Tibetan
འ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་འཇོག་ལུགས་འདིས་མདོའི་དགོངས་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པས་དབུ་མ་པའི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་འཇོག་ལུགས་ནི་ཡུལ་གྱི་མདོའི་དོན་འཇུག་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་འདི་བཞིན་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣམ་བཏགས་ནི་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་རྟེན་འབྱུང་གི་གཞན་དབང་ལ་བྱ་སྟེ་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཏགས་པ་ཀུན་བརྟགས་སུ་བཤད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཤིས་སམ་རང་བཞིན་ལ་བྱ་ཞིང༌། གཞན་དབང་དེར་ཡོད་པ་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ན་དེ་ཡོད་པ་ཡོངས་གྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་གཞན་དབང་ཡིན་ལུགས་སུ་ཡོད་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་བཞན་དབང་གི་ཡིན་ལུགས་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དམ་མཁྱེན་པའི་ཡུལ་ན་ཡོད་པས་ཡིན་ལུགས་གཅིག་ཉིད་གཞི་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་བརྟགས་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་སུ་འཇོག་པའོ། །དེས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་དུ་བཞག་པ་དེར་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་མ་གྲུབ་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་ཡོད་མེད་རྣམས་ཞིབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་བྱས་པ་ཅན་ལ་མ་རེག་པར་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་མི་འགལ་བ་ནི་སྔར་ཡང་བཤད་དོ། །འཇུག་འགྲེལ་ལས། གཞན་དབང་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གཟུང་འཛིན་མེད་པས་གཞན་དབང་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་ཀུན་བརྟགས་པ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་དང་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མེད་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀ་གཞན་དབང་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་དེ་གཉིས་ཀུན་བརྟགས་འདོགས་པའི་གཞི་ཡིན་གྱི་དེ་གཉིས་ལ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་ཀུན་བརྟགས་པ་མི་འཐད་པའིདོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱམས་ཞུས་ལས་རྫས་སུ་ཡོད་མེད་གསུངས་པའི་རྫས་ནི་གཞུང་གཞན་ལས་རྫས་བཏགས་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་རྫས་ཀྱང་མིན་ལ། དབུ་མ་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྫས་སུ་བཤད་པ་ཡང་མིན་པས་ཡོད་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་ན་ཀུན་བརྟགས་རྫས་སུ་མེད་པ་ནི་གཞན་དབང་ཡིན་ལུགས་སུ་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་མིང་དང་བརྡའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་བརྟགས་སྲིད་པ་རྣམས་མིན་ནོ། །རྣམ་བཏགས་ ཤོག་ལྷེབ་ ༦༠
Chinese
以某种方式显现，故称为佛。以三种自性的安立方式，应当解释经部的意趣，这与所说相符，因此中观宗的三种自性安立方式，应当如《入中论》的注释中所说的那样。其中，假立是指从色法到佛之间的缘起之他性，即主要从主体的角度而言。从色法到佛之间，被假立为自性的，是指在遍计所执中宣说的自性，指的是体性或自性。虽然他性中存在遍计所执，但在佛陀了知如所有性的境界中，它就是圆成实性。也就是说，以他性的存在方式而存在的遍计所执的空性，即是他性的存在方式，这在佛陀的胜义智慧境界中是存在的，因此，同一种存在方式，相对于不同的基础，被安立为遍计所执和圆成实性。因此，虽然在以自相成立的自性中，胜义和世俗的法都不成立，但在被安立为自性的法性中，虽然世俗的法不成立，但胜义谛是成立的，因此，应当详细了解自性存在与否。所说的不接触有为法而仅仅现证自性，是指现证胜义谛的意义，是遮止法性有存在的，但这并不相违，之前也已说过。《入中论》的注释中说：除了他性之外，没有能取和所取，因此应当思惟在他性上遍计能取和所取二者。这是因为，外境和识之间没有存在与否的差别，因此能取和所取都变成他性，如果这样，那二者是遍计安立的基础，但在那二者上遍计能取和所取二者是不合理的。因此，《慈氏请问经》中所说的实有与非实有，其中的“实有”不是其他论典中所说的实事和假立二者中的实事，也不是中观宗所说的以自相成立的实事，仅仅是存在而已。这样一来，遍计所执在实事上不存在，指的是在他性的存在方式上不可能存在，而不是指名称和符号的对境等可能存在的遍计所执。假立
English
Because of manifesting in a certain way, it is called Buddha. According to the way of establishing the three natures, the intention of the sutras should be explained, which is in accordance with what was said. Therefore, the way of establishing the three natures of the Madhyamikas should be done as explained in the commentary on the meaning of the sutras in the Entering the Middle Way. Among them, imputation refers to the other-powered nature of dependent arising from form to Buddha, which is mainly from the perspective of the subject. From form to Buddha, what is imputed as self-nature refers to the self-nature spoken of in the completely imputed, which refers to the essence or self-nature. Although the completely imputed exists in the other-powered nature, in the realm of the Buddha's knowledge of suchness, it is the perfectly established nature. That is to say, the emptiness of the completely imputed that exists in the way of the other-powered nature, which is the way of existence of the other-powered nature, exists in the realm of the Buddha's ultimate wisdom. Therefore, the same way of existence, relative to different bases, is established as the completely imputed and the perfectly established nature. Therefore, although in the self-nature established by its own characteristics, neither the ultimate nor the conventional dharma is established, in the nature of dharma that is established as self-nature, although the conventional dharma is not established, the ultimate truth is established. Therefore, the existence and non-existence of self-nature should be understood in detail. What is said that without touching the conditioned phenomena, only the self-nature is directly realized, refers to the meaning of directly realizing the ultimate truth, which is to negate the existence of the dharma nature, but this is not contradictory, as has been said before. The commentary on the Entering the Middle Way says: Since there is no grasper and grasped other than the other-powered nature, one should contemplate the completely imputed grasper and grasped on the other-powered nature. This is because there is no difference between existence and non-existence between external objects and consciousness. Therefore, both the grasper and the grasped become the other-powered nature. If so, then the two are the basis for completely imputing, but it is unreasonable to completely impute the grasper and the grasped on the two. Therefore, the "real" in what is said about real existence and non-real existence in the Maitreya's Questions refers not to the real thing among the two, real things and imputation, spoken of in other treatises, nor to the real thing established by its own characteristics spoken of by the Madhyamikas, but only to existence. In this way, the completely imputed does not exist in the real thing, which refers to the impossibility of existing in the way of existence of the other-powered nature, and not to the completely imputed that can exist, such as the object of names and symbols. Imputation