Tibetan
ཉིས་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རང་ལ་ཕྱོགས་མེད་དོ་ཞེས་རྩ་བ་ལས་གསུངས་ཤིང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། སུན་དབྱུང་བ་དང་སུན་འབྱིན་པ་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་སོ། །ཕྱོགས་མེད་པ་ནི་རང་མཚན་ནམ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཁས་ལེན་མེད་པའི་དོན་དུ་བཤད་དེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ །སྐབས་འདིར་འཇུག་འགྲེལ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཐོབ་པ་འཐོབ་བམ་སྐྱེས་པའི་ཐོབ་པ་འཐོབ་ཅེས་དཔྱད་ནས་དྲིས་པ་ལ་ལན་དུ་དེ་གཉིས་ཀ་མི་འདོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ན་ཅི་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་དམ་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་དེ་གཉིས་ཡོད་མོད་ཀྱི་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་གཉིས་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་ཐོབ་པ་མེད་ཅིང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དྲངས་ནས། དེ་ཉིད་ལས། འདིར་ཇི་ལྟར་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐོབ་པ་འཐོབ་པ་བཀག་ཅིང༌། གཉིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་མ་བརྟགས་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཐོབ་པ་འཐོབ་པར་ཁས་བླངས་པ་དེ་བཞིན་དུ། སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་སུན་འབྱིན་པ་དག་ཀྱང་ཕྲད་པ་དང་མ་ཕྲད་པར་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སུན་འབྱིན་པས་སུན་དབྱུང་བ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། ཞེས་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་སུན་འབྱིན་པས་སུན་དབྱུང་བྱ་སུན་འབྱིན་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཞིང་འཐད་པ་དང་བྲལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཞེས་སྒྲུབ་པ་དང་སུན་འབྱིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་བརྟན་གཉིས་ཀྱིས་དྲིས་ལན་མཛད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་ཐོབ་བྱའོ། །དཔྱད་ནས་ཐོབ་བྱ་གང་འཐོབ་དྲིས་པའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་མི་འདོད་ན་ཐོབ་བྱ་ཐོབ་པ་མེད་དམ་ཞེས་པ་ནི་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ་ན་དེས་དེ་བཀག་པར་འཛིན་པའོ། །ཡོད་མོད་ཀྱི་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི་བཀག་པ་མིན་པས་ཡོད་ཅེས་པའོ། །གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་མིན་པར་གསུངས་པ་ནི་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་གང་འཐོབ་ཅེས་པ་ལྟ་བུར་དཔྱད་པའི་གཉིས་པོ་དེ་གང་ཡང་མི་འཐོབ་ཅེས་པའོ། །དེ་མན་ཆད་ཀྱིས་ནི་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པ་དོན་དམ་དུ་མེད་པ་དང་མ་དཔྱད་པར་ཡོད་པ་ཐ་སྙ
Chinese
《根本论》中说，因为不相似的理由，所以对于自己没有偏袒。其解释中说：驳斥和能驳斥两者，都是因为自性不成立。没有偏袒，是指没有承认自相或自性成立的意思。在因果的情况下，说明不相似的理由，意义相同。此时，《入行论释》中说：舍利子问善现，由已生之法获得未生之获得，还是由已生之获得获得？回答说两者都不承认。问：难道没有获得和现证吗？回答说：两者有，但不是以二的方式。引用了说：那两者和入流等，也是世间的说法，胜义中没有获得，也没有现证。其中说：在此，因为如何会成为二的过失，所以遮止了获得已生和未生之法的获得。二者对于无事物不合理，所以未经考察，在世间说法中承认获得获得，同样地，应当知道，所驳斥和能驳斥，虽然不是相遇和不相遇，但还是在名言中，能驳斥使所驳斥被驳斥。并且，以自性空的能驳斥驳斥所驳斥，以自性空且不合道理的理由成立所要成立的，一切成立和驳斥，都应当像两位住持所作的问答那样做。其中，获得是所获得。考察后问获得什么所获得时，如果两者都不承认，那么所获得没有获得吗？这是因为考察者没有找到，所以认为遮止了它。有，是指理智没有找到，但不是遮止，所以说有。说不是以二的方式，是指像问已生未生获得什么那样，考察的两者什么也得不到。从那以下，如果以二的方式考察就找不到，胜义中没有，不考察就有，是名
English
The root text says that because of the reason of dissimilarity, there is no partiality towards oneself. Its commentary says: Both refutation and the ability to refute are because they are not established by their own nature. Impartiality is explained as the meaning of not admitting self-character or establishment by own nature. In the case of cause and effect, explaining the reason for dissimilarity has the same meaning. In this context, the commentary on the "Entering the Middle Way" says: Shariputra asked Subhuti, does one obtain the unarisen attainment by the arisen dharma, or does one obtain the arisen attainment? The answer was that neither is admitted. He asked: Are there no attainment and realization? The answer was: Both exist, but not in the manner of two. It quotes: Those two and entering the stream, etc., are also