་ཡིས་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་བསྐྱེད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་དེ་ནི་མེད་ནའང་རྒྱུ་ཡིས་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་རྒྱུའི་དུས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་པས་དེ
Chinese
因此，自性丝毫也不存在。因此，从自生、从他生、从自他二者生也是没有的。总而言之，蕴和补特伽罗法，自性生是不存在的，因为既不从自生，也不从他生，也不从二者生，也不从无因生。这就是对宗法作了详细的论证。第二，缘起的理证是：被烦恼性的愚痴无明所认为是真实的，并且被安立的这个事物，与幻术、梦和影像等有什么区别呢？因为它在空性中显现为自性成立。幻术师所变现的幻术马牛等任何事物，以及诸因缘所变现的事物，如果自性成立，那么在出生时就必须从他处而来，在灭亡时就必须到他处而去。那么，请观察它从何处而来，又到何处而去，因为来去没有自性。所以，补特伽罗和蕴法，自性是不存在的，因为是缘起。例如影像一般。诸如行和苗芽等的果，与无明和种子等的因任何一个接近，就能见到它的生起，如果那些因不存在，就不会生起，因为是虚假的，所以与影像相同，那它怎么会有真实成立呢？是没有的。以“幻术”等四句，成立缘起之相的周遍性。然后，以三又二分之一句说明理证，然后以半句说明比喻，最后说明立宗。如果想详细了解，就从《入行论》的大释中了解。第三，有无生灭遮破的理证。通过理证成立后，遮破自性成立的生，由此遮破自性成立的灭。因此，成立了轮回与寂灭平等性。第一，如果事物自性存在，那么还需要因做什么呢？因为自性存在的东西不需要产生。然而，如果果不存在，那么还需要因做什么呢？因为无法产生。一切果在因位时都不存在，所以完全是生
English
Therefore, there is not even a little bit of inherent existence. Therefore, there is no arising from self, no arising from other, and no arising from both self and other. In short, the aggregates and the person, as dharmas, do not inherently arise, because they do not arise from self, nor from other, nor from both, nor from no cause. This is a detailed proof of the subject-property. Second, the reasoning of dependent origination is: what is considered true and designated by the afflictive ignorance of delusion, what difference is there between this thing and illusion, dream, and image, etc.? Because while being empty of inherent existence, it appears to be inherently established. Whatever the illusionist conjures, such as illusory horses and cattle, and whatever is conjured by the causes and conditions, if it were inherently established, then at the time of birth it would have to come from elsewhere, and at the time of cessation it would have to go elsewhere. So, examine from where it comes and where it goes, because there is no inherent existence of coming and going. Therefore, persons and aggregates, as dharmas, do not inherently exist, because they are dependently originated. For example, like an image. Whatever fruit, such as formations and sprouts, is seen to arise in proximity to whatever cause, such as ignorance and seeds, and if those causes do not exist, it does not arise, because it is artificial, so it is the same as an image, how can it have true establishment? It does not. With the four "illusion" verses, the pervasiveness of the sign of dependent origination is established. Then, with three and a half lines, the reasoning is explained, then with half a line, the example, and finally the proposition is shown. If you want to know in detail, you should learn from the great commentary on the Entering the Middle Way. Third, the reasoning of negating existence and non-existence, arising and ceasing. After establishing the reasoning, the inherent existence of arising is refuted, and thereby the inherent existence of ceasing is refuted. Therefore, the equality of samsara and nirvana is established. First, if things inherently exist, then what need is there for a cause? Because what inherently exists does not need to be produced. However, if the fruit does not exist, then what need is there for a cause? Because it cannot be produced. All fruits do not exist at the time of the cause, so they are entirely arising.
