Chinese
比那更小的快乐也仅仅是微小的。如果有人问：即使是微小的快乐，也没有超出快乐的定义，如果说是微小的快乐，那也必须是快乐。如果快乐，就会有痛苦等。为了避免这样的过失，假设从美味的食物等产生快乐时，因为产生了与痛苦相违背的快乐之因。如果有人问：那时没有产生痛苦吗？那么，难道不是已经成立了吗？快乐和痛苦的感受仅仅是分别念所执着和假立的。因为同样的食物，由于分别念的力量，被假立为快乐和痛苦的两种原因。第三，因为感受本身没有自性成立，所以为了对治这种执着感受为真实的执着，应该修习这种了知感受无自性的观察分析，即从分别假立和观察分析的田地里产生的，以如实为目标的胜观，并且依靠止观，修习胜观的禅定，
English
Other than that, even the slightest joy is just tiny. If asked, even the slightest happiness does not go beyond the definition of happiness, so if it is said to be a slight happiness, it must be happiness. If there is happiness, there will be suffering, etc. In order to avoid such faults, suppose that when happiness arises from delicious food, etc., because the cause of happiness that contradicts suffering has arisen. If someone asks, 'Was there no suffering at that time?' Then, hasn't it been established that the feeling of happiness and suffering is merely what is apprehended and labeled by conceptual thought? Because the same food, due to the power of conceptual thought, is labeled as the cause of both happiness and suffering. Third, because feeling itself is not established by its own nature, therefore, in order to counteract this clinging to feeling as true, one should cultivate this analytical investigation of understanding that feeling has no self-nature, that is, the superior insight that arises from the field of conceptual labeling and analysis, and based on calm abiding and superior insight, cultivate the meditation of superior insight,
Tibetan
པ་སྟེ་ཐིམ་པ་མེད་དེ། རྡུལ་ཕྲན་དེ་དག་བར་སྐབས་སྟོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་བོང་ཚོད་མཉམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྲད་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཀོད་པའོ། །ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ་རྡུལ་ཕན་ཚུན་མ་ཞུགས་ཤིང་མ་ཐིམ་པ་ལ་འདྲེས་པ་མེད་ཅིང་མ་འདྲེས་པའི་ཆ་མེད་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆ་མེད་པ་ལའང་ཕྲད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་སྲིད་པས་གལ་ཏེ་ཕྲད་པ་དང་ཆ་མེད་པར་ཡོད་པ་མཐོང་ན་བསྟན་པར་གྱིས་ཏེ་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་གཟུགས་ལུས་མེད་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འཕྲད་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར། རགས་པ་ལ་ཕྲད་པ་དགག་པ་ན། རྡུལ་དུ་མ་ཚོགས་པའི་རགས་པ་ལའང་ཕྲད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་བདེན་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྔར་ནི་ཇི་ལྟར་ཚིགས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བྱས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་པ་བཞིན་ནོ།གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཕྲད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་རེག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་ན་ཚོར་བ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་རྒྱུ་གང་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་བརྫུན་པ་ལ་འབྲས་བུ་བདེན་གྲུབ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་ན་དེའེི་དོན་དུ་ངལ་བའམ་འབད་པ་འདི་ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ་དོན་མེད་པས་སོ། །ཚོར་བ་སྡུག་བསྔར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ངལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ་ཡུལ་གང་ལས་གང་ཟག་གང་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་བདེ་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱི། སྡུག་བསྔལ་རང་མཚན་པ་ཡོད་པ་ལྟར། བདེ་བ་རང་མཚན་པ་ནི་མེད་དོ། །དེའང་དཔེར་ན། གྲང་བས་ཉེན་ནས་ཉི་མ་ལའང་བསྡད་པའི་ཚེ་གྲང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཅུང་ཟད་ཤུགས་ཆུང་དུ་སོང་བའི་གནས་སྐབས་དེར་སིམ་པར་མྱོང་བའི་མྱོང་བྱེད་དེ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཡིན་གྱི། དེའི་ཚེའང་གྲང་བས་ཉེན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཟད་མ་ཐག་བར་མ་ཆད་དུ་ཚ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མགོ་བརྩམས་འོང་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་བདེ་བར་འདོགས་པའི་གཞིར་སྡུག་བསྔལ་དགོས་ལ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བློ་སྐྱེ་བའི་གཞིར་བདེ་བ་མི་དགོས་པས་སོ། །དཔེར་ན་སྔོན་པོ་དང་རིང་ཐུང་བཞིན་ནོ། །ཚོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས་ན་སྲེད་པ་ལྡོག་པར་བསྟན་པ་ནི།
