Tibetan
་ལན་དུ་མར་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་གཉིས་གཅིག་རྟག་ལ་གཅིག་མི་རྟག་པར་བཤད་པས་སྒྲ་ཟིན་གྱི་དོན་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་མིན་ཡང་གང་ལ་བསམས་ནས་སྙིང་པོ་བསྟན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་ཀུན་གཞི་བསྟན་པས་དགོངས་པའི་དོན་ལ་ལྟོས་ཏེ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་དོན་གཅིག་གོ །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་མ་ཡང་དྲང་དོན་དུ་འགྲུབ་བོ། །འཇུག་འགྲེལ་ལས། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་སྟོང་བ་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྒྲས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པས་ཟླ་བའི་བཞེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་དགོངས་གཞིའི་དོན་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་གདུལ་བྱ་ནི་མི་གཅིག་སྟེ་ཀུན་གཞི་གང་གི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཐུན་མོང་བ་དང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་རུང་ལ། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་མི་ནུས་པའི་གདུལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་ཉིད་ཡོད་ལ། །ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་ཅེས། །བསྟན་པ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་དོན། །རིག་པར་མི་འགྱུར་གང་ཡིན་དེ་ལའོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཀུན་གཞི་འཇོག་པ་ན་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་འགྲེལ་ལས་སྔར་ལྟར་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པའི་མདོ་དྲངས་པའི་འོག་ཉིད་དུ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་མི་གཉིས་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་འདི། ཞེས་དྲངས་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་པོ་གཉིས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བ་དྲང་དོན་དུ་སྟོན་པའི་ཁུངས་ཡིན་ཏེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཆུད་པ་ཞེས་པའི་བར་སྔར་བཞིན་གསུངས་ནས་འདི་ནི་མདོ་སྡེ་གང་དུ་ཡང་རུང་སྟེ་དེ་དག་ཏུ་དོན་འདི་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ལུགས་འདིས་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དྲང་ངེས་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། འཁོར་ལོ་དང་པོར་གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ངེས་དོན་ཡིན་ལ། གང་ཟག་ལ་ཕུང་པོ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཙམ་བཀག་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་བ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དུ་མ་བཤད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ ཆོས་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་གསུངས་པ་ནི་དྲང་དོན་ནོ། །དེའི་དགོངས་གཞི་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་མོ། །དགོས་པ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བར་བསྟན་ན་ཆད་ལྟ་སྐྱེ་བས་དེ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་རགས་པའི་བདག་མེད་བསྟན་པས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས་ཕྲ་བའི་བདག་མེད་ལ་གཞུག་པའི་དོན་ནོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་འཁོར་ལོ་གཉིས་པར་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་རམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་འཆིང་གྲོལ་སོགས་གཏན་མི་རུང་ཞིང་འཆིང་གྲོལ་སོགས་ཀྱི་རྟེན་འབྱུང་ཁས་བླང་དགོས་པ་ཁོ་ནས་དེ་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་དོན་དུ་རྟོགས་ནུས་པའི་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་པས་ངེས་པའི་དོན་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་མ་སྦྱར་བ་ལ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟའོ། ཞེས་མདོར་བསྟན་དུ་རང་མཚན་གྱིས་སྟོང་པར་གསུངས་པ་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སྦྱར་དགོས་པས་དོན་གྱིས་སྦྱར་ཟིན་ལ། དེ་ལྟ་མིན་ཡང་ཡུམ་འབུམ་པ་ལྟ་བུར་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ན་དེ་དག་རིགས་མཐུན་པའི་མདོ་སྡེ་ ཐམས་ཅད་ལ་གོ་དགོས་བས་དོན་གྱིས་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ད་ལྟར་གྱི་རྩོམ་པ་པོ་གཅིག་གིས་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་བརྗོད་བྱ་མཐུན་པ་གཅིག་ཏུ་བྱུང་བ་མ་བྱུང་སར་འཁྱེར་དགོས་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ལས་འབྲས་དང་འཆིང་གྲོལ་སོགས་བཞག་ས་མེད་པར་འགྲོ་བ་ལ་ནི། འཁོར་ལོ་བར་པས་བསྟན་པ་ལྟར་བསྟན་ན་ཆད་ལྟ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བས་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་ནས་རྒྱུད་སྦྱངས་ནས་ཕྲ་བའི་ཆོས་གྱི་བདག་མེད་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་དང་པོ་དང༌། གཞན་གཉིས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྦྱོད་པ་པ་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་མིང་དང་བརྡས་བཞག་མ་བཞག་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་གསུངས་སོ། །སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པ་ལ་རིགས་པའི་གནོད་བྱེད་ཅི་ཡང་མེད་ལ་དོན་དམ་པའམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་རུང་པར་དབུ་
Chinese
也多次如此宣说。而且，因为将二者中一个说成是常，一个说成是无常，虽然没有将能诠之义二者显示为一个，但考虑到从何处思考而显示心要的意义，就以那个意义为出发点而显示阿赖耶识，因此依于意趣之义，因为是名称的异名，所以意义相同。这样一来，先前显示为不了义，之后也就成立为不了义了。《入行论释》中说：因为随顺一切事物的自性，所以应当了知唯有空性以阿赖耶识之名来显示。如此宣说，月称论师的观点就是这样。如此意趣的意义相同，但所化并非相同，阿赖耶识是为了谁而宣说的呢？是为了适合作为显示共同的人无我和能取所取二空的法无我的器皿，因为是不能证悟人与法一切都无自性的所化之故。《入行论》中说：阿赖耶识存在，而且人也存在，这些蕴也仅仅存在，如此的教法对于不能了知甚深义者而说。如此宣说，安立阿赖耶识时，必须显示为空于外境之义。《入行论释》中如先前一样，在引述显示不了义的经典之后，紧接着说：大慧，空性与不生与不二与无自性的体性，包含在一切佛陀的经藏中。如此引述，区分本体最初二者以自己的体性存在与不存在的差别，是不了义的显示之来源。如《楞伽经》中，说到包含之间如先前一样，然后说：这无论是哪个经藏，在那些经藏中都应当包含这个意义。因为如此宣说之故。那么，这个宗派如何安立三转法轮的了义与不了义呢？初转法轮中所说的人与法无自性都是了义，仅仅遮止人有与蕴和体性不相符的自立存在的实有，而没有宣说遮止以自己的体性成立，没有宣说人无我，以及蕴等 法以自己的体性成立，这些都是不了义。它的意趣是名言。
English
It is also stated many times in this way. Moreover, because one of the two is said to be permanent and the other is said to be impermanent, although the two meanings of the expression are not shown as one, considering from where to think and showing the meaning of the essence, based on that meaning, the Alaya is shown, so depending on the meaning of the intention, since it is a synonym of the name, the meaning is the same. In this way, the former is shown as provisional, and the latter also becomes provisional. The commentary on the "Entering the Middle Way" says: Because it follows the nature of all things, it should be understood that only emptiness is shown by the name of Alaya-vijnana. Thus it is said, and the view of Chandrakirti is like that. Although the meaning of the intention is the same, the trainees are not the same. For whom is the Alaya spoken? It is suitable as a vessel for showing the common selflessness of persons and the selflessness of phenomena, which is the emptiness of the two, subject and object, because it is for trainees who cannot realize that all persons and phenomena are without inherent existence. The "Entering the Middle Way" says: The Alaya exists, and the person exists, and these aggregates exist only, so this teaching is for those who cannot understand the profound meaning. Thus it is said, and when establishing the Alaya, it is necessary to show that it is empty of external objects. In the commentary on the "Entering the Middle Way", after quoting the sutra that shows the provisional meaning as before, it says: Great wisdom, the nature of emptiness, non-arising, non-duality, and no inherent existence, is included in the sutras of all Buddhas. Thus it is quoted, and distinguishing the first two entities by the difference of existence and non-existence by their own nature is the source of showing the provisional meaning. As in the Lankavatara Sutra, saying that it is included as before, and then saying: This, no matter which sutra it is, in those sutras, this meaning should be included. Because it is said so. So, how does this school establish the definitive and provisional meanings of the three turnings of the wheel? In the first turning of the wheel, all that is said about the selflessness of persons and phenomena is definitive, and merely negating that persons have a self-sufficient, substantially existent entity that does not match the aggregates and characteristics, and not saying that it is negated by its own nature, not teaching the selflessness of persons, and the aggregates and other phenomena are established by their own nature, these are provisional. Its intention is terminology.
