Tibetan
གྲུབ་བས་སྟོང་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྟོང་ཚུལ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྟོང་ཚུལ་སྔ་མ་ཚད་མས་གྲུབ་ཟིན་བྱེད་པ་མ་ཉམས་པའི་རིང་ལ་གྲུབ་མཐས་གཞི་དེ་བདེན་པའམ་དེའི་དོན་དུ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སྐྱེ་མི་སྲིད་ལ། ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཚད་མས་གྲུབ་ཅིང་བྱེད་པ་མ་ཉམས་ཀྱང་གྲུབ་མཐས་བདེན་པའམ་བདེན་པའི་དོན་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མི་འགལ་བའོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱིས་བཀག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་མ་བསྒྲུབས་ ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རང་བཞིན་མེད་པ་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་ཐོག་མར་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་དགོས་པས་དེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དགག་པ་ནི་སྒྲས་བརྗོད་པ་ན་ཚིག་གིས་ཟིན་པར་དགག་བྱ་བཅད་པའམ་དེའི་རྣམ་པ་བློ་ལ་འཆར་བ་ན་དགག་བྱ་བཀག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་དངོས་སུ་ཤར་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཞིག་སྟེ། དང་པོ་ནི་བདག་མེད་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་སྟེ་འདི་ལ་ཚིག་གིས་ཟིན་པར་དགག་བྱ་བཅད་པ་མེད་ཀྱང་དེའི་དོན་འཆར་བ་ན་སྤྲོས་པ་བཅད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཆར་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་ལ་གཉིས་ལས་མ་ཡིན་དགག་ནི་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་ཆོས་གཞན་འཕེན་པ་སྟེ། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ནི་དངོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དགག་པས་དེ་དང་འདྲ་བ་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་འདི་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགག་པས་བྲམ་ཟེ་འདྲ་བ་དེ་ལས་གཞན་པ་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་དཀའ་ཐུབ་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་དམན་པའི་དམངས་རིགས་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །མེད་དགག་ནི་དགག་བྱ་དངོས་སུ་བཅད་ནས་ཆོས་གཞན་མི་འཕེན་པ་སྟེ། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། མེད་པར་དགག་པ་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཙམ་ཞིག་འགོག་བར་ཟད་ཀྱི་དེ་དང་འདྲ་བ་དེ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྒྲུབ་ པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ་དཔེར་ན་བྲམ་ཟེས་ཆང་བཏུང་བར་མི་བྱའོ། ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་འགོག་པར་ཟད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་བཏུང་བ་བཏུང་ངོ་ཞེའམ་མི་བཏུང་ངོ་ཞེས་མི་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་མི་སྒྲུབ་ནི་འཕེན་མི་འཕེན་དང་དོན་གཅིག་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་དགག་བྱ་བཀག་ཙམ་མིན་པའོ། །མ་ཡིན་ཞེས་པ་དང་མེད་ཅེས་པའི་ཚིག་གིས་བཀག་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མིན་ཏེ། བདག་ལས་མ་ཡིན་ཞེས
Chinese
以成立为空性，指的是以自性为空性的意义。而除此之外的空性方式，不是以自性为空性的理由是，在先前的空性方式被量成立之后，只要其作用没有消失，宗派就不会对那个基础执著为真实或执著为是那个意义。而后面的那些空性方式，即使其意义被量成立并且作用没有消失，宗派执著为真实或执著为真实的意义也不相违背。第三，那么，如同有人说，对人与法，只是用理证遮破了自性，而没有成立一样吗？或者认为，是用理证成立了无自性吗？对于这个问题，首先必须了解两种遮破的定义，所以将要解说。所谓遮破，就是在用语言表达时，用词语截断了所要遮破的事物，或者当其形象在心中显现时，必须以遮破所要遮破的事物的形象而真实显现，从而被理解的事物。第一种，比如无我。第二种，比如法性，对于这种遮破，虽然没有用词语截断所要遮破的事物，但是当其意义显现时，会以截断戏论的形象而显现。像这样，对于通过真实截断所要遮破的事物而被理解的意义，有两种，其中非是遮破，是指真实截断所要遮破的事物之后，引出其他的法。如《正理燃灯论》中说：“非是遮破，是指遮破事物的自性，从而成立与它相似的、不同于它的事物的自性。例如，否定‘这不是婆罗门’，从而成立不同于婆罗门，不如婆罗门那样精进苦行和博学的贱民。”无是遮破，是指真实截断所要遮破的事物之后，不引出其他的法。《正理燃灯论》中说：“无是遮破，仅仅是遮止事物的自性，而不成立与它相似的、不是它的其他事物。例如，婆罗门不应该喝酒。仅仅是遮止这件事，而不说除此之外的饮料喝或者不喝。”其中，成立与不成立，与引出与不引出意义相同，而不同于它，是指不仅仅是遮破所要遮破的事物。用‘非是’和‘无是’这两个词语遮破，不是这两者的差别，因为‘非我’。
English
Emptiness by establishment means emptiness by its own nature. The reason why other ways of emptiness are not empty by their own nature is that as long as the previous way of emptiness is proven by valid cognition and its function has not disappeared, sects cannot possibly cling to that basis as true or as existing for that purpose. However, even if the meaning of the latter ones is proven by valid cognition and its function has not disappeared, it is not contradictory for sects to cling to them as true or as the meaning of truth. Thirdly, is it like saying that for persons and phenomena, only self-nature is negated