Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༦༠༡ ནས་ ༧༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༦༠༡ ནས་ ༧༠༠ བར། ཤཱནྟི་པས་འདི་གཉིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡིན་པར་བྱས་ནས་འདིས་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་འདྲ་བར་བཞེད་དེ། ཞི་བ་འཚོས་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་དྲངས་པ་ལ་བསམས་པར་མངོན་ཡང་དེར་བྱེད་པ་པོ་སོ་སོས་མཛད་པ་རྒྱན་གཅིག་ལ་དྲངས་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་དོ། །ལུགས་འདིས་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དངོས་པོར་འདོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་བཞེད་པ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྲེལ་པས་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་བདེན་པ་ལྟར་འདོད་པའི་དབུ་མ་པའོ། །རང་རིག་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་ལ་ཀུན་གཞི་འཇོག་མི་འཇོག་གི་ཚུལ་གསལ་བར་མ་བཤད་ཀྱང་མི་བཞེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་མངོན་ནོ། །ཐ་སྙད་དུ་སྔོ་སེར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་དངོས་པོར་མེད་པ་རྣམ་རྫུན་པ་ལྟར་འདོད་པའི་དབུ་མ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ལཱ་བ་པས་བཀྲལ་བ་ལྟར་ཡིན་ནོ་ཞེས་པཎྜི་ཏ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྗོ་རྗེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འོ་ན་ལུགས་འདིས་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་དོན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དམ་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། དེའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཁོ་ནར་བརྗོད་ཅིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པས་དབུ་མའི་ལམ་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་དོན་ཁོ་ན་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་ དགོངས་འགྲེལ་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་གྱི་དགོངས་པ་བསྟན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་གཞུང་བཙུགས་པར་འཆད་དོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ། དོན་དམ་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་དེ་དག་གི་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་འཛིན་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་ཏེ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་བཀག་པས་ནི་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དོན་དམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པར་བསྟན་ལ་དེས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་པས་སྐུར་འདེབས་སེལ་སོ། །གཞན་དབང་རྐྱེན་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནས་མི་སྐྱེ་བས་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བཤད་པ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་འ
Chinese
纸页 601 至 700。 纸页 601 至 700。 寂天（Śāntipa）认为这两部论典是龙树（Nāgārjuna）所著，并以此显示唯识，认为中观和唯识相同。虽然寂护（Śāntarakṣita）似乎经常引用其中一部，但也有各自作者所著，引用同一部论典的其他情况。此宗认为蓝色、黄色等显现是实有。法称（Dharmakīrti）的观点也如此解释，因此是名言中认为显现为真实的应成派中观。虽然安立自证，但对于是否安立阿赖耶识未明确说明，但似乎倾向于不承认。名言中认为蓝色、黄色等显现并非实有，而是如虚假显现般的中观派，如拉瓦巴（Lāva pa）论师所解释的那样，班智达俱生金刚（Sahajavajra）如此说道。第三种是：那么此宗是否如《解深密经》的意义，如瑜伽行派所说的那样承认呢？《中观光明论》中说：为了那个意义，薄伽梵开示无生等，仅仅说是从胜义谛的角度出发，并通过开示三种自性无性的密意，为了极好地显示远离二边的中观之道，因此仅仅将了义作为建立宗义。因此，《解深密经》开示三种自性无性的密意，他们认为这两者建立了以《母经》等为了义的宗义。也就是说，为了消除对世俗谛自性的诽谤，以及在名言中不存在的常等事物和色等显现为存在般的增益，以及不入胜义谛的那些增益和诽谤的执着，所以宣说了。宣说无生等，通过遮止字面意义，显示了开示无生等是从胜义谛的角度出发，因此必须承认名言中存在生灭等，从而消除诽谤等。他宗认为，仅仅由于他缘的势力而生，并非自性而生，因此说生是自性无生，智者们说，凡是依缘而生的事物，其自性即是空性。
English
Pages 601 to 700. Pages 601 to 700. Śāntipa considered these two treatises to be by Nāgārjuna, and by this he showed Mind-Only, considering Madhyamaka and Mind-Only to be the same. Although Śāntarakṣita seems to have frequently quoted one of them, there are also other cases where different authors wrote and quoted the same treatise. This school considers appearances such as blue and yellow to be real. Dharmakīrti's view is also explained in this way, so it is a Prāsaṅgika Madhyamaka that considers appearances to be true in conventional truth. Although it establishes self-awareness in name, it does not clearly explain whether or not to establish the ālaya-vijñāna, but it seems to lean towards not accepting it. The Madhyamaka school that considers appearances such as blue and yellow to be non-existent in name, but like false appearances, is as explained by the teacher Lāva pa, so said the paṇḍita Sahajavajra. The third is: Then, does this school accept the meaning of the Saṃdhinirmocana Sūtra as explained by the Yogācāras, or how does it accept it? In the Madhyamakāloka, it says: For that meaning, the Bhagavan taught unbornness, etc., and only said that it was from the point of view of ultimate truth, and by showing the intention of the three natures of non-existence, in order to perfectly show the Madhyamaka path that is free from the two extremes, therefore only established the definitive meaning as the establishment of the doctrine. Therefore, the Saṃdhinirmocana Sūtra shows the intention of the three natures of non-existence, and they explain that these two established the doctrine that the Mother Sutra, etc., are of definitive meaning. That is to say, in order to eliminate the slander of the nature of conventional truth, and the imputation that things such as permanence and form, which do not exist in name, appear to exist, and the attachment to those imputations and slanders that do not enter into ultimate truth, therefore it was spoken. Speaking of unbornness, etc., by preventing the literal meaning, it is shown that the teaching of unbornness, etc., is from the point of view of ultimate truth, and therefore it must be admitted that there is birth and cessation, etc., in name, thereby eliminating slander, etc. Others believe that it is born only by the power of other conditions, and not by its own nature, so it is said that birth is non-existent in nature, and the wise say that whatever arises dependently is empty of its own nature.