worldly terms, but in ultimate truth, there is no attainment and no realization. It says: Here, because of how it would become the fault of two, the attainment of obtaining the arisen and unarisen dharma is prevented. The two are unreasonable for non-things, so without examination, it is admitted in worldly terms that attainment is obtained, similarly, it should be known that what is refuted and what can refute, although they are not meeting and not meeting, but still in name, what can refute causes what is refuted to be refuted. And, what is refuted is refuted by what can refute that is empty of own nature, and what is to be established is established by a reason that is empty of own nature and devoid of reason, all establishment and refutation should be done as the questions and answers made by the two elders. Among them, attainment is what is to be attained. When asked what is to be attained after examination, if neither is admitted, then is there no attainment of what is to be attained? This is because the examiner has not found it, so he considers it to be prevented. "Exists" means that intelligence has not found it, but it is not prevention, so it is said to exist. Saying that it is not in the manner of two means that like asking what is obtained, arisen or unarisen, neither of the two examined is obtained. From then on, if one examines in the manner of two, one will not find it, there is none in ultimate truth, and there is when one does not examine, it is name.
Tibetan
ད་དུ་ཡོད་པའི་དོན་དུ་བཤད་དོ། །འདི་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཡང་དཔྱད་མ་དཔྱད་ཀྱིས་ཚིགས་དཀའ་བས་དེ་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་དཔྱོད་ལུགས་བཞི་པོ་ཤེས་དགོས་སོ། །གཉིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མི་རིགས་ཞེས་པ་ནི་རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་པའམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་མིན་པའི་ཡོད་པ་སོགས་སུ་ འདོད་ན་གཉིས་ཀྱི་དཔྱད་པ་རིགས་ཀྱང་དངོས་པོའམ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་དེའི་དཔྱད་པ་མི་རིགས་པའི་དོན་ནོ། །དེས་ན་ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་ནས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་འཇོག་པར་གསུངས་ལ་རྩོད་ཟློག་རང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་ནུས་པ་དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་གསུངས་སོ། །སྤྱིར་གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས་པ་ལ། རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་དང་ཚད་མས་གཞལ་བྱ་འཇལ་བའི་བྱ་བྱེད་མི་རུང་བར་འཛིན་པ་རང་གི་བློ་གྲོས་ཡང་བར་སྟོན་པ་ཙམ་མོ། །གང་ཡང་རྩོད་ཟློག་ལས། གལ་ཏེ་ངས་དམ་བཅས་འགའ་ཡོད། །དེ་ན་ང་ལ་སྐྱོན་དེ་ཡོད། ཅེས་པའི་དོན་ནི་གང་ལ་ཕྱོགས་ཡོད་དེ་ལ་འགྱུར་གྱི་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ང་ལ་དམ་བཅའ་མེད་པས་ན། །ང་ལ་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། ཞེས་པའི་དོན་ཡང༌། བདག་ལ་ཕྱོགས་འདི་ནི་ཡོད་པ་མིན་པས་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྲིད་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས། དམ་བཅའ་དང་ཕྱོགས་མེད་པའི་དོན་ནི་འཇུག་འགྲེལ་གྱིས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །བརྒྱ་པ་ལས། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཡུན་ནི་རིང་པོ་ནའང༌། །ཀླན་ཀ་བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན། ཞེས་ཕྱོགས་མེད་པས་སྐྱོན་གདགས་སུ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡང༌། འཇུག་འགྲེལ་ལས་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་འདི་མི་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་སུན་འབྱིན་པ་དང་ལན་སྨྲ་བས། དབུ་མ་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གླགས་མི་རྙེད་དོ། ཞེས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པའི་བཏགས་ཡོད་མ་དཔྱད་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་ལ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་གང་འཐོབ་ཅེས་དཔྱད་ནས་སུན་འབྱིན་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་སུ་དཔྱད་ནས་སུན་འབྱིན་པའི་ཀླན་ཀས་ནམ་ཡང་གླགས་མི་རྙེད་པའི་དོན་དུ་བཤད་པས་མ་དཔྱད་པའི་ཐ་སྙང་དུ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཁུངས་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གསལ་ལས། དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་རང་རྒྱུད་
