Chinese
以有境之识的显现力所安立的，这是特别说明。执实的对境，认为那些基是空性的空性，是那些的胜义谛，然而那些也是以对有境显现的势力所安立的，不是以非安立的实相之力所成立的。由此也应了知空性之空性的意义。前面所说的执实，是此派的俱生执实，对于不了解词义的众生，虽然没有以连结那些名义的方式执著，但意义是有的。因此，如果执实的对境成立，最终以究竟的理智来观察，就会变成可堪忍受观察、无分之事物和自性差别三者具备等等。认为能推出那些的执著不是执实的意义，因为即使遮止那些，也不能成立无实的意义。由于没有很好地确定此派的执实之义，如果理性能衡量所量，就会变成真实成立，以前的一些智者也如此认为。有些认为理智无境，另一些则区分了理性和比量的差别，从而安立有境无境。总之，要认识到俱生的法我执，并将所有遮止法我的理证都理解为直接遮止此执著及其分支。通过听闻、讲说和思考，反复审查对自相续的执著造成了多大的损害，要知道这是窍诀的要点。在讲解自宗的无我时，也要同样看待。二是，那么，遮止如此这般的破斥对象，主要依靠什么理证呢？此宗遮止破斥对象的理证，除了少数之外，都是依靠未见相违品的理证。而且，依靠《楞伽经》和《父子相会经》中所说，仅以一与多离的理证来成立，这是在《中观庄严论》中所说的。在《中观光明论》中，也说了金刚屑、有无生灭和四句生灭，以及一与多离。也说了缘起的理证，那是见相违品的理证。向对方展示矛盾的最终界限是，自他宗
English
That which is not established by the power of the appearance of the mind of the object-possessor is specifically stated. The object of grasping at truth considers those bases, the emptiness of emptiness, to be the ultimate reality of those, but those too are not established by the power of the reality that is not established by the power of appearance to the object-possessor. By this, one should also understand the meaning of the emptiness of emptiness. The grasping at truth mentioned earlier is the innate grasping at truth of this school, and even for sentient beings who do not understand the meaning of words, although they do not grasp by way of connecting those names and meanings, there is meaning. Therefore, if the object of grasping at truth is established, it will ultimately become something that can withstand investigation by ultimate intelligence, an indivisible thing, and possessing three characteristics of self-nature, etc. Thinking that the grasping that can infer those is not the meaning of grasping at truth, because even if those are refuted, the meaning of non-truth cannot be established. Because the meaning of grasping at truth in this school has not been well determined, if reason can measure the measurable, it will become truly established, and some of the previous scholars also thought so. Some think that reason has no object, and others distinguish between reason and inference, thereby establishing object-possession and object-non-possession. In short, one should recognize the innate self-grasping of phenomena, and understand all the proofs that refute self of phenomena as directly refuting this grasping and its branches. Through listening, speaking, and thinking, repeatedly examine how much damage has been done to the grasping of one's own mind-stream, and know that this is the essence of the instruction. When explaining the selflessness of one's own school, one should also view it in the same way. Secondly, then, what is the main reasoning relied upon to refute such a refutable object? The reasoning for refuting the refutable object in this school, with a few exceptions, relies on the reasoning of not seeing the contradictory pair. Moreover, relying on what is said in the Laṅkāvatāra Sūtra and the Father-Son Meeting Sūtra, the establishment by the reasoning of one and many apart is explained in the Ornament of the Middle Way. In the Light of the Middle Way, the Vajra Splinter, the arising and ceasing of existence and non-existence, the arising and ceasing of the four extremes, and also one and many apart are mentioned. The reasoning of dependent origination is also mentioned, which is the reasoning of seeing the contradictory pair. The ultimate limit of showing contradictions to the opponent is, self and other schools
Tibetan
པས་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཡང་དུས་ཀྱི་རམ་པའམ་ཡུལ་གྱི་ཆའམ་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སོགས་ཆ་དུ་མ་མེད་པའི་ཆ་མེད་མི་སྲིད་པར་བསྟན་ནས། ཆ་དུ་མ་དང་ལྡན་པར་གྲུབ་པ་ན་ཆོས་གཅིག་ཆ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་པའི་དོན་ལ་མི་འགལ་མོད་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ལ་ནི་ཆ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ན་འབྲེལ་མེད་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ན་ཆ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་ཆ་ཅན་དུ་མར་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་བསྟན་ནས་ཆོས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་འགོག་སྟེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཚིགས་ལས་སོར་མོ་གཞན་མེད་དེ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་རིགས་པ་ལ་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་འཆད་པའོ། །དཔེར་ན་གཞན་ སྐྱེ་འགོག་པ་ལ་ཡང་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་བཅད་ནས་རྟག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག །མི་རྟག་པ་ལ་དུས་མཉམ་མི་མཉམ་གཉིས་སུ་བཅད་ནས་དུས་མཉམ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག །མི་མཉམ་པ་ལ་ཞིག་མ་ཞིག་གཉིས་སུ་བཅད་ནས་ཞིག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག །སྔ་མ་མ་ཞིག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་བར་དུ་ཆོད་མ་ཆོད་གཉིས་སུ་བཅད་ནས་ཆོད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་བཀག་སྟེ་དེ་རྣམས་འགོག་པ་ཅུང་སླའོ། །དེ་ནས་མ་ཆོད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་ཆོད་པ་དང་ཕྱོགས་རས་མ་ཆོད་པ་གཉིས་སུ་བཅད་ནས་སྔ་མ་ལྟར་ན་དུས་ཅན་གཉིས་འདྲེས་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདབ་ཆགས་པ་གཉིས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བར་མ་ཆོད་ན་ཡུལ་གཅིག་ཏུ་འདྲེ་དགོས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་ཆ་དང་བཅས་པས་ཀུན་རྫོབ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་འཆད་དེ། གནོད་པ་སྟོན་མཚམས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་ཆ་ཆ་ཅན་ལ་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་བརྟག་པ་བྱས་ནས་འགོག་པ་འདིའོ། །དེས་ན་གཞན་སྐྱེ་ལྟ་བུ་ཅིག་འགོག་པ་ལ་ཡང་གནོད་བྱེད་སྟོན་པའི་རིགས་པའི་སྒོ་མང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས་བདེན་གཉིས་སུ་བདེན་གྲུབ་འགོག་པའི་རིགས་པའི་དངོས་གཞི་མུ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་ལ་མཛད་པའི་གནོད་པ་མཐར་གཏུགས་པ་ཡང་ཞི་བ་འཚོ་ཡབ་སྲས་དང་འདྲའོ། །འདི་དག་ཀྱང་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་པའི་ལམ་ཆེན་པོ་སྟེ་རིགས་པ་ལ་བློ་རྒྱས་པར་འདོད་པས་བསླབ་པར་བྱའོ། ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་འདི་དག་གི་རིགས་པ་ཤེས་ན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་རྒྱ་མ་བསྐྱེད་དོ། །གཉིས་བ་ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཕགས་པའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་ལ་གཉིས། གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང༌། དོན་དམ་དུ་གྲུབ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པའི་གཙོ་བོ་གང་ཡིན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ
Chinese
因此，无论承认什么，都显示了不可能存在没有时间辅助、地点部分或认知对象形态等众多部分的无分之分。既然成立了具有众多部分，那么一个法拥有众多部分的自性，在世俗意义上并不矛盾，但在胜义上成立，如果部分和有部分二者体性各异，则没有关联，如果体性相同，则部分都变成一个，并显示了变成众多有部分的过失，从而遮止了法在胜义上成立。如圣天所说：“肢节中无异于指”，就是发挥并阐释这些道理。例如， 在遮止他生时，也断定为常与无常二者，从而遮止了从常法产生。在无常法上，又分为同时与不同时二者，从而遮止了从同时产生。在不同时上，又分为已坏与未坏二者，从而遮止了从已坏者产生。对于从先前未坏者产生，又分为中间有无间隔二者，从而遮止了从有间隔者产生，遮止这些比较容易。然后，对于从无间隔者产生，又分为以一切自性无间隔和以部分无间隔二者，如果像前者那样，则二者必须混合，例如，两个相邻的微尘，如果以一切自性没有间隔，则必须混合在一个地方。如果像后者那样，则因为具有部分而变成世俗，这是在《中观光明论》中阐述的。显示损害的最终界限，就是对部分和有部分进行一异的观察后进行遮止。因此，仅仅是遮止他生，也有许多显示损害的理智之门。论师智藏在二谛中，对于遮止真实成立的理智之根本，即四句生灭所作的穷极损害，也与寂护父子相同。这些也是追随龙树菩萨的理智大道，想要增长理智者应当学习。 如果了解自续派的这些道理，那么其他宗派的道理也能轻易了解，因此无需多费周折。二是应成派如何解释圣者的意趣，分为两点：如何阐述有情和法有无自性，以及显示遮止胜义成立的主要理智是什么。第一
English
Therefore, no matter what is acknowledged, it is shown that it is impossible to have indivisible parts without many parts such as the aid of time, the part of the place, or the form of the object of knowledge. Since it is established as having many parts, it is not contradictory in the conventional sense that one dharma possesses the nature of many parts, but in the ultimate sense, if the parts and the whole are different in nature, then there is no connection, and if they are the same in nature, then all the parts become one, and the fault of becoming many wholes is shown, thereby preventing the establishment of dharma in the ultimate sense. As stated by Āryadeva, "There is no finger different from the joints," which is to develop and explain these reasons. For example, When refuting other-origination, it is also determined as either permanent or impermanent, thereby refuting origination from permanence. On impermanence, it is divided into simultaneous and non-simultaneous, thereby refuting origination from simultaneity. On non-simultaneity, it is divided into destroyed and not destroyed, thereby refuting origination from the destroyed. For origination from the previously not destroyed, it is divided into whether or not there is an interval in between, thereby refuting origination from the interval, and refuting these is relatively easy. Then, for origination from the non-interval, it is divided into non-interval with all self-nature and non-interval with partiality, and if it is like the former, then the two with time must be mixed, for example, two adjacent atoms, if there is no interval with all self-nature, then they must be mixed in one place. If it is like the latter, then it becomes conventional because it has parts, which is explained in the Madhyamaka-aloka. The ultimate limit of showing harm is to refute after observing the one-ness or other-ness of parts and wholes. Therefore, even if it is just refuting other-origination, there are many doors of reasoning that show harm. Acharya Yeshe Nyingpo, in the two truths, for the root of reasoning that refutes true establishment, the ultimate harm done by the four-sentence origination and cessation is also the same as Shantarakshita and his sons. These are also the great path of reasoning that follows the Protector Nagarjuna, and those who want to increase their reasoning should study it. If you understand these reasons of the Svatantrika school, then the reasons of other schools can also be easily understood, so there is no need to spend much effort. Second, how the Prasangikas explain the intention of the noble ones is divided into two points: how to explain whether sentient beings and dharmas have self-nature or not, and what is the main reasoning that prevents ultimate establishment. First