Tibetan
ས་བདེན་མེད་དུ་དཔྱད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན། དཔྱོད་བྱེད་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཚད་མ་དེ་ལ་དེ་ཉིད་བདེན་མེད་དུ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཞན་མི་དགོས་པར་ཐལ། དཔྱད་བྱ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་བདེན་མེད་དུ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་དེ་ལ་ནི་དེའི་འཛིན་སྟངས་མ་ཡལ་བ་དེ་སྲིད་དུ་སླར་ཡང་བདེན་མེད་དུ་དཔྱོད་དགོས་པའི་རྟེན་ཆོས་ཅན་བདེན་གྲུབ་བློ་དེའི་ངོར་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་སྟོང་དུ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་དེ་ལ་རྟོགས་ཟིན་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པའི་བར་ལ་འདི་བདེན་པར་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་བམ་སྙམ་དུ་དཔྱོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་ བྱས་པའི་གཞི་ཆོས་ནས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་སེམས་པའི་བློ་སྐྱེས་མ་ཐག་བདེན་པར་མེད་སྙམ་པའི་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་ཀྱང་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་བདེན་མེད་དུ་དཔྱོད་དགོས་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཁྱོད་ལ་འགྱུར་ཞིང༌། དཔྱོད་བྱེད་གཞན་དགོས་ན་བདེན་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ལྷག་མ་ལས་སར་འགྱུར་ན་བདེན་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་མངོན་གྱུར་མཐའ་དག་ཚད་མ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཟློག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། རྟེན་ཆོས་ཅན་བདེན་པ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དགག་བྱ་དང་བཀག་པ་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེ་སྟེ་དེའང་རང་བཞིན་གྱི་མྱང་ངན་འདས་པར་བརྗོད་ལ་དོན་དེ་རྟོགས་ནས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་ཡང་བརྗོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གང་གི་ལྟར་ན། དོན་ཤེས་འདི་གཉིས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བར་གནས་ཏེ། སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་དང་ཚད་མ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དབང་ལས་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་དོན་གྲུབ་པར་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་རྒྱབ་རྟེན་ཚད་མ་ཅི་ཡོད་མེད་དེ་རང་རིག་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་ན་ཐུབ་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ཤེས་བྱ་དང་གཞལ་བྱ་བདེན་པ་བ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ལས་ཤེས་པ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་ཡོད་པ་ལའང་རྒྱབ་རྟེན་ཅི་ཡོད་ཚད་མས་འཇོག་ན། དེ་སྟེ་དོན་ཤེས་གཉིས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པའི་དབང་གིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ ཀའང་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་གསལ་བར་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། རིང་ཐུང་དང་ཕ་རོལ་དང་ཚུ་རོལ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བུ་མེད་ན་ཕ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཕར་
Chinese
因为必须考察一切事物皆无自性，如果这样，考察就会变成无穷无尽，如果这样说。那么，对于证悟一切法皆无自性的量，它本身不需要其他的量来考察其无自性，因为考察的对象，一切法都经过考察而无自性，对于考察无自性的量来说，只要它的执着没有消失，就必须再次考察其无自性，因为作为所依之法的有自性成立的意识，在其面前是不存在的。对于证悟一切法皆空性的人来说，在证悟之后，只要证悟没有消失，就不会有“这个是真实成立还是不成立”这样的考察，因为从根本上就不存在这样的基础。因为一旦产生这样的想法，就会立刻产生“这并非真实存在”的念头。即使证悟了一切法皆无自性，但如果这个意识本身也需要其他的量来考察其无自性，那么你就会陷入无穷无尽的过失。如果需要其他的考察者，那么就会变成剩余的遍计所执的场所，因为所有的显现的遍计所执都已经被之前的量所遣除。因为作为所依之法的有自性者不存在，所以能破和所破两者都不会自然产生，这也称为自性涅槃，从证悟这个道理并加以串习，也能获得顿悟离垢的涅槃。第三点是，按照任何主张事物存在的人的观点，事物和意识这两者真实成立是非常困难的，因为没有能成立的理由。如果说，因为这个意识和量真实成立，所以才能成立真实成立的意义，那么，对于有真实成立的意识本身来说，有什么依据的量存在呢？因为没有自证。如果由其他的意识来认知，那么就会变成无穷无尽。如果说，因为所知和所量是真实存在的，所以才能成立意识，那么，对于所知的存在，又有什么依据的量来成立呢？因此，事物和意识两者是互相依赖而存在的，因此两者都不是自性成立的，这一点会变得非常清楚，就像长短、此岸和彼岸一样。如果说没有儿子，父亲就不会存在，因为
English
