Tibetan
ན། གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་དོན་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་དོན་ཁོ་རང་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་སོང་གི་ཡུལ་ཅན་ཐ་སྙད་དེའི་དབང་གིས་ཡོད་པར་མ་སོང་བས་དེ་གཅོད་དོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་ཁེགས་ཀྱང་མཆོད་སྦྱིན་གྱིས་མཐོང་ངོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་མེད་ན་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་ཡོད་པར་ནི་གྲུབ་ལ། དོན་དང་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་མ་སོང་བ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་འོས་མེད་ཀྱིས་འགྲུབ་པོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པའི་ཡོད་ཚུལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་དཔྱད་པ་ན་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་ཟད་པས་དེའི་ཡོད་པ་ཡང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པར་སྨྲའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པར་མི་སྨྲའོ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་ངོར་འཇོག་ཅེས་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཡོད་པར་བཟུང་བ་དེ་རིགས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ལ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་གྱི་དེས་གྲུབ་ཅེས་པ་མིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་གྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་བས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་བ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པར་བཤད་དོ། །རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ པར་འཇོག་པའི་ཤེས་པ་གནོད་མེད་ནི་སྣང་ཡུལ་ལམ་ཞེན་ཡུལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ་མ་འཁྲུལ་བ་ཞིག་ལ་འདོད་ལ། འདི་ལ་སྣང་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བས་དོན་འཇོག་ནུས་པ་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་གནོད་མེད་ཀྱི་གནོད་པ་ཡོད་མེད་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །འདི་འདྲ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པ་ལ་བཏགས་ཡོད་དུ་གསུངས་ཀྱི་ཆོས་དེ་དངོས་མིན་བཞིན་དུ་དེར་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་གཏན་ནས་མིན་པས་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་མཚན་ཉིད་བ་དང་འཆིང་གྲོལ་མཚན་ཉིད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འཐད་ཀྱི་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་ཡེ་མི་འཐད་དོ། །དེ་ཉིད་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་ཏུ་སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་ལ་རྣམ་གཞག་མཚན་ཉིད་པ་འཇོག་ས་མ་བྱུང་ན་རྒྱུ་འབྲས་མཚན་ཉིད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྟེང་དུ་ཁྱེར་པའི་གོམས་པ་ཆེས་པས་ལན་ཞིང༌། ད་དུང་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དོན་དུ་མ་ཤར་བ་ཡིན་པས་ལུགས་འདིའི་གོལ་ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་མི་ཁེགས་པར་ཐལ་བ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་བདག་གཞན་གང་ལས་སྐྱེ་དཔྱད་ནས་འགོག་པས་མི་ཁེགས་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་འགོག་པས་མི་ཁེགས་པར་འགྱུར་ན་དེ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་ འགོག་པར་ནུས་སོ། །རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་གནད་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡང་བཀག་གོ །དེའི་ཕྱིར་རང་མཚན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་འཇུག་པ་ལས། དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་པའི། །རིགས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིགས་མིན་ན། །ཁྱེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གིས་ཡིན་པར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་གསུངས་པ་མི་འཐད་པ་ནི། རིགས་པ་དང་པོ་སྟོན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། གང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་བར་མི་བྱེད་ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་དང་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་གང་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་གང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པ་དང་གང་མ་སྐྱེས་པ་དང་གང་མ་བྱུང་བས་ཆོས་རྣམས་མཚན་མ་མེད་པར་མི་བྱེད་པ་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་བྱུང་བར་མི་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་ནས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་མ་བྱུང་བའི་བར་དུ་འོད་སྲུངས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྒྲུབས་ཤིང༌། ལུང་དེས་རྣམ་རིག་པའི་སྟོང་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་བསྟན་པར་བཤད་དོ། །ཆོས་རྣམས་ལ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ཆོས་དེ་རྣམས་རང་ ངོས་ནས་སྟོང་པར་མ་སོང་བས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་སྟོང་པ་དང་ཞེས་པ་མི་འཐད་ལ། རང་ངོས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་བཀག་པར་གཞན་ཞིག་གིས་སྟོང་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པར་བསྟན་དགོས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་དང་འགལ་ཏེ་མདོར་ན་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་རང་སྟོང་མིན་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་མི་འདོད་ན་རང་སྟོང་དུ་མིང་བཏགས་ཀྱང་གཞན་སྟོང་ལས་མི་འདའ་ལ། རྣམ་རིག་པས་གཞན་དབང་གཟུང་འཛིན་རྫས་གཞན་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡང་གཞན་དབང་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ཡིན་བྱས་ན་མི་ཁེགས་ཞེས་པའོ། །དགག་གཞི་དེ་དགག་བྱའི་ངོ་བོར་མེད་པ་དང་གཞི་དེ་དགག་བྱས་སྟོང་ཚུལ་ཡང་ཡིན་པས་སྟོང་པར་འདྲ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་
Chinese
那，如果以名称安立的补特伽罗的意义以自相成立，那么事物就成了以其自身的自性而存在，而不是以具有境的名称的力量而存在，因此要断除它。像这样，即使被理智所遮止，但如果“以供养布施能见到”这样的名称没有意义，那么就会被名称的量所损害，因此成立为存在。在事物和名称两者之中，如果事物不是以其自身的自性而存在，那么就必然以名称的力量而存在。因此，当考察胜义谛的存在的道理时，也完全与此相同，所以说它的存在也是以名称的力量而安立的，但并不说胜义谛是由名称的量所成立的。所谓胜义谛的存在安立在名称的识面前，也是因为胜义谛被执着为存在，而这种执着在理智的执持方式上是不存在的缘故，并不是说它是由此成立的。佛护也说，胜者以名称的力量宣说了生等，并且生等仅仅在言说中成立。自续派认为，在名言中安立存在的无害识，是不迷惑于显现境或耽著境以自相成立的事物。而对于此，由于迷惑于显现境，所以有很多能够安立事物，因此这两者的识的无害与有害的差别也很大。像这样以名称的力量而存在，被称为假立存在，但并非是事物并非实有，却在那里假立的假立存在，因此对于此，佛和有情、自性有和解脱自性有等一切都合理，但在其他的宗派中完全不合理。因此，在解释圣父子（无著和世亲）的究竟意趣时，如果这两位论师没有找到安立名相自性有的地方，那是因为他们习惯于将一切都建立在自相成立的基础上。而且，由于尚未领悟到缘起之义是自性空之义，因此要知道他们处于此宗派的重大错误之处。如果过分到不遮止胜义谛的生，那是因为事物在名言中以自相成立，那么是从自他哪方面……
English
Now, if the meaning of a person designated by a name is established by its own characteristics, then the thing itself becomes existent by its own nature, and not by the power of the name that has the object, so that is cut off. Like that, even if it is blocked by reason, but if the name "seeing by offering alms" has no meaning, then it will be harmed by the measure of the name, so it is established as existent. Among the two, thing and name, if the thing is not existent by its own nature, then it must be established as existent by the power of the name. Therefore, when examining how the ultimate truth exists, it is exactly the same as this, so it is said that its existence is also established by the power of the name, but it is not said that the ultimate truth is established by the measure of the name. The so-called existence of the ultimate truth is placed in front of the consciousness of the name, also because the ultimate truth is held to be existent, and this holding does not exist in the way of holding of reason, it is not said that it is established by this. Buddhapālita also said that the Victorious One spoke of birth and so on by the power of names, and that birth and so on are established only in expression. The Svātantrikas believe that the harmless consciousness that establishes existence in name is one that is not confused about the fact that the appearing object or the object of attachment is established by its own characteristics. And for this, because of confusion about the appearing object, there are many that can establish things, so the difference between the harmlessness and harmfulness of the consciousness of these two is also very large. Like this, existence by the power of name is called imputed existence, but it is not the imputed existence that is imputed there as if the thing is not real, so for this, Buddha and sentient beings, self-nature and liberation from self-nature, etc., are all reasonable, but in other schools it is completely unreasonable. Therefore, when explaining the ultimate intention of the Holy Father and Son (Asanga and Vasubandhu), if these two teachers did not find a place to establish the self-nature of phenomena, it is because they are accustomed to taking everything on the basis of being established by its own characteristics. Moreover, since the meaning of dependent arising has not yet dawned as the meaning of emptiness of self-nature, know that they are in a great error of this school. If it goes too far to not prevent the birth of the ultimate truth, it is because things are established by their own characteristics in name, then from which side, self or other...