Chinese
因為沒有滲透，因為那些微粒之間沒有空隙，而且體積相等。這是說明了為何自身無法在所有方面與所有事物相遇的原因。普遍存在，因為微粒之間沒有相互滲入或融合，沒有混合，沒有不混合的部分，因此沒有相遇。對於沒有部分的事物，如何能說相遇是合理的呢？這是不可能的。如果看到相遇和沒有部分的事物存在，請展示出來，但這是無法展示的。第二，對於沒有形體的意識，相遇本質上是不合理的，因為它沒有形體。對於粗大的事物否定相遇：對於未聚集的微粒組成的粗大事物，相遇本質上也是不存在的。因為其中沒有真實的事物，就像之前如何分析各部分的集合並否定其本質存在一樣。第三，如前所述，如果境、根、識三者之間的相遇本質上不存在，那麼觸覺本質上也不存在，如果觸覺不存在，那麼感受如何能真實地產生呢？因為虛假的因無法產生真實的果。如果感受本質上不存在，那麼為此而付出的努力或勤奮有什麼意義呢？因為它是沒有意義的。如果認為努力是為了捨棄本質上存在的痛苦感受，這是不合理的，因為什麼事物會對誰造成傷害呢？因為痛苦感受本質上是不存在的。在這個世界上，只有通過補救而獲得的快樂，而沒有像痛苦那樣的自性。快樂也沒有自性。例如，當受到寒冷侵襲而靠近太陽時，寒冷的痛苦稍微減輕，在那一刻體驗到的平靜感受就是快樂。但即使在那時，仍然存在受到寒冷侵襲的痛苦。痛苦一旦消失，緊接著就會開始熱的痛苦。因此，快樂的基礎需要痛苦，而產生痛苦的念頭不需要快樂。就像藍色和長短一樣。如果認識到感受本質上不存在，那麼就會顯示貪愛會止息。
English
Because there is no penetration, because there is no space between those particles, and because their volumes are equal. This explains why self cannot meet with all things in all respects. It is pervasive because particles do not interpenetrate or merge with each other, there is no mixing, and there is no part that is unmixed, therefore there is no meeting. How can it be reasonable to say that there is meeting for something that has no parts? It is impossible. If you see that meeting and something without parts exist, please show it, but it cannot be shown. Secondly, for consciousness that has no form, meeting is inherently unreasonable, because it has no form. Negating meeting for coarse things: For coarse things composed of unaggregated particles, meeting is also inherently non-existent. Because there is no true thing in it, just as before, how the collection of parts was analyzed and its inherent existence was negated. Thirdly, as mentioned before, if the meeting between object, faculty, and consciousness is inherently non-existent, then touch is also inherently non-existent, and if touch does not exist, then how can feeling truly arise? Because a false cause cannot produce a true result. If feeling is inherently non-existent, then what is the point of effort or diligence for it? Because it is meaningless. If it is thought that effort is for abandoning the feeling of suffering that inherently exists, it is unreasonable, because what thing will harm whom? Because the feeling of suffering is inherently non-existent. In this world, there is only happiness that is obtained through remedy, but there is no self-nature like suffering. Happiness also has no self-nature. For example, when threatened by cold and staying in the sun, the suffering of cold is slightly reduced, and the experience of peace experienced at that moment is the feeling of happiness. But even at that time, there is still the suffering of being threatened by cold. As soon as that suffering disappears, the suffering of heat begins immediately. Therefore, suffering is needed as the basis for attaching to happiness, and happiness is not needed as the basis for the arising of the thought of suffering. Just like blue and length. If one realizes that feeling is inherently non-existent, then it is shown that craving will cease.
