Tibetan
་བཤད་པ་བཞིན་གསལ་བར་མ་བྱུང་ཡང་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀ་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་དོ། །དགོངས་འགྲེལ་ལས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གསུངས་པའི་དོན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བདག་གིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བ་མདོའི་དོན་མིན་པར་དབུ་མའི་དོན་ དུ་འགྲེལ་བའི་ལམ་སྲོལ་འདི་ནི་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ཞིབ་ཏུ་ནི་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་བཤད་དོ། །ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་མདོ་འགྲེལ་ཚུལ་ཞིབ་ཏུ་ཤེས་ན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པའི་རྣམ་འགྱུར་དང་གསུང་རབ་འགྲེལ་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་ཤེས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས། རིགས་པའི་དགག་བྱ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་འགོག་པའོ། །དང་པོ་ནི། །གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་ཞིག་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་ན། འོ་ན་དེ་ཙམ་མིན་པའི་བདེན་པ་དང་ཡང་དག་པ་དང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་དགག་བྱ་དེ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་ན། འདིར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་འཛིན་ལུགས་སམ་དེས་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་གཟུངས་བའི་དགག་བྱའི་སྤྱི་ལེགས་པོར་མ་ཤར་བར་དེ་རྣམས་སུ་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་ཅེས་པའི་བརྡ་འཇགས་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་ལྟར་གྲུབ་ན་གནོད་པ་འདི་ཡོད་དང་མ་གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་འདིའོ་ཞེས་མང་དུ་སྨྲས་ཀྱང་དོན་ལེགས་པོར་མི་གོ་བས་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་ས་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པར་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་ཏེ་བརྟགས་པར་བྱ་བ་དང་གོ་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དམ་པ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་སྒྲ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་ཞེས་བསྡུ་བ་ནི་དེ་དོན་ཡང་ཡིན་ལ་དམ་པ་ཡང་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའོ། །ཡང་ན་དམ་པའི་དོན་ཏེ་ རྣམས་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་དོན་ཡིན་པས་དམ་པའི་དོན་ནོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་པ་དང་མཐུན་པ་སྟེ་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ལ་དོན་དམ་པ་དེ་ཡོད་པས་དོན་དམ་པ་དང་མཐུན་པའོ་ཞེས་གསུམ་གསུངས་པའི་ཕྱི་མ་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ཏེ་རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། དོན་དམ་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཟག་པ་མེད་པ་སྤྲོས་པ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པར་འཇུག་པ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། འ
Chinese
虽然没有像论述那样清楚地阐明，但两位论师的观点是一致的。关于《深观释》中提到的三种自性，瑜伽行派如何解释并非经部的观点，而是作为中观的观点来解释的这种传统，是由勒丹杰（leags ldan hbyed）开创的，详细的论述见于《中观光明》。如果详细了解两种方式的经释方式，就能了解伟大的车轨论师们的理路变化和圣典的解释方式。第四部分分为两点：确定理智所要破斥的对象，以及如何破斥它。第一点是：如果仅仅将诸法自身特性的成立的自性视为名言，那么，对于并非仅仅如此的，被称为真实、正确和胜义成立的破斥对象，会想那是怎样的呢？在此，如果对于执著于真实成立等的执著方式，或者以其所执著的方式，没有很好地显现破斥对象的共相，仅仅依靠“不可能成立那些”的约定俗成，即使说了再多“如果那样成立，就会有这种过失，以及不成立的理由是这个”，也无法很好地理解意义，因此确定破斥对象是非常重要的。此外，《楞伽经》中说“地等不是胜义中产生的自性”，在《论理火焰》的解释中说：“义，是指应该了解的，因此义是应该考察和理解的同义词。胜，是至上的意思。胜义，总合起来就是既是义又是胜，所以是胜义。或者，是胜的义，即无分别的智慧是胜的义，所以是胜的义。或者，是与胜义相符的，即与胜义的证悟相符的智慧，因为其中存在胜义，所以是与胜义相符的。”其中说了三种，最后一种是符合当前情况的意义，即《论理火焰》中说：“胜义有两种。其中一种是不经意地进入的，超越世间的，无漏的，无戏论的。第二种是经意地进入的，与福德和智慧的积累相符的，清净的世间智慧，是有戏论的。”
English
Although not as clearly explained as in the commentaries, both teachers share the same view. Regarding the three natures mentioned in the 'Deep View Commentary,' the tradition of explaining how the Yogācāra school interprets them not as the view of the Sūtra school but as the view of the Madhyamaka school was initiated by Lekdenjé (legs ldan 'byed), and a detailed discussion can be found in the 'Madhyamaka Illumination.' If one understands the detailed methods of explaining the Sūtras in two ways, one can understand the logical variations of the great chariot masters and the various ways of interpreting the scriptures. The fourth part is divided into two points: identifying the object to be refuted by reason, and how to refute it. The first point is: If one considers only the self-nature of the establishment of the characteristics of phenomena as nominal, then what kind of object is being refuted when one speaks of something that is not merely that, but is established as true, correct, and ultimately? Here, if the general characteristic of the object of refutation, the way of grasping onto things as being truly established, etc., or the way it is grasped, is not clearly understood, and one relies solely on the convention that 'it is impossible for those to be established,' even if one says much about 'if it were established in that way, there would be this fault, and the reason for not being established is this,' the meaning cannot be well understood, so identifying the object of refutation is very important. Furthermore, in the commentary on the statement in the Laṅkāvatāra Sūtra that 'earth and so on are not the nature of arising in ultimate truth,' it says in the Blaze of Reasoning: 'Meaning refers to what should be understood, therefore meaning is a synonym for what should be examined and understood. Supreme means the highest. Ultimate meaning, when combined, means both meaning and supreme, so it is ultimate meaning. Or, it is the meaning of the supreme, that is, non-conceptual wisdom is the meaning of the supreme, so it is the meaning of the supreme. Or, it is in accordance with the ultimate meaning, that is, the wisdom that is in accordance with the realization of the ultimate meaning, because the ultimate meaning exists in it, so it is in accordance with the ultimate meaning.' Among the three things mentioned, the last one is the meaning that corresponds to the current situation, that is, in the Blaze of Reasoning it says: 'Ultimate truth is of two kinds. One is that which enters without intentional activity, transcending the world, without outflows, without elaboration. The second is that which enters with intentional activity, in accordance with the accumulation of merit and wisdom, pure worldly wisdom, which is with elaboration.'