Since it is necessary to examine that all things are without inherent existence, if so, the examination would become endless, if you say so. Then, for the valid cognition that realizes all dharmas as being without inherent existence, it does not need another valid cognition to examine its own lack of inherent existence, because the object of examination, all dharmas, have been examined as being without inherent existence. For the valid cognition that examines the lack of inherent existence, as long as its clinging has not disappeared, it must be examined again for its lack of inherent existence, because the consciousness that establishes inherent existence as the basis of dependence does not exist in its presence. For the person who realizes that all dharmas are empty of inherent existence, after realization, as long as the realization has not disappeared, there will be no examination of "is this truly established or not established," because there is no such basis from the root. Because as soon as such a thought arises, the thought of "this is not truly existent" will arise immediately. Even if all dharmas are realized as being without inherent existence, but if this consciousness itself also needs another valid cognition to examine its lack of inherent existence, then you will fall into the fault of endlessness. If another examiner is needed, then it will become the place of the remaining imputed clinging to inherent existence, because all manifest imputed clinging to inherent existence has already been refuted by the previous valid cognition. Because the inherent existence of the basis of dependence does not exist, both the object to be refuted and the refutation will not arise naturally, this is also called the Nirvana of inherent nature, from realizing this meaning and becoming familiar with it, one can also obtain the sudden liberation from defilements Nirvana. The third point is that, according to the view of anyone who asserts the existence of things, it is very difficult for these two, things and consciousness, to be truly established, because there is no reason to establish it. If you say that because this consciousness and valid cognition are truly established, the meaning of truly established can be established, then for the consciousness that has true establishment, what valid cognition exists as a support? Because there is no self-awareness. If it is cognized by another consciousness, then it will become endless. If you say that consciousness is established because the knowable and the measurable are manifestly established as being truly existent, then for the existence of the knowable, what valid cognition establishes it as a support? Therefore, the two, things and consciousness, exist in dependence on each other, therefore it will become very clear that neither of them is established by inherent nature, just like long and short, this shore and the other shore. If there is no son, the father will not exist, because
Tibetan
འཇོག་བྱེད་མེད་པས་སོ། །ཕ་མེད་ན་བུ་དེ་ཉིད་གང་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བུ་མེད་པར་ནི་ཕ་མེད་པས་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པས་བདེན་པར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དོན་ཤེས་དེ་གཉིས་ཀྱང་བདེན་པར་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་མྱུ་གུ་ས་བོན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ས་བོན་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་ལས་རྟོགས་པ་སྟེ་དཔོག་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཤེས་བྱ་དོན་བདེན་གྲུབ་དེ་ཡོད་པ་ནི་ཅི་མི་རྟོགས་ཏེ་རྟོགས་དགོས་སོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། མྱུ་གུ་ལས་རྫས་གཞན་པའི་ཚད་མའི་ཤེས་པ་ཡིས་མྱུ་གུ་མཐོང་ནས་ས་བོན་ཡོད་ཅེས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ནའང་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་དེ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཚད་མ་གང་ལས་རྟོགས་ཏེ། རང་རིག་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རིག་བྱེད་གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བདག་མེད་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིག་དགོད་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་གཏན་ཚིགས་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་དང༌། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགོག་གི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དང་པོ་ལ། རྒྱུ་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། རྟག་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དང༌། རྒྱུ་མེད་དགག་པའི་དོན་བསྡུ་བ་དང༌། བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱང་པན་པ་སོགས་ན་རེ། རྨ་བྱའི་མདོངས་ཁྲ་བོ་ ལ་སོགས་པ་འགག་ཞིག་གིས་བྱེད་པར་མ་མཐོང་ལ། པདྨའི་འདབ་མའི་རྩུབ་པ་དང་འཇམ་ཤ་སོགས་དང༌། ཚེར་མའི་རྣོ་བ་སོགས་བྱེད་པ་པོ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། རེ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་སྟོན་ཐོག་ལ་སོག་པ་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། པདྨའི་སྡོང་བུའི་ཁ་དོག་དང་འདབ་མའི་གྲངས་སོགས་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་ནི་རྒྱུའི་དབྱེ་བ་མི་འདྲ་བས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ་རྒྱུའི་དབྱེ་བ་མི་འདྲ་བ་གང་གིས་བྱས་ཤེ་ན་སྔར་གྱི་རྒྱུ་མི་འདྲ་བའི་དབྱེ་བ་ཉིད་ལས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མི་འདྲ་བས་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་བསྐྱེད་ནུས་ཤེ་ན། དེ་ལྟར་མི་ནུས་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ། །སྔར་གྱི་རྒྱུའི་མཐུ་ཉིད་ལས་རྒྱུ་མི་འདྲ་བ་སོ་སོ་བས་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་སོ་སོར་བསྐྱེད་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཆོས་ཅན། རྒྱུ་མེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དུས་རེས་འགའ་སྐྱེ་བར
Chinese
因为没有安立者啊。如果没有父亲，那么这个儿子从哪里产生呢？因为没有原因的缘故。没有儿子就没有父亲，因为这两者互相依赖，所以不是真实的，就像意义和智慧这两者也不是真实的一样。如果说，幼苗是从种子自然形成的，并且种子是从幼苗本身的正确特征中认识到，也就是可以推断出来，就像从知识产生出来的智慧，真实成立的知识，真实成立的意义是存在的，为什么不能认识到呢？应该认识到啊。这是不合理的。即使通过与幼苗不同的量识，看到幼苗后就能认识到有种子，但是，因为认识所知的那种智慧的存在，是从哪个量识认识到的呢？因为已经遮止了自证，而且你也没有承认其他的认识方式。第三，为了安立成立无我的理证，有金刚屑的理证、缘起的理证、以及有无生灭的理证。第一，有遮止无因而生的，遮止从常恒的他因而生的，遮止从常恒的自性（主物）而生的，总摄遮止无因的意义的，遮止从自他二者而生的。第一，顺世外道等说，孔雀的杂色羽毛等，没有看到有任何东西制造它们。莲花的粗糙和柔软的花瓣等，以及荆棘的锐利等，没有任何作者制造，所以是从自性产生的。这是不合理的。稍微观察一下，世间显现所见，对于青稞等内外的大部分事物，都能看到有产生它们的因。莲花茎的颜色和花瓣的数量等，果的差别是由因的差别产生的，如果问因的差别是由什么产生的，那么就是由之前的因的不同差别产生的。为什么不同的因能够产生不同的果呢？这样不能产生果的过失是没有的。因为凭借之前因的力量，不同的因各自能够产生不同的果。因此，这些事物，法性，不是无因，因为在特定的时间和地点产生。
English
Because there is no establisher. If there is no father, then from where does this son arise? Because there is no cause. Without a son, there is no father, because these two are mutually dependent, so they are not real, just like meaning and wisdom are not real either. If it is said that sprouts arise from seeds that are naturally formed, and seeds are recognized from the correct characteristics of the sprouts themselves, that is, they can be inferred, just as the wisdom that arises from knowable objects, the truly established knowledge, the truly established meaning exists, why can't it be recognized? It should be recognized. This is unreasonable. Even if one sees a sprout through a valid cognition that is different from the sprout, and then recognizes that there is a seed, from which valid cognition is the existence of the wisdom that cognizes the knowable object recognized? Because self-awareness has already been refuted, and you have not accepted other means of cognition either. Third, in order to establish the reasons for proving selflessness, there are the diamond sliver reason, the dependent origination reason, and the existence and non-existence arising and ceasing reason. First, there is the refutation of arising without a cause, the refutation of arising from a permanent other cause, the refutation of arising from a permanent principle (primal matter), the summary of the meaning of refuting no cause, and the refutation of arising from both self and other. First, the Lokayatas and others say that the colorful feathers of peacocks, etc., have not been seen to be made by anything. The roughness and softness of lotus petals, etc., and the sharpness of thorns, etc., have not been made by any maker, so they arise from their own nature. This is unreasonable. For a moment, worldly appearances show that for most things, such as barley, both inside and outside, one can see that there are causes that produce them. The color of the lotus stem and the number of petals, etc., the differences in the fruit are produced by the differences in the causes, and if one asks what produces the differences in the causes, then it is the differences in the previous causes themselves. Why can different causes produce different fruits? There is no fault in not being able to produce fruits in this way. Because by the power of the previous causes, different causes can each produce different fruits. Therefore, these things, dharmata, are not without cause, because they arise at certain times and places.