Tibetan
་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་རིགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་རང་བཞིན་ནམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བའི་གཞན་སྐྱེ་འདོད་དགོས། དེ་མི་འདོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་བདེན་པ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྒོལ་བ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་མེད་པར་བསྒྲུབས་ ཏེ། འདི་ནི་དབུ་མ་པ་དོན་དམ་པར་མི་སྐྱེ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་སྒྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ལ་མིན་པས། དབུ་མ་པ་གཉིས་ལ་དགག་བྱའི་ཁྱད་པར་དེ་ཙམ་ཡོད་ན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་དེ་ལ་དམིགས་བསལ་ཅན་གྱི་དགག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་མཛད་ཅེས་སྨྲ་བར་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཀུན་བརྟགས་དང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱིས་བཟུང་ཚུལ་བསྟན་ནས་དེ་མེད་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྡེ་སྣོད་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་བདག་མེད་གཉིས་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འོ་ན་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་བཟུང་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་བཟུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཐོག་མར་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་ལུགས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་འདིས་ལས་འདི་བྱས་སོ། །འབྲས་བུ་འདི་མྱུང་ངོ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ལ་རང་གི་ཕུང་པོ་འདི་ཉིད་གང་ཟག་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་དེ་དག་ལས་དོན་གཞན་ཞེས་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དེའི་དོན་བཙལ་ཏེ། དོན་གཅིག་པའི་དོན་ཐ་དད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་གང་རུང་ཞིག་རྙེད་ནས་གང་ཟག་དེ་འཇོག་ས་བྱུང་ན་ལས་གསོག་པ་པོ་ལ་སོགས་པར་འཇོག་ནུས་ལ། མ་རྙེད་ན་འཇོག་མི་ནུས་པས་གང་ཟག་གི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཚིམ་པའི་པར་དེའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་གཞི་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་དཔྱད་ཅིང་བཙལ་ནས་འཇོག་ན་གང་ཟག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། རང་སྡེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནས་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་ བར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐ་ན་མདོ་སྡེ་པས་ཐོགས་པའི་རེག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ལ་ནམ་མཁར་བཞག་པ་ཡན་ཆད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཚད་མས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ན་རང་རང་གི་མིང་གི་ཐ་སྙད་འཇུག་པའི་འཇུག་གཞིའི་དོན་དེ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་གྲུབ་པ་བཙལ་བ་ན་དེས་རྙེད་པའི་དོན་མེད་ན་ཡོད་པར་འཇོག་མི་ནུས་པས་དེ་ལས་བཟློག་པ་ལ་ཡོད་པར་འཇོག་གོ །རྟོག་གེའི་གཞུང་ནས་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཁོ་ན་ལ་རང་མཚན་དང༌། མངོན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་མཚོན་པ་མེའི་ཚ་བ་ལྟ་བུ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་མཚན་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་མི་འདྲའོ། །ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་ལུགས་ནི་དེ་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་བཞེད་པས་རང་གི་ཐ་སྙད་འཇོག་ལུགས་ནི་ཚིག་གསལ་ལས། གཞན་ཡང་ལུས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་བརྟགས་ན་གྲུབ་པ་བརྟེན་པ་པོ་མཆི་གུ་དང༌། མགོ་ཡི་རྟེན་ཅན་བརྟེན་པ་པོ་དགྲ་གཅན་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བཏགས་པ་ལྟར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་མཆི་གུའི་ལུས་དང་དགྲ་གཅན་གྱི་མགོ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ལ་ལུས་དང་མགོ་ ལས་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་རྟོག་ངོར་གཞི་ཆོས་རུང་བ་བཞིན་དུ་སའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྲ་བ་ཞེས་པ་ལ་ཡང་སྲ་བ་མིན་པའི་ས་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་བྱེད་དོ་ཞེས་པའི་ལན་དུ། ལུས་དང་མགོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས་དེ་གཉིས་ལ་དམིགས་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་ན་ཁྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་གང་གི་ལུས་དང་གང་གི་མགོ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཤེས་པར་འདོད་པ་ན། སྟོན་པ་པོས་ཀྱང་མཆི་གུ་དང་དགྲ་གཅན་མིན་པའི་ལུས་དང་མགོ་ཡིན་པ་བསལ་བར་འདོད་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་བརྡའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་མཆི་གུ་དང་དགྲ་གཅན་གྱི་སྒྲས་ཉན་པ་པོའི་དོགས་པ་སེལ་བ་ནི་རིགས་ན། སྲ་བ་མིན་པའི་ས་མེད་པས་ས་ཡི