Chinese
仅仅是这样。必要之处在于，如果宣说补特伽罗和法以自性空，就会产生断见，为了遣除它，以及宣说粗分的无我，从而调伏相续，导入细分的无我之义。与字面意义相违害的是，遮止以自相存在的理证等。之后，在第二法轮中，宣说补特伽罗和诸法在胜义中或者以自相存在是空性的，但在世俗谛中是存在的。因为以自性成立，则系缚解脱等完全不可能，而且仅仅因为必须承认系缚解脱等的缘起，所以对于能够了悟这些以自性成立是空性的，缘起之义就是自性空的意义的大乘行者所宣说的，是究竟的了义。在《般若波罗蜜多心经》等中，对于所破没有直接加上胜义的词语，但也要如理如实地观察这五蕴也是自性空的。总而言之，在略说中宣说以自相空，在广说的时候必须加上，因此在意义上已经加上了。即使不是这样，如果像《十万般若经》那样加上胜义的差别，那么这些也必须适用于所有同类的经部，因此在意义上是加上了。例如，就像现在一位作者所著的论典，如果出现了一个主题相同但未出现的地方，就需要带过去一样。因此，对于虽然具有大乘种性，但对于以自性成立是空性的自性不存在，从而没有安立业果和系缚解脱等之处的人来说，如果像第二法轮所宣说的那样宣说，就会产生极大的断见，为了避免它，以及宣说粗分的法无我，从而调伏相续，导入细分的法无我，对于第一个自性以及其他两个，在名言中，随瑜伽行唯识宗所许的名称和术语是否安立的差别而考虑，从而宣说了以自性存在和不存在。与字面意义相违害的是，对于补特伽罗和诸法在胜义中不成立，没有任何理证的妨害，但对于在胜义中或者以自性成立，则因果等一切安立都不可能，中观
English
That's all. The necessity is that if it is taught that persons and dharmas are empty of their own characteristics, nihilistic views will arise, so in order to avert that, and to teach the coarse selflessness, thereby taming the continuum and introducing the meaning of subtle selflessness. What contradicts the literal meaning are the reasonings that negate existence by own-characteristic. Then, in the second turning of the wheel, it was taught that persons and dharmas are empty of existence in the ultimate sense or by their own characteristics, but that they exist in worldly convention. Because bondage, liberation, etc., are absolutely impossible if established by own-characteristic, and merely because it is necessary to accept the dependent arising of bondage, liberation, etc., it is taught to the Mahayanists who are able to realize that these are empty of establishment by own-characteristic, that the meaning of dependent arising is the meaning of emptiness of inherent existence, so it is the ultimate definitive meaning. In the Heart Sutra and so forth, even when the term "ultimate" is not explicitly applied to the object to be negated, one should still properly and accurately observe that those five aggregates are also empty of inherent existence. In short, since it is said that it is empty of own-characteristic in the brief statement, it must be applied at the time of the detailed explanation, so it has already been applied in meaning. Even if it is not like that, if the distinction of the ultimate is added, as in the Hundred Thousand Verse Prajnaparamita Sutra, then these must apply to all sutras of the same kind, so it is applied in meaning. For example, it is like a treatise written by one author now, if a topic that is the same but has not appeared somewhere else appears, it needs to be taken there. Therefore, even if one has the Mahayana lineage, but for those who do not have the nature of emptiness of establishment by own-characteristic, so that there is no place to establish cause and effect, bondage and liberation, etc., if it is taught as taught by the intermediate turning of the wheel, great nihilistic views will arise, so in order to avoid that, and to teach the coarse dharma selflessness, thereby taming the continuum and introducing the subtle dharma selflessness, for the first nature and the other two, in name, considering the difference between whether or not the names and terms as desired by the Yogacara school are established, it is taught that they exist and do not exist by their own characteristics. What contradicts the literal meaning is that for persons and dharmas that are not established in the ultimate sense, there is no harm from any reasoning, but for those that are established in the ultimate sense or by their own characteristics, all establishments such as cause and effect are impossible, Madhyamaka.