Tibetan
དོད་པས། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། ཞེས་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པར་བསྟན་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བས་གཞན་དབང་ཡང་དག་བར་ཡོད་མི་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་བརྫུན་པ་རྣམས་ཀྱང་བདེན་པའི་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་པར་མེད་པ་ སྒྱུ་མ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་དགོངས་འགྲེལ་ལས་གཞན་དབང་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བཟུང་བའི་དོན་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་བརྟགས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་ཏེ་འདིས་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་ལོ། །གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ལ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཞེན་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ལྟར་བཟུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཞན་དབང་མེད་པར་བསྟན་དགོས་པས་གཞན་དབང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ལ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པ་མི་འགལ་ལོ། །དགོངས་འགྲེལ་ལས་ཀུན་བརྟགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་པར་བཤད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མ་གསུངས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་གཉིས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བཤད་པའི་དོན་དུ་འདི་པ་འདོད་ཅིང་། དོན་དམ་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པ་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ཡིན་པས་སྒྲོ་འདོགས་དང་བྲལ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པས་སྐུར་འདེབས་སྤོང་བར་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །དེས་ན་གཞན་དབང་རང་གི་ མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་འདེབས་སུ་འགྲོ་བ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དང་འདྲ་ལ་ཁྱད་པར་ནི་འདི་པས་དོན་དམ་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པར་སྨྲ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་དགོས་ཞེས་སྨྲ་བའོ། །དགོངས་འགྲེལ་ལས་གཟུགས་སོགས་ལ་འདི་དང་འདིའོ་ཞེས་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པའི་ངོ་བོར་གཞན་དབང་གི་ཆོས་དེ་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་གཞན་དབང་སྟོང་བར་གསུངས་པའི་དོན་ནི་འདི་བས་ཀྱང་ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ལྟར་ཞེན་ཡུལ་ལ་འདོད་པ་སྔར་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །གཞན་ཡང
Chinese
答复说：无热恼请问说：“凡是因缘所生的，即非生。于彼无有生之自性。”这和显示因缘所生并非自性所生是相似的。因此，由因缘所生，并不需要他性真实存在，否则，幻术等虚假之物也会变成真实的物体。因此，考虑到没有真实与幻术没有差别，所以在《解深密经》的解释中说他性如幻术一般。因此，认为其中无常等是真实存在的，这是遍计所执。而且，因为不如所安立的那样成立，所以说遍计所执自性无自性，这可以消除增益。执着于他性的自性为遍计所执的自性，并且必须显示在他性中没有如此执着的自性，因此说他性在胜义中不成立即是自性无自性，这并不矛盾。《解深密经》中说遍计所执不是由自己的自性所成立，所以说是自性无自性，而没有说另外两种自性不是由自己的自性所成立的自性无自性，这是因为此派认为，另外两种自性在胜义中不成立，就是遍计所执由自己的自性所成立的自性无自性之义。因为在胜义中不是由自己的自性所成立，就是自性无自性的意义，所以远离增益，而且在名言中，有由自己的自性所成立的自性之体，所以非常清楚可以破除诽谤。因此，如果他性不是由自己的 自性所成立，就会变成对因果的诽谤，这和瑜伽行派相同，但区别在于，此派说在胜义中不是由自己的自性所成立，而瑜伽行派则说如果由自己的自性所成立，就必须在胜义中存在。《解深密经》中说，在色等上安立这是这个，作为体性和差别，这些他性的法不是由自己的自性所成立，因此遍计所执使他性空性，此派也像善分别一样，认为执着境，这和之前所说的一样。其他还有：
English
In response: Ma-dros asked, "Whatever arises from conditions is unborn. It does not have the nature of arising." This is similar to showing that what arises from conditions is not born of its own nature. Therefore, arising from causes and conditions does not necessarily require the existence of other-power as truly existent. Otherwise, illusions and other falsehoods would also become true entities. Therefore, considering that there is no truth and no difference from illusion, it is said in the commentary on the "Sandhinirmocana Sutra" that other-power is like illusion. Therefore, the idea that impermanence and so on exist in it in a truly existent way is the completely imputed. Moreover, since it does not exist as it is established, it is said that the completely imputed is characterized by the absence of its own nature, which eliminates superimposition. To be attached to the nature of other-power as the nature of the completely imputed, and it must be shown that there is no such attached nature in other-power, therefore, it is not contradictory to say that the absence of self-nature is the very absence of establishment of other-power in the ultimate sense. In the "Sandhinirmocana Sutra," it is said that the completely imputed is not established by its own nature, so it is said to be characterized by the absence of its own nature, and it is not said that the other two natures are not characterized by the absence of their own nature because they are not established by their own nature. This is because this school believes that the absence of establishment of the other two natures in the ultimate sense is the meaning of the absence of self-nature of the completely imputed established by its own nature. Because not being established by one's own nature in the ultimate sense is the meaning of the absence of self-nature, it is free from superimposition, and in conventional terms, there is the nature of self-nature established by one's own nature, so it is very clear that it can refute slander. Therefore, if other-power is not established by its own nature, it will become a slander against cause and effect, which is the same as the Yogacara school, but the difference is that this school says that it is not established by its own nature in the ultimate sense, while the Yogacara school says that if it is established by its own nature, it must exist in the ultimate sense. In the "Sandhinirmocana Sutra," it is said that on forms and so on, it is established that this is this, as entity and difference, these other-powered dharmas are not established by their own nature, therefore the completely imputed makes other-power emptiness, this school also believes that the object of attachment is like the well-differentiated, which is the same as what was said before. Furthermore: