Tibetan
གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་འཐད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ་དེས་ན་འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །འཐད་པས་ རྣམས་པར་དཔྱད་པ་ན་མཆི་གུ་ལ་སོགས་པ་དག་ཁོ་ན་མི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་འཐད་པས་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཀྱང་མཆི་གུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པས་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བཤད་ཅིང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་རྣམ་པར་འཇོག་ཚུལ་འཇུག་པ་ལས་ཤེས་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་སྔར་ལྟར་དཔྱད་ནས་རྙེད་པའི་དོན་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འཇོག་ན་དེ་ཁོ་ནར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པའི་འཐད་པས་བཞག་པས། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མིན་གྱི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྟོན་པས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའོ། །འོ་ན་བདེན་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་སྣང་བཞིན་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་གོ །རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱེད་ན་དོན། །གཞན་དུ་སོང་བས་གནོད་པར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དོན་རྣམས་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་རྙེད་པའི་དོན་ལ་འཇོག་པ་འགོག་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་རིགས་པས་དཔྱད་དོན་ལ་མི་འཇོག་པ་ཁྱེད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ནི་དབུ་མ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱི་དཔྱོད་ལུགས་ཇི་འདྲ་ཞིག་གིས་དཔྱད་པས་དེ་ཁོ་ནར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པའི་རྩོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ བས་ནི་སྔར་ལྟར་དཔྱོད་པ་ཙམ་ནས་དེ་ཁོ་ནར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པར་བཞེད་དེ། སྔར་ལུང་དྲངས་པ་དང་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མིང་དང་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ལན་མང་པོར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་ཙམ་གྱི་དོན་ནི་སྔར་ལྟར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་བཙལ་བ་ན་མི་རྙེད་པ་ལ་བྱེད་ཀྱི་མིང་ཡོད་ཅིང་དོན་མེད་པའམ་མིང་མ་ཡིན་པའི་དོན་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མིང་གི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་བློས་གང་གཞག་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་མི་བཞེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་བློའི་དབང་གིས་མ་བཞག་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་བ་མི་བཞེད་དོ། །དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ནི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་བློའི་དབང་གིས་གཟུགས་ཚོར་ལ་སོགས་པ་འཇོག་མི་ནུས་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་དབང་བོའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་འཇོག་ནུས་པར་འདོད་པས་བློའི་དབང་གིས་བཞག་མ་བཞག་གི་བློ་ལ་ཡང་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །དེ་འདྲ་བའི་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པར་ཆོས་རང་གི་ངོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་མེད་སོགས་དཔྱོད་པ་ནས་དེ་ཁོ་ནར་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱོད་པར་འགྲོ་བར་འདོད་ཀྱི། སྔར་བཤད་པའི་དཔྱོད་ལུགས་དེ་ཙམ་ནས་མི་འདོད་པས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བཞེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུང་རབ་ལས་ཀུན་རྫོབ་མིང་དག་བརྡ་དང་བཏགས་བ་ཙམ་དུ་གསུངས་བའི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་གང་གཅོད་པ་ཡང་མི་མཐུན་ནོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡང་འོངས་སམ་མི་འོངས་སྐྱེས་སམ་མ་སྐྱེས་ཞེས་སོགས་ དཔྱད་པ་མང་པོ་ཡོད་བས་དེ་ལྟར་དྲིས་པ་ལ་འོངས་བ་དང་སྐྱེས་ཞེས་སྨྲར་མི་རུང་ངམ་སྙམ་ན། འདིའི་ཚོལ་ཚུལ་དང་དཔྱོད་ལུགས་སྔ་མ་དང་ཆེས་མི་འདྲ་སྟེ། འདིས་ནི་འགྲོ་འོང་བྱེད་མཁན་དང་འགྲོ་འོང་གི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་མ་ཚིམ་བར་ཐ་སྙད་དེ་དག་བཏགས་པའི་དོན་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་དུ་དཔྱད་ནས་འགྲོ་འོང་དྲིས་པ་མིན་གྱི། འགྲོ་འོང་གི་ཐ་སྙད་རང་དགའ་བར་འཇུག་པ་ལ་རང་དགའ་བའི་བརྟག་པ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེའི་བརྟག་བ་ཁས་བླང་པ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱད་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཛིན་ཚུལ་མིན་ལ། སེམས་ཅན་འཁོར་བར་འཆིང་བ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་རིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཙོ་བོར་དགག་དགོས་པས་དེའི་འཛིན་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པར་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཡོད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་ལ་དེ་ལྟར་འཛིན་ན་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་དང་མིག་རྣ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལ་དེ་ལྟར་འཛིན་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཡིན་ལ་དེས་བདག་གཉིས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བཟུང་བ་དེས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་དཔྱད་ནས་བཟུང་བ་མིན་ཀྱང་འདིས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་དེ་ཡོད་ན། དེའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བཏགས་ ས་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དཔྱད་པ་ན་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་རྙེད་དགོས་སོ། །དེས་ན་མ་དཔྱད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཡུལ་དང་བཅས་པ་རིགས་པའི་དགག་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང༌། གཞུང་རྣམས་ནས་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་ཤ་སྟག་འབྱུང་བ་ཡང་མི་འགལ་བས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཡུལ་བཅས་ཁོ་ན་འགོག་གོ་སྙམ་དུ་མི་བཟུང་ངོ༌། །གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བ་ཁ་ཅིག་དང་བརྡ་མི་ཤེས
Chinese
应当承诺不吃鬼，如果不是这样，难道不是符合世俗谛的吗？因此，这会变成胜义谛，而不会变成世俗谛。通过理证进行分析时，并非仅仅眼泪等不存在。那么是什么呢？通过即将阐述的理证，色和受等也不存在，因此也应承诺它们也像眼泪等一样，在世俗谛中不存在，但事实并非如此，所以这并不存在。这样讲述，并且依靠安立所诠的方式需要从《入行论》中了解。因此，如果像之前一样分析后，将找到的意义安立为名言中存在，那么通过分析是否成立的理证所安立的，那不是在世俗中存在，而是会变成在胜义中存在，这样显示，如果以自相成立，那就是在胜义中成立。那么，在二谛中：如其所显现，为了自性之故，不应在此进行分析。如果进行分别分析，意义会变成其他，因此会造成损害。如是所说一样，自续派中观师们，难道不是也阻止通过理证分析世俗谛的意义，然后安立在找到的意义上吗？你们的特点是什么，即名言中存在的不安立在通过理证分析的意义上？这是因为没有区分两种中观派的宗派，通过何种分析方式进行分析，从而分析是否成立的差别而产生的争论。应成派认为，仅仅像之前一样分析，就分析是否成立。因为之前引用的教证和存在的事物，也多次被说成仅仅是名称、术语和名言。名称的意义仅仅是像之前一样，寻找名言的意义时找不到，而不是指有名称而无意义，或者不是名称的无意义。在此，虽然不认为通过安立名称名言的意识所安立的一切都在名言中存在，但不认为不是通过安立名言的意识所安立的名言存在。自续派中观师们，不能通过安立名言的意识来安立色受等，但认为可以通过显现给无害的根识等的方式来安立名言中存在。
English
One should promise not to eat ghosts. If it is not like that, isn't it in accordance with conventional truth? Therefore, this will become the ultimate truth and will not become the conventional truth. When analyzing with reason, it is not that only tears and so on do not exist. Then what is it? Through the reason that will be explained, form, feeling, and so on also do not exist, so it should be promised that they, like tears and so on, do not exist in conventional truth, but that is not the case, so this does not exist. It is said that the way to establish what is imputed based on dependence needs to be understood from the "Entering the Middle Way". Therefore, if, after analyzing as before, the meaning found is established as existing in name, then what is established by the reason that analyzes whether it is established or not, that does not exist in the conventional, but will become existing in the ultimate, thus showing that if it is established by its own characteristics, then it is established in the ultimate. Then, in the two truths: "As it appears, for the sake of its own nature, analysis should not be applied here. If one analyzes separately, the meaning will become other, and thus harm will be caused." Just as it is said, do the Svatantrika Madhyamikas not also prevent analyzing the meanings of conventional truths with reason and then establishing them on the meanings found? What is your characteristic that what exists in name is not established on the meaning analyzed by reason? This is a dispute arising from not distinguishing the difference between the two Madhyamika schools, by what kind of analysis is analyzed, and thus analyzing whether it is established or not. The Prasangikas believe that merely analyzing as before is enough to analyze whether it is established or not, because the scriptures quoted earlier and the existing things have also been said many times to be merely names, terms, and conventions. The meaning of the name is merely that, as before, it cannot be found when searching for the meaning of the convention, and it does not refer to having a name but no meaning, or having no meaning that is not a name. Here, although it is not believed that everything established by the mind that establishes the name convention exists in the convention, it is not believed that the convention that is not established by the power of the mind that establishes the convention exists. The Svatantrika Madhyamikas cannot establish form, feeling, and so on through the mind that establishes the convention, but they believe that they can establish existence in the convention through the way they appear to harmless sense consciousnesses and so on.