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྲ་བའོ་ཞེས་པ་ལ་དོགས་པ་དེ་འདྲ་བསལ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེ་དོན་གཉིས་མི་མཚུངས་སོ་ཞེས་ལན་མཛད་ནས། དཔེ་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཞིག་ཀྱང་སྟོན་ཏེ་ཁྱད་པར་ཀྱི་གཞི་རྟེན་ལུས་དང་མགོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་རྟེན་པ་མཆི་གུ་དང་དགྲ་གཅན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་མེད་པའི་དཔེར་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདི་ལ་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་གཞི་གང་ཡིན་བཙལ་ན་དོན་ཐ་དད་པ་མི་རྙེད་དེ་དགྲ་གཅན་གྱི་མགོ་ལ་དགྲ་གཅན་དུ་བརྡ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་མཆི་གུ་དང་དེའི་ལུས་ཞེས་པའི་དོན་བཙལ་ན་སོ་སོར་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བརྒལ་ལན་མཛད་ནས་བསལ་བར་གསུངས་ཏེ་ལུང་དེའི་འཕྲོ་ཉིད་ནས་གལ་ཏེ་དེ་ཙམ་ཞིག་དམིགས་པས་ལུས་དང་ མགོ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་གཞན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དཔེ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་
Chinese
同样，为了遮止他生，也必须承认名言中以自性或自相而生的他生。如果否认这一点，那么世俗中也没有谛实，因此会变成没有世俗谛。对于这种反驳，则依次成立了自性生在二谛中都不存在。这对于认为中观派在胜义中不生，但在名言中存在自性生的主张，并非是对主张实事宗的驳斥。如果两个中观派之间存在如此细微的应破差别，那么月称论师为何没有对它进行特别的破斥呢？不应这样说。第二，分为两部分：首先，说明了由遍计所执和俱生执著所执持的方式，并说明了它的不存在；其次，解释了声闻乘依靠经藏也宣说了二无我的意义。第一部分是：那么，如果执著为以自相成立，那是如何执著的呢？对此，首先要陈述各宗派的主张：当安立“某人做了这个业，感受了这个果报”的名言时，探寻这个人所安立的名言的意义，即这个人的蕴聚本身是人，还是与它们不同的事物？如果在统一意义的不同事物等方面找到任何一方，并且找到了安立这个人的地方，那么就能安立为业的作者等等；如果没有找到，就无法安立。因此，对于仅仅安立人的名言并不满足，而是考察和探寻这个名言所安立的基础是什么，如果安立了，那就是安立人为自相成立。从自宗的说一切有部到中观自续派之间的一切宗派都这样认为。同样，对于色和受等有为法，以及无为法，甚至经部所主张的触所分开的少分遮无，直到安立在虚空为止，都可以。当安立一切被量成立的事物为存在时，如果探寻各自名称的名言所适用的基础之义是如何成立的，如果没有找到它所寻找到的意义，就无法安立为存在，因此与此相反则安立为存在。从论理学派的论著中，只有能起作用的才是自相，以及《阿毗达磨经》中。
English
Similarly, to refute other-origination, one must also accept other-origination that arises by its own nature or own characteristic in name. If this is denied, then there is no truth even in the conventional, so it would become without conventional truth. To this objection, it is sequentially established that self-origination does not exist in either of the two truths. This is not a refutation of those who assert things as real, but rather to those Madhyamikas who believe that although there is no origination in the ultimate sense, there is self-origination in name. If there is such a subtle difference in what is to be refuted between the two Madhyamikas, then why did Chandrakirti not make a special refutation of it? It should not be said so. The second is divided into two parts: first, it shows how the imputed and innate clinging are grasped, and then shows that it does not exist; second, it explains the meaning of the two selflessnesses that the Hearers also taught based on the scriptures. The first part is: So, if it is grasped as established by its own characteristic, how is it grasped? To this, first the tenets of the proponents should be stated: When the term "this person did this action, and experienced this result" is established, the meaning of the term established for the person is sought, that is, whether the aggregates of this person are the person himself, or something other than them? If any aspect is found in the different things of the same meaning, and a place is found to establish that person, then it can be established as the doer of actions, etc.; if it is not found, it cannot be established. Therefore, one is not satisfied with merely establishing the term "person", but examines and seeks what the basis of the term is, and if it is established, then it is established that the person is established by his own characteristic. All schools from the Vaibhashika of our own school to the Madhyamika Svatantrika believe so. Similarly, for conditioned dharmas such as form and feeling, and unconditioned dharmas, even the minimal negation of touch separated by the Sutrantikas, up to being placed in space, is fine. When establishing all things that are believed to be established by valid cognition as existent, if one seeks how the meaning of the basis to which the terms of their respective names apply is established, if the meaning found by it is not found, it cannot be established as existent, therefore the opposite of this is established as existent. From the texts of logicians, only that which can perform a function is a self-characteristic, and in the Abhidhamma Sutra.
