Tibetan
་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དབང་ཕྱུག་གི་དོན་དྲིས་ལ་དགག་པ་དང༌། རྟག་པ་ཡིན་ན་རྐྱེན་ལྡན་ཀུན་གྱི་རྒྱུར་མི་རུང་བ་དང༌། རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པ་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པ་བཤད་ཟིན་དྲན་པ་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། རིགས་པ་ཅན་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་པ་དང༌། གྲངས་ཅན་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་དབང་ཕྱུག་ལྷར་ཁས་ལེན་པ་དག་ན་རེ། དབང་ཕྱུག་རང་བྱུང་གི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེས་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱས་པ་ཡིན་པས་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་དབང་ ཕྱུག་གི་དོན་གང་ཞིག་ཡིན་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་དྲིས་པས་ས་ལ་སོགས་པའི་འབྱུང་བ་རྣམས་འཕེལ་འགྲིབ་ལས་འབྲས་བུ་འཕེལ་འགྲིབ་བྱེད་པས་འབྱུང་བ་ལ་ཟེར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་མོད་འབྱུང་བ་འཕེལ་འགྲེིབ་ལས་འབྲས་བུ་འཕེལ་འགྲིབ་ཏུ་འགྱུར་བ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འདོད་མོད་ཀྱི། དོན་ཁྱད་པར་མེད་པའི་མིང་མི་འདྲ་པ་ཙམ་ལའང་དབང་ཕྱུག་བསྒྲུབ་པའི་ཚོགས་ཆེན་པོས་ཅི་ཞིག་ངལ་ཏེ་ངལ་བ་བྱེད་མི་རིགས་པར་ཐལ། རྟག་མི་རྟག་སོགས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་ན་འདི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་མི་རིགས་པ་ནི་འོན་ཀྱང་ཞེས་པའོ། །ས་སོགས་འབྱུང་བ་རྣམས་རྫས་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་མི་རྟག་པ་དང་འབྲས་བུ་བྱེད་པ་ལ་བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བའི་གཡོ་བ་མེད་པ་དང༌། འབྱུང་བ་ལྷ་མིན་ཞིང་རྐང་པ་སོགས་ཀྱི་འགོམ་བྱ་ཉིད་དང་མི་གཙང་བ་ཡིན་པས། དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུ་དང༌། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་དང༌། ལྷར་ཁས་བླངས་ཤིང་མི་གཙང་བ་དང་འགོམ་བྱ་མིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་དབང་ཕྱུག་གོ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ཆོས་ཅན། དབང་ཕྱུག་མིན་ཏེ། འབྲས་བུའི་དོན་དུ་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་རྟག་པའང་དབང་ཕྱུག་མིན་ཏེ། དེ་བེམ་རིག་གཉིས་ཀ་སྔར་ནི་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་དེ་བསམ་བྱ་མིན་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་སྐྱོན་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེའང་བསམ་བྱ་མིན་པ་བྱེད་པ་པོར་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་དབང་ཕྱུག་སུ་ཡིན་མི་ཤེས་བས་བསམ་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་སོགས་ནི། སྔོན་གྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། ཁྱོད་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་དེས་བསྐྱེད་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་ཡིན་དྲིས་པས་བདག་གོ་ཞེ་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བདག་དེ་དང་ས་སོགས་དང༌། དབང་ཕྱུག་རང་གི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མའི་ངོ་བོའང་རུང་སྟེ་དབང་ཕྱུག་གིས་
Chinese
是为所缘之故。第二，一者，询问自在之义而破斥；二者，若为常法则不应为具缘之众因；三者，驳斥常法之微尘为因，与已说之忆念相结合。第一者，顺世外道、胜论外道、数论外道一类，许自在天为神者如是说：自在天自生之遍知者，彼将住身受用一切，先以智慧而作，故为有情之因，若如是说。略问，自在之义为何，请说之，如是询问，答曰：地等诸大，由增减而使果增减，故谓之大，若如是说，虽是如此，然我等亦许大由增减而使果增减，然仅是意义无别之名相异名，以自在之大集，有何劳作，不应劳作，理应如是。若有常与无常等意义之大差别，则此不应为自在，是为然也。地等诸大，具多物之自性，且是生灭之无常，于能作果之事，无先以智慧而动摇，且大非天，亦是足等所践踏之物，且是不净之物。故彼非是自在，以彼是常法且是独一，且于生果之事，先以智慧而作，且许为天，且许为非不净与非践踏之物之故。若谓虚空是自在，则虚空，法相，非自在，以于果之事，无有动摇之故。常我亦非自在，以彼有质与识二者，先前已遮止之故。若谓自在是不可思议之作者，故无彼等过失，则彼亦以不可思议之作者而说，有何所作，汝亦不知自在为何，故是不可思议之故。 第二者，感受苦乐等，若从先前之业等所生，则汝所欲之自在所生之果为何，如是询问，答曰：是我，若如是说，则不应理，理应如是。我与彼地等，及自在自之同类，或为后有之体性亦可，自在以
English