Tibetan
་འགོག་པ་མ་ཡིན་གྱི་གཏན་མེད་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་འགོག་པའང་གྲངས་ཅན་རྒྱུ་དུས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང༌། ཕལ་ཆེར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འདོད་པ་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་རིགས་པའི་ལམ་ལས་འདས་པའོ། །དེས་ན། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་རྒྱུ་འབྲས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་མེད་རྒྱུའི་བྱེད་པའི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པ་ནི། ཡོད་པ་གྲུབ་ཟིན་པས་བསྐྱེད་མི་དགོས་ཀྱང༌། མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། བྱེ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་རྒྱུ་ཡིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་དངོས་པོར་བསྒྱུར་དུ་མེད་དེ་དངོས་མེད་དངོས་པོར་སུ་གང་གིས་ཀྱང་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། འགྱུར་ན་དངོས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་མ་བཏང་བའམ། བཏང་ནས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་དངོས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་པའི་གནས་སྐབས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ལས་དངོས་པོར་འགྱུར་རྒྱུ་གཉིས་ལས་གཞན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དངོས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་མ་བཏང་ན་དངོས་པོར་མེད་པའི་ཚེ་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ སྲིད་པ་མིན་ན། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ནམ་ཞིག་འགྱུར་ཏེ་མེད་པའི་དུས་ན་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང༌། དངོས་མེད་ཀྱི་གནས་སྐབས་བཏང་ནས་འགྱུར་ན། དངོས་པོ་སྐྱེས་པར་མ་གྱུར་པར། དངོས་མེད་དག་ནི་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། དངོས་མེད་དང་ནི་མ་བྲལ་ན། དངོས་པོར་ཡོད་པའིསྐབས་མི་སྲིད་དེ། གནས་སྐབས་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་མེད་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། །དངོས་པོའང་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ་ཕྱེད་དངོས་པོ་དང་ཕྱེད་དངོས་མེད་ཡིན་ན་གཅིག་ཉིད་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་གྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རིགས་པ་འདི་དག་གིས་ཡེ་མེད་དང་དངོས་པོར་མེད་པ་མཐའ་དག་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། ཡོད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའང་མི་སྐྱེ། མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའང་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །རྒྱུའི་དུས་ན་མེད་པ་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ནའང༌། རྒྱུའི་དུས་ན་མེད་ཀྱང་སྐྱེས་པའི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ཡིན་པས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་གོང་དུ་ཇི་སྐད
Chinese
並非僅僅是阻止產生，而是阻止完全不存在的產生。阻止果已存在的產生，也是阻止數論派認為因在因位時已存在，以及阻止大多數人認為自性存在的觀點。如果說因為已經產生，所以不需要再次產生，這就超出了理性的範圍。因此，我們承認自性空性的因果如幻象和影像。為了證明不存在的事物不能成為因的作用對象，如果說已存在的事物不需要產生，那麼為什麼不存在的事物不會產生呢？即使有成百上千的因，也不能將不存在的事物轉變為存在的事物，因為無論是誰，都無法將不存在的事物轉變為存在的事物。如果要轉變，那麼是不放棄不存在的狀態，還是放棄了？如果是前者，不存在的狀態怎麼會是存在的事物呢？因為能起作用和不能起作用的狀態是矛盾的。如果是後者，除了存在和不存在之外，沒有其他可以轉變為存在的東西。此外，如果不放棄不存在的狀態，那麼在不存在的時候，存在的事物是不可能存在的，那麼存在的事物什麼時候會存在呢？因為在不存在的時候，事物還沒有產生。另外，如果放棄不存在的狀態而轉變，那麼在事物還沒有產生之前，不存在的事物是不會分離的，如果不與不存在的事物分離，那麼存在的時候是不可能的，因為這兩種狀態是矛盾的。正如不存在的事物不會轉變為存在的事物一樣，存在的事物也不會轉變為不存在的事物，因為如果一半是存在，一半是不存在，那麼就會變成一個事物具有兩種自性的過失。這些理由阻止了一切從無到有的產生。苗芽，有法，自性上沒有產生，因為已存在的自性成立的事物不產生，未存在的自性成立的事物也不產生。例如石女的兒子。阻止因位時不存在的事物的產生，也是因為雖然因位時不存在，但在產生的時候，阻止以自性成立的方式產生，因此對所破進行了區分。第二個是，如前所述
English
It is not merely preventing arising, but preventing the arising of utter non-existence. Preventing the arising of an existing effect is also preventing the Samkhyas' view that the effect exists in the cause at the time of the cause, and preventing the view that it mostly exists by its own nature. To say that because it has already arisen, it does not need to be produced again, is beyond the scope of reason. Therefore, we accept cause and effect that are empty of inherent existence, like illusions and reflections. To prove that non-existent things cannot be the object of the action of a cause, if it is said that existing things do not need to be produced, then why do non-existent things not arise? Even with hundreds of thousands of causes, non-existent things cannot be transformed into existent things, because no one can transform non-existent things into existent things. If it were to change, would it be without abandoning the state of non-existence, or after abandoning it? If it is the former, how can the state of non-existence be an existent thing, since the states of being able to function and not being able to function are contradictory? If it is the latter, there is nothing else that can be transformed into existence other than existence and non-existence. Furthermore, if the state of non-existence is not abandoned, then when it does not exist as a thing, it is impossible for it to exist as a thing. When will the thing exist, since the thing has not yet arisen at the time of non-existence? Also, if it changes after abandoning the state of non-existence, then before the thing has arisen, the non-existent things will not separate, and if it does not separate from the non-existent things, then the time of existence is impossible, because the two states are contradictory. Just as non-existent things do not transform into existent things, existent things do not transform into non-existent things, because if half is existent and half is non-existent, then it would be a fallacy that one thing has two natures. These reasons prevent all arising from nothing. Sprout, subject, does not arise by its own nature, because things that are established by their own nature do not arise, and things that are not established by their own nature do not arise. For example, the son of a barren woman. Preventing the arising of things that do not exist at the time of the cause is also because, although it does not exist at the time of the cause, it prevents arising in a way that is established by its own nature at the time of arising, thus distinguishing the object to be refuted. The second is, as mentioned above