Chinese
就像用火的热性来表示与众不同的特性一样，这被认为是它自身的特征。由自身特征所成立的自相是非常不同的。月称论师的观点认为，以这种方式来安立存在，即使在名言中也是不认可的。关于如何安立自名言，《显句论》中说：此外，身体的所依是能依的特殊之处，如果不对世俗名言的组成部分进行考察，那么成立的所依是能依的脓和头的所依是能依的敌人等，就像对补特伽罗等进行假立一样，因此这个例子是不合理的。这是因为在世间上说脓的身体和敌人的头时，身体和头并没有与它们不同的特殊之处，但就像在分别念前允许基和法一样，对于“地的自性是坚硬”这句话，即使没有不坚硬的地，也像那样进行称说。作为对此的回应，当从身体和头这些词中生起针对它们的意识时，如果想要通过抓住特殊的基础来了解这是谁的身体和谁的头，那么，导师也想要排除不是脓和敌人的身体和头，因此追随世间习俗，以特殊之法，用脓和敌人的词语来消除听者的疑惑是合理的。因为没有不坚硬的地，所以对于“地的自性是坚硬”这句话，没有必要消除那样的疑惑，因此例子和意义并不相同。这样回答之后，又指出了另一个例子不成立的理由，即特殊的基础所依身体和头，以及特殊的法所依脓和敌人，在世间的名言中是成立为不同的，因此这两个不是无有差别的例子。如果寻找安立名称的基础是什么，也找不到不同的意义，因为敌人的头被称作敌人，如果寻找脓和它的身体的意义，也无法分别找到。对此进行了辩驳和回答，并进行了驳斥，即从那段经文的下文来看，如果仅仅因为执著于此，而没有成立与身体和头不同的其他意义，因此例子本身就是成立的。但事实并非如此，因为世间的名言不允许那样进行分别分析。
English
Just as the heat of fire is used to represent a unique characteristic, this is considered its own characteristic. The self-characteristic established by its own characteristic is very different. Chandrakirti's view is that establishing existence in this way is not even accepted in conventional truth. Regarding how to establish self-conventional truth, the Prasannapadā says: Furthermore, the basis of the body is the special feature of the dependent, if the components of worldly convention are not examined, then the established dependent is the pus, and the basis of the head is the dependent enemy, etc., just like the imputation to persons, etc., therefore this example is not reasonable. This is because in the world, when we say the body of pus and the head of the enemy, the body and the head do not have special features different from them, but just as the base and the dharma are allowed in front of conceptualization, for the statement "the self-nature of earth is hardness," even if there is no non-hard earth, it is spoken of in that way. In response to this, when a consciousness arises from the words body and head that is directed towards them, if one wants to understand whose body and whose head it is by grasping the special basis, then the teacher also wants to exclude the body and head that are not pus and enemy, therefore following worldly customs, using the words pus and enemy as special dharmas to eliminate the listener's doubts is reasonable. Because there is no non-hard earth, there is no need to eliminate such doubts for the statement "the self-nature of earth is hardness," therefore the example and the meaning are not the same. After answering in this way, another reason why the example is not established is pointed out, that is, the special basis dependent body and head, and the special dharma dependent pus and enemy, are established as different in worldly convention, therefore these two are not examples without difference. If we look for what the basis for establishing a name is, we will not find a different meaning, because the enemy's head is called enemy, and if we look for the meaning of pus and its body, we cannot find them separately. This was debated and answered, and refuted, that is, from the continuation of that scripture, if only because of clinging to this, and no other meaning different from the body and head is established, therefore the example itself is established. But this is not the case, because worldly convention does not allow such analytical distinctions.