Chinese
现在是为了存在的意义而说的。这非常清楚，但是因为是否分析而难以理解，所以必须了解之前所说的四种分析方法。即使是二，对于不存在的事物说不合理，如果认为是以自相存在或者仅仅是名言的势力所安立的存在等等，那么二的分析也合理，对于事物或者自性不存在的事物，那样的分析是不合理的意义。因此，《明句论》中也说，正量和所量都是遮止了以自性成立，而是互相观待而安立的，而且《辩答论自释》中也以例子说明了即使没有自性也能成立所要成立的。总的来说，对于什么能够容许空性，对于它一切都能够容许。以所说的道理，对于以自相成立的自性空性的方面，轮涅的一切安立都是合理的，对此也一再地宣说了。如果认为以理证成立所要成立的和以正量衡量所要衡量的作用是不合理的，那只是显示了自己的智慧浅薄而已。还有《辩答论》中说：如果我有一些宗派，那么我就会有那个过失。这句话的意思是，对于什么有宗派，对于它就会有转变。因为我没有宗派，所以我才是没有过失的。这句话的意思是，因为我没有这个宗派，所以不可能有成为遍的过失。因此，没有宗派和没有主张的意义就像《入行论释》所说的那样。《百论》中说：有和无以及亦有亦无，对于什么没有宗派，对于它即使时间很久，也不能说出责难。也说了因为没有宗派所以不能安立过失。 《入行论释》中说，对于假立的存在说二，这是不合理的，正因为如此，依靠二来驳斥和回答，中观派在任何情况下都找不到破绽。因为对于以名言的势力所安立的假立存在，不分析就安立的方式，如果分析生或不生，哪一个能够成立，这样驳斥是不合理的。因此，以二分析来驳斥的责难，无论何时都找不到破绽的意义，所以对于不分析的名言中，也不承认所要成立和能成立的来源。因此，《明句论》中说：如果是中观派，那么自续
English
Now it is said for the meaning of existence. This is very clear, but because it is difficult to understand whether or not to analyze, it is necessary to understand the four methods of analysis mentioned earlier. Even the second, it is unreasonable to say that something does not exist. If it is considered to exist by its own characteristics or merely by the power of words, then the analysis of the second is also reasonable. For things or things that do not exist in nature, that kind of analysis is unreasonable. Therefore, the "Clear Words" also says that the valid quantities and the measurable are all prevented from being established by their own nature, but are established by relying on each other. Moreover, the "Debate Reply Self-Commentary" also uses examples to illustrate that even without self-nature, what needs to be established can be established. In general, for what can tolerate emptiness, everything can be tolerated for it. According to the saying, for the aspect of self-nature emptiness established by self-characteristics, all the establishments of samsara and nirvana are reasonable, and this has been repeatedly declared. If it is considered unreasonable to establish what needs to be established by reasoning and to measure what needs to be measured by valid quantities, it only shows one's own shallow wisdom. Also, the "Debate Reply" says: If I have some sects, then I will have that fault. The meaning of this sentence is that for what has a sect, it will have a change. Because I have no sect, I am free from fault. The meaning of this sentence is that because I do not have this sect, it is impossible to have the fault of becoming pervasive. Therefore, the meaning of not having a sect and not having a claim is as explained in the "Introduction to the Middle Way". The "Hundred Treatises" says: Existence and non-existence, and both existence and non-existence, for what has no sect, even if the time is long, it is impossible to speak of blame. It is also said that because there is no sect, faults cannot be established. The "Introduction to the Middle Way" says that it is unreasonable to say two for the existence of the false. Precisely for this reason, relying on two to refute and answer, the Madhyamaka school cannot find flaws in any situation. Because for the false existence established by the power of words, the way of establishing without analysis, if analyzing birth or non-birth, which one can be established, it is unreasonable to refute in this way. Therefore, the meaning of the blame that refutes by analyzing in two will never find flaws, so for the unspoken words that are not analyzed, the source of what needs to be established and what can be established is not admitted. Therefore, the "Clear Words" says: If it is a Madhyamaka, then self-continuity