Chinese
如果通过对生的考察而不能遮止，那么对于真实成立也同样进行考察，如果不能遮止，那是不合理的，因此在名言中以自相成立也能遮止。如果以自相成立，那么由于必须真实成立的关键，以遮止真实生的理性能遮止名言中以自相成立。因此，自相的生在二谛中都不存在。如《入中论》中说：‘在那时，以何种理性能成立从自和他生的不合理性，如果那种理性能使名言中也不合理，那么你的生将由什么而生？’。说诸法自性空是不合理的，在阐释显示第一理的论典中说：‘光增，还有中观的道路，对于诸法如实地分别观察，如果空性不使诸法空，诸法自身就是空的。’同样，无论无相、无愿、无现行、无生、无灭，都不能使诸法无相，乃至不能使诸法不生，因为诸法自身就是无相，乃至诸法自身就是不生的，从光增所请问的经典中引用，从而成立了以自性空。论中说，那个教证也显示了唯识宗的空性也是不合理的。如果诸法具有以自相成立的自性，那么那些法自身没有成为空性，因此‘诸法自身就是空的’是不合理的。如果没有遮止从自身方面以自性存在，而必须通过其他事物为空的方式来显示空性，那么就与‘空性不使诸法空’相违背，总之，就是不是以自己的体性为空的自空之义。因此，如果不承认诸法以自性成立的自性空，即使命名为自空，也无法超出他空。唯识宗所说，他缘在能取所取上没有异体，也是他缘自性不存在的意思，如果这样说，就不能成立。因为所破的基不存在于所破的体性中，并且基以所破的方式而空也是空性的方式，同样，诸法以自己的自相
English
If it cannot be refuted by examining production, then similarly, examine true existence; if it cannot be refuted, it is unreasonable. Therefore, even conventionally established by its own character can be refuted. If it is established by its own character, then due to the key that it must be truly established, the reasoning that refutes true production also refutes the conventional establishment by its own character. Therefore, production by its own character does not exist in either of the two truths. As it is said in the *Entering the Middle Way*: 'At that time, by what kind of reasoning is it not reasonable to produce from self and other? If that reasoning makes it unreasonable even conventionally, then by what will your production be?' It is unreasonable to say that all phenomena are empty by nature. In the commentary explaining the first reasoning, it says: 'Light Increaser, also the Middle Way, truly and individually examining the phenomena, if emptiness does not make the phenomena empty, the phenomena themselves are empty.' Similarly, whether it is without characteristics, without wishes, without manifestation, without birth, or without arising, it cannot make the phenomena without characteristics, and it cannot make the phenomena not arise, because the phenomena themselves are without characteristics, and the phenomena themselves are not arising. It is quoted from the sutra requested by Light Increaser, thereby establishing emptiness by its own nature. The text states that this scripture also shows that the emptiness of Vijnanavada is also unreasonable. If phenomena have a nature established by their own characteristics, then those phenomena themselves have not become empty, so 'the phenomena themselves are empty' is unreasonable. If it is not refuted that it exists by its own essence, but it is necessary to show emptiness through the way that other things are empty, then it contradicts 'emptiness does not make the phenomena empty.' In short, it is the meaning of not being self-empty by its own nature. Therefore, if you do not accept the self-emptiness of phenomena established by their own characteristics, even if you name it self-empty, you cannot go beyond other-empty. What Vijnanavada says, that other-dependence does not have a different substance in the grasper and the grasped, is also the meaning that other-dependence does not have its own nature. If you say that, it cannot be established. Because the basis of refutation does not exist in the nature of the refutation, and the way the basis is empty by the refutation is also the way of emptiness, similarly, phenomena by their own characteristics