It is for the sake of the object of focus. Secondly, 1) questioning and refuting the meaning of Ishvara (自在，Lord); 2) if it is permanent, it should not be the cause of all contingent things; 3) refuting the permanent atom as the cause, combined with the recollection of what has been said. The first one is that the Lokayata (顺世外道，Materialists), Vaisheshika (胜论外道，Particularists), and Samkhya (数论外道，Enumerators), who accept Ishvara as God, say: "Ishvara, the self-born omniscient one, has done everything with his mind in advance, including dwelling, body, and enjoyment, so he is the cause of beings." If so, briefly ask, what is the meaning of Ishvara? Please tell me. If you ask like this, they answer: "The elements such as earth increase or decrease, causing the fruit to increase or decrease, so it is called the great element." If you say so, although it is like that, we also admit that the great element increases or decreases, causing the fruit to increase or decrease. However, just because the names are different with no difference in meaning, what is the great assembly for establishing Ishvara for? It is not appropriate to work hard, it should be like that. If there is a big difference in meaning such as permanent or impermanent, then this should not be Ishvara, that is, however. The elements such as earth have the nature of many substances, and are impermanent with birth and death, and do not move with wisdom in advance to produce fruit. Moreover, the great element is not a god, but also something that is trampled on by feet, etc., and is impure. Therefore, it is not Ishvara, because it is permanent and unique, and it is made with wisdom in advance to produce fruit, and it is accepted as a god, and it is accepted as non-impure and non-trampled. If you say that space is Ishvara, then space, the dharma characteristic, is not Ishvara, because it does not move for the sake of the fruit. The permanent self is also not Ishvara, because it has both matter and consciousness, which have been previously rejected. If you say that Ishvara is an inconceivable agent, so there are no such faults, then what is the use of saying that he is an inconceivable agent? You also do not know what Ishvara is, so it is inconceivable. Secondly, if feelings such as happiness and suffering are born from previous actions, etc., then what is the fruit that your desired Ishvara produces? If you ask like this, they answer: "It is me." If you say so, then it is unreasonable, it should be like that. Me and the earth, etc., and the same kind of Ishvara itself, or it can be the nature of the afterlife, Ishvara with
Tibetan
བྱས་པ་མིན་པར་ཐལ། བདག་དང་འབྱུང་བཞིའི་རྡུལ་ཕྲན་དང༌། དབང་ཕྱུག་སོགས་རྟག་པ་མིན་ནམ་སྟེ་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པས་དེ་དག་ལ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྔོར་སྣང་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སོགས་ཤེས་བྱ་སྔོན་པོ་སོགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་དགེ་མི་དགེའི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་དེ་ཡིས་འབྲས་བུ་གང་ཞིག་བསྐྱེད་པ་སྨྲས་ཤིག་སྟེ། དེས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དབང་ཕྱུག་རྟག་དངོས་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཡིན་ན་ད་ལྟར་གྱི་ཚོར་བ་སོགས་འབྲས་བུའི་ཐོག་མ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་རིང་གི་ཚོར་བའང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་བསྐྱེད་པའི་དངོས་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་དེས་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དུས་རྟག་ཏུ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་གང་ཞིག་རྐྱེན་གཞན་ལ་བལྟོས་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དབང་ཕྱུག་དེས་བྱས་པ་མིན་པའི་འབྲས་བུ་གཞན་ཡོད་པ་མིན་ན་དབང་ཕྱུག་དེས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་འདི་རྐྱེན་གང་ལ་བལྟོས་པར་ འགྱུར་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་དུ་འདོད་པ་དེའང་དབང་ཕྱུག་གིས་བྱ་དགོས་ཤིང་དེས་བྱས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་གིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་གལ་ཏེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་ན་ཉེར་ལེན་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ཉིད་རྒྱུ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི་དབང་ཕྱུག་རང་དབང་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མིན་པར་ཐལ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ན་དབང་ཕྱུག་ལ་འབྲས་བུ་མི་བསྐྱེད་པའི་དབང་མེད་ཅིང་ཚོགས་པ་དེ་མེད་པར་ནི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་བསྐྱེད་པའི་དབང་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དབང་ཕྱུག་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་ལས་ཀྱིས་བྱེད་ན་དབང་ཕྱུག་དེ་གཞན་གྱི་དབང་ཅན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་རང་དབང་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་ཉམས་སོ། །དབང་ཕྱུག་དེ་འབྲས་བུ་བྱེད་འདོད་ནས་འབྲས་བུ་བྱེད་ནའང་འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པར་འགྱུར་ལ། འདོད་པས་འབྲས་བུ་བྱེད་ནའང་དེ་དབང་ཕྱུག་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པ་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བྱེ་བྲག་པ་གང་དག་རྡུལ་ཕྲན་རྟག་པ་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་ནི་སྔར་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་འགོག་པའི་རིགས་པས་བཟློག་ཟིན་པས་ཤི་ཟིན་པ་ལ་བསྣན་མི་དགོས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། འདོད་པ་དགོད་པ་དང༌། དེ་སུན་དབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གྲངས་ཅན་
Chinese
因为不是所作之故。我和四大之微尘，以及自在等不是常恒吗？因为承许是常恒，所以对这些来说，生起和能生是不合理的缘故。因此，先前显现的根识等是从所知蓝色等生起的缘故，以及从无始时来，感受乐苦善不善是从业生起的缘故。请说自在天以什么产生了果？因为由它所生的果是不可能的缘故。因为因自在是常恒实有，如果它没有开始，那么现在的感受等果的开始又在哪里呢？因为今天的感受也是从无始时来生起的实有因的能力无始的缘故，自在天为什么不恒时产生一切果呢？因为它是一切果的作者，不依赖于其他缘的缘故。如果不是自在天所作的其他果存在，那么自在天产生果这件事又依赖于什么缘呢？即使认为它是俱生缘，也必须由自在天来做，而且由它来做就足够了。如果自在天产生果依赖于俱生缘，那么近取和俱生缘的集合本身就成了因，而不是自在天成为有自主权的因。如果因缘聚合，自在天就没有不产生果的权力，如果没有聚合，自在天也没有产生的权力。如果自在天不情愿地由业来产生地狱的痛苦等果，那么自在天就成了受他人支配的，作为一切的自主作者的地位就丧失了。如果自在天想要产生果而产生果，那么就仅仅依赖于想要果而已。如果想要产生果，那它又怎么会是自在天呢？因为想要是无常的缘故。第三，那些说常恒的微尘是各种行者的胜论派，也已经被先前破斥无分微尘的理证所驳倒，所以不需要再加在已死之物上了。第三，立宗和破斥它。第一，数论派
English
Because it is not made. Are self and the atoms of the four elements, and Isvara, etc., not permanent? Because they are accepted as permanent, it is unreasonable for these to have arising and causing. Therefore, the previously appearing sense consciousness, etc., arises from knowable blue, etc., and from beginningless time, feelings of pleasure and pain, good and non-good, arise from karma. Please say what result does Isvara produce? Because the result produced by it is impossible. Because the cause, Isvara, is permanent and real, if it has no beginning, then where is the beginning of the present feelings, etc., results? Because today's feeling is also caused by the power of the real cause arising from beginningless time, why does Isvara not always produce all results? Because it is the maker of all results, not depending on other conditions. If there is another result that is not made by Isvara, then what condition does Isvara's production of result depend on? Even if it is considered a co-operative condition, it must be done by Isvara, and it is enough to be done by it. If Isvara's production of result depends on a co-operative condition, then the collection of the proximate and co-operative conditions themselves become the cause, and Isvara does not become an independent cause. If the causal conditions gather, Isvara has no power not to produce the result, and if they do not gather, Isvara also has no power to produce it. If Isvara unwillingly produces the result of hell's suffering, etc., by karma, then Isvara becomes subject to others, and the status of being the independent maker of all is lost. If Isvara wants to produce the result and produces the result, then it only depends on wanting the result. If wanting produces the result, then how can it be Isvara? Because wanting is impermanent. Third, those Vaisesikas who say that permanent atoms are the makers of various goers have also been refuted by the previous reasoning refuting indivisible atoms, so there is no need to add to what is already dead. Third, establishing the thesis and refuting it. First, the Samkhyas.