Tibetan
་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མིན་ནམ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ལན་དུ་གཟུགས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མིང་དང་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་དོན་དེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནམ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཅེས་གསུངས་པ་ན། བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཅེས་ཞུས་པའི་ཚེ་འོ་ན་དྲི་བ་སྔ་མ་ལྟར་སེམས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ སོ། །འདིས་ནི་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་མིང་གི་གཞིའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང་དེ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ཡང་མི་འགལ་བར་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་གཟུགས་སོགས་མིང་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡིན་ན་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་པར་འགྱུར་རམ་ཞེས་ཞུས་པ་ནི་སྔར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ན་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་པ་གཉིས་འགལ་བར་བསྟན་པ་ལ། བཏགས་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བས་ཀྱང་འདོགས་གཞི་དང་འདོགས་བྱེད་ཁས་བླང་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་ན་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དགོས་པས་མི་འགལ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ལན་དུ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དེ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་དང་ཀུན་བྱང་ཡོད་དམ་གསུངས་པ་ལ་མེད་དོ་ཞེས་ཞུས་པ་ན། འོ་ན་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་འདྲི་བ་ཇི་ལྟར་འཐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གཟུགས་སོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་དམ་ཞེས་པའི་དྲིས་ལན་མཛད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་སྐྱེ་འགག་དང་ཀུན་བྱང་བཀག་པ་དོན་དམ་པར་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་སོགས་ཡོད་པར་བསྟན་པས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་པས་དགོངས་འགྲེལ་དང་འཆད་ཚུལ་ག་ལ་མཐུན། སློབ་དཔོན་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་ཀྱང་ལེའུ་འདིས་ཡུམ་གྱི་མདོ་དྲང་དོན་དུ་མི་འགྲེལ་ཞིང་དགོངས་འགྲེལ་གྱིས་འགྲེལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་འདིས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མེད་ལ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་བསྟན་ པས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་གཟུང་དུ་མི་རུང་བ་འདྲའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །གཞན་དབང་རྫས་ཡོད་དུ་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་བ་ནི་ཐོག་མར་མདོ་དེ་ལས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གསུངས་ཚུལ་ཤེས་དགོས་པས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བྱམས་པ་གང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མའི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་དང་འདུ་ཤེས་དང་བཏགས་པ་དང་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་འདི་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་ནས་འདི་དག་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་རྣམས་སོ། ཞེས་ཀུན་བརྟགས་ངོས་བཟུང་ངོ༌། །བརྟེན་ནས་ཞེས་པ་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པའི་དོན་གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས་ཞེས་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ
Chinese
难道不是这样吗？对此的回答是，对于色等施加名称和术语的意义，是色等的自性，还是仅仅是假立而已呢？当被问到“仅仅是假立而已”时，回答说：“那么，如之前的提问，您的想法是怎样的呢？”这表明，即使没有自相成立的自性，但作为名称基础的事物是存在的，并且仅仅是对其施加了名称，这二者并不矛盾。之后，当被问到“如果色等仅仅是名称和术语，那么色等的自性还会被执著吗？”这表明了之前所说的“仅仅是假立而已，那么自性就不会被执著吗？”这两者是矛盾的。回答说，即使说是仅仅假立，也必须承认施加的基础和施加者，如果这样，就必须存在色等的自性，所以并不矛盾。对此的回答是，仅仅是施加名称，那么它有生灭和染净吗？回答说没有。那么，既然仅仅是假立，怎么能问自性是否存在呢？这是不合理的。之后，如前所述，对于“色等在任何情况下都不存在吗？”的提问，回答说，遮止自性、生灭和染净是胜义谛的层面。在世俗谛层面，色等是存在的，因此仅仅是施加名称也是在世俗谛层面，那么与密意解释和解释方式怎么会一致呢？尊者师长也认为，这一品并没有将《般若经》解释为不了义，并且用密意解释来解释的原因是，这也表明一切法在胜义谛层面是不存在的，而在世俗谛层面是存在的，所以认为不能按字面意思理解。与所说的“他性实有”不矛盾，首先需要了解该经中宣说三种自性的方式，所以将要进行解释。在该经中说：“慈氏，任何行相的事物，对于它，依靠名为色等的名称、概念、施设和术语，而完全执著于色的自性，这就是遍计所执的色。”乃至“这些是遍计所执的佛法。”这样确定了遍计所执。依靠，是指以施加名称的意义，缘于色等。
English