Tibetan
གང་གི་ཚེ་ཚོར་བ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་ཅིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱ་ཚོར་བའང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དེའི་ཚེ་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་རང་བཞིན་མེད་པའི་གནས་སྐབས་འདི་མཐོང་ནས་སྲེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདེ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྲེད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་འབྲལ་འདོད་ཀྱི་སྲེད་པ་རྣམས་བདེན་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་ པ་ནི། མིག་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་བའམ་ནི་ལུས་ཤེས་ཀྱིས་རེག་པའང་རུང་སྟེ་ཚོར་བ་སྐྱེས་པའི་ཡུལ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཚོར་བའང་རང་བཞིན་མེད་དོ། །བཞི་པ་ནི། ཚོར་བ་སེམས་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་སེམས་དེ་ཡིས་རང་བཞིན་གྱིས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྫས་ཐ་དད་དུས་མཉམ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚོར་བ་ལས་སྔ་བ་དང༌། ཕྱི་མར་སྐྱེས་པས་ཀྱང་ཚོར་བ་དྲན་པར་འགྱུར་གྱི་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་ན་འགག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཚོར་བ་རང་གིས་རང་གི་བདག་ཉིད་མྱོང་བྱ་མིན་ཏེ། རང་རིག་བཀག་པས་ཁེགས་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཚོར་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་མ་ཟད་ཚོར་བ་པོ་འགའ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚོར་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མིན་པ་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་མེད་པའི་ཕུང་པོའི་ཚོགས་འདི་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བས་ཕན་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་འདི་ཡིས་ཅེ་སྟེ་གནོད་པར་བྱ་བ་སྡུག་བསྔལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའང་མེད་པས་ཚོར་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའང་མེད་པའི་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་རིགས་སོ། །གསུམ་པ་སེམས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བསྒོམ་པ་ལ། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་ ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དེ། དབང་པོ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལའང་རང་བཞིན་གྱིས་མི་གནས་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དྲུག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་མིན་ལ་དེ་དག་གི་བར་ནའང་སྟེ་དེ་གཉིས་ཚོགས་པ་ལའང་གནས་པ་མིན་ཏེ་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་ཤིང་རྟའི་དཔྱད་པ་བདུན་དྲན་པར་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་པས་ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་
Chinese
当觉受者自性成立的任何事物都不存在，并且所体验的觉受也不是自性成立的时候，如果能够领悟到这一点，那么当见到觉受和觉受者自性不成立的这种状态时，为什么贪欲不会止息呢？因为想要获得快乐的贪欲和想要摆脱痛苦的贪欲，都是由实执的力量所牵引的缘故。第三，无论是眼识所见，还是身识所触，凡是产生觉受的对境，其自性皆空，如同梦境和幻术一般，因此觉受也是没有自性的。第四，觉受与心同时产生，因此觉受并非由心自性所见，因为它们是不同的事物，同时存在且没有关联。觉受之前或之后产生的，也只是对觉受的回忆，而不是体验，因为在那个时候，觉受已经止灭或尚未产生。总结要义：觉受不是自己体验自己的自性，因为自证已经被遮止所阻碍。也不是由自性成立的其他事物所体验，因为能体验者和所体验者之间没有关联。不仅觉受者不是自性成立的，而且觉受者本身也没有任何自性成立的存在，因为在遮破人我的时候，就已经遮破过了。因此，觉受并非真实存在，像这样，对于自性不成立的无我之蕴的集合体，觉受快乐有所助益，而痛苦会带来损害，但痛苦本身也不是自性成立的，因此觉受也不是自性成立的，所以应该努力修习觉受的念住。第三，修习心念住时，首先要阐明意识不是自性成立的，然后阐明五种识也不是自性成立的。第一，意不是自性成立的，因为六根也不是自性存在的，色等六境也不是自性存在的，而且意也不存在于六根和六境之间，即不存在于二者的集合中，正如《入中论》中所说的那样，应当忆念七相车喻。外道认为内在的作者是士夫。
English
When there is nothing that is inherently established as the feeler, and the feeling that is experienced is also not inherently established, if one understands this, then when seeing this state of the feeling and the feeler not being inherently established, why would craving not cease? Because the craving to obtain happiness and the craving to be separated from suffering are driven by the power of clinging to reality. Third, whether it is seen by eye consciousness or touched by body consciousness, all objects from which feelings arise are inherently empty, and the nature of feelings is like dreams and illusions, so feelings are also without inherent existence. Fourth, because feelings arise simultaneously with the mind, feelings are not seen by the mind's own nature, because they are different things, existing simultaneously and without connection. What arises before or after feelings is only a memory of feelings, not an experience, because at that time, feelings have ceased or have not yet arisen. Summary of the meaning: Feelings do not experience their own nature, because self-awareness is obstructed by being blocked. Nor are they experienced by other things that are inherently established, because there is no connection between the experiencer and the experienced. Not only is the feeler not inherently established, but there is also no inherently established existence of the feeler itself, because it has already been refuted in the context of refuting the self of a person. Therefore, feelings are not truly existent, and in this way, for this collection of aggregates without self, which is not inherently established, the feeling of happiness is helpful, and suffering brings harm, but suffering itself is also not inherently established, so feelings are also not inherently established, so one should strive to cultivate mindfulness of feelings. Third, when cultivating mindfulness of the mind, first it is necessary to explain that mind consciousness is not inherently established, and then to explain that the five consciousnesses are also not inherently established. First, the mind is not inherently established, because the six faculties are also not inherently existent, the six objects such as form are also not inherently existent, and the mind also does not exist between the six faculties and the six objects, that is, it does not exist in the collection of the two, as stated in the "Entering the Middle Way," one should remember the sevenfold chariot analogy. The non-Buddhists believe that the inner agent is the purusha.