Tibetan
་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ན་འགག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་ཞིང་དངོས་པོའང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་འགགས་པ་ཉིད་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ལ་བྱ་བྱེད་མ་འདྲེས་པ་སོ་སོར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཆུ་ཤིང་དང་འདྲ་སྟེ་ཚུགས་ཐུབ་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱད་པར་འགྲོ་མི་འགྲོའི་ས་ཚིགས་ནི། མིང་གི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་མ་ཚིམ་པར་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་གཞི་ཇི་ལྟར་ཡོད་འཚོལ་འདོད་ནས་དཔྱོད་པ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པར་འགྲོ་ལ། དེ་ལྟར་མིན་པར་ཐ་སྙད་བཏགས་ཙམ་གྱིས་ཚིམ་ནས་ལྷ་བྱིན་འོངས་མ་འོངས་སོགས་དཔྱོད་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཀྱི་དཔྱད་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་འཁོར་བའི་བཙོན་རར་ཆུད་པའི་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་པའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ནི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདི་ལ་མི་སྐྱེ་སུ་ཡང་འཆི་བ་མེད། ཅེས་སོགས་དང༌། འཕགས་པ་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ལ་གཞལ་བྱས་ནས། །འབྲས་བུ་ཀུན་མེད་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའང་མེད། ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་འབད་རིགས་པར་གདམས་པ་ལ། གདམས་པ་དངོས་དང༌། འཁོར་བའི་ ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་བསྟན་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པའི་འཛིན་སྟངས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་དང་། དེ་རྟོགས་པ་ལ་འབད་རིགས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་གོང་དུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱི་ངོས་ནས་གཞལ་ན་རྙེད་པ་གང་གིས་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་ཐོབ་པ་ཅི་ཡོད་རྙེད་པ་གང་ཞིག་ཤོར་བས་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཤོར་བ་ཅི་ཡོད་དེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། གང་གིས་རིམ་གྲོ་བྱས་པའམ་ཡོངས་སུ་བརྙས་པའི་ཕན་པ་བྱས་པ་དང་གནོད་པ་བྱས་པའང་
Chinese
按照所说的方式，如果生不由自性而成立，那么灭也就不由自性而成立，事物也不是由自性而存在，因此，所有这些众生，都是恒常不由自性而生，不由自性而灭，从本初以来就是寂静的，不由自性而涅槃。第三，有之流转如梦，因为没有丝毫自性，能作和所作不混杂，各自安住。如果用审察实相的理智来分析，就像水中的树木一样，虽然看起来稳固，但实际上没有丝毫由自性成立的精华。审察实相的界限在于：不满足于仅仅安立名称，而是想要寻找名称所指的基础是如何存在的，从而进行审察，这就是在审察实相。如果不是这样，仅仅满足于安立名称，而审察天神是否到来等等，那就是名称的审察。从贪欲等有之束缚中解脱的涅槃，和陷入轮回牢狱中的未解脱，在实相中是没有差别的，因为有和寂灭在自性空性上是相同的。《三摩地王经》中说：“有之流转如梦，于此无生亦无死。”等等。圣者近圆所请问经中说：“于诸法之自性，衡量之后，一切果皆无，得果亦无。”等等。第三，因此劝诫应该努力证悟空性，其中有真实的劝诫，以及通过显示轮回的过患来显示大悲的所缘，以及显示大悲的行相的执持方式。第一，其中有显示实相的意义，以及应该努力证悟它。第一，如前所述，如果从自性的角度来衡量这些自性空的诸法，那么得到什么会贪执，有什么可得？失去什么会生气，有什么可失？这些都是没有的。谁做了恭敬或轻蔑，做了利益或损害，也
English
According to the way it is explained, if birth is not established by its own nature, then cessation is also not established by its own nature, and things are also not existent by their own nature. Therefore, all these beings are always unborn by their own nature, unceased by their own nature, peaceful from the very beginning, and naturally in nirvana. Thirdly, the cycle of existence is like a dream, because there is not even a little bit of inherent existence, and the doer and the done are not mixed, but each abides separately. If one analyzes that very reality with the reasoning that examines reality, it is like a water tree, which appears to be stable, but has no essence that is established by its own nature. The boundary of examining that very reality is: not being satisfied with merely establishing names, but wanting to search for how the basis to which the