by reason, but not established? Or do you think that non-self-nature is established by reason? For this, one must first know the definitions of the two negations, so I will explain them. Negation is when expressing with words, the object to be negated is cut off by words, or when its appearance arises in the mind, it must arise as having the appearance of negating the object to be negated, and then be understood. The first is like selflessness. The second is like the nature of phenomena, for which there is no cutting off of the object to be negated by words, but when its meaning arises, it arises as having the appearance of cutting off elaborations. Thus, for the meaning to be understood by actually cutting off the object to be negated, there are two, of which non-affirmative negation is to cut off the object to be negated and then draw out another dharma. As it says in the Blaze of Reasoning: "Non-affirmative negation is to negate the very nature of a thing, thereby establishing the nature of another thing similar to it but different from it. For example, negating 'This is not a Brahmin' thereby establishing a lower caste who is different from a Brahmin, not as diligent in asceticism and learning." Negative negation is to cut off the object to be negated and not draw out another dharma. As it says in the Blaze of Reasoning: "Negative negation is merely to prevent the very nature of a thing, and does not establish another thing that is similar to it but not it. For example, a Brahmin should not drink alcohol. It only prevents that, and does not say whether or not to drink other drinks." Wherein, establishing and not establishing are the same as drawing out and not drawing out, and different from it is not merely negating the object to be negated. Negating with the words 'not' and 'without' is not the difference between the two, because 'not from self'.
Tibetan
་བཀག་པ་མེད་དགག་ཏུ་ལེགས་ལྡན་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ཀས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་ཚེ་དཔག་མེད་ཅེས་པ་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དགག་པ་ལ་ཆོས་ཀུན་ཀྱང་རང་མ་ཡིན་བཀག་པས་དངོས་པོ་ལ་དགག་བྱ་བཅད་པས་མི་ཆོག་གི་རང་བརྗོད་པའི་སྒྲས་བཅད་པ་དང་རང་རྟོགས་པའི་བློ་ལ་དངོས་སུ་དགག་བྱ་བཅད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཆར་བ་གང་རུང་དགོས་སོ། །ཁ་ཅིག་བདག་མེད་ལྟ་བུ་མེད་དགག་ཡིན་གྱི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་གཞི་སྒྲུབ་པ་དང་ཚོགས་ན་མེད་དགག་མིན་ཞེས་འདོད་ལ་གཞན་དག་གཞི་དང་ཚོགས་ན་ཆོས་གཞན་འཕངས་པས་མེད་དགག་མིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཁོ་ན་བཞིན་གཞུང་གཞན་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ལ་དེའི་ཚེ་བྲམ་ཟས་ཆང་མི་བཏུང་ངོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ལ་གཞི་སྒྲུབ་པ་དང་ཚོགས་ཀྱང་མེད་དགག་གི་མཚན་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྲམ་ཟེ་ལྟ་བུ་དེ་དགག་བྱ་བཅད་ནས་ཆོས་གཞན་འཕེན་མི་ འཕེན་རྩི་བའི་གཞི་ཡིན་གྱི་འཕངས་པའི་ཆོས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་གཞན་འཕངས་ཚུལ་ལ་ཤུགས་དང་དངོས་དང་དེ་གཉིས་ཀ་དང་སྐབས་ཀྱིས་འཕངས་པ་བཞི་ཡོད་དེ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་དྲངས་པ་ལས། དགག་པ་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་དང༌། །ཚིག་གཅིག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ལྡན་རང་ཚིག་མི་སྟོན་པ། །མ་ཡིན་གཞན་པ་གཞན་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །དེ་ལ་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ནི་མཆོད་སྦྱིན་ཚོན་པོ་ཉིན་པར་མི་ཟ་བ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚིག་གཅིག་གིས་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པ་ནི་བདག་ལས་མ་སྐྱེས་པ་ཡོད་ཅེས་བ་ལྟ་བུ་དགག་བྱ་གཅོད་པ་དང་ཆོས་གཞན་དངོས་སུ་འཕེན་པ་གཉིས་ཀ་ཚིག་གཅིག་གིས་ཟིན་པའོ། །དེ་ལྡན་ནི་དངོས་ཤུགས་ལ་ཆོས་གཞན་འཕངས་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའི་ཚིག་སྟེ་མཆོད་སྦྱིན་ཚོན་པོ་ཉིད་བར་མི་ཟ་བ་རིད་པ་མིན་པ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་ཚིག་གིས་མི་སྟོན་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་གཅིག་རྒྱལ་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་ངེས་ཤིང་ཁྱད་པར་མ་ངེས་པའི་སྐབས་སུ་འདི་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཕེན་ཚུལ་བཞི་པོ་དེ་གང་བྱུང་ཡང་མ་ཡིན་དགག་ཡིན་ལ་དེ་ལས་གཞན་པ་དེ་བཞི་གང་ཡང་མ་འཕངས་པ་ནི་མ་ཡིན་དགག་ལས་གཞན་མེད་དགག་གོ །འདི་ལ་སྔོན་གྱི་ཁ་ཅིག་དབུ་མ་པ་ལ་རང་བཞིན་འགོག་པའི་རྟགས་དང་རྗེས་དཔག་ཡོད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྲུབ་བའི་དེ་ གཉིས་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ནི་མི་འཐད་དེ། བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པའི་རྟགས་ཡང་དག་དང་གཞལ་བྱ་མེད་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