Isn't that so? The answer to that is, regarding the meaning of applying names and terms to form, etc., is it the nature of form, etc., or is it merely a designation? When asked, "It is merely a designation," the answer was, "Then, as in the previous question, what is your thought?" This shows that even though there is no self-established nature, the object that is the basis of the name exists, and merely applying a name to it is not contradictory. Then, when asked, "If form, etc., are merely names and terms, will the nature of form, etc., still be apprehended?" This shows that the previous statement, "If it is merely a designation, then the nature will not be apprehended, right?" is contradictory. The answer is that even if one says it is merely a designation, one must acknowledge the basis of designation and the designator, and if so, the nature of form, etc., must exist, so it is not contradictory. The answer to that is, if it is merely a designation, does it have arising and ceasing, and defilement and purification? When answered no, then how can it be reasonable to ask if the nature exists when it is merely a designation? After that, as previously stated, in response to the question, "Do form, etc., not exist in any way?" the answer was that the negation of nature, arising and ceasing, and defilement and purification is on the ultimate level. On the conventional level, form, etc., exist, so merely applying a name is also on the conventional level, so how can it be consistent with the interpretation of the hidden meaning and the way of explanation? The venerable teachers also considered that this chapter does not explain the Prajñāpāramitā Sutra as definitive, and the reason for explaining it with the interpretation of the hidden meaning is that it also shows that all phenomena do not exist on the ultimate level, but exist on the conventional level, so it seems that it cannot be taken literally. It is not contradictory to what is said to be "other-powered substantially existent," because one must first understand how the three natures are taught in that sutra, so it will be explained. In that sutra it says, "Maitreya, whatever is the object of the characteristics of conditioned phenomena, for that, relying on names, concepts, designations, and terms called form, etc., and completely clinging to the nature of form, that is the form that is completely imputed." And so on, "These are the Buddha-dharmas that are completely imputed." Thus, the completely imputed is identified. Relying on, means that with the meaning of applying a name, focusing on form, etc.
Tibetan
་ཉིད་དུ་རྟོག་ཅེས་པ་ནི་འདིས་རྟོག་པ་མིན་གྱི་གང་དུ་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་སུ་སྟོན་ནོ། །རྣམ་པར་བཏགས་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མའི་དངོས་པོ་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་པར་བརྗོད་དེ། གང་ལ་འདི་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཚོར་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་མིང་དང་འདུ་ཤེས་དང་བཏགས་པ་དང་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་གཟུགས་ སོ། ཞེས་པ་ནས་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དག་གོ་ཞེས་རྣམ་བཏགས་ངོས་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དེ་ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་བྱའོ། །རྣམ་རྟོག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བརྗོད་པའི་བརྗོད་ཚུལ་ནི་གཟུགས་ཞེས་སོགས་སོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་མིང་སོགས་རྣམ་བཏགས་སུ་བཤད་པས་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་བརྗོད་བྱ་དང་རྣམ་རྟོག་ཀྱང་རྣམ་བཏགས་སུ་བཤད་པར་གཟུང་སྟེ་འདིས་རྣམ་པར་བཏགས་པ་དང་འདི་ལ་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་གཞི་གཉིས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས། གང་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དེས་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་གཟུགས་རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་དང་ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ན་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ་ཞེས་པ་ནས་འདི་དག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་དག་གོ་ཞེས་ཆོས་ཉིད་ངོས་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལ་རྣམ་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སོགས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །ཆོས་དེ་ཡང་རྣམ་བཏགས་ཀྱི་གཟུགས་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དེས་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་ཡིན་པས་མེད་རྒྱུའི་བདག་གམ་ངོ་བོ་ནི་ཀུན་བརྟགས་སོ། །རྟག་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེས་དེ་སྟོང་པར་སྟོན་ནོ། །ཚུལ་འདི་ནི་འཇུག་འགྲེལ་ལས། སྦྲུལ་དེ་ཐག་པ་ལ་མེད་པས་ཀུན་བརྟགས་དང་སྦྲུལ་དངོས་ ལ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་སྟེ་དེ་དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཡང་གཞན་དབང་གི་རྟེན་འབྲེལ་བྱས་པ་ཅན་ལ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཏེ་རང་བཞིན་བཅོས་མིན་དང་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་གསུངས་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ནི་དངོས་ཡིན་ཏེ་ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་བྱས་པ་ཅན་ལ་མ་རེག་པར་རང་བཞིན་འབ
Chinese
所谓“于彼而思”是指，不是以它来思，而是显示于何处思之自性，即是遍计所执。假立也是同样，即从行相之事物，仅依随假立之法性而住立之分别念而显现言说，即于何者而说此是色，是受，是想，是诸行，是识，乃至佛之诸法之间的名、想、施设、世俗，凡是这些就是假立之色。从“是”开始，到“这些是假立之佛法”之间，即是假立之确定。其中，所谓“彼事物”是指所说之义。依分别念而说彼之言说方式，即是“色”等等。如是，以说彼言说之名等等为假立，则先前所示之所说义与分别念也应摄为假立，因此，这是假立，以及此是假立之基二者。法性也是同样，即由何者遍计所执之色，以假立之色，常恒常恒之时，坚固坚固之时，唯是无自性，以及法无我，及真如，及真实之边际，即是法性之色。从“是”开始，到“这些是法性之佛法”之间，即是法性之确定。其中，假立之色之无自性与法之无我等等，即是法性之色。彼法也是，以假立之色，遍计所执之色，是自性与无我，因此，无有之我或自性即是遍计所执。以常恒等等，即显示于一切时彼以此而空。此理于《入行论释》中说，蛇于绳上无有，故是遍计所执，而真实之蛇则是圆成实，即彼未曾于彼上遍计。如是，自性也是，于依他起之缘起所作者，则是遍计所执，因为自性是无造作，且说不依赖于他。于佛之行境则是真实，因为未曾遍计，未触及事物所作者之自性。
English
The so-called "thinking on that" means that it is not thinking with it, but showing where the nature of thinking is, which is the imputed. The imputation is also the same, that is, from the object of the aspect, it is manifested and spoken only based on the discriminating mind that abides in the nature of the imputation, that is, to whom it is said that this is form, is feeling, is thought, is action, is consciousness, and even the names, thoughts, establishments, and conventions between the Buddhadharmas, all of which are the imputed form. From "is" to "these are the imputed Buddhadharmas", it is the determination of imputation. Among them, the so-called "that thing" refers to the meaning of what is said. The way of speaking that speaks of it based on discrimination is "form", etc. Thus, by saying the name of that speech as imputation, the meaning of what was said and the discrimination that were shown earlier should also be included in imputation. Therefore, this is imputation, and this is the basis of imputation. The nature of the law is also the same, that is, by what is imputed by the form of the imputed, the form of the imputed, constant, constant time, firm, firm time, only is no self-nature, and the law is selfless, and suchness, and the real edge, that is the form of the nature of the law. From "is" to "these are the Buddhadharmas of the nature of the law", it is the determination of the nature of the law. Among them, the selflessness of the form of imputation and the selflessness of the law are the form of the nature of the law. That Dharma is also, with the form of imputation, the form of the imputed, is self-nature and selfless, therefore, the non-existent self or self-nature is the imputed. With constant and so on, it shows that at all times it is empty with this. This principle is said in the Commentary on the Introduction, the snake is not on the rope, so it is imputed, and the real snake is completely established, that is, it has never been imputed on it. Thus, self-nature is also, in the dependent arising of the other-powered, it is the imputed, because self-nature is uncreated, and it is said that it does not depend on others. In the realm of the Buddha, it is real, because it has never been imputed, and has not touched the self-nature of the creator of things.