Chinese
由智者以智慧安立与否的智慧也有很大差别。不像那样由智慧安立，而是从法自身方面的存在方式来观察有无等，想要从那上面去观察是否成立。因为不想要仅仅是前面所说的观察方式，所以在名言中许可是由自相成立的。因此，经藏中说世俗名称仅仅是表达和假立，那个“仅仅”的语词所断除的也不相同。那么，世间人也会问来不来、生不生等等，如果那样问了，难道不能说来了和生了吗？这里的寻求方式和观察方式与之前非常不同。这是因为，对于来去者和来去的名称安立，不满足于仅仅是那样安立，而是思考那些名称安立的意义是什么，不是那样观察来去而问的。对于来去的名称随意使用，是做了随意的观察，所以对于承认那个观察有什么相违呢？像那样观察名称的意义，执着有由自相成立的自性，不是俱生我执的执着方式。系缚有情于轮回的是俱生，所以理智主要需要遮破那个，那么它的执着方式是怎样的呢？那就是，内外诸法不是仅仅由名称的威力安立，而是执着从自己的体性方面存在。其中，如果对于供养等补特伽罗那样执着，就是补特伽罗我执，如果对于眼耳等法那样执着，就是法我执，由此也要了知二我。像这样执着，虽然不是观察名称的意义是什么而执着，但是如果像这个执着那样的意义存在，那么，安立那个名称的安立处是怎样存在的呢？观察时，观察者必须找到。因此，没有观察的俱生我执连同对境是理智所要遮破的主要对象，并且，经论中也全部是从观察后遮破，也不相违，所以不要认为只是遮破了遍计所执的执着连同对境。有些没有被宗派改变思想的人和不了解词语的人。
English
There is also a great difference in the wisdom of whether or not it is established by the wise through wisdom. Unlike being established by wisdom in that way, it is desired to examine whether or not it is established from the perspective of the nature of the Dharma itself, such as examining existence or non-existence. Because they do not want just the method of examination mentioned earlier, they assert that in conventional terms, it is established by its own characteristics. Therefore, in the scriptures, it is also inconsistent what the word "only" cuts off when it says that worldly names are merely expressions and designations. So, would worldly people also ask whether they come or not, are born or not, etc.? If asked in that way, is it not permissible to say that they have come and are born? The way of searching and the way of examining here are very different from before. This is because, for the one who goes and comes and the designation of going and coming, they are not satisfied with merely designating it that way, but rather think about what the meaning of those designations is, and do not ask about going and coming in that way. It is because they have made an arbitrary examination of the arbitrary use of the term going and coming, so what contradiction is there in acknowledging that examination? In that way, examining the meaning of the term and grasping that there is a nature established by its own characteristics is not the way of grasping of innate self-grasping. It is the innate that binds sentient beings to samsara, so reason mainly needs to refute that, so what is its way of grasping? That is, external and internal dharmas are not merely established by the power of names, but rather grasp that they exist from the aspect of their own essence. Among them, if one grasps in that way for the person of offerings and so on, it is the self-grasping of the person, and if one grasps in that way for the eyes, ears, and so on, it is the self-grasping of dharmas, and from this one should also know the two selves. Although grasping in this way is not grasping by examining what the meaning of the term is, if the meaning of that grasping exists, then how does the place of designation where that term is established exist? When examining, the examiner must find it. Therefore, the innate self-grasping that has not been examined, together with its object, is the main object to be refuted by reason, and it is also not contradictory that all the scriptures refute after examining, so do not think that only the grasping of the completely imputed, together with its object, is refuted. Some people whose minds have not been changed by tenets and who do not understand words.