因为善说和月称二者都说了，遮止是无遮止，而且“无量寿”必须做成非遮止。因此，对于遮止，一切法都以遮止自身非有，对于事物来说，仅仅遮断所遮是不行的，必须是以能表达自身的语词来遮断，或者在能自己领悟的心识中，显现出真实遮断所遮的形态，二者必须有其一。有些人认为，像无我一样是无遮止，像在补特伽罗上说无我一样，如果是建立基和集合，就不是无遮止，另一些人说，在基和集合上，因为抛弃了其他法，所以不是无遮止，这是不合理的。两种遮止的差别，就像之前说的那样，在其他论典中也有出现，那时，像婆罗门不喝酒一样，建立基和集合也存在无遮止的特征。像婆罗门一样，那是遮断所遮后，是否抛弃其他法的依据，而不是抛弃的其他法。因此，抛弃其他法的方式有四种，即通过暗示、直接、二者兼有和根据情况抛弃。如《智慧之灯论》的注释中所引：遮止以意义显示，一句成立事物，具彼不显自语，非有他者是他有。其中，以意义显示，比如供施者不白天吃黑色的食物。一句成立事物，比如有非从自生者，像这样，遮断所遮和直接抛弃其他法，二者都包含在一句话中。具彼，是指在暗示和直接上，都存在抛弃其他法，这样的语句，比如供施者不白天吃黑色的食物，有不是瘦弱的。不以自己的语句显示，比如一个人确定是国王种姓或婆罗门中的一个，但在不确定具体是哪个的情况下，说这个人不是婆罗门。无论出现以上四种抛弃方式中的哪一种，都是非遮止，除此之外，以上四种方式都没有抛弃的，就是非遮止之外的无遮止。对此，以前有些人说，对于中观派来说，有遮止自性的理证和比量，但没有成立自性不存在的理证和比量，这是不合理的。因为没有所证的正确理证和没有所量的比量是不可能存在的。
English
Because both Lektan and Zlawa said that negation is non-affirming negation, and "Amitayus" must be made into an affirming negation. Therefore, for negation, all phenomena negate their own non-existence. For objects, it is not enough to merely cut off what is to be negated. It must be cut off by words that express themselves, or in the mind that can realize itself, it must appear in the form of actually cutting off what is to be negated. One of the two must be present. Some people think that like selflessness, it is non-affirming negation, like saying selflessness in a person, if it is establishing a basis and a collection, it is not non-affirming negation. Others say that in the basis and collection, because other dharmas are abandoned, it is not non-affirming negation, which is unreasonable. The difference between the two negations is just as mentioned before, and it also appears in other treatises. At that time, like a Brahmin not drinking alcohol, the characteristics of non-affirming negation also exist in establishing the basis and collection. Like a Brahmin, it is the basis for considering whether other dharmas are abandoned after cutting off what is to be negated, and not the other dharmas that are abandoned. Therefore, there are four ways to abandon other dharmas, namely, through implication, directly, both, and according to circumstances. As quoted in the commentary of the Lamp of Wisdom: Negation shows by meaning, one sentence establishes a thing, possessing it does not show its own words, non-existent other is other existent. Among them, showing by meaning, such as the offering person does not eat black food during the day. One sentence establishes a thing, such as there is something not born from itself, like this, cutting off what is to be negated and directly abandoning other dharmas are both contained in one sentence. Possessing it refers to the statement that both implication and directness exist in abandoning other dharmas, such as the offering person does not eat black food during the day, there is something that is not thin. Not showing with one's own words, such as when a person is determined to be one of the royal caste or Brahmin, but in the case of not being sure which one, saying that this person is not a Brahmin. Whichever of the above four ways of abandoning appears, it is an affirming negation. Apart from that, if none of the above four ways are abandoned, it is a non-affirming negation other than the affirming negation. In this regard, some people in the past said that for the Madhyamikas, there are valid reasons and inferences for negating self-nature, but there are no reasons and inferences for establishing the non-existence of self-nature, which is unreasonable. Because a correct reason without what is to be proven and an inference without what is to be measured are impossible.