name applies exists, and then examining it, that is examining that very reality. If it is not like that, but one is satisfied with merely establishing names, and examines whether the god comes or not, etc., that is an examination of names. Nirvana, which is liberation from the bonds of existence such as desire, and non-liberation, which is being trapped in the prison of samsara, are not different in that very reality, because existence and peace are the same in emptiness of inherent existence. The King of Samadhi Sutra says: "The cycle of existence is like a dream. In this, no one is born and no one dies." And so on. The Noble Upali's Question Sutra says: "Having measured the nature of dharmas, all fruits are non-existent, and obtaining fruits is also non-existent." And so on. Thirdly, therefore, the advice is to strive to realize emptiness, which includes the actual advice, and showing the object of great compassion by showing the faults of samsara, and showing the way to hold the aspect of great compassion. First, it includes showing the meaning of the way things are, and that it is appropriate to strive to realize it. First, as mentioned above, if one measures these phenomena that are empty of inherent existence from the perspective of inherent existence, then what gain would cause attachment, what is there to gain? What loss would cause anger, what is there to lose? There is none of that. Who has done reverence or contempt, done benefit or harm, also
Tibetan
ཅི་ཞིག་ཡོད་གང་ཞིག་ཐོབ་པ་དང་སྤང་བའི་དོན་དུ་འབད་པ་བྱེད་པ་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བདེན་པ་བ་གང་ལས་ཡིན་འདོད་བྱ་མ་ཡིན་པ་དང་འདོད་བྱ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མི་དགར་ཅི་ཡོད་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དེ་ཉིད་དུ་ནི་བཙལ་བྱས་ན། སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་གཞི་གང་ལ་སྲེད་པ་པོ་གང་ཞིག་སྲེད་ཅིང་དམིགས་པ་གང་ལ་སྲེད་དེ། སྲིད་པའི་འཁོར་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལས་དང་ལས་གསོག་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དཔྱད་ན་གསོན་པོའི་འཇིག་རྟེན་སེམས་ཅན་འདི་གང་ཞིག་སྲིད་པ་འདིར་ནི་འཆི་འགྱུར་ཏེ་འཆི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་བའི་ཕྱིར། ཚེ་ཕྱི་མར་འབྱུང་འགྱུར་གང་ཡིན་སྐྱེ་བ་སྔ་མར་བྱུང་གྱུར་གང་ཕན་འདོགས་པའི་གཉེན་དེ་གང་ཡིད་དུ་འོང་བའི་བཤེས་ཀྱང་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་རོ་སྙོམས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ནི་གཞུང་རྩོམ་པ་པོ་བདག་འདྲ་བས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བགྱིས་ཏེ། སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་འདྲ་བ་ནི་རྩོམ་པ་པོའི་ཁེངས་སྐྱུང་བ་དང་གཙོ་བོ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་གདམས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ཚེ་འདིའི་ཉེས་དམིགས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་དང་། བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་སྒྲུབ་པའི་ལོང་མེད་བསམ་པ་དང༌། དལ་འབྱོར་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ་བསམ་པ་དང༌། དེས་ན་རང་གཞན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མནར་པ་ལ་མྱ་ངན་བྱ་བར་འོས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཚེ་འདིར་ཡང་བདག་ཉིད་བདེ་བར་འདོད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དབང་ལས་མ་འདས་ཏེ། རང་གཞན་རྣམས་ནི་བདེ་བར་འདོད་པས་དགྲ་ལ་འཐབ་པ་དང་གཉེན་ལ་སྤྲོ་བའི་རྒྱུ་དག་གིས་རབ་ཏུ་འཁྲུག་པ་དང་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་འདོད་པ་མ་གྲུབ་ན་མྱ་ངན་དང་འདོད་པའི་དོན་དུ་འབད་རྩོམ་བྱེད་པ་དང་གཞན་ལ་རྩོད་པ་དང་བདག་གཞན་ཕན་ཚུན་ལུས་གཅོད་པ་དང་འབིགས་པ་དང་གཞན་ཡང་ངག་ཡིད་ལ་སོགས་པའི་སྡིག་པ་མཐའ་ཡས་པ་བསགས་པ་དག་གིས་ནི་ཚེགས་ ཆེན་པོ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་དཀའ་བ་ཆེན་པོས་འཚོ་དགོས་པར་སྣང་བས་མཁས་པ་དག་གིས་ཚེ་འདིའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་སྲེད་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ལན་རེ་ཙམ་ཕྲད
Chinese
有何物，获得何物，为了舍弃何物而努力，是安乐还是痛苦的因，真实者从何而来，不应贪求之物和应贪求之物，自性成立的非人有何用处，对于实相之义，以理智进行观察，在那里面进行寻找后。轮回产生的根源是什么，贪爱者贪爱什么，又以什么为目标而贪爱呢？因为轮回三界自性不成立的缘故。像这样对业和积业者等进行观察，那么有生命的世间众生，哪个会在此轮回中死去呢？因为死亡自性不成立的缘故。来世会发生什么，前世发生过什么，能带来利益的亲友是谁，令人满意的善知识又是谁呢？因为自性 成立的丝毫也没有。因此，通达实相之义后，应努力使世间八法平等。第二是：像这样，一切法如同虚空一般，是由我这样的著作者完全领受的。因为这是断除轮回的根本，是通往一切智智的主要道路。我这样的是作者的谦逊之语，主要（的教诲）是针对那些没有证悟实相的凡夫俗子。第二，有今生的过患，来世的过患，即使转生善趣也没有修持正法的机会的想法，以及暇满人身极其难得的想法，因此，应该对自他被轮回痛苦折磨而感到悲伤。第一是：即使在今生，自己也想获得安乐，但却无法摆脱痛苦的控制。自他众生因为想要获得安乐，而因与敌人争斗和与亲友欢聚的原因而极度混乱和高兴，如果愿望无法实现就会感到悲伤，为了愿望而努力奋斗，与他人争论，自他互相残杀和刺伤，以及积累无量无边的身语意恶业，因此，似乎必须以巨大的辛劳和没有结果的艰辛来维持生计，所以智者不应贪恋今生的圆满。第二是：与善知识偶尔相遇
English
What is there, what is obtained, and what is the effort made to abandon? Is it the cause of happiness or suffering, and from where does the truth come? What is the use of non-things that should not be craved and things that should be craved, and non-humans that are established by their own nature? Regarding the meaning of reality, after observing with reason and searching within it. What is the root of the arising of samsara, what does the lover crave, and what is the object of craving? Because the three realms of samsara are not established by their own nature. Like this, if we observe karma and those who accumulate karma, then which living being in this world will die in this samsara? Because death is not established by its own nature. What will happen in the next life, what happened in the previous life, who are the relatives and friends who can bring benefits, and who are the satisfactory spiritual friends? Because there is not even a little bit established by its own nature. Therefore, after understanding the meaning of reality, one should strive to equalize the eight worldly dharmas. The second is: Like this, all dharmas are like the sky, and are completely received by the author like me. Because this is the root of cutting off samsara, and the main path to omniscience. "Like me" is the author's humble words, and the main (teaching) is for those ordinary people who have not realized the true nature. Second, there is the fault of this life, the fault of the next life, the thought that even if one is reborn in a good rebirth, there is no opportunity to practice the Dharma, and the thought that it is extremely difficult to obtain leisure and endowment. Therefore, one should be sad for oneself and others who are tormented by the suffering of samsara. The first is: Even in this life, one wants to obtain happiness, but cannot escape the control of suffering. Because oneself and other beings want to obtain happiness, they are extremely confused and happy because of fighting with enemies and gathering with relatives and friends. If wishes cannot be realized, they will feel sad, strive to achieve their wishes, argue with others, kill and stab each other, and accumulate immeasurable evil deeds of body, speech, and mind. Therefore, it seems that one must make a living with great hardship and fruitless labor. Therefore, wise people should not be greedy for the perfection of this life. The second is: Occasionally meeting with